หลังจากที่ปัณณวิชญ์ออกจากร้านกาแฟไป นิรันดร์ก็ยังคงนั่งอยู่ที่เดิม เขามองตามหลังปัณณวิชญ์ไปจนลับสายตา ก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างแผ่วเบา "ฉันขอโทษนะ ปัณณวิชญ์" เขาพึมพำกับตัวเอง "ฉันไม่ได้อยากจะทำแบบนี้เลยจริงๆ" นิรันดร์หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดโทรออกไปยังเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย "ทุกอย่างเป็นไปตามแผนนะ" เขาพูด "ปัณณวิชญ์เริ่มสงสัยฉันแล้ว เขาเชื่อเรื่องหลักฐานที่เราสร้างขึ้นมา" เสียงปลายสายตอบกลับมาอย่างเย็นชา "ดีมาก... ทำต่อไปให้แนบเนียนที่สุด อย่าให้เขาสงสัยอะไรได้อีก" "แต่... ฉันไม่แน่ใจว่าฉันจะทำได้อีกนานแค่ไหน" นิรันดร์กล่าวด้วยน้ำเสียงเหนื่อยอ่อน "ฉันรู้สึกผิดมาก" "ความรู้สึกผิดเป็นเรื่องเล็กน้อย เมื่อเทียบกับเป้าหมายที่เราต้องการ" เสียงปลายสายตอบกลับมาอย่างเยือกเย็น "จำเอาไว้สิ นิรันดร์ นายกำลังทำเพื่ออนาคตของตัวเอง" นิรันดร์หลับตาลง ภาพของใบหน้าของปัณณวิชญ์ที่เต็มไปด้วยความผิดหวังเมื่อครู่ มันยังคงฉายชัดอยู่ในความทรงจำ เขาไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะต้องมาอยู่ในจุดนี้ "ฉันจะพยายาม" เขากล่าวอย่างไม่เต็มเสียง ก่อนจะวางสายไป ในขณะเดียวกัน ปัณณวิชญ์ก็กำลังขับรถกลับบริษัทด้วยความรู้สึกที่ย่ำแย่ การเผชิญหน้ากับนิรันดร์ทำให้เขาสับสนมากขึ้นกว่าเดิม เขาไม่แน่ใจแล้วว่าควรจะเชื่อใครดี "ฉันควรจะเชื่อหลักฐาน หรือเชื่อคำพูดของเพื่อน" เขาพึมพำกับตัวเอง ทันใดนั้นเอง โทรศัพท์ของเขาก็มีสายเข้า เป็นเบอร์ของกัญญาวีร์ "ปัณณวิชญ์" เสียงของกัญญาวีร์ฟังดูรีบร้อน "ฉันเพิ่งได้รับข้อมูลใหม่มา..." "เรื่องอะไร" ปัณณวิชญ์ถาม "ข้อมูลจากเพื่อนของฉันเกี่ยวกับเรื่องการโอนเงินลับๆ" กัญญาวีร์กล่าว "มันไม่ได้มาจากบริษัทคู่แข่งของเราโดยตรง แต่มันมาจาก... บริษัทนอกอาณาเขตแห่งหนึ่ง ที่บริษัทของนิรันดร์เคยเข้าไปลงทุนด้วยเมื่อหลายปีก่อน" ปัณณวิชญ์อึ้งไป "หมายความว่ายังไง" "หมายความว่า... ถึงแม้นิรันดร์จะไม่ได้เป็นคนลงมือทำโดยตรง แต่เขาก็อาจจะมีส่วนรู้เห็น หรือเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้" กัญญาวีร์อธิบาย "และที่สำคัญกว่านั้น... ข้อมูลการโอนเงินบางส่วน มันเชื่อมโยงไปถึงบุคคลที่เราไม่เคยคาดคิดมาก่อน" "ใคร" ปัณณวิชญ์ถามด้วยความสงสัย "คุณอาของฉันเองค่ะ" กัญญาวีร์กล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ปัณณวิชญ์ตกใจมาก "คุณอาของคุณเหรอ" "ใช่ค่ะ" กัญญาวีร์ตอบ "และที่น่าตกใจกว่านั้น... ฉันเพิ่งรู้ว่าคุณอาของฉัน เคยมีความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนกับนิรันดร์มาก่อน" "ความสัมพันธ์แบบไหน" ปัณณวิชญ์ถามด้วยความไม่เข้าใจ "คือ... เมื่อหลายปีก่อน คุณอาเคยให้เงินทุนแก่นิรันดร์เพื่อไปทำโปรเจกต์บางอย่าง แต่โปรเจกต์นั้นล้มเหลว และนิรันดร์ก็ไม่สามารถชดใช้หนี้สินได้ทั้งหมด" กัญญาวีร์เล่า "แต่... จากข้อมูลที่ฉันได้มา คุณอาไม่เคยทวงหนี้คืนเลย แถมยังดูเหมือนจะ... สนับสนุนนิรันดร์อยู่เบื้องหลังตลอด" ปัณณวิชญ์ประมวลผลข้อมูลทั้งหมดที่ได้รับ มันซับซ้อนเกินกว่าที่เขาจะเข้าใจ "หมายความว่า... คุณอาของคุณกับนิรันดร์ กำลังร่วมมือกันทำลายบริษัทของเราเหรอ" "ฉันก็ไม่แน่ใจค่ะ" กัญญาวีร์ถอนหายใจ "แต่หลักฐานมันชี้ไปในทิศทางนั้นจริงๆ และฉันก็เพิ่งรู้ด้วยว่า... คุณอาของฉันเองก็เป็นหนึ่งในผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัทคู่แข่งของเรา ที่กำลังพยายามเข้ามาซื้อกิจการของเราอยู่" ความจริงทั้งหมดกำลังค่อยๆ ปรากฏออกมา มันช่างน่าตกใจและซับซ้อนเกินกว่าที่ปัณณวิชญ์จะคาดคิด "แล้ว... นิรันดร์เขารู้เรื่องนี้ด้วยหรือเปล่า" ปัณณวิชญ์ถาม "ฉันไม่แน่ใจค่ะ" กัญญาวีร์ตอบ "แต่ถ้าเขารู้... มันอาจจะเป็นไปได้ว่าคุณอาของฉันกำลังบงการเขาอยู่" ปัณณวิชญ์รู้สึกเหนื่อยล้ากับเรื่องราวที่เกิดขึ้น เขาไม่รู้ว่าควรจะเชื่อใครอีกต่อไป ความสัมพันธ์ที่เคยบริสุทธิ์ระหว่างเขากับนิรันดร์ กำลังถูกปกคลุมไปด้วยความลับและการหักหลัง "ฉันจะรีบกลับไปที่บริษัทนะ" ปัณณวิชญ์กล่าว "เราต้องหาทางรับมือกับเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด" "ค่ะ" กัญญาวีร์ตอบ "ฉันจะรอนะคะ" ปัณณวิชญ์วางสายโทรศัพท์ เขาขับรถกลับบริษัทด้วยความเร่งรีบ เขาต้องรีบหาทางแก้ไขสถานการณ์นี้ให้ได้ ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป ความจริงที่น่าตกใจนี้ ทำให้เขารู้สึกถึงอันตรายที่คืบคลานเข้ามาอย่างช้าๆ เมื่อมาถึงบริษัท เขาก็ตรงไปที่ห้องทำงานของกัญญาวีร์ทันที เธอรอเขาอยู่แล้ว พร้อมกับกองเอกสารที่เต็มไปด้วยข้อมูลใหม่ "ฉันเจอหลักฐานบางอย่างที่น่าสนใจค่ะ" กัญญาวีร์กล่าวพลางยื่นเอกสารให้ปัณณวิชญ์ดู "นี่คือบันทึกการประชุมลับระหว่างคุณอาของฉันกับตัวแทนของบริษัทคู่แข่งของเรา" ปัณณวิชญ์อ่านเอกสารอย่างละเอียด หัวใจของเขากระหน่ำเต้นแรง หลักฐานทั้งหมดบ่งชี้ชัดเจนว่าคุณอาของกัญญาวีร์ กำลังวางแผนที่จะยึดบริษัทของเขา "เขาต้องการอะไรกันแน่" ปัณณวิชญ์ถาม "คงเป็นความต้องการที่จะควบคุมตลาดทั้งหมดน่ะค่ะ" กัญญาวีร์ตอบ "และนิรันดร์... เขาอาจจะเป็นแค่เครื่องมือที่ถูกใช้" "เราต้องทำอะไรสักอย่าง" ปัณณวิชญ์กล่าวอย่างเด็ดเดี่ยว "เราจะยอมให้พวกเขาทำลายบริษัทของเราไปแบบนี้ไม่ได้" "แต่เราจะทำยังไง" กัญญาวีร์ถามด้วยความเป็นห่วง "ถ้าคุณอาของฉันรู้ว่าเรากำลังสืบเรื่องนี้อยู่ เขาอาจจะทำอะไรที่อันตรายกว่าเดิม" "เราต้องเปิดโปงความจริง" ปัณณวิชญ์กล่าว "เราต้องรวบรวมหลักฐานทั้งหมด แล้วนำเสนอต่อสาธารณะ" "แต่เราจะทำได้จริงๆ เหรอคะ" กัญญาวีร์ถาม "ถ้าไม่มีใครเชื่อเราล่ะ" "เราจะทำให้เขาทุกคนเชื่อ" ปัณณวิชญ์ตอบด้วยความมุ่งมั่น "เราจะพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่าใครคือคนร้ายตัวจริง" ทั้งสองมองหน้ากัน ความหวังและอันตรายกำลังผสมปนเปกันไปหมด พวกเขารู้ดีว่าการต่อสู้ครั้งนี้ จะไม่ง่ายเลย แต่พวกเขาก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมัน เพื่อปกป้องสิ่งที่พวกเขารัก