"ท่านมหาปราชญ์! ได้โปรดช่วยบอกข้าด้วย!" สายลมกล่าวทันทีที่เห็นมหาปราชญ์ปรากฏตัวขึ้นจากภายในวิหาร สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความกังวล มหาปราชญ์ในชุดคลุมสีขาวราวหิมะ มองมาที่สายลมและเอลาร่าด้วยสายตาที่อบอุ่นแต่ก็แฝงไว้ด้วยความเศร้าหมอง "ข้ารู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น" "ท่านรู้ได้อย่างไร?" เอลาร่าถามด้วยความประหลาดใจ "ข้ารับรู้ถึงความปั่นป่วนของพลังในอาณาจักร" มหาปราชญ์กล่าว "ชายผู้นั้น... เขาคือเงาของอดีตกาล เป็นผู้รับใช้ของ 'ผู้ที่หลับใหล' ซึ่งเป็นอำนาจโบราณที่เจ้าได้ยินมา" "ผู้ที่หลับใหล..." สายลมทวนคำ "ท่านหมายถึงศัตรูที่แท้จริงของเราอย่างนั้นหรือ?" "ใช่" มหาปราชญ์พยักหน้า "อสูรที่เจ้าเผชิญหน้าเมื่อครู่เป็นเพียงบริวารของมัน ที่ถูกปลุกขึ้นมาเพื่อสร้างความวุ่นวายและทดสอบพลังของเจ้า" "ทดสอบพลังของข้า?" สายลมขมวดคิ้ว "ทำไมต้องเป็นข้า?" "เพราะเจ้าคือผู้ที่ถูกเลือก" มหาปราชญ์ตอบ "เจ้าคือทายาทของอัศวินผู้ผูกพันธสัญญาแห่งดาบพายุหมุน สัญญาที่ทำขึ้นเพื่อปกป้องอาณาจักรจากภัยคุกคามนี้มาตั้งแต่บรรพกาล" "สัญญา...?" สายลมถาม "ข้าจำเรื่องนี้ได้รางๆ จากคำบอกเล่าของปู่ แต่ข้าไม่เคยเข้าใจความหมายที่แท้จริง" "สัญญาผูกพันไม่ใช่เพียงแค่การปกป้องอาณาจักรจากภัยภายนอก แต่เป็นการปกป้องจาก 'ผู้ที่หลับใหล' ที่กำลังจะตื่นขึ้น" มหาปราชญ์อธิบาย "บรรพบุรุษของเจ้าได้อุทิศตนเพื่อผนึกพลังของมันเอาไว้ และดาบพายุหมุนคือเครื่องมือสำคัญในการรักษาสัญญานั้น" "แล้วทำไมเขาถึงเรียกข้าว่า 'ผู้ที่ถูกเลือก' และบอกว่าข้าจะเป็นส่วนหนึ่งของพลังอันยิ่งใหญ่?" สายลมถามต่อ "เพราะ 'ผู้ที่หลับใหล' ต้องการครอบครองดาบพายุหมุน" มหาปราชญ์กล่าว "มันต้องการพลังของดาบเพื่อปลดปล่อยตนเองจากการถูกผนึก หากมันทำสำเร็จ โลกทั้งใบก็จะตกอยู่ภายใต้อำนาจของมัน" "แต่ข้าเพิ่งจะเริ่มเรียนรู้ที่จะควบคุมพลังของดาบ" สายลมกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เริ่มมีความกังวล "ข้าไม่แน่ใจว่าข้าจะแข็งแกร่งพอ" "เจ้าไม่ได้อยู่เพียงลำพัง สายลม" มหาปราชญ์กล่าวพร้อมกับยื่นมือไปแตะที่หน้าอกของสายลม "พลังที่แท้จริงของดาบพายุหมุนไม่ได้มาจากตัวดาบเพียงอย่างเดียว แต่มาจากจิตวิญญาณและความกล้าหาญของเจ้า" ขณะที่มหาปราชญ์สัมผัสที่หน้าอกของสายลม แสงสีทองอ่อนๆ ก็แผ่ออกมาจากตัวเขา แสงนั้นไหลเข้าสู่ร่างของสายลม ทำให้เขารู้สึกถึงพลังที่อบอุ่นและแข็งแกร่งแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย "นี่คือ... พลังที่แท้จริงของสัญญา" มหาปราชญ์กล่าว "มันคือการเชื่อมโยงระหว่างผู้ครอบครองดาบกับจิตวิญญาณแห่งอาณาจักร พลังนี้จะช่วยเสริมความแข็งแกร่งให้เจ้า และทำให้เจ้าสามารถควบคุมดาบพายุหมุนได้อย่างสมบูรณ์" สายลมรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นภายในตัวเขาอย่างชัดเจน ความเหนื่อยล้าจากการต่อสู้เมื่อครู่หายไปสิ้น เขารู้สึกถึงพลังที่เปี่ยมล้น และความมั่นใจที่ไม่เคยมีมาก่อน "ขอบคุณท่านมาก มหาปราชญ์" สายลมกล่าวด้วยความซาบซึ้ง "หน้าที่ของข้าคือการช่วยเหลือผู้ที่ถูกเลือก" มหาปราชญ์ตอบ "แต่การต่อสู้ที่แท้จริงยังคงรอเจ้าอยู่ เจ้าต้องเผชิญหน้ากับ 'เงา' และ 'ผู้ที่หลับใหล' ด้วยตัวของเจ้าเอง" "ข้าพร้อมแล้ว" สายลมกล่าวอย่างหนักแน่น "ข้าจะไม่ยอมให้สัญญาแห่งบรรพบุรุษสูญเปล่า" "ดีมาก" มหาปราชญ์ยิ้ม "ดาบพายุหมุนจะนำทางเจ้าไปสู่ชัยชนะ แต่จงจำไว้ว่าชัยชนะที่แท้จริงนั้นไม่ได้มาจากการใช้กำลังเพียงอย่างเดียว แต่มาจากการรักษาจิตวิญญาณแห่งความยุติธรรมและความเมตตา" เอลาร่ามองดูสายลมด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ "ข้าจะอยู่เคียงข้างท่านเสมอ สายลม" "ขอบคุณ เอลาร่า" สายลมหันไปมองเพื่อนของเขา "เราจะฝ่าฟันไปด้วยกัน" ทั้งสามยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง เสียงกระดิ่งเล็กๆ ดังมาจากที่ไหนสักแห่ง เป็นสัญญาณเตือนว่าเวลาแห่งการเตรียมตัวใกล้จะหมดลงแล้ว "ถึงเวลาแล้ว" มหาปราชญ์กล่าว "จงออกไปเผชิญหน้ากับชะตากรรมของเจ้า สายลม" สายลมพยักหน้า เขากำด้ามดาบพายุหมุนไว้แน่น ใบดาบส่องประกายด้วยพลังที่ถูกปลุกให้ตื่นขึ้น เขามองไปยังประตูมิติที่ยังคงเปิดอยู่ เตรียมพร้อมที่จะก้าวออกไปสู่การต่อสู้ครั้งยิ่งใหญ่เพื่อปกป้องอาณาจักรและรักษาคำมั่นสัญญาแห่งบรรพบุรุษ.