หลังจากความสำเร็จจากการทดสอบเครื่องบินกระดาษที่ได้รับการปรับปรุงใหม่ คุณปู่สมชายและฟ้าใสก็มีความกระตือรือร้นที่จะศึกษาค้นคว้าเกี่ยวกับอากาศพลศาสตร์ให้มากขึ้น "คุณปู่คะ" ฟ้าใสเอ่ยขึ้นขณะที่พวกเขากำลังนั่งพักผ่อนในห้องนั่งเล่น "หลังจากที่เครื่องบินของเราบินได้ดีขึ้น หนูรู้สึกว่าอยากจะรู้มากกว่านี้อีกค่ะ" คุณปู่สมชายเงยหน้าจากหนังสือพิมพ์ที่กำลังอ่านอยู่ ยิ้มให้อย่างเอ็นดู "ดีแล้วล่ะฟ้าใส ความอยากรู้อยากเห็นนี่แหละ คือสิ่งที่จะพาเราไปสู่การเรียนรู้ที่กว้างไกล" "คุณปู่คิดว่าเราจะหาข้อมูลเพิ่มเติมได้จากไหนอีกคะ?" ฟ้าใสถาม คุณปู่สมชายหยุดคิดครู่หนึ่ง สายตาของเขาทอดมองไปยังชั้นหนังสือเก่าแก่ที่เต็มไปด้วยสมุดบันทึกและหนังสือต่างๆ ที่สะสมมานาน "บางที… ในสมุดบันทึกเก่าๆ ของปู่ อาจจะมีบางอย่างที่เรามองข้ามไปนะ" คุณปู่ลุกขึ้นเดินไปยังชั้นหนังสือ หยิบสมุดเล่มหนึ่งออกมาซึ่งมีปกหนังเก่าคร่ำคร่า มีรอยเปื้อนและรอยยับจากการใช้งานมาอย่างยาวนาน "นี่คือสมุดบันทึกสมัยที่ปู่ยังเป็นนักบินฝึกหัด" คุณปู่กล่าวพลางเปิดอ่านอย่างระมัดระวัง ฟ้าใสเดินเข้ามาใกล้ มองดูสมุดบันทึกด้วยความสนใจ "หนูไม่เคยเห็นสมุดเล่มนี้มาก่อนเลยค่ะ" "มันเป็นสมุดที่ปู่เก็บไว้ในกล่องสมบัติเก่าๆ น่ะ" คุณปู่ตอบ "ปู่ไม่ค่อยได้เปิดอ่านมันนานแล้ว เพราะหลังๆ มานี้ ชีวิตมันพาไปทำอย่างอื่นเยอะแยะ" คุณปู่พลิกหน้ากระดาษไปเรื่อยๆ เสียงกระดาษแห้งๆ ดังเสียดสีกันไปมา "ตอนที่ปู่ยังเป็นนักบิน ปู่ชอบจดบันทึกสิ่งที่ได้เรียนรู้ ข้อผิดพลาดที่เจอ และแนวคิดใหม่ๆ เกี่ยวกับการบินอยู่เสมอ" ทันใดนั้น คุณปู่ก็หยุดนิ่งไป ดวงตาของเขากวาดตามองข้อความบางอย่างในหน้ากระดาษ ก่อนจะอุทานเบาๆ "นี่มัน…" ฟ้าใสเห็นอาการของคุณปู่ก็อดถามไม่ได้ "มีอะไรหรือคะคุณปู่?" คุณปู่สมชายเงยหน้าขึ้นมองฟ้าใส ใบหน้าของเขาฉายแววประหลาดใจระคนตื่นเต้น "ฟ้าใส… ที่นี่มีบันทึกเกี่ยวกับการออกแบบใบพัดของเครื่องบินรุ่นหนึ่งที่ปู่เคยศึกษา" "ใบพัดเหรอคะ?" ฟ้าใสถามด้วยความสงสัย "แล้วมันเกี่ยวข้องอะไรกับเครื่องบินกระดาษของเราล่ะคะ?" "ถึงแม้จะเป็นเครื่องบินคนละแบบกัน" คุณปู่กล่าว "แต่หลักการพื้นฐานบางอย่างก็ยังคงเหมือนกันอยู่" คุณปู่ชี้ไปที่ตัวอักษรในสมุด "ตรงนี้… เขาอธิบายถึงรูปทรงของใบพัดที่ต้องมีมุมปะทะที่เหมาะสม เพื่อสร้างแรงยกและแรงขับ" คุณปู่ค่อยๆ อ่านข้อความที่เขียนด้วยลายมือหวัดๆ แต่ยังคงอ่านได้ชัดเจน " 'อัตราส่วนความโค้งของใบพัดต่อความกว้าง มีผลโดยตรงต่อประสิทธิภาพในการสร้างแรงขับเคลื่อน ถ้ามุมปะทะมากเกินไป แรงต้านก็จะมากตามไปด้วย ถ้ามุมปะทะน้อยเกินไป แรงขับก็จะหายไป' " "เหมือนกับการปรับมุมปะทะของปีกเครื่องบินเลยใช่ไหมคะ?" ฟ้าใสเชื่อมโยงได้ทันที "ถูกต้อง!" คุณปู่ตบเข่าเบาๆ ด้วยความยินดี "มันคือหลักการเดียวกันเลย! แต่ที่น่าสนใจกว่านั้นคือ…" คุณปู่พลิกหน้าต่อไปอีก "ที่นี่… มีการอธิบายถึงการใช้ 'แผ่นปีกน้อย' หรือ 'สปอยเลอร์' เพื่อควบคุมการไหลของอากาศที่บริเวณปลายปีก" "สปอยเลอร์?" ฟ้าใสเอ่ยชื่ออย่างไม่แน่ใจ "เหมือนที่ติดอยู่บนรถยนต์แข่งหรือเปล่าคะ?" "ก็มีลักษณะคล้ายกัน" คุณปู่พยักหน้า "แต่บนเครื่องบินนั้น สปอยเลอร์จะถูกควบคุมโดยนักบิน เพื่อปรับการไหลของอากาศบนปีก ทำให้เครื่องบินสามารถควบคุมทิศทางได้ดีขึ้น โดยเฉพาะในสภาวะลมแปรปรวน" คุณปู่ชี้ไปที่ภาพวาดในสมุด ซึ่งเป็นรูปเครื่องบินคร่าวๆ พร้อมกับลูกศรที่แสดงทิศทางการไหลของอากาศ "บันทึกนี้บอกว่า การติดตั้งแผ่นเล็กๆ ที่ด้านบนของปีกใกล้กับขอบท้าย จะช่วยลดแรงยกที่มากเกินไป และป้องกันการเสียการทรงตัว" "แล้วมันจะช่วยเครื่องบินกระดาษของเราได้ยังไงคะ?" ฟ้าใสถามอย่างตั้งใจ "เราอาจจะลองนำแนวคิดนี้มาปรับใช้ดู" คุณปู่สมชายกล่าว "เครื่องบินกระดาษของเราเวลาที่ลมแรงๆ พัดมา มันจะเสียการทรงตัวได้ง่าย เพราะอากาศที่ไหลผ่านปีกมันมีความผันผวนมากเกินไป ถ้าเราลองติดแผ่นเล็กๆ ที่ปีก อาจจะช่วยควบคุมการไหลของอากาศตรงนั้นได้" คุณปู่ชี้ไปที่ปีกเครื่องบินกระดาษที่ตั้งอยู่ข้างๆ "เราอาจจะลองทำแผ่นเล็กๆ จากกระดาษแข็ง หรือพลาสติกบางๆ แล้วติดไว้ที่ด้านบนของปีกตรงบริเวณใกล้ๆ ปลายปีก" ฟ้าใสพยักหน้าอย่างเข้าใจ "เหมือนเป็นการสร้างตัวช่วยในการทรงตัวให้กับปีกอย่างนั้นเหรอคะ?" "ใช่แล้ว" คุณปู่กล่าว "มันอาจจะเป็นวิธีที่เราจะแก้ปัญหาเรื่องการทรงตัวของเครื่องบินในวันที่ลมแรงๆ ได้" คุณปู่สมชายปิดสมุดบันทึกเล่มนั้นลงอย่างแผ่วเบา "นี่เป็นข้อมูลที่มีค่ามากทีเดียว ฟ้าใส ปู่รู้สึกดีใจจริงๆ ที่ได้ค้นพบสิ่งนี้" "หนูก็ดีใจค่ะคุณปู่" ฟ้าใสยิ้ม "หนูรู้สึกตื่นเต้นที่จะได้ลองทำอะไรใหม่ๆ อีกครั้ง" "เอาล่ะ" คุณปู่ลุกขึ้น "งั้นเราไปหาอุปกรณ์กันเลยดีกว่า" ทั้งสองคนลุกขึ้นจากโซฟา เดินไปยังห้องเก็บอุปกรณ์ของเก่าของคุณปู่ ด้วยความหวังใหม่ที่ก่อตัวขึ้นจากความรู้ที่ค้นพบในสมุดบันทึกเก่าแก่ ลายมือของนักบินในอดีตได้นำทางพวกเขาไปสู่ความเป็นไปได้ใหม่ๆ ในการทำให้ความฝันของเครื่องบินกระดาษลำยักษ์โบยบินได้อย่างแท้จริง