แสงอาทิตย์ยามเช้าสาดส่องลอดม่านหน้าต่างเข้ามาในห้องทำงานของปลาย เธอวางเอกสารการเงินทั้งหมดลงบนโต๊ะพลางถอนหายใจยาว “จบเสียที” “ยังไม่จบหรอกครับผู้กอง” เสียงของสารวัตรธงชัยดังมาจากประตู “เรายังมีเป้าหมายที่ใหญ่กว่านั้นรออยู่” “คุณภาคินสินะ” ปลายกล่าว “หลังจากได้คำให้การของรองอธิบดีสมศักดิ์ ทำให้เรามีข้อมูลเกี่ยวกับเขามากขึ้น” “ใช่ครับ” สารวัตรธงชัยนั่งลงบนเก้าอี้ตรงข้าม “รองอธิบดีสารภาพว่าภาคินคือผู้อยู่เบื้องหลังทั้งหมด เขาเป็นคนวางแผนการทุจริตทั้งหมด และยังเป็นคนบงการให้ฆ่าคุณประเสริฐด้วย” “ทำไมคุณประเสริฐถึงต้องตาย?” ปลายถาม “คุณประเสริฐค้นพบหลักฐานการทุจริตที่เชื่อมโยงถึงภาคิน” สารวัตรธงชัยอธิบาย “เขาพยายามจะนำหลักฐานไปแจ้งความ แต่ภาคินรู้เรื่องเสียก่อน จึงสั่งให้คนไปจัดการ” “แล้วใครคือคนลงมือ?” ปลายถามอย่างใคร่รู้ “ภาคินจ้างวานนักฆ่ามืออาชีพมาจัดการ” สารวัตรธงชัยตอบ “แต่เรายังไม่รู้ว่าใครคือคนๆ นั้น” “ไม่เป็นไร” ปลายกล่าว “อย่างน้อยเราก็มีหลักฐานมัดตัวภาคินได้แล้ว” “แต่การจับกุมภาคินไม่ใช่เรื่องง่ายๆ นะครับผู้กอง” สารวัตรธงชัยกล่าว “เขาเป็นคนมีอิทธิพล มีอำนาจ และมีคนคอยคุ้มกันเต็มไปหมด” “เรามีทีมพร้อมแล้ว” ปลายกล่าวด้วยน้ำเสียงที่แน่วแน่ “คุณภาคินจะหนีไปไหนไม่พ้น” การวางแผนเข้าจับกุมภาคินดำเนินไปอย่างรวดเร็ว ทีมสืบสวนของปลายและสารวัตรธงชัยทำงานร่วมกันอย่างมีประสิทธิภาพ พวกเขารวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับที่พักอาศัยของภาคิน และกำหนดแผนการเข้าจับกุมที่รัดกุมที่สุด “เราจะเข้าจับกุมภาคินที่คฤหาสน์ของเขา” ปลายกล่าวกับทีม “เป้าหมายของเราคือการจับกุมตัวภาคินพร้อมหลักฐานเพิ่มเติม ถ้ามี” “แต่เราต้องระวังเรื่องความปลอดภัยให้มากนะครับผู้กอง” สารวัตรธงชัยเสริม “ภาคินอาจจะมีอาวุธสงครามเตรียมพร้อมไว้” “เราเตรียมพร้อมรับมือแล้ว” ปลายตอบ “ทุกคนจะต้องระมัดระวังตัวให้ถึงที่สุด” วันต่อมา ทีมสืบสวนกว่ายี่สิบชีวิต เคลื่อนกำลังเข้าประชิดคฤหาสน์หรูของภาคิน ท่ามกลางแสงแดดที่ร้อนระอุ “พร้อมไหมทุกคน?” ปลายถามผ่านวิทยุสื่อสาร “พร้อมครับผู้กอง!” เสียงตอบรับดังมาอย่างพร้อมเพรียง “ลงมือ!” รถยนต์หลายคันพุ่งทะยานเข้าไปในบริเวณคฤหาสน์ ตำรวจสวมชุดปราบปรามยาเสพติดพร้อมอาวุธครบมือ กระจายกำลังเข้าล้อมคฤหาสน์ “ภาคิน! ออกมาเดี๋ยวนี้!” เสียงตะโกนของสารวัตรธงชัยดังขึ้น ทันใดนั้น เสียงปืนก็ดังขึ้นจากภายในคฤหาสน์! “แย่แล้ว!” สารวัตรธงชัยตะโกน “พวกเขาเปิดฉากยิงใส่เรา!” “ตอบโต้!” ปลายสั่งการ “คุ้มกันตัวเองให้ดี!” การปะทะกันอย่างดุเดือดเริ่มต้นขึ้น เสียงปืนดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วบริเวณ ปลายและสารวัตรธงชัยนำทีมบุกเข้าไปในคฤหาสน์อย่างระมัดระวัง “ภาคิน!” ปลายตะโกน “นายหนีไปไหนไม่พ้น!” “ฮ่าๆๆ!” เสียงหัวเราะเยือกเย็นดังมาจากชั้นบน “พวกแกคิดว่าจะจับฉันได้ง่ายๆ อย่างนั้นรึ?” ปลายหันไปมองสารวัตรธงชัย “เขาอยู่ที่ชั้นบน” ทั้งสองรีบวิ่งขึ้นบันไดไปยังชั้นสอง ท่ามกลางเสียงปืนที่ยังคงดังไม่หยุด เมื่อไปถึงชั้นสอง พวกเขาพบกับประตูบานใหญ่ที่ปิดสนิท “ภาคิน! ออกมาเดี๋ยวนี้!” ปลายตะโกน “มาจับฉันสิ ถ้าแน่จริง!” เสียงภาคินดังลอดออกมาจากในห้อง ปลายและสารวัตรธงชัยตัดสินใจพังประตูเข้าไป ทันทีที่ประตูเปิดออก ภาพที่ปรากฏตรงหน้าทำให้ทั้งสองตกตะลึง ภาคินยืนอยู่กลางห้อง มือข้างหนึ่งถือปืน และอีกข้างหนึ่ง… ประคองหญิงสาวคนหนึ่งอยู่! “ใครคือคนนั้น?” สารวัตรธงชัยถาม “คุณนลินี!” ปลายอุทานด้วยความตกใจ “ภาคิน! ปล่อยเธอเดี๋ยวนี้!” “ถ้าพวกแกขยับเข้ามา ฉันจะยิงเธอทันที!” ภาคินกล่าวเสียงข่มขู่ “อย่าทำอะไรเธอเลยนะภาคิน” ปลายพยายามพูดจา “เธอไม่เกี่ยวอะไรด้วย” “ไม่เกี่ยว?” ภาคินหัวเราะ “เธอเกี่ยวสิ! เธอคือคนที่ทำให้ฉันต้องตกอยู่ในสภาพนี้!” “ผมไม่เข้าใจ” ปลายกล่าว “เธอคือคนเดียวที่รู้ความลับของฉัน!” ภาคินตะโกน “ถ้าเธอเปิดปากเมื่อไหร่ ฉันก็จบ!” “คุณนลินี!” สารวัตรธงชัยตะโกน “รีบบอกให้เขาปล่อยคุณ!” “อย่าเชื่อเขา!” ภาคินตะคอก “เขาแค่หลอกใช้เธอ!” ปลายเห็นแววตาของนลินี สั่นระริกด้วยความหวาดกลัว “ภาคิน นายต้องการอะไร?” “ฉันต้องการหนีไป!” ภาคินกล่าว “ถ้าพวกแกยอมให้ฉันออกไป ฉันจะปล่อยเธอ” “เป็นไปไม่ได้!” ปลายปฏิเสธ “นายต้องถูกจับกุม!” “งั้นก็ตายกันไปข้างหนึ่ง!” ภาคินยกปืนเล็งไปที่นลินี “หยุดนะ!” ปลายตะโกน “ฉันยอม! ฉันจะให้ทางหนีให้!” ขณะที่ภาคินกำลังลังเล ปลายก็มองเห็นโอกาส เธอรีบดึงปืนออกมาและเล็งไปที่ภาคิน “ไม่!” ภาคินร้องเสียงหลง “แกหลอกฉัน!” เสียงปืนดังขึ้น!