ธาวินจับแผ่นจารึกในมืออย่างระมัดระวัง สัมผัสของหินเย็นเฉียบและดูดซับความร้อนจากมือเขาไปอย่างรวดเร็ว สัญลักษณ์ที่สลักอยู่บนนั้นมีความละเอียดอ่อนและคมชัดผิดปกติ ราวกับเพิ่งถูกสร้างขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ แม้จะดูเก่าแก่เพียงใดก็ตาม เขาพลิกแผ่นจารึกไปมา พยายามมองหาสิ่งผิดปกติที่อาจเป็นเบาะแส "คุณก้องครับ อาจารย์ธนูเคยพูดถึงผู้เชี่ยวชาญด้านโบราณคดีคนอื่นที่สนใจแผ่นจารึกนี้เป็นพิเศษไหมครับ?" ธาวินถามขณะที่ยังคงหมุนแผ่นจารึกในมือ ก้องส่ายหน้า "ไม่เลยครับ อาจารย์มักจะเก็บตัวกับงานของท่านเสมอ ไม่ค่อยได้พบปะสังสรรค์กับใครมากนัก" เขาเว้นจังหวะไปครู่หนึ่ง "แต่…อาจารย์เคยพูดถึงข่าวลือบางอย่างครับ" ธาวินเงยหน้าขึ้นทันที "ข่าวลืออะไรครับ?" "ข่าวลือเกี่ยวกับแหล่งโบราณคดีที่ยังไม่มีการเปิดเผยครับ" ก้องเล่าต่อ "อาจารย์บอกว่ามีคนพยายามค้นหาแหล่งโบราณคดีที่ยิ่งใหญ่มาก แต่ยังไม่สำเร็จ" "แล้วแผ่นจารึกนี้…เกี่ยวโยงกับแหล่งโบราณคดีนั้นอย่างไรครับ?" "อาจารย์ไม่เคยบอกตรงๆ ครับ" ก้องกล่าว "แต่ผมรู้สึกได้ว่า อาจารย์เชื่อว่าแผ่นจารึกนี้อาจจะเป็นกุญแจสำคัญในการค้นพบแหล่งโบราณคดีนั้น" ธาวินพิจารณาแผ่นจารึกอีกครั้ง เขาเห็นร่องรอยบางอย่างที่เหมือนถูกขีดเขียนทับลงไปบนสัญลักษณ์เดิม ซึ่งดูเหมือนจะเป็นการเพิ่มเติมเข้ามาทีหลัง "ดูเหมือนจะมีอะไรบางอย่างถูกเขียนทับลงไปนะครับ" เขาชี้ให้ก้องดู ก้องก้มลงมอง "จริงด้วยครับ ผมไม่เคยสังเกตเห็นมาก่อน" เขาขมวดคิ้ว "หรือว่า…อาจารย์จะพยายามบันทึกอะไรเพิ่มเติม?" "เป็นไปได้ครับ" ธาวินตอบ "แต่ร่องรอยนี้ดูเก่าแก่พอสมควร อาจจะเกิดขึ้นพร้อมๆ กับการสร้างแผ่นจารึกนี้ หรือหลังจากนั้นไม่นาน" เขาหันไปมองก้อง "แล้วชายคนนั้น…ที่คุณก้องกล่าวถึง ชายที่เข้ามาพบอาจารย์เมื่อสองสามวันก่อน เขาเข้ามาเกี่ยวกับเรื่องแผ่นจารึกนี้หรือไม่?" ก้องส่ายหน้า "ผมไม่ทราบจริงๆ ครับ อาจารย์ไม่เคยเล่าเรื่องการสนทนาของท่านให้ผมฟังเลย" ดวงตาของเขากลับมาแดงก่ำอีกครั้ง "ผม…ผมเสียใจที่ผมช่วยอะไรท่านไม่ได้มากกว่านี้" "ไม่เป็นไรครับคุณก้อง" ธาวินปลอบ "คุณได้ให้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์กับผมมากแล้ว" เขาเก็บแผ่นจารึกกลับลงในกล่องอย่างระมัดระวัง "ผมขออนุญาตนำแผ่นจารึกนี้ไปตรวจสอบที่ห้องปฏิบัติการนะครับ" ก้องพยักหน้า "ครับ…สารวัตร" ธาวินเดินออกจากห้องทำงานของอาจารย์ธนู เขาเดินผ่านลานกว้างของมหาวิทยาลัย อากาศยามบ่ายเริ่มเย็นสบาย แต่ในใจของเขากลับรู้สึกหนักอึ้ง เขาเดินตรงไปยังรถยนต์ของสถานีตำรวจที่จอดรออยู่ "เป็นไงบ้างสารวัตร?" เสียงของสารวัตรชาญดังขึ้นเมื่อธาวินเปิดประตูรถ "เจอเบาะแสบางอย่างครับสารวัตร" ธาวินตอบพลางขึ้นไปนั่งประจำที่คนขับ "อาจารย์ธนูกำลังศึกษาแผ่นจารึกโบราณที่ไม่เคยมีใครพบเห็นมาก่อน เขาเชื่อว่ามันอาจจะเป็นกุญแจสำคัญในการค้นพบแหล่งโบราณคดีที่ยิ่งใหญ่" "แล้วการตายของท่านล่ะ? มีอะไรเชื่อมโยงกับแผ่นจารึกนี้ไหม?" "ก็มีชายคนหนึ่งครับ รูปร่างสูงใหญ่ ผิวคล้ำ มีรอยแผลเป็นที่คิ้วซ้าย เข้ามาพบอาจารย์ก่อนที่ท่านจะเสียชีวิตไม่นาน" ธาวินเล่า "คุณก้องลูกศิษย์ของอาจารย์เห็นเหตุการณ์ แต่จำรายละเอียดได้ไม่มากนัก" สารวัตรชาญขมวดคิ้ว "น่าสงสัยแฮะ ชายคนนั้นเป็นใคร? มีอะไรเกี่ยวข้องกับอาจารย์ธนู?" "นั่นคือสิ่งที่ผมต้องหาคำตอบครับ" ธาวินสตาร์ทเครื่องยนต์ "ผมจะนำแผ่นจารึกนี้ไปให้ทีมพิสูจน์หลักฐานตรวจสอบ และจะลองแกะรอยจากชายคนนั้นดู" "ดีมาก" สารวัตรชาญกล่าว "ฉันจะให้ทีมงานช่วยดูเรื่องการตรวจสอบประวัติของอาจารย์ธนู และบุคคลใกล้ชิดของท่านอีกที" "ขอบคุณครับสารวัตร" ธาวินรับคำ เขากำพวงมาลัยแน่น สายตาจับจ้องไปยังท้องถนนเบื้องหน้า ความรู้สึกบางอย่างกำลังก่อตัวขึ้นในใจของเขา การเสียชีวิตของอาจารย์ธนูไม่ใช่เพียงอุบัติเหตุ แต่เป็นผลลัพธ์ของการค้นพบอันยิ่งใหญ่ที่อาจนำมาซึ่งอันตรายที่คาดไม่ถึง