แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านผ้าม่านเข้ามาในห้องนอนของกัญญาวีร์ เธอพลิกตัวไปมาบนเตียงอย่างกระสับกระส่าย คืนที่ผ่านมาเธอแทบจะไม่ได้นอน หลับๆ ตื่นๆ เพราะความคิดเกี่ยวกับ “วิเวียน” เพื่อนออนไลน์คนสนิทของเธอ “ทำไมฉันถึงได้คิดถึงเขามากขนาดนี้นะ” กัญญาวีร์พึมพำกับตัวเอง มือเรียวควานหาโทรศัพท์มือถือบนหัวเตียง เมื่อเห็นข้อความล่าสุดจากวิเวียน เธอก็เผลอยิ้มออกมา “อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณวิเวียน” กัญญาวีร์พิมพ์ตอบ “เมื่อคืนฉันนอนไม่ค่อยหลับเลยค่ะ” ไม่นานนัก ข้อความจากวิเวียนก็เด้งขึ้นมา “อรุณสวัสดิ์ครับคุณ VeeVee มีอะไรไม่สบายใจหรือเปล่าครับ” กัญญาวีร์ยิ้ม ดวงตาของเธอเป็นประกาย “ก็เรื่องเมื่อวานน่ะค่ะ รู้สึกว่าคุณวิเวียนเข้าใจฉันดีมากเลย” “ผมดีใจที่ช่วยอะไรคุณ VeeVee ได้นะครับ” วิเวียนพิมพ์ตอบ “เรื่องงานมันเครียดมากใช่ไหมครับ” “ใช่ค่ะ” กัญญาวีร์ถอนหายใจ “บางทีก็รู้สึกเหนื่อยใจกับการต้องต่อสู้ในวงการนี้” “ผมเข้าใจดีครับ” วิเวียนตอบ “แต่คุณ VeeVee เป็นคนเก่ง และมีความมุ่งมั่น ผมเชื่อว่าคุณจะผ่านมันไปได้เสมอ” คำพูดให้กำลังใจของวิเวียนทำให้กัญญาวีร์รู้สึกอบอุ่นหัวใจอย่างประหลาด เธอไม่เคยเจอใครที่เข้าใจเธอได้ดีเท่านี้มาก่อน แม้ว่าจะเป็นแค่การพูดคุยผ่านตัวอักษรก็ตาม “ขอบคุณนะคะ คุณวิเวียน” กัญญาวีร์พิมพ์ “คุณวิเวียนก็เป็นกำลังใจที่ดีของฉันเสมอเลย” “ผมก็ดีใจครับ” วิเวียนตอบ “แล้ววันนี้คุณ VeeVee มีแผนจะทำอะไรบ้างครับ” “วันนี้ต้องเข้าบริษัทไปจัดการเรื่องเอกสารบางอย่างค่ะ” กัญญาวีร์ตอบ “ส่วนช่วงบ่ายว่าจะไปหาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับคู่แข่งของเราหน่อยค่ะ” “ระวังตัวด้วยนะครับ” วิเวียนเตือน “ถ้ามีอะไรให้ผมช่วย อย่าลังเลที่จะบอกนะครับ” “แน่นอนค่ะ” กัญญาวีร์ตอบ “คุณวิเวียนก็เหมือนกันนะคะ ถ้ามีอะไรไม่สบายใจ เล่าให้ฉันฟังได้เสมอเลยนะ” การได้คุยกับวิเวียนทำให้กัญญาวีร์รู้สึกดีขึ้นอย่างมาก ความเครียดที่สะสมมาหลายวันดูเหมือนจะคลายลงไปบ้าง เธอรู้สึกขอบคุณโชคชะตาที่ทำให้เธอได้พบกับเพื่อนออนไลน์คนนี้ “คุณวิเวียนคะ” กัญญาวีร์ตัดสินใจถามในสิ่งที่เธอคิดมาตลอด “คุณวิเวียนเคยเจอประสบการณ์แบบนี้มาก่อนไหมคะ” วิเวียนเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพิมพ์ตอบกลับมา “เคยครับ มันเป็นเรื่องที่หนักหนาพอสมควรเลยทีเดียว” “แล้วคุณวิเวียนผ่านมันมาได้อย่างไรคะ” กัญญาวีร์ถามต่อด้วยความสนใจ “ผม… ค้นพบว่าการที่เรามีคนที่คอยรับฟัง และให้กำลังใจ มันช่วยได้มากจริงๆ ครับ” วิเวียนตอบ “และที่สำคัญที่สุด คือการไม่ยอมแพ้ และเชื่อมั่นในตัวเอง” คำตอบของวิเวียนทำให้กัญญาวีร์ฉุกคิดถึงปัณณวิชญ์ คู่แข่งทางธุรกิจของเธอทันที ทำไมเธอถึงรู้สึกสับสนในความรู้สึกของตัวเองเช่นนี้? คนที่เธอควรจะมองว่าเป็นศัตรู กลับกลายเป็นคนที่เธออยากจะปรึกษาหารือด้วยซ้ำไป “คุณวิเวียนคะ” กัญญาวีร์พิมพ์อย่างลังเล “ฉันมีเรื่องอยากจะบอกคุณวิเวียนค่ะ” “มีอะไรเหรอครับ” วิเวียนตอบอย่างรวดเร็ว “คือ… ฉันรู้สึกว่า… ฉันเริ่มจะ… รู้สึกดีกับใครบางคนค่ะ” กัญญาวีร์พิมพ์ประโยคนี้ด้วยหัวใจที่เต้นแรง “แต่ฉันก็ไม่แน่ใจว่าความรู้สึกนี้มันควรจะเป็นแบบนั้นหรือเปล่า” หน้าจอโทรศัพท์ของปัณณวิชญ์ปรากฏข้อความของ VeeVee ขึ้นมา เขาอ่านซ้ำไปซ้ำมาด้วยความไม่เชื่อสายตา เขาไม่คิดว่า VeeVee จะกล้าบอกความรู้สึกของเธอออกมาเช่นนี้ “ใครคนนั้น… คือคนที่คุณ VeeVee ไว้ใจมากที่สุดใช่ไหมครับ” ปัณณวิชญ์พยายามพิมพ์ตอบอย่างใจเย็นที่สุดเท่าที่จะทำได้ “ก็… ใกล้เคียงค่ะ” VeeVee ตอบ “เขาเป็นคนเดียวที่ฉันรู้สึกว่าคุยด้วยแล้วสบายใจที่สุด” ปัณณวิชญ์รู้สึกเหมือนมีบางอย่างบีบรัดที่หน้าอก เขาไม่รู้จะแสดงความรู้สึกอย่างไรดี นี่คือช่วงเวลาที่เขาควรจะถอยห่าง หรือควรจะก้าวต่อไป? “ผมดีใจที่คุณ VeeVee มีใครสักคนที่คุณไว้ใจนะครับ” ปัณณวิชญ์ตอบ “ความรู้สึกดีๆ เป็นสิ่งสวยงามครับ” “แต่… เขาเป็นคู่แข่งทางธุรกิจของฉันนะคะ” VeeVee พิมพ์ต่อ “และฉันก็รู้ว่าเขาเองก็คงไม่ได้รู้สึกดีกับฉันเหมือนกัน” ปัณณวิชญ์เกือบจะหัวเราะออกมากับคำพูดนั้น หากแต่เขารู้ดีว่าสิ่งที่ VeeVee กำลังคิดนั้นมันผิด “คุณ VeeVee คิดว่าเขาไม่รู้สึกดีกับคุณเหรอครับ” “ก็… ดูจากสถานการณ์แล้ว… เป็นแบบนั้นค่ะ” VeeVee ตอบอย่างเศร้าๆ “บางที… คุณ VeeVee อาจจะคิดผิดก็ได้นะครับ” ปัณณวิชญ์พิมพ์อย่างแผ่วเบา “บางที… คนที่เราคิดว่าไม่รู้สึกอะไรกับเรา… เขาอาจจะมีความรู้สึกมากกว่าที่เราคิดก็ได้นะครับ” “คุณวิเวียนหมายความว่าอย่างไรคะ” VeeVee ถามอย่างสงสัย ปัณณวิชญ์ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจพิมพ์ข้อความที่อาจจะเปลี่ยนทุกอย่าง “ผมหมายความว่า… บางที… คนเราก็อาจจะมีความรู้สึกที่ขัดแย้งกับสิ่งที่ตาเห็น หรือสิ่งที่สถานการณ์บ่งบอกก็ได้นะครับ” กัญญาวีร์อ่านข้อความของวิเวียนแล้วรู้สึกสับสน เธอไม่เข้าใจว่าวิเวียนกำลังจะสื่ออะไร แต่คำพูดเหล่านั้นกลับทำให้เธอรู้สึกมีความหวังขึ้นมาอย่างประหลาด “คุณวิเวียนคะ” กัญญาวีร์พิมพ์ “คุณวิเวียนมีความคิดเห็นที่น่าสนใจเสมอเลยค่ะ” “ผมก็แค่แสดงความคิดเห็นตามที่ผมคิดนะครับ” วิเวียนตอบ “ถ้าคุณ VeeVee อยากจะลองเปิดใจดู ผมก็คิดว่าเป็นเรื่องที่ดีนะครับ” “เปิดใจ… กับคู่แข่งทางธุรกิจอย่างนั้นเหรอคะ” กัญญาวีร์ถามอย่างไม่แน่ใจ “ใช่ครับ” วิเวียนยืนยัน “บางที… ความรู้สึกที่ดี… มันก็อาจจะเกิดขึ้นในที่ที่เราคาดไม่ถึงก็ได้นะครับ” กัญญาวีร์เงียบไป เธอคิดถึงใบหน้าของปัณณวิชญ์ คู่แข่งที่เย็นชาและดูหยิ่งผยองในสายตาของเธอ แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็ยอมรับว่าเขามีเสน่ห์บางอย่างที่น่าค้นหา คำพูดของวิเวียนทำให้เธอเริ่มคิดทบทวนถึงความรู้สึกของตัวเองที่มีต่อปัณณวิชญ์ “ขอบคุณสำหรับคำแนะนำนะคะ คุณวิเวียน” กัญญาวีร์พิมพ์ “ฉันจะลองคิดดูค่ะ” “ยินดีเสมอครับ” วิเวียนตอบ “แล้วถ้าคุณ VeeVee อยากจะระบายอะไรอีก ผมพร้อมเสมอที่จะรับฟังนะครับ” กัญญาวีร์ยิ้มให้กับข้อความนั้น เธอรู้สึกขอบคุณวิเวียนจากใจจริง การได้พูดคุยกับเขาทำให้เธอรู้สึกว่าเธอไม่ได้ต่อสู้อยู่เพียงลำพัง