สมรภูมิแห่งอัศวินมายา

ตอนที่ 18 / 45

ตอนที่ 18 — การตัดสินใจที่ยากลำบากของอัศวิน

แสงสีดำมืดทะมึนที่มาสเตอร์เชโดว์สร้างขึ้นนั้น แผ่กระจายไปทั่วบริเวณ มันบิดเบี้ยวและบิดเบือนทุกสิ่งรอบตัว ราวกับว่ามันกำลังจะกลืนกินความเป็นจริงทั้งหมด "เตรียมตัวให้พร้อม!" ทิวาตะโกน พยายามรวบรวมสมาธิที่เหลืออยู่ แม้พลังมายาจะอ่อนแรงลง แต่เขาก็ยังสามารถใช้มันสร้างภาพลวงตาขนาดเล็กเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจได้ "รับไปซะ!" มาสเตอร์เชโดว์ตะโกน พร้อมกับปล่อยลำแสงสีดำเข้าใส่ทิวาและลอร่า "วูบ!" ทิวาใช้ภาพลวงตาที่สร้างขึ้นมาเป็นโล่กำบังชั่วคราว ลำแสงสีดำกระทบกับภาพลวงตา เกิดเสียงดังสนั่น ภาพลวงตาสลายไปในทันที แต่ก็ช่วยยืดเวลาให้ทิวาและลอร่าได้เล็กน้อย "เจ้าคิดว่าภาพลวงตาเล็กๆ น้อยๆ จะหยุดข้าได้รึ?" มาสเตอร์เชโดว์หัวเราะเยาะ "ไม่" ทิวาตอบ "แต่มันก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้เรามีเวลาคิด" ลอร่าใช้จังหวะนั้น พุ่งเข้าโจมตีมาสเตอร์เชโดว์ด้วยดาบของเธอ แต่ก่อนที่ดาบจะถึงตัว ชายชราก็เพียงแค่ยกมือขึ้นเบาๆ คลื่นพลังงานสีดำก็พุ่งออกมาจากฝ่ามือของเขา ปะทะเข้ากับดาบของลอร่า ทำให้เธอต้องถอยกลับไปหลายก้าว "พลังของเจ้า... มันไม่สามารถทำอันตรายข้าได้" มาสเตอร์เชโดว์กล่าว "เจ้าจะทำได้เพียงแค่ยื้อเวลาเท่านั้น" ทิวาครุ่นคิดอย่างหนัก เขารู้ดีว่าการต่อสู้แบบตรงๆ นั้นแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย พลังของมาสเตอร์เชโดว์นั้นเหนือกว่าที่เขาเคยเผชิญมาอย่างมาก เขาต้องหาทางอื่น "ลอร่า" ทิวากล่าวเสียงเครียด "มีวิธีเดียวเท่านั้นที่เราจะเอาชนะเขาได้" "วิธีไหนรึ?" ลอร่าถาม ด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความหวัง "เราต้อง... ทำลายแหล่งพลังของเขา" ทิวาตอบ "แก่นเงา... ที่เจ้าพูดถึง..." "แต่... ถ้าแก่นเงาถูกทำลายอีกครั้ง..." ลอร่าลังเล "พลังของเจ้าก็จะยิ่งอ่อนแอลงไปอีก..." "ข้ารู้" ทิวายอมรับ "แต่ถ้าเราไม่ทำลายมัน... เขาจะใช้พลังนี้ทำลายทุกสิ่ง... เราจะไม่มีโอกาสอีกเลย" ดวงตาของทิวาจับจ้องไปที่มาสเตอร์เชโดว์ เขาเห็นประกายพลังงานสีดำที่ก่อตัวขึ้นรอบตัวชายชราคนนั้น เขาคาดเดาว่าแก่นเงาของมาสเตอร์เชโดว์น่าจะอยู่ในตัวเขา หรือไม่ก็ถูกควบคุมโดยเขา "ข้ามีแผน" ทิวาบอกลอร่า "เจ้าต้องช่วยข้า" "บอกมาเลย" ลอร่าตอบอย่างเด็ดเดี่ยว "เจ้าต้องล่อเขาไปทางนั้น" ทิวาชี้ไปยังซากปรักหักพังขนาดใหญ่ที่อยู่ไม่ไกลนัก "ใช้ทุกวิถีทางที่เจ้ามี... ทำให้เขาสนใจเจ้า... ทำให้เขาโกรธ..." "แล้วเจ้าล่ะ?" ลอร่าถาม "ข้าจะใช้เวลาช่วงนั้น... หาทางเข้าใกล้ตัวเขา... และใช้พลังมายาที่เหลืออยู่... สร้างภาพลวงตาครั้งสุดท้าย... เพื่อ... ปลดปล่อยแก่นเงาออกมา..." ทิวาอธิบาย "ปลดปล่อยแก่นเงาอย่างนั้นรึ?" ลอร่าสงสัย "แล้วเราจะทำลายมันได้อย่างไร?" "เมื่อแก่นเงาปรากฏตัวออกมา... มันจะอ่อนแอลง... ชั่วขณะหนึ่ง... นั่นคือโอกาสเดียวของเรา" ทิวาตอบ "แต่ถ้าแผนล้มเหลว..." ลอร่าเอ่ย "เราจะไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว" ทิวาตอบ น้ำเสียงของเขาหนักแน่น "เพื่ออาณาจักร... เพื่อทุกคน... เราต้องเสี่ยง" ลอร่าพยักหน้า เธอมองเข้าไปในดวงตาของทิวา เห็นความมุ่งมั่นและความเด็ดเดี่ยวที่ฉายชัดอยู่ "ข้าจะทำ" ลอร่ากล่าว "จงระวังตัวด้วย ทิวา" "เจ้าก็เช่นกัน" ทิวาตอบ ลอร่าหันหลังกลับ และพุ่งเข้าใส่มาสเตอร์เชโดว์อีกครั้ง คราวนี้การโจมตีของเธอเต็มไปด้วยความโกรธแค้นและความมุ่งมั่น "เจ้ามันน่ารำคาญจริงๆ!" มาสเตอร์เชโดว์คำราม เมื่อถูกลอร่าโจมตีอย่างต่อเนื่อง "ท่านมันก็แค่ปีศาจร้ายที่หลงตัวเอง!" ลอร่าตะโกนกลับ "ท่านไม่มีวันเข้าใจความหมายของความหวังที่แท้จริง!" การต่อสู้ระหว่างลอร่ากับมาสเตอร์เชโดว์เริ่มทวีความรุนแรงขึ้น ลอร่าใช้ทักษะทั้งหมดที่มีในการหลบหลีกและปัดป้องการโจมตีของชายชรา เธอพยายามล่อให้เขาไปยังทิศทางที่ทิวาต้องการ ขณะเดียวกัน ทิวาก็เริ่มเคลื่อนไหวอย่างเงียบเชียบ เขาใช้พลังมายาที่เหลืออยู่ สร้างภาพลวงตาเล็กๆ น้อยๆ เพื่อปกปิดการเคลื่อนไหวของตนเอง เขาคลานไปตามซากปรักหักพัง ค่อยๆ เข้าใกล้มาสเตอร์เชโดว์มากขึ้นเรื่อยๆ "เจ้าคิดว่าจะหลอกข้าได้รึ?" มาสเตอร์เชโดว์ตะโกนเมื่อสัมผัสได้ถึงการเคลื่อนไหวของทิวา "ภาพลวงตาไร้สาระของเจ้า... ไม่มีผลกับข้า!" เขาหันมาหมายจะโจมตีทิวา แต่ลอร่าก็พุ่งเข้ามาขัดขวางไว้ได้ทันเวลา "อย่ายุ่งกับเพื่อนของข้า!" ลอร่าตะโกน มาสเตอร์เชโดว์โกรธจัด เขาสลัดลอร่าออกไปอย่างแรง ทำให้เธอเสียหลัก "ถึงเวลาจบเรื่องนี้แล้ว!" มาสเตอร์เชโดว์กล่าว พลังงานสีดำรอบตัวเขาเริ่มเข้มข้นขึ้น ทิวาเห็นเป็นโอกาส เขาตัดสินใจปลดปล่อยพลังทั้งหมดที่เหลืออยู่ "ภาพลวงตาแห่งการปลดปล่อย... จงปรากฏ!" ทิวาตะโกนสุดเสียง แสงสีขาวสว่างวาบขึ้นรอบตัวทิวา มันไม่ใช่แสงสีขาวธรรมดา แต่เป็นแสงที่เต็มไปด้วยพลังอันบริสุทธิ์ แสงนั้นพุ่งเข้าใส่มาสเตอร์เชโดว์ ราวกับจะฉีกกระชากพลังงานสีดำรอบตัวเขา "อ๊าาาา!" มาสเตอร์เชโดว์กรีดร้องด้วยความเจ็บปวด ร่างกายของเขาบิดเกร็งอย่างรุนแรง เบื้องหน้าของเขา ปรากฏกลุ่มพลังงานสีดำที่หมุนวนอย่างบ้าคลั่ง มันคือ 'แก่นเงา' ที่ทิวาพูดถึง "นั่นแหละ! แก่นเงา!" ทิวาร้องบอกลอร่า ลอร่าเห็นโอกาส เธอรีบวิ่งเข้าไปหาแก่นเงาที่กำลังหมุนวนอยู่นั้น ดาบในมือของเธอเปล่งประกายด้วยแสงแห่งความมุ่งมั่น "เพื่ออาณาจักร!" ลอร่าตะโกนสุดเสียง และแทงดาบของเธอเข้าใส่แก่นเงาอย่างเต็มแรง ===

4,113 ตัวอักษร