นครหลวงแห่งมังกรตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า งดงามและน่าเกรงขามตามแบบฉบับของมัน ท้องฟ้าสีครามสดใสสะท้อนลงบนยอดแหลมของปราสาทที่สร้างจากหินอ่อนสีขาวบริสุทธิ์ ทหารยามมังกรยืนตระหง่านประจำการตามจุดต่างๆ สวมชุดเกราะสีเงินวาววับ แต่ในขณะเดียวกัน บรรยากาศรอบข้างก็อบอวลไปด้วยความตึงเครียดที่มองไม่เห็น มาร์คและลิเลียเดินเคียงข้างกัน มุ่งหน้าไปยังท้องพระโรงที่ซึ่งสภาสูงแห่งมังกรจะทำการประชุม การตัดสินใจของพวกเขาที่จะเปิดเผยความจริงเกี่ยวกับอัญมณีศักดิ์สิทธิ์นั้น ได้รับการแจ้งไปยังสภาแล้ว และพวกเขาก็ได้รับเชิญให้เข้าเฝ้าเพื่อชี้แจง "พวกเขามีท่าทีอย่างไรบ้าง?" มาร์คถามลิเลียขณะที่ก้าวผ่านประตูอันใหญ่โตของท้องพระโรง "มีทั้งความสงสัย ความไม่เชื่อ และความหวัง" ลิเลียตอบ "บางส่วนเชื่อว่าเราอาจจะค้นพบสิ่งสำคัญจริงๆ ในขณะที่บางส่วนก็มองว่าเรากำลังจะนำพาความเสื่อมเสียมาสู่เกียรติภูมิของมังกร" "ฉันเข้าใจ" มาร์คพยักหน้า "มันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะยอมรับความจริงที่แตกต่างไปจากสิ่งที่เชื่อมาตลอด" เมื่อทั้งสองก้าวเข้าไปในท้องพระโรง เสียงพูดคุยจอแจก็พลันเงียบลง สายตาทุกคู่จับจ้องมาที่พวกเขา เหล่ามังกรผู้ทรงอำนาจหลายสิบตน นั่งอยู่บนบัลลังก์แกะสลักที่สูงสง่า แต่ละตนต่างก็มีออร่าแห่งพลังและความยิ่งใหญ่แผ่กระจายออกมา มาร์คและลิเลียเดินตรงไปยังแท่นกลางห้อง ถวายความเคารพต่อสภาสูงอย่างนอบน้อม "นักรบมาร์ค นักเวทลิเลีย" เสียงของท่านผู้นำสภา ชายมังกรวัยชราผู้มีเกล็ดสีทองคำเปล่งประกาย ก้องกังวานไปทั่วท้องพระโรง "พวกเจ้าได้รับโอกาสให้มานำเสนอสิ่งที่ค้นพบ จงกล่าวมาให้หมดสิ้น" มาร์คสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เขารู้สึกได้ถึงสายตาที่จับจ้องมาที่เขา และความคาดหวังอันหนักอึ้ง แต่ภาพของมังกรโบราณที่ปรากฏขึ้นก่อนหน้านี้ก็ทำให้เขามีกำลังใจ "ท่านผู้นำสภา ท่านสภาสูงที่เคารพ" มาร์คเริ่มกล่าว "พวกเราได้เดินทางไปตามเบาะแสที่ได้รับมา และได้เผชิญหน้ากับอุปสรรคมากมาย เพื่อตามหาอัญมณีศักดิ์สิทธิ์ตามที่ได้รับมอบหมาย" เขาหยุดเล็กน้อย ก่อนจะมองไปรอบๆ เพื่อประเมินปฏิกิริยา "พวกเราได้เดินทางไปยังแดนบรรพกาล ได้เห็นอดีตอันเร้นลับ และได้เรียนรู้ถึงความลับที่ซ่อนเร้นมานับพันปี" "และในที่สุด..." มาร์คเงยหน้าขึ้น สบตาของท่านผู้นำสภาโดยตรง "พวกเราได้ค้นพบความจริงเกี่ยวกับอัญมณีศักดิ์สิทธิ์แล้ว" เสียงกระซิบกระซาบดังขึ้นในหมู่มังกรบางตน ดวงตาเต็มไปด้วยความสงสัย ใคร่รู้ "อัญมณีศักดิ์สิทธิ์..." มาร์คกล่าวเน้นคำ "ไม่ได้เป็นเพียงวัตถุที่จับต้องได้ หรือเครื่องรางที่เปล่งประกาย" เขาชะงักอีกครั้ง ก่อนจะกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นขึ้น "อัญมณีศักดิ์สิทธิ์ที่แท้จริง คือ พลังแห่งสมดุลที่อยู่ในตัวของพวกเราทุกคน" คำกล่าวของมาร์คสร้างความตกตะลึงไปทั่วทั้งท้องพระโรง ความเงียบเข้าปกคลุมไปชั่วขณะ ราวกับว่าเวลาได้หยุดนิ่ง "พลังแห่งสมดุล?" ท่านผู้นำสภาทวนคำ ใบหน้าฉายแววแห่งความไม่เชื่อ "พวกเจ้ากำลังกล่าวถึงเรื่องไร้สาระอันใดกัน?" "นี่คือความจริงที่พวกเราค้นพบ ท่านผู้นำ" ลิเลียเสริม พลางก้าวไปข้างหน้า "พลังแห่งสมดุล คือการหลอมรวมพลังแห่งตน พลังแห่งธรรมชาติ และพลังแห่งจิตวิญญาณเข้าด้วยกัน เพื่อสร้างสรรค์และปกป้อง" "เราได้พิสูจน์แล้วว่าพลังนี้มีอยู่จริง" มาร์คกล่าว "เราได้ควบคุมมัน และเราได้สัมผัสถึงความยิ่งใหญ่ของมัน" "พวกเจ้ากำลังกล่าวหาว่าตำนานของเราเป็นเรื่องโกหกงั้นหรือ?" มังกรตนหนึ่งตะคอกเสียงดัง เกล็ดของมันพลันขยายใหญ่ขึ้น แสดงถึงความไม่พอใจ "มิได้เป็นการดูหมิ่น หรือลบล้างตำนานใดๆ ทั้งสิ้น" มาร์คกล่าวอย่างนอบน้อม "แต่เป็นการตีความตำนานในมิติที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น" "พลังแห่งสมดุลนี้ สามารถใช้ได้ทั้งในการสร้างสรรค์และในการทำลาย" ลิเลียกล่าว "หากใช้ไปในทางที่ผิด ก็จะนำไปสู่ความพินาศ ดังเช่นที่โซราน ผู้สลายมังกรได้กระทำ" "โซราน!" ท่านผู้นำสภาอุทาน สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย "เขาเองก็มีพลังนี้อย่างนั้นหรือ?" "ใช่แล้ว ท่านผู้นำ" มาร์คตอบ "เขาถูกครอบงำด้วยความโกรธแค้น และเลือกที่จะใช้พลังนี้ไปในทางที่ผิด" "และพวกเรา..." ลิเลียกล่าวต่อ "เราได้เลือกที่จะใช้พลังนี้เพื่อปกป้อง เพื่อรักษา และเพื่อสร้างอนาคตที่ดีกว่า" "พวกเจ้ามีหลักฐานอันใดมายืนยันคำกล่าวอ้างอันยิ่งใหญ่นี้?" ท่านผู้นำสภาถาม เสียงของเขาเริ่มอ่อนลงเล็กน้อย แต่ยังคงไว้ซึ่งความสงสัย "หลักฐานที่ดีที่สุด คือ การที่เราสามารถผ่านบททดสอบแห่งสมดุลมาได้" มาร์คกล่าว "และคือการที่เราสัมผัสได้ถึงการเชื่อมโยงกับพลังแห่งมังกรโบราณอันยิ่งใหญ่" "เมื่อครู่ก่อนที่เราจะมาถึงที่นี่" ลิเลียเสริม "พวกเราได้รับการสื่อสารจากมังกรบรรพกาล พวกเขาได้ยืนยันในการตัดสินใจของเรา และได้มอบพลังอันแข็งแกร่งให้กับเรา" การกล่าวถึงมังกรบรรพกาลทำให้มังกรทุกตนในห้องเงียบกริบ พวกเขาทราบดีถึงความศักดิ์สิทธิ์และความยิ่งใหญ่ของสิ่งมีชีวิตเหล่านั้น "พวกเจ้ากำลังบอกว่า..." ท่านผู้นำสภากล่าวเสียงเบา "พลังที่พวกเราตามหานั้น ไม่ใช่สิ่งของ แต่เป็นสิ่งที่อยู่ในตัวเราทุกคน?" "ถูกต้องแล้ว" มาร์คตอบ "อัญมณีศักดิ์สิทธิ์คือการตระหนักรู้ในพลังแห่งตน และการใช้พลังนั้นอย่างถูกสมดุล" ความเงียบเข้าปกคลุมอีกครั้ง คราวนี้เป็นความเงียบที่เต็มไปด้วยการพิจารณา มังกรแต่ละตนต่างก็ครุ่นคิดถึงสิ่งที่มาร์คและลิเลียได้กล่าวมา "หากสิ่งที่พวกเจ้าพูดเป็นความจริง..." ท่านผู้นำสภากล่าว "นั่นหมายความว่า... เราทุกคนคือผู้ถือครองอัญมณีศักดิ์สิทธิ์?" "ใช่แล้ว ท่านผู้นำ" ลิเลียตอบ "และนั่นคือความหวังที่แท้จริงในการปกป้องอาณาจักรของเราจากภัยพิบัติ" ท่านผู้นำสภานั่งนิ่งอยู่ครู่ใหญ่ ดวงตาของเขาค่อยๆ ปิดลง ราวกับกำลังใช้พลังภายในเพื่อรับรู้ถึงความจริงที่ถูกเปิดเผย "ข้า... ข้าสัมผัสได้ถึงบางสิ่ง" ท่านผู้นำสภากล่าวในที่สุด "บางสิ่งที่แตกต่างไปจากเดิม" มาร์คและลิเลียยืนรออย่างใจจดใจจ่อ "พลังแห่งสมดุล..." ท่านผู้นำสภากล่าว "มันอาจจะเป็นไปได้... ที่เราได้หลงลืมความหมายอันแท้จริงของมันไป" การประชุมดำเนินต่อไปอีกหลายชั่วโมง มาร์คและลิเลียได้อธิบายทุกสิ่งอย่างละเอียด ตอบคำถามทุกข้อ และแสดงให้เห็นถึงความเข้าใจอันลึกซึ้งที่พวกเขามีต่อพลังแห่งมังกร ในที่สุด ท่านผู้นำสภาก็ได้ประกาศคำตัดสิน "สภาสูงแห่งมังกร ขอประกาศให้ทราบว่า" ท่านผู้นำสภากล่าวเสียงดัง "พวกเรายอมรับในสิ่งที่นักรบมาร์ค และนักเวทลิเลียได้ค้นพบ" เสียงโห่ร้องยินดีดังขึ้นจากมังกรบางตน ในขณะที่บางตนยังคงมีสีหน้าครุ่นคิด "อัญมณีศักดิ์สิทธิ์ คือ พลังแห่งสมดุลที่อยู่ในตัวเราทุกคน" ท่านผู้นำสภาประกาศ "นับจากนี้ไป เราจะเริ่มต้นยุคใหม่ ยุคแห่งการตระหนักรู้ในพลังแห่งตน และการใช้พลังนั้นเพื่อความเจริญรุ่งเรืองของอาณาจักร" มาร์คและลิเลียมองหน้ากัน รอยยิ้มแห่งความโล่งใจและภาคภูมิใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าของทั้งสอง พวกเขาได้ทำในสิ่งที่ต้องทำสำเร็จแล้ว ความจริงอันยิ่งใหญ่ได้ถูกเปิดเผย และอนาคตของดินแดนแห่งมังกรก็ได้เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง