คืนนั้น ท้องฟ้ามืดสนิท ไร้ซึ่งแสงดาว ถนนหนทางเงียบสงัด มีเพียงแสงไฟจากเสาไฟริมถนนที่ส่องสว่างเป็นช่วงๆ ปลายยืนพิงรถยนต์คันหรูอยู่ฝั่งตรงข้ามกับบ้านพักของรองอธิบดีสมศักดิ์ สวมชุดสีดำสนิท เพื่อให้กลมกลืนกับความมืด “พร้อมไหม” ปลายกระซิบผ่านวิทยุสื่อสาร “พร้อมครับสารวัตร” เสียงตอบกลับมาจากหลายทิศทาง สารวัตรธงชัยและทีมงานกระจายกำลังซุ่มรออยู่ตามจุดต่างๆ ที่วางแผนไว้ พวกเขากำลังรอสัญญาณจากปลาย “ข่าวลือที่ปล่อยออกไป ได้ผลหรือยัง” ปลายถาม “มีคนเห็นรถบรรทุกหลายคัน เข้าออกบ้านพักรองอธิบดีสมศักดิ์ ตั้งแต่ช่วงเย็นครับ” ลูกน้องคนสนิทรายงาน “น่าจะเป็นการขนย้ายเอกสาร” “ดี” ปลายกล่าว “เตรียมพร้อมปฏิบัติการได้” เธอเหลือบมองไปที่บ้านพักของรองอธิบดีสมศักดิ์ บ้านหลังใหญ่โตดูเงียบสงัด แต่ภายในกำลังมีความเคลื่อนไหวบางอย่าง ไม่นานนัก ประตูโรงรถด้านข้างของบ้านพักก็ค่อยๆ เปิดออก รถบรรทุกขนาดใหญ่สีดำทึม ค่อยๆ ขับออกมาอย่างช้าๆ แสงไฟหน้ารถสาดส่องไปตามถนน “มาแล้ว” ปลายกระซิบ “ทุกคน เตรียมตัว” รถบรรทุกคันนั้นเคลื่อนตัวออกไปตามถนน โดยมีรถยนต์สีดำอีกสองคันขับประกบซ้ายขวาอย่างระมัดระวัง “ติดตามห่างๆ” ปลายสั่ง “อย่าให้พวกเขาจับได้” รถบรรทุกคันนั้นมุ่งหน้าไปยังทิศทางที่ไม่มีใครคาดคิด ปลายและทีมงานขับรถตามไปอย่างเงียบเชียบ “ปลาย… แหล่งข่าวของเราบอกว่า รถบรรทุกคันนั้นกำลังมุ่งหน้าไปยังโกดังร้างย่านชานเมือง” สารวัตรธงชัยรายงานผ่านวิทยุ “โกดังร้าง?” ปลายขมวดคิ้ว “ทำไมต้องไปที่นั่น” “ไม่แน่ใจครับสารวัตร” สารวัตรธงชัยกล่าว “แต่ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังจะทำลายหลักฐาน” “ถ้าอย่างนั้น เราต้องรีบไป” ปลายตัดสินใจ “ทุกคน เร่งความเร็ว” รถยนต์ของปลายเร่งเครื่องยนต์ พุ่งทะยานไปตามถนน ทิ้งห่างจากรถบรรทุกไปไม่ไกลนัก ในขณะเดียวกัน ภายในรถยนต์คันหนึ่งที่ขับประกบรถบรรทุกอยู่ ชายสองคนกำลังพูดคุยกัน “คุณแน่ใจนะว่าไม่มีใครตามเรามา” ชายคนขับถาม “แน่ใจ” ชายที่นั่งข้างๆ ตอบ “เราตรวจสอบอย่างละเอียดแล้ว” “ดี” ชายคนขับกล่าว “เราต้องจัดการเอกสารทั้งหมดให้เสร็จก่อนที่ใครจะมาถึง” “หวังว่ารองอธิบดีจะให้ค่าตอบแทนเราอย่างที่พูดไว้นะ” ชายที่นั่งข้างๆ พูดพลางยิ้ม “แน่นอน” ชายคนขับตอบ “เขาไม่เคยผิดสัญญา” รถบรรทุกและรถยนต์ประกบขับเข้ามายังบริเวณโกดังร้าง แสงไฟจากรถยนต์ส่องสว่างให้เห็นสภาพของโกดังที่ทรุดโทรม “ที่นี่… ดูไม่ค่อยปลอดภัยเท่าไหร่” ชายที่นั่งข้างคนขับกล่าว “ไม่เป็นไร” ชายคนขับตอบ “เรามีเวลาไม่มาก” พวกเขาจอดรถบรรทุก และเริ่มขนย้ายเอกสารออกมาจากรถอย่างเร่งรีบ ทันใดนั้นเอง แสงไฟจากรถยนต์หลายคันก็สว่างวาบขึ้นรอบบริเวณโกดัง “อะไรน่ะ!” ชายคนขับอุทานด้วยความตกใจ “เราถูกหลอก!” ชายที่นั่งข้างๆ ตะโกน รถยนต์ของปลายและทีมงานตำรวจ ได้ขับล้อมรถบรรทุกและรถยนต์ประกบไว้แล้ว “หยุดเดี๋ยวนี้นะ!” ปลายตะโกนผ่านเครื่องขยายเสียง ชายสองคนที่กำลังขนย้ายเอกสารอยู่ ถึงกับผงะ พวกเขาพยายามจะวิ่งหนี แต่ก็ถูกตำรวจล้อมไว้ได้เสียก่อน “ลงจากรถเดี๋ยวนี้!” สารวัตรธงชัยสั่ง ชายทั้งสองคนจำใจต้องยอมจำนน พวกเขาถูกควบคุมตัว และเอกสารจำนวนมากที่ถูกขนย้ายออกมาจากบ้านพักของรองอธิบดีสมศักดิ์ ถูกยึดไว้เป็นหลักฐาน “เราจับกุมผู้ต้องสงสัยสองคนได้แล้วครับสารวัตร” สารวัตรธงชัยรายงาน “และยึดเอกสารสำคัญได้จำนวนหนึ่ง” “ดีมาก” ปลายกล่าว “เราต้องรีบตรวจสอบเอกสารเหล่านี้” เธอเดินเข้าไปหาชายทั้งสองคนที่ถูกควบคุมตัวอยู่ “คุณเป็นใคร” ปลายถาม “และใครสั่งให้คุณมาย้ายเอกสารพวกนี้” ชายทั้งสองคนมองหน้ากันอย่างหวาดกลัว “เรา… เราแค่ทำตามคำสั่งครับ” ชายคนขับตอบ “รองอธิบดีสมศักดิ์ สั่งให้เรามาย้ายเอกสารพวกนี้” “แล้วทำไมต้องมาย้ายตอนกลางคืนแบบนี้” ปลายถาม “เพราะ… เพราะท่านรองกลัวว่าความลับของท่านจะถูกเปิดเผยครับ” ชายที่นั่งข้างๆ ตอบ “ท่านเลยอยากจะทำลายหลักฐาน” “ทำลายหลักฐาน?” ปลายหรี่ตามอง “คุณจะเอาเอกสารพวกนี้ไปเผาใช่ไหม” ชายทั้งสองคนพยักหน้า “ครับ” “โชคดีที่เรามาถึงก่อน” ปลายกล่าว “ถ้าคุณทำลายเอกสารพวกนี้ไป เราก็ไม่สามารถเอาผิดรองอธิบดีสมศักดิ์ ได้” เธอหันไปมองสารวัตรธงชัย “เราต้องรีบนำเอกสารเหล่านี้ไปตรวจสอบ” “แต่สารวัตรครับ” สารวัตรธงชัยกล่าว “เอกสารเหล่านี้อาจจะมีข้อมูลเกี่ยวกับโครงการ ‘แสงอรุณ’ ที่ซับซ้อนมาก” “ไม่เป็นไร” ปลายตอบ “เรามีผู้เชี่ยวชาญที่จะช่วยเรา” เธอหันไปมองเอกสารที่กองอยู่บนพื้น “นี่คือหลักฐานชิ้นสำคัญที่จะนำไปสู่การเปิดโปงความจริง” ในขณะที่ปลายกำลังตรวจสอบเอกสารอยู่ ชายสองคนที่ถูกจับกุมก็พูดขึ้นมา “ท่านรองบอกว่า… ถ้ามีอะไรผิดพลาด… ให้เราบอกว่า… เราทำเอง” ชายคนขับกล่าว “หมายความว่าไง” ปลายถาม “ท่านรองบอกว่า… ถ้าเราถูกจับได้… ให้เรายอมรับผิดทั้งหมด” ชายที่นั่งข้างๆ ตอบ “เพื่อปกป้องท่าน” “เป็นแผนที่แยบยลอมาก” ปลายพึมพำ “แต่เราก็ยังมีคำให้การของคุณนลินี” เธอหันไปมองสารวัตรธงชัย “เราต้องรีบขอหมายค้นบ้านพักของรองอธิบดีสมศักดิ์” “ครับสารวัตร” สารวัตรธงชัยตอบ “ผมจะดำเนินการทันที” ปลายมองไปยังรถบรรทุกที่บรรทุกเอกสารจำนวนมหาศาล “การต่อสู้ยังไม่จบ” เธอคิด “แต่เราก็ได้เปรียบแล้ว” แสงไฟจากไฟฉายส่องไปยังกองเอกสารเหล่านั้น ราวกับแสงสว่างที่กำลังจะส่องให้เห็นความจริงที่ซ่อนเร้นมานาน