ยอดเขาที่ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า ดูราวกับกำแพงหินขนาดมหึมาที่เสียดฟ้า ก้อนเมฆสีขาวลอยอ้อยอิ่งอยู่รอบๆ ยอดเขา ทำให้ภาพดูราวกับเป็นประตูสู่อีกมิติหนึ่ง เส้นทางที่ทอดขึ้นไปนั้นขรุขระและอันตราย เต็มไปด้วยหินแหลมคมและหน้าผาสูงชัน แต่สำหรับเอริค ลูเซีย และไซเฟอร์ พวกเขาไม่มีเวลาให้ลังเล “ทางขึ้นข้างหน้าดูชันมาก” ลูเซียกล่าว พลางก้มมองรองเท้าบู๊ตของตนเอง “เราต้องใช้ความระมัดระวังเป็นพิเศษ” “ไม่ต้องห่วง” เอริคยิ้มให้ “ข้าจะนำทางเอง” ด้วยความรู้เกี่ยวกับภูมิประเทศที่ได้รับมาจากปู่ของเขา เอริคสามารถนำทางพวกเขาไปตามเส้นทางที่อันตรายน้อยที่สุด แต่ถึงกระนั้น การปีนป่ายก็ยังคงเป็นเรื่องที่ต้องใช้พละกำลังและความอดทนสูง ละอองน้ำจากน้ำตกแห่งศรัทธาที่ยังคงลอยฟุ้งในอากาศ ทำให้พื้นผิวหินบางส่วนเปียกชื้นและลื่น ทำให้ต้องก้าวเดินอย่างมั่นคง ขณะที่พวกเขาปีนขึ้นไปเรื่อยๆ ความหนาวเย็นก็เริ่มกัดกินผิวหนัง อากาศที่เบาบางขึ้นทำให้การหายใจลำบากขึ้นเล็กน้อย แต่ภาพของอัญมณีแห่งวารีที่เรืองรองอยู่บนยอดเขา ก็เป็นเหมือนแรงผลักดันให้พวกเขาไม่ย่อท้อ “ท่านไซเฟอร์ ท่านรู้สึกถึงพลังงานบางอย่างหรือไม่?” ลูเซียเอ่ยถามขณะที่กำลังพักเหนื่อยอยู่บนก้อนหินก้อนหนึ่ง ไซเฟอร์หลับตาลง สัมผัสถึงกระแสพลังงานที่แผ่ซ่านออกมาจากยอดเขา “รู้สึกได้ พลังของอัญมณีแห่งวารีนั้นเข้มข้นมาก มันกำลังดึงดูดพลังงานจากธรรมชาติรอบๆ ตัวมัน” “แล้วมังกรดำล่ะ?” เอริคถาม “เราไม่รู้สึกถึงการมีอยู่ของมันเลย” “มันอาจจะซ่อนตัวอยู่” ไซเฟอร์ตอบ “หรือมันอาจจะกำลังใช้พลังของมันเพื่อพรางตัว” พวกเขาเดินทางต่อ ปีนป่ายผ่านช่องเขาแคบๆ และข้ามหุบเหวลึก การเดินทางเป็นไปอย่างเงียบเชียบ มีเพียงเสียงลมที่พัดหวีดหวิวและเสียงฝีเท้าที่เหยียบย่ำไปบนหินเท่านั้น เมื่อใกล้จะถึงยอดเขา ทันใดนั้นเอง พื้นดินก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ก้อนหินขนาดเล็กเริ่มหล่นลงมาจากหน้าผา “เกิดอะไรขึ้น?” ลูเซียอุทาน “ไม่ใช่แผ่นดินไหว…” เอริคกล่าว “เหมือนมีอะไรบางอย่างขนาดใหญ่กำลังเคลื่อนไหวอยู่ใกล้ๆ” ทันใดนั้นเอง เสียงคำรามกึกก้องก็ดังขึ้นมาจากเบื้องบน ปีกขนาดมหึมาสีดำสนิทกางออกครอบคลุมท้องฟ้า ปรากฏร่างของมังกรดำตัวมหึมาที่กำลังทะยานเข้ามาหาพวกเขาด้วยความเร็วสูง “มันอยู่ที่นี่!” เอริคตะโกน “ทุกคนหลบเร็ว!” ทั้งสามคนรีบหาที่กำบังหลังโขดหินขนาดใหญ่ มังกรดำพุ่งผ่านไปด้านบน ทิ้งไว้เพียงกระแสลมอันรุนแรงที่พัดจนผมของพวกเขาปลิวไสว “มันกำลังตรงไปที่ยอดเขา!” ลูเซียชี้ไปยังทิศทางที่มังกรดำมุ่งหน้าไป “เราต้องรีบตามไป” เอริคกล่าว “แต่ต้องระวัง มันคงไม่ยอมให้เราเข้าไปใกล้ง่ายๆ แน่” เมื่อมังกรดำบินขึ้นไปถึงยอดเขา ลมพายุหมุนก็ก่อตัวขึ้นรอบๆ ยอดเขาอย่างรุนแรง คล้ายกับมังกรกำลังใช้พลังของมันสร้างเกราะป้องกัน “มันกำลังปกป้องอัญมณี” ไซเฟอร์กล่าว “เราไม่สามารถบุกเข้าไปตรงๆ ได้” เอริคเงยหน้ามองยอดเขาที่ถูกปกคลุมไปด้วยพายุหมุน เขานึกถึงบทสวดที่เขาได้เรียนรู้มา นึกถึงพลังของสายน้ำที่สามารถเอาชนะทุกสิ่งได้ “ท่านไซเฟอร์ ท่านเคยกล่าวว่าสายน้ำสามารถอ้อมผ่านทุกอุปสรรคได้” เอริคกล่าว “บางที เราอาจจะต้องใช้วิธีเดียวกัน” “หมายความว่าอย่างไร?” ลูเซียถาม “เราจะไม่บุกเข้าไปตรงๆ” เอริคอธิบาย “แต่เราจะหาวิธีอ้อมผ่านพายุหมุนนี้ไป” เอริคกวาดสายตามองไปรอบๆ เขาเห็นช่องว่างเล็กๆ ที่มีลักษณะคล้ายทางลับที่ถูกซ่อนไว้ระหว่างโขดหินขนาดใหญ่ ซึ่งดูเหมือนจะนำไปสู่ด้านข้างของยอดเขา “ตรงนั้น!” เอริคชี้นิ้ว “ข้าคิดว่ามีทางลับอยู่ตรงนั้น” ทั้งสามคนรีบวิ่งไปยังทิศทางที่เอริคชี้ พวกเขาค่อยๆ คืบคลานเข้าไปในช่องว่างที่คับแคบนั้น ทางเดินนั้นมืดและเต็มไปด้วยใยแมงมุม แต่ก็ทำให้พวกเขาเข้าใกล้เป้าหมายได้โดยที่มังกรดำไม่ทันสังเกต “ข้าไม่แน่ใจว่าทางนี้จะนำเราไปถึงยอดเขาได้จริงๆ” ลูเซียกล่าวด้วยน้ำเสียงที่กังวล “เราต้องเชื่อในตัวเอริค” ไซเฟอร์ปลอบ “เขาได้พิสูจน์ตัวเองมาตลอด” พวกเขาเดินทางไปตามทางลับนั้น ทางเดินเริ่มแคบลงเรื่อยๆ จนบางครั้งต้องคลานไปข้างหน้า แต่แล้ว ทันใดนั้นเอง พวกเขาก็พบว่าตัวเองกำลังอยู่บนชะง่อนหินที่ยื่นออกมา มองเห็นยอดเขาที่อยู่เบื้องหน้าได้ชัดเจน และที่นั่นเอง ที่พวกเขาเห็น “อัญมณีแห่งวารี” ส่องแสงเรืองรองอยู่ท่ามกลางพายุหมุน “เรามาถึงแล้ว!” เอริคอุทาน “แต่อัญมณีอยู่ตรงนั้น แล้วมังกรดำล่ะ?” ทันใดนั้นเอง มังกรดำก็ปรากฏตัวขึ้นจากใจกลางพายุหมุน มันหันมาเผชิญหน้ากับพวกเขา ดวงตาของมันลุกโชนด้วยความโกรธเกรี้ยว “เจ้าพวกมนุษย์ต่ำต้อย!” เสียงของมังกรดำดังก้องไปทั่ว “บังอาจมาขโมยของของข้า!” “มันไม่ใช่ของของท่าน!” เอริคตะโกนตอบ “อัญมณีแห่งวารีนี้เป็นของทุกคน!” “ไร้สาระ!” มังกรดำคำราม “ข้าคือผู้ที่คู่ควรจะครอบครองมัน! ข้าคือผู้ที่จะนำความสมดุลกลับคืนมาสู่โลกใบนี้!” “ความสมดุลที่ท่านพูดถึง คือการทำลายล้างงั้นหรือ?” ลูเซียถามอย่างท้าทาย “พวกเจ้าไม่เข้าใจ!” มังกรดำตะคอก “ข้าได้เห็นความเน่าเฟะของโลกนี้มานานนับพันปี มนุษย์ได้ทำลายธรรมชาติ ทำลายทุกสิ่งทุกอย่างที่ข้าเคยรัก! ข้าจะเผาผลาญทุกอย่างให้สิ้นซาก แล้วเริ่มต้นใหม่!” เอริครู้สึกถึงความบ้าคลั่งที่สิงสถิตอยู่ในตัวมังกรตัวนี้ มันไม่ใช่ความแค้นธรรมดา แต่มันคือความสิ้นหวังที่บิดเบี้ยว “ท่านกำลังหลงผิด” เอริคกล่าว “การทำลายล้างไม่ใช่คำตอบ” “ข้าจะแสดงให้เจ้าเห็น!” มังกรดำคำราม พลางพ่นเปลวเพลิงสีดำสนิทเข้าใส่พวกเขา เอริคและลูเซียรีบถอยหลังอย่างรวดเร็ว ไซเฟอร์ยกไม้เท้าขึ้นป้องกัน เปลวเพลิงสีดำที่แผดเผานั้นรุนแรงยิ่งกว่าเปลวไฟธรรมดาทั่วไป มันมีพลังในการกัดกร่อนทุกสิ่งทุกอย่าง “นี่คือพลังแห่งความโกรธแค้นของข้า!” มังกรดำตะโกน “จงสลายไปซะ!” การต่อสู้เพื่อแย่งชิงอัญมณีแห่งวารีได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว บนยอดผาสูงเสียดฟ้า ท่ามกลางพายุหมุนที่โหมกระหน่ำ