ตอนที่ 29 — เสียงเพรียกจากมังกรบรรพกาล
การเดินทางกลับนครหลวงเต็มไปด้วยความเงียบที่แตกต่างไปจากการเดินทางขามา ครั้งนี้ความเงียบนั้นไม่ได้เกิดจากความเหนื่อยอ่อน หรือความสับสน แต่เป็นความเงียบที่เต็มไปด้วยการครุ่นคิด และการเตรียมพร้อมสำหรับการเผชิญหน้าครั้งสำคัญ มาร์คและลิเลียต่างก็ใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการทบทวนบทสนทนาที่พวกเขาจะนำเสนอต่อสภาสูงแห่งมังกร
"ฉันยังกังวลอยู่ดี" มาร์คเอ่ยขึ้นขณะที่มองดูทิวทัศน์ที่เคลื่อนผ่านไปอย่างรวดเร็ว "การบอกว่า 'อัญมณีศักดิ์สิทธิ์' คือพลังแห่งสมดุลที่อยู่ในตัวเราทุกคน มันฟังดูเหมือนนิทานหลอกเด็กสำหรับพวกเขา"
"แต่มันคือความจริง มาร์ค" ลิเลียตอบกลับอย่างมั่นคง "เราต้องเชื่อมั่นในความจริงนั้น และต้องหาวิธีอธิบายให้พวกเขาเข้าใจ"
"แล้วเราจะอธิบายอย่างไรให้มันไม่ฟังดูเป็นการดูหมิ่นเหยียดหยามประเพณีอันศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขา?" มาร์คถามต่อ "พวกเขาอาจจะมองว่าเรากำลังพยายามจะแทนที่อำนาจ หรือกำลังหลอกลวง"
"เราต้องเริ่มต้นจากการยอมรับความยิ่งใหญ่ของอัญมณีศักดิ์สิทธิ์ในอดีต" ลิเลียกล่าว "เราต้องบอกว่าเราเข้าใจถึงความสำคัญที่พวกเขาเคยยึดถือ และเราไม่ได้จะลบล้างสิ่งนั้น แต่เรากำลังจะขยายความเข้าใจให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น"
"ขยายความเข้าใจ..." มาร์คพึมพำ "มันเป็นคำที่ฟังดูดีนะ แต่จะทำอย่างไรให้มันเกิดขึ้นจริง?"
"เราจะเล่าถึงการเดินทางของเรา" ลิเลียกล่าว "เราจะเล่าถึงบททดสอบที่เราเผชิญ หน้า และสิ่งที่ค้นพบ เราจะเล่าถึงโซราน ว่าพลังที่เขาใช้ทำลายล้างนั้น แท้จริงแล้วก็คือพลังแห่งสมดุลที่บิดเบือนไป"
"นั่นอาจจะทำให้พวกเขาสนใจ" มาร์คยอมรับ "การที่โซรานปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง คงเป็นเรื่องที่น่าตกใจสำหรับพวกเขา"
"และเราจะเล่าถึงความรู้สึกที่เราสัมผัสได้" ลิเลียเสริม "ความรู้สึกของพลัง ความสงบ และการเชื่อมโยงกับสิ่งมีชีวิตรอบตัว นั่นคือสิ่งที่อัญมณีศักดิ์สิทธิ์มอบให้เรา"
"แต่พวกเขาจะเชื่อเราได้อย่างไร?" มาร์คยังคงติดกับดักแห่งความไม่มั่นคง "เราเป็นเพียงนักรบหนุ่ม และนักเวทสาว ไม่ใช่เหล่าผู้อาวุโส หรือนักบวชผู้ทรงภูมิ"
"ความจริงไม่จำเป็นต้องมาจากผู้ที่สูงส่งเสมอไป" ลิเลียกล่าว "บางครั้ง ความจริงก็ปรากฏแก่ผู้ที่กล้าที่จะแสวงหา และกล้าที่จะเผชิญหน้ากับมัน"
"ถ้าพวกเขายังคงยืนกรานที่จะหาวัตถุที่จับต้องได้ล่ะ?" มาร์คถาม "ถ้าพวกเขาไม่ยอมรับคำอธิบายของเรา?"
"นั่นก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง" ลิเลียตอบ "แต่เราได้ทำหน้าที่ของเราแล้ว เราได้บอกความจริงเท่าที่เราค้นพบ หากพวกเขาเลือกที่จะไม่ฟัง นั่นก็เป็นชะตากรรมของพวกเขา"
ขณะที่ทั้งสองกำลังพูดคุยกัน จู่ๆ มาร์คก็ชะงักกึก เขาเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า แววตาของเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจและความรู้สึกบางอย่างที่ยากจะอธิบาย
"นี่มัน..." มาร์คพึมพำ
"เกิดอะไรขึ้น?" ลิเลียถามด้วยความกังวล
"ฉันรู้สึก... รู้สึกเหมือนมีบางสิ่งกำลังเรียกหา" มาร์คกล่าว "เป็นความรู้สึกที่คุ้นเคย แต่ก็ไม่เหมือนเดิม"
"ความรู้สึกเหมือนตอนที่เราเจอประตูมิติไปแดนบรรพกาล?" ลิเลียถาม
"ไม่เชิง" มาร์คส่ายหน้า "มันไม่ใช่การเปิดประตู แต่เป็นเหมือนเสียงกระซิบที่ดังมาจากภายใน มากกว่า"
ทันใดนั้น แสงสีทองอร่ามก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศเบื้องหน้าของพวกเขา แสงนั้นไม่ได้สว่างจ้าจนแสบตา แต่เป็นแสงที่อบอุ่น นุ่มนวล และเต็มไปด้วยพลังอันเก่าแก่
"นั่นมัน..." ลิเลียอุทานด้วยความตะลึง
"มันคือพลังแห่งมังกร" มาร์คกล่าวเสียงสั่น "แต่เป็นพลังที่บริสุทธิ์ยิ่งกว่าที่เราเคยสัมผัส"
แสงสีทองค่อยๆ ก่อตัวเป็นรูปร่างที่คุ้นเคย แต่ก็ยิ่งใหญ่และน่าเกรงขามกว่าเดิม มันคือภาพเงาของมังกรโบราณตัวหนึ่ง มังกรที่สยายปีกแผ่กว้างราวกับจะโอบอุ้มผืนฟ้าทั้งหมดไว้ ลวดลายบนเกล็ดของมันเปล่งประกายราวกับอัญมณีที่ถูกเจียระไนมานับพันปี
"มันกำลังสื่อสารกับเรา" มาร์คกล่าว "ฉันรู้สึกได้"
"มันคือเสียงเพรียกจากมังกรบรรพกาล" ลิเลียกระซิบ "ราวกับว่าพวกเขากำลังตอบรับการตัดสินใจของเรา"
ภาพมังกรโบราณสยายปีกแผ่กว้างขึ้น สายตาของมันทอดยาวมายังมาร์คและลิเลีย ความรู้สึกของความเข้าใจและการยอมรับแผ่ซ่านเข้ามาในจิตใจของทั้งสอง
"มันกำลังบอกว่า... เรามาถูกทางแล้ว" มาร์คกล่าว ดวงตาของเขาฉายแววแห่งความปลาบปลื้มใจ
"และมันกำลังมอบพลังให้กับเรา" ลิเลียเสริม "พลังที่จะทำให้เราแข็งแกร่งพอที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่ง"
แสงสีทองค่อยๆ เข้มข้นขึ้น กลืนกินร่างของมาร์คและลิเลียเข้าไป พลังอันมหาศาลไหลผ่านร่างของพวกเขา ราวกับสายน้ำอุ่นที่ชำระล้างความเหนื่อยล้าและความกังวลทั้งหมดออกไป ความรู้สึกของความสมดุลที่เคยสัมผัสได้ก่อนหน้านี้ บัดนี้กลับทวีความแข็งแกร่งขึ้นอย่างทวีคูณ
เมื่อแสงสว่างจางลง ร่างของมังกรโบราณก็ค่อยๆ เลือนหายไป แต่พลังที่มันมอบให้ยังคงอยู่ มาร์คและลิเลียรู้สึกได้ถึงการเปลี่ยนแปลงภายในอย่างชัดเจน พวกเขารู้สึกถึงความแข็งแกร่งที่ไม่เคยมีมาก่อน ความมั่นใจที่เต็มเปี่ยม และความรู้สึกเชื่อมโยงกับพลังแห่งมังกรโบราณอันยิ่งใหญ่
"เราพร้อมแล้ว" มาร์คกล่าว เสียงของเขามั่นคงและเต็มไปด้วยพลัง "เราพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับสภาสูง"
"และเราจะบอกพวกเขาถึงความจริง" ลิเลียกล่าว ยิ้มอย่างมั่นใจ
ทั้งสองมองหน้ากันอีกครั้ง แววตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น และความหวังที่ส่องประกายราวกับอัญมณีศักดิ์สิทธิ์ที่พวกเขาเพิ่งจะค้นพบ
การเดินทางกลับนครหลวงครั้งนี้ไม่ใช่แค่การกลับบ้าน แต่เป็นการกลับไปเพื่อเปลี่ยนแปลงทุกสิ่ง เพื่อนำพาความจริงอันยิ่งใหญ่ไปสู่ดินแดนแห่งมังกร และเพื่อยืนยันว่าหัตถ์แห่งมังกรที่แท้จริงนั้น ไม่ได้มีไว้เพื่อทำลายล้าง แต่มีไว้เพื่อปกป้องและสร้างสรรค์
4,430 ตัวอักษร