"ซาเวียร์" ดาร์กัสเอ่ยเรียกชื่อคนสนิทด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงความเด็ดขาด "เจ้าต้องเตรียมการทุกอย่างให้พร้อม งานเลี้ยงของตระกูลวารีรัตน์กำลังจะมาถึง และอรุณรัศมีจะต้องไปที่นั่นในฐานะแขกพิเศษของข้า" ซาเวียร์โค้งศีรษะเล็กน้อย "รับทราบครับท่าน" "ให้แน่ใจว่าการรักษาความปลอดภัยของเธอจะไร้ที่ติ" ดาร์กัสหันไปมองอรุณที่ยังคงยืนนิ่งอยู่ข้างหน้าต่าง ดวงตาคู่นั้นฉายแวววิตกกังวล "และเจ้าต้องคอยจับตาดูความเคลื่อนไหวของเป้าหมายของเราอย่างใกล้ชิด หากมีสิ่งใดผิดปกติแม้แต่น้อย เจ้าต้องรายงานข้าทันที" "ผมจะจัดการให้ทุกอย่างราบรื่นที่สุดครับท่าน" ซาเวียร์ยืนยัน อรุณก้าวไปยืนข้างดาร์กัส ดวงตาคู่สวยมองตรงไปยังใบหน้าคมคายของเขา "คุณดาร์กัสคะ ฉัน... ฉันจะทำได้จริงๆ หรือคะ" ดาร์กัสโน้มใบหน้าลงมาเล็กน้อย แววตาของเขาอ่อนลงกว่าเดิม "อรุณรัศมี ข้าเชื่อในตัวเจ้า" เขาเอื้อมมือไปสัมผัสแก้มของเธออย่างแผ่วเบา "เจ้าแข็งแกร่งกว่าที่เจ้าคิด และข้าจะอยู่เคียงข้างเจ้าเสมอ" "แต่ถ้ามีอะไรผิดพลาด... " อรุณยังคงเอ่ยถามด้วยความไม่มั่นใจ "ไม่มีอะไรผิดพลาดทั้งนั้น" ดาร์กัสขัดขึ้นทันควัน "ข้าได้วางแผนทุกอย่างไว้หมดแล้ว เจ้าเพียงแค่ทำตามที่ข้าบอก จงแสดงให้พวกเขาเห็นว่าเจ้าคือผู้หญิงที่ใครก็สามารถทำร้ายได้ง่ายๆ" "คุณหมายความว่ายังไงคะ?" อรุณขมวดคิ้ว "แสดงความอ่อนแอออกมา" ดาร์กัสอธิบาย "แสดงให้เห็นว่าเจ้าเป็นเหยื่อที่พร้อมจะถูกขย้ำ นั่นจะทำให้เป้าหมายของเราตายใจและเปิดเผยตัวตนออกมา" "แต่ถ้าพวกเขารู้ว่าฉันเป็นใคร... " "พวกเขาจะไม่รู้" ดาร์กัสส่ายหน้า "ข้าจะสร้างตัวตนใหม่ให้กับเจ้าในช่วงเวลาสั้นๆ ที่งานเลี้ยงนั้น เจ้าจะเป็นใครก็ได้ตามที่ข้าต้องการ" "แล้ว... ใครคือเป้าหมายของเราคะ?" อรุณถาม ดาร์กัสยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย "คนที่ทำให้ครอบครัวของเจ้าต้องเดือดร้อนไงล่ะ คนที่ทรยศหักหลังคนในครอบครัวตัวเองเพื่ออำนาจ" อรุณนิ่งอึ้ง เธอพยายามประมวลผลข้อมูลที่ได้ ดาร์กัสกำลังวางแผนที่จะใช้เธอเป็นเครื่องมือในการเปิดโปงคนที่อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์เลวร้ายทั้งหมด "งานเลี้ยงนั้นจะจัดขึ้นเมื่อไหร่คะ?" อรุณถาม "อีกสามวันข้างหน้า" ดาร์กัสตอบ "เวลาที่เหลือนี้ เจ้าต้องพักผ่อนให้เต็มที่ เตรียมร่างกายและจิตใจให้พร้อม" "ฉันจะเตรียมตัวค่ะ" อรุณตอบรับ "ดี" ดาร์กัสกล่าว "ซาเวียร์จะคอยดูแลเจ้าทุกอย่าง เจ้าไม่ต้องกังวลเรื่องใดทั้งสิ้น" หลังจากนั้น ดาร์กัสก็จากไป ทิ้งให้อรุณอยู่กับความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งความหวัง ความกลัว และความมุ่งมั่น ซาเวียร์เดินเข้ามาหาอรุณด้วยสีหน้าเรียบเฉย "คุณอรุณรัศมีครับ ท่านดาร์กัสได้สั่งให้ผมเตรียมทุกอย่างไว้สำหรับงานเลี้ยงแล้ว" "ขอบคุณค่ะ คุณซาเวียร์" อรุณกล่าว "ผมอยากจะเรียนถามคุณว่า คุณอยากให้ผมเตรียมชุดราตรีแบบไหนให้ครับ" ซาเวียร์ถาม "ท่านดาร์กัสต้องการให้คุณดูโดดเด่นที่สุดในงาน" อรุณนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง "ฉันอยากได้ชุดที่ดูสง่างาม แต่ก็ไม่ฉูดฉาดจนเกินไปค่ะ สีฟ้าอ่อน หรือสีเงินก็น่าจะดีนะคะ" "ดีครับ ผมจะนำแบบชุดที่สวยที่สุดมาให้คุณเลือก" ซาเวียร์กล่าว "และเรื่องการแต่งหน้าทำผม ผมจะประสานงานกับช่างมืออาชีพให้คุณครับ" "ขอบคุณมากค่ะ" อรุณยิ้มบางๆ "คุณซาเวียร์ ทำให้ฉันรู้สึกอุ่นใจขึ้นมากจริงๆ" "ผมดีใจที่ได้ยินเช่นนั้นครับ" ซาเวียร์ตอบ "ท่านดาร์กัสห่วงใยคุณมากนะครับ" "ฉันรู้ค่ะ" อรุณกล่าว "และฉันก็รู้สึกขอบคุณเขามากเช่นกัน" ในช่วงสามวันต่อมา อรุณใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ในห้องพัก เธอฝึกการแสดงออกทางสีหน้าและท่าทางต่างๆ กับซาเวียร์ ซาเวียร์เป็นคนที่มีความสามารถในการสังเกตและวิเคราะห์ เขาช่วยชี้แนะให้อรุณสามารถแสดงบทบาทได้อย่างแนบเนียน "คุณอรุณรัศมีครับ เวลาคุณพูด คุณควรจะหลบสายตาเล็กน้อย แสดงความรู้สึกประหม่าเล็กๆ น้อยๆ" ซาเวียร์แนะนำ "แบบนี้หรือคะ?" อรุณลองทำตาม "เกือบแล้วครับ แต่ต้องให้ดูเป็นธรรมชาติมากกว่านี้ ลองนึกถึงตอนที่คุณกำลังเผชิญหน้ากับใครบางคนที่คุณรู้สึกเกรงใจ" อรุณลองอีกครั้ง คราวนี้ดูดีขึ้นมาก "เยี่ยมเลยครับ" ซาเวียร์ยิ้ม "คุณเรียนรู้ได้เร็วมาก" "ขอบคุณค่ะ" อรุณกล่าว "ฉันหวังว่าฉันจะทำได้สำเร็จในงานเลี้ยงนะคะ" "ผมเชื่อว่าคุณทำได้แน่นอนครับ" ซาเวียร์ปลอบใจ "และผมจะคอยอยู่ใกล้ๆ คุณตลอดเวลา" คืนก่อนวันงานเลี้ยง อรุณนอนไม่หลับ เธอรู้สึกตื่นเต้นและประหม่าปนเปกันไปหมด เธอเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปยังท้องฟ้ายามค่ำคืนที่เต็มไปด้วยดวงดาว "ฉันกำลังจะทำอะไรลงไปกันนะ" เธอพึมพำกับตัวเอง "ทั้งหมดนี้เพื่อครอบครัวของฉัน" เธอหลับตาลง พยายามรวบรวมสมาธิ เธอรู้ดีว่าคืนนี้จะเป็นจุดเปลี่ยนครั้งสำคัญในชีวิตของเธอ