แผนร้ายในตลาดเก่า

ตอนที่ 16 / 46

ตอนที่ 16 — การเปิดเผยความจริงอันน่าตกใจ

"หมวดนักสืบ" เสียงแหบพร่าของ 'เงา' ดังลอดออกมาจากปลายสาย "ฉันได้ยินข่าวเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่วัดศิลาแดงมา" ก้องขมวดคิ้วแน่น เขาไม่เคยคิดว่า 'เงา' จะติดต่อมาหาเขาโดยตรง ยิ่งไปกว่านั้น 'เงา' รู้เรื่องที่เกิดขึ้นที่วัดศิลาแดงได้อย่างไร "คุณรู้เรื่องนั้นได้อย่างไร" เขาถาม น้ำเสียงเต็มไปด้วยความระแวง "ฉันมีวิธีของฉัน" 'เงา' ตอบเสียงเรียบ "และฉันรู้ว่าเธอไม่ได้อยู่คนเดียวในเรื่องนี้" ก้องชะงักไป เขาเหลือบมอง รศ. ดร. อลิสา ที่นั่งอยู่ตรงข้ามเขา ใบหน้าของนักโบราณคดีสาวฉายแววประหลาดใจเช่นกัน "คุณหมายถึงใคร" ก้องถามต่อ "และคุณต้องการอะไรจากการติดต่อมาหาผม" "ฉันต้องการให้เธอรู้ว่ากำลังเล่นอยู่กับอะไร" 'เงา' ตอบ "แผนการที่อยู่เบื้องหลังการระเบิดที่ตลาดเก่ามันใหญ่กว่าที่เธอคิดเยอะ และคนที่เธอคิดว่าเป็นศัตรู อาจจะไม่ใช่ศัตรูจริงๆ ก็ได้" "คุณกำลังจะบอกว่า คนที่ทำลายตลาดเก่าคือคนเดียวกับคนที่ทำเรื่องที่วัดศิลาแดงอย่างนั้นหรือ" ก้องพยายามปะติดปะต่อเรื่องราว "ถูกต้อง" 'เงา' ยืนยัน "และพวกเขากำลังจะใช้พลังที่ถูกปลุกขึ้นมานั้นเพื่อเป้าหมายที่อันตรายยิ่งกว่าเดิม" "พลังที่ถูกปลุกขึ้นมา?" รศ. ดร. อลิสา หลุดปากถามขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ เธอหันไปมองก้องด้วยความสงสัย "มันเป็นเรื่องที่ซับซ้อน" ก้องอธิบายให้เธอฟังอย่างรวดเร็ว "แต่สิ่งที่ 'เงา' พูดมีความเป็นไปได้สูง" เขาหันกลับมาที่โทรศัพท์ "คุณรู้ไหมว่า 'เงา' คือใคร" "ฉันไม่ใช่ 'เงา' หรอกนะ หมวดนักสืบ" เสียงแหบพร่าตอบ "ฉันเป็นเพียงผู้ที่เห็นภาพรวมทั้งหมด และต้องการให้ความจริงปรากฏ" "แล้วคุณจะให้ข้อมูลผมได้อย่างไร" ก้องถาม "ฉันจะส่งข้อมูลบางอย่างไปให้เธอ" 'เงา' กล่าว "แต่เธอต้องไปที่นั่นด้วยตัวเอง" "ที่ไหน" "ห้องสมุดโบราณใต้ดินของวัดโพธิ์" 'เงา' ตอบ "มันเป็นที่ที่ฉันเคยใช้เป็นฐานปฏิบัติการสมัยที่ฉันยังทำงานอยู่" "คุณทำงานอะไรมาก่อน" ก้องถามอย่างสงสัย "ความลับ" 'เงา' ตอบสั้นๆ "ฉันจะส่งที่อยู่และรหัสเข้าห้องให้เธอทางอีเมล ระวังตัวให้ดี หมวดนักสืบ เพราะตอนนี้เธอตกเป็นเป้าหมายแล้ว" สิ้นเสียง ก้องก็วางสาย เขามองหน้า รศ. ดร. อลิสา ที่กำลังจ้องเขาเขม็ง "ห้องสมุดโบราณใต้ดินของวัดโพธิ์?" รศ. ดร. อลิสา ทวนคำ "แล้ว 'เงา' นี่คือใครกันแน่คะ" "ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกันครับ" ก้องตอบ "แต่ดูเหมือนว่าเรากำลังจะเข้าใกล้ความจริงมากขึ้นเรื่อยๆ" เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดอีเมล 'เงา' ได้ส่งข้อความมาให้แล้วจริงๆ พร้อมกับแผนที่และรหัสผ่าน "แผนที่นี้ดูเหมือนจะนำไปสู่ทางลับ" รศ. ดร. อลิสา ชี้ไปที่จุดหนึ่งบนแผนที่ "และสัญลักษณ์ที่ทำเครื่องหมายไว้... ฉันเคยเห็นมันในเอกสารโบราณบางชิ้น" "สัญลักษณ์อะไรครับ" ก้องถาม "มันเป็นสัญลักษณ์ที่เกี่ยวข้องกับกลุ่มนักบวชโบราณกลุ่มหนึ่ง" รศ. ดร. อลิสา อธิบาย "พวกเขามีความเชื่อในเรื่องพลังเหนือธรรมชาติ และเชื่อว่าสามารถควบคุมมันได้" "พลังเหนือธรรมชาติ..." ก้องพึมพำ เขาคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นที่วัดศิลาแดง พลังงานบางอย่างที่มองไม่เห็นกำลังถูกปลุกขึ้นมาจริงๆ หรือ "เราต้องไปที่นั่น" "คุณแน่ใจนะคะ" รศ. ดร. อลิสา ถามด้วยความเป็นห่วง "เราไม่มีทางเลือกอื่นแล้วครับ" ก้องตอบ "ถ้า 'เงา' ไม่ได้โกหก สิ่งที่เรากำลังเผชิญอยู่นี้มันอันตรายกว่าที่เราคิดไว้มาก" ทั้งสองคนตัดสินใจออกเดินทางไปยังวัดโพธิ์ทันที อากาศยามบ่ายแก่ๆ เริ่มเย็นลง ลมพัดโชยมาเป็นระยะ ก้องรู้สึกถึงความกดดันที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เขาไม่รู้ว่าสิ่งที่รอคอยพวกเขาอยู่ที่นั่นคืออะไร แต่เขารู้ว่านี่คือจุดเปลี่ยนสำคัญในคดีนี้ เมื่อไปถึงวัดโพธิ์ พวกเขาเดินเข้าไปในบริเวณวัดอย่างเงียบๆ ตามแผนที่ 'เงา' ส่งมา ก้องสังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่าง มีชายฉกรรจ์รูปร่างกำยำสองคนยืนเฝ้าอยู่บริเวณทางเข้าอุโบสถเก่าที่ถูกปิดตาย ท่าทางของพวกเขาดูแข็งกร้าว ไม่ใช่เจ้าหน้าที่ของวัดอย่างแน่นอน "นั่นมันอะไรน่ะ" รศ. ดร. อลิสา กระซิบถาม "ดูเหมือนว่าเราจะมีคนรอเราอยู่" ก้องตอบ พลางกวาดสายตามองไปรอบๆ "ผมว่าเราต้องหาวิธีอื่นเข้าไป" เขาพา รศ. ดร. อลิสา เดินหลบเข้าไปในมุมอับของกำแพงวัด มองหาทางเข้าอื่นที่จะนำไปสู่ห้องสมุดใต้ดินตามแผนที่ระบุไว้ เขาสังเกตเห็นช่องเล็กๆ ที่ซ่อนอยู่หลังต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง มันดูเหมือนจะเป็นทางลงไปยังชั้นใต้ดิน "ตรงนั้นแหละครับ" ก้องชี้ไปยังช่องนั้น "ผมว่าเราต้องลองเข้าไปทางนี้" "แต่ว่า..." รศ. ดร. อลิสา มองไปที่ชายฉกรรจ์ทั้งสองคน "พวกเขาจะเห็นเราไหมคะ" "ไม่น่าจะเห็นครับ" ก้องตอบ "ถ้าเราเคลื่อนไหวอย่างระมัดระวัง" ทั้งสองคนค่อยๆ ย่องเข้าไปใกล้ช่องทางลับนั้น เมื่อแน่ใจว่าไม่มีใครเห็น พวกเขาก็เปิดฝาช่องนั้นออกอย่างเงียบๆ กลิ่นอับชื้นลอยออกมาจากภายใน เป็นกลิ่นของความเก่าแก่และสถานที่ที่ถูกทิ้งร้างมานาน "ดูเหมือนว่า 'เงา' จะเตรียมการไว้ให้เราดีเหมือนกัน" ก้องกล่าว "แล้วเราจะแน่ใจได้อย่างไรว่านี่คือทางที่ถูกต้อง" รศ. ดร. อลิสา ยังคงมีข้อสงสัย "แผนที่บอกแบบนั้นครับ" ก้องตอบ "และผมเชื่อสัญชาตญาณของผม" ทั้งสองคนค่อยๆ ก้าวลงไปในความมืด ทิ้งแสงแดดยามบ่ายไว้เบื้องหลัง ความเงียบสงัดปกคลุมทุกสิ่ง มีเพียงเสียงฝีเท้าของพวกเขาที่ดังแว่วเบาๆ ก้องเดินนำหน้า ใช้ไฟฉายจากโทรศัพท์มือถือส่องทางไปเรื่อยๆ ทางเดินแคบและคดเคี้ยวลงไปเรื่อยๆ ผนังเป็นหินเก่าแก่ที่เย็นเฉียบ "นี่มันลึกจริงๆ นะคะ" รศ. ดร. อลิสา กล่าว น้ำเสียงสั่นเล็กน้อย "อีกไม่นานเราก็จะถึงแล้วครับ" ก้องปลอบใจ "ลองดูรหัสที่ 'เงา' ให้มาสิครับ" ก้องพยายามนึกถึงรหัสที่เขาได้รับมาเมื่อสักครู่ เขาสัมผัสได้ถึงความผิดปกติของบรรยากาศรอบตัว มันไม่ใช่แค่ความมืดและความเก่า แต่เป็นความรู้สึกบางอย่างที่ทำให้ขนลุก "รหัสคือ... 7-3-1-9-5" ก้องท่องจำได้ "เราต้องหาระบบล็อคที่ไหนสักแห่ง" พวกเขาเดินต่อไปจนกระทั่งมาถึงประตูเหล็กบานใหญ่ที่ปิดสนิท บนประตูมีแผงตัวเลขสำหรับกดรหัส ก้องสอดแทรกนิ้วเข้าไปที่ร่องของแผงนั้น ลองกดรหัสที่ได้รับมา 7-3-1-9-5 เสียงคลิกดังขึ้นเบาๆ ประตูเหล็กก็ค่อยๆ แง้มออก เผยให้เห็นทางเข้าไปยังห้องที่กว้างขวางกว่าเดิม "สำเร็จแล้วครับ" ก้องกล่าวด้วยน้ำเสียงโล่งอก "เราเข้าไปกันเลยไหมคะ" รศ. ดร. อลิสา ถาม "แน่นอนครับ" ก้องตอบ ทั้งสองคนก้าวเข้าไปในห้องนั้น แสงไฟสลัวๆ จากหลอดไฟเก่าแก่ส่องสว่างเป็นหย่อมๆ เผยให้เห็นชั้นหนังสือที่เรียงรายเต็มไปด้วยตำราโบราณจำนวนมาก โต๊ะทำงานไม้ขนาดใหญ่ตั้งอยู่กลางห้อง บนโต๊ะมีเอกสารกองอยู่ระเกะระกะ และมีคอมพิวเตอร์เครื่องหนึ่งวางอยู่ "นี่คือห้องสมุดใต้ดินจริงๆ ด้วย" รศ. ดร. อลิสา อุทานด้วยความตื่นเต้น "ดูเหมือนว่า 'เงา' จะใช้ที่นี่มานานแล้ว" ก้องกล่าว พลางมองไปรอบๆ เขาเดินตรงไปยังโต๊ะทำงาน และสังเกตเห็นซองจดหมายสีน้ำตาลวางอยู่บนกองเอกสาร "นี่ไงครับ" ก้องหยิบซองจดหมายขึ้นมา "คงจะเป็นข้อมูลที่ 'เงา' บอกว่าจะส่งให้เรา" เขารีบเปิดซองออก ข้างในเป็นรูปถ่ายขาวดำเก่าๆ ใบหนึ่ง และแผ่นซีดีอีกแผ่นหนึ่ง "รูปถ่ายนี่มัน..." รศ. ดร. อลิสา ชะโงกหน้าเข้ามาดู "ดูเหมือนจะเป็นภาพวาดโบราณ... แต่ทำไมถึงเก่าขนาดนี้" รูปถ่ายเป็นภาพวาดที่แสดงถึงพิธีกรรมโบราณบางอย่าง มีผู้คนจำนวนหนึ่งกำลังล้อมวงทำพิธีอยู่รอบแท่นบูชาขนาดใหญ่ บนแท่นบูชานั้นมีสัญลักษณ์แปลกประหลาดสลักอยู่ สัญลักษณ์เหล่านั้นดูคุ้นตาอย่างประหลาด "นี่มันสัญลักษณ์เดียวกับที่อยู่บนก้อนหินที่วัดศิลาแดงเลยครับ" ก้องอุทาน "จริงด้วยค่ะ" รศ. ดร. อลิสา พยักหน้า "และดูเหมือนว่าจะเป็นสัญลักษณ์เดียวกันกับที่ รศ. ดร. อานนท์ เคยพูดถึงในบันทึกของเขาด้วย" "แล้วแผ่นซีดีนี่ล่ะ" ก้องหยิบแผ่นซีดีขึ้นมา "อาจจะมีข้อมูลสำคัญอยู่ข้างใน" เขาเดินไปที่คอมพิวเตอร์บนโต๊ะทำงาน เปิดเครื่องและใส่แผ่นซีดีเข้าไป แต่เมื่อเขาพยายามจะเปิดไฟล์ในแผ่นซีดี หน้าจอคอมพิวเตอร์ก็ดับวูบไปทันที "อะไรกันเนี่ย" ก้องสบถ "คอมพิวเตอร์มันเสียเหรอคะ" รศ. ดร. อลิสา ถาม "ไม่น่าจะใช่" ก้องกล่าว "ดูเหมือนจะมีอะไรบางอย่างที่ทำให้มันดับไป" ทันใดนั้นเอง เสียงดังโครมครามก็ดังมาจากทางทางเข้า ประตูเหล็กบานใหญ่ที่พวกเขาเพิ่งเข้ามาถูกกระแทกอย่างแรง "มีคนมา!" รศ. ดร. อลิสา ร้องเสียงหลง

6,364 ตัวอักษร