แสงแดดยามบ่ายเริ่มคล้อยต่ำลง สาดแสงสีทองเรื่อรองผ่านม่านบางในห้องทำงานของสุพจน์ ภาพของเอกสารที่เขาเปิดทิ้งไว้บนโต๊ะยังคงอยู่ตรงนั้น เอกสารเหล่านั้นคือสิ่งที่เขาใช้เป็นเครื่องมือในการเผชิญหน้ากับสุรชัยเมื่อช่วงเช้า เป็นหลักฐานที่ชี้ให้เห็นถึงที่มาอันไม่ชอบธรรมของที่ดินแปลงริมน้ำ ซึ่งเป็นสมบัติชิ้นสำคัญที่พ่อของเขาทิ้งไว้ให้ สุพจน์นั่งนิ่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน สายตาจับจ้องไปที่รูปถ่ายครอบครัวที่ตั้งอยู่บนชั้นวาง มองเห็นใบหน้าของพ่อที่ยิ้มอย่างมีความสุข เขารู้สึกผิดในใจที่ต้องนำเรื่องนี้มาเปิดเผย เพราะมันอาจจะสร้างความร้าวฉานในครอบครัวให้รุนแรงยิ่งขึ้น แต่เขาก็เชื่อว่าการซื่อสัตย์ต่อความจริง คือสิ่งที่ถูกต้องที่สุด "พี่สุรชัยคงจะโกรธมากแน่ๆ" สุพจน์คิดในใจ "แต่ผมก็ทำอะไรไม่ได้จริงๆ ผมต้องหาทางแก้ไขเรื่องนี้ให้ได้" เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เลื่อนรายชื่อไปจนเจอชื่อของ "ทนายธงชัย" ทนายความที่เขาเคยว่าจ้างให้ช่วยดูแลเรื่องเอกสารต่างๆ ของเขาหลังจากที่พ่อเสียชีวิต เขาต้องการปรึกษาทนายธงชัยเกี่ยวกับข้อกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับที่ดินแปลงนั้น และความเป็นไปได้ในการพิสูจน์สิทธิ์ "สวัสดีครับทนายธงชัย" สุพจน์กดโทรออก "ผมสุพจน์นะครับ พอจะสะดวกคุยกันสักครู่ไหมครับ ผมมีเรื่องสำคัญเกี่ยวกับเรื่องที่ดินของพ่อ" หลังจากวางสาย สุพจน์ก็รู้สึกใจเย็นลงเล็กน้อย การได้พูดคุยกับทนายความทำให้เขามีแนวทางในการดำเนินการต่อไป เขาต้องรวบรวมข้อมูลให้ได้มากที่สุด และเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ทางกฎหมาย หากจำเป็น "ผมจะไม่ยอมให้ใครมาเอาเปรียบตระกูลของเราอีก" สุพจน์ตั้งปณิธานกับตัวเอง "โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ถ้ามันหมายถึงการต้องเสียสิทธิ์ในที่ดินที่พ่อสร้างมาด้วยความยากลำบาก" เขาเดินไปที่ตู้เก็บเอกสาร เปิดลิ้นชักที่เขาไม่เคยเปิดมาก่อน ลิ้นชักนั้นถูกล็อคไว้ และเขาก็ไม่เคยเห็นกุญแจมาก่อนเลย วันนี้ สุพจน์จำได้ว่าพ่อเคยพูดถึงกุญแจดอกเล็กๆ ที่ซ่อนไว้ในกล่องไม้โบราณ เขาเดินไปที่ห้องเก็บของ และค้นหากล่องไม้นั้นจนเจอ เมื่อเปิดกล่องไม้โบราณออกมา สุพจน์ก็พบกุญแจดอกเล็กๆ ซ่อนอยู่ภายใน เขาหยิบกุญแจดอกนั้นแล้วกลับมาที่ตู้เก็บเอกสาร ด้วยมือที่สั่นเล็กน้อย เขาไขลิ้นชักที่ล็อคอยู่ออก ภายในลิ้นชักนั้นเต็มไปด้วยเอกสารเก่าๆ ที่ถูกจัดเก็บไว้อย่างเป็นระเบียบ มีทั้งโฉนดที่ดิน สมุดบัญชี และเอกสารสัญญาต่างๆ สุพจน์หยิบเอกสารที่ดูเก่าแก่ที่สุดขึ้นมาดู มันคือสัญญาซื้อขายที่ดินแปลงริมน้ำฉบับเดิมที่เขาเคยเห็นเพียงบางส่วน แต่ในครั้งนี้ สุพจน์ได้สังเกตเห็นข้อความบางอย่างที่ถูกเขียนด้วยลายมือในส่วนท้ายของสัญญา ซึ่งเขามองข้ามไปในตอนแรก ข้อความนั้นระบุถึงข้อตกลงเพิ่มเติมระหว่างพ่อของเขากับนักธุรกิจคนนั้น ซึ่งเป็นข้อตกลงที่ทำให้การซื้อขายที่ดินครั้งนั้นไม่สมบูรณ์ตามกฎหมาย "นี่มัน..." สุพจน์อุทานออกมาด้วยความตื่นเต้น "นี่คือหลักฐานชิ้นสำคัญ!" ข้อตกลงเพิ่มเติมนั้นระบุว่า การซื้อขายที่ดินจะสมบูรณ์ก็ต่อเมื่อมีการชำระเงินครบถ้วนตามจำนวนที่ตกลงกัน และการชำระเงินนั้นต้องเกิดขึ้นภายในระยะเวลาที่กำหนด แต่ในกรณีของพ่อของเขา การชำระเงินนั้นไม่เคยเกิดขึ้น และเวลาที่กำหนดก็ล่วงเลยไปนานแล้ว "ถ้าเป็นแบบนี้ ที่ดินแปลงนี้ก็ยังเป็นของเราอยู่จริงๆ" สุพจน์คิด "เรามีสิทธิ์ที่จะโต้แย้งเรื่องนี้ในทางกฎหมายได้" เขารู้ดีว่าการต่อสู้ครั้งนี้ไม่ง่ายอย่างแน่นอน สุรชัยเองก็คงไม่ยอมปล่อยที่ดินแปลงนี้ไปง่ายๆ และการนำเรื่องนี้เข้าสู่กระบวนการยุติธรรมก็อาจจะทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องยิ่งเลวร้ายลงไปอีก แต่สุพจน์ก็ตัดสินใจแล้ว เขาจะไม่ยอมถอย เขาจะใช้หลักฐานชิ้นนี้เพื่อปกป้องสิทธิ์ของครอบครัว และเพื่อให้แน่ใจว่ามรดกของพ่อจะไม่ถูกใครฉกฉวยไปอย่างไม่เป็นธรรม "ผมจะสู้เพื่อพ่อ" สุพจน์กล่าวกับตัวเองอย่างหนักแน่น "ผมจะสู้จนถึงที่สุด" เขาเก็บเอกสารทั้งหมดกลับเข้าลิ้นชัก ปิดมันลงอย่างแน่นหนา แล้วเดินกลับมานั่งที่โต๊ะทำงานอีกครั้ง แสงสุดท้ายของวันกำลังจะลับขอบฟ้า ทิ้งไว้เพียงความมุ่งมั่นอันแรงกล้าในใจของสุพจน์ เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอีกครั้ง คราวนี้เขาโทรหา "อรุณรัศมี" เลขาคนสนิทของพ่อ ซึ่งยังคงทำงานกับเขาอยู่ "อรุณรัศมีครับ" เสียงทุ้มของอรุณรัศมีดังขึ้น "มีอะไรให้ช่วยคะคุณสุพจน์" "อรุณรัศมีครับ พอจะจำเรื่องที่ดินแปลงริมน้ำได้ไหมครับ" สุพจน์ถาม "คือผมมีเรื่องอยากจะให้ช่วยหาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับสัญญาซื้อขายที่ดินแปลงนี้ครับ" "จำได้ค่ะคุณสุพจน์" อรุณรัศมีตอบ "คุณพ่อเคยพูดถึงเรื่องนี้อยู่บ่อยๆ แต่ไม่เคยลงรายละเอียด ดิฉันจะลองค้นหาดูนะคะ" "ขอบคุณมากครับ" สุพจน์กล่าว "ผมต้องการข้อมูลทุกอย่างที่เกี่ยวกับที่ดินแปลงนี้ ไม่ว่าจะเป็นเอกสารเก่าๆ หรือบันทึกใดๆ ก็ตาม" หลังจากวางสาย สุพจน์ก็รู้สึกว่าเขาไม่ได้อยู่เพียงลำพังอีกต่อไป เขามีอรุณรัศมีที่จะคอยช่วยเหลือ และเขาก็มีทนายธงชัยที่จะคอยให้คำปรึกษา การต่อสู้ครั้งใหม่ของสุพจน์ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว เดิมพันครั้งนี้สูงยิ่งกว่าครั้งไหนๆ เพราะมันไม่ใช่แค่เรื่องของผลประโยชน์ส่วนตัว แต่มันคือเรื่องของความถูกต้องและศักดิ์ศรีของตระกูล