"คุณวุฒิคะ... คุณแน่ใจหรือคะ" พิมพ์ถาม เสียงของเธอแหบพร่า เรื่องทั้งหมดนี้... มัน... มันเหลือเชื่อเกินไป วุฒิพยักหน้าช้าๆ สายตาของเขาส่อแววเหนื่อยอ่อน แต่ก็ยังคงความมุ่งมั่น "พิมพ์... ผมรู้ว่ามันยากที่จะเชื่อ แต่ผมได้ข้อมูลมาทั้งหมดแล้ว วรรณิสา... อดีตภรรยาของผม เธอคือคนที่อยู่เบื้องหลังทุกอย่าง ชานนท์ เป็นเพียงหมากตัวหนึ่งที่เธอใช้" "แต่... ทำไมคะ ทำไมเธอถึงต้องทำแบบนี้" พิมพ์ถาม พยายามรวบรวมสติที่กระเจิดกระเจิง ความรู้สึกสับสนตีวนเวียนในอก ภาพใบหน้าเปื้อนยิ้มของวรรณิสาตอนที่เจอกันครั้งแรกผุดขึ้นมาในหัว หญิงสาวผู้งดงามและอ่อนโยน ผู้หญิงคนนี้เองหรือที่อยู่เบื้องหลังแผนการอันโหดเหี้ยม "เรื่องมันยาว พิมพ์" วุฒิถอนหายใจ "วรรณิสาเธอผูกพันกับแก๊งอิทธิพลเก่าแก่แห่งนี้มานาน เธอเติบโตมากับมัน พ่อของเธอเคยเป็นคนสำคัญของแก๊ง พวกเขามีเป้าหมายบางอย่างที่อยากจะบรรลุ และชานนท์... เขาคือคนที่ขัดขวางแผนการของพวกเขา" "แล้วคุณ... คุณรู้เรื่องนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่คะ" พิมพ์ถาม "ผมเริ่มสงสัยเมื่อไม่นานมานี้ หลังจากมีคนพยายามจะปิดปากผมเหมือนกัน" วุฒิเล่า "ผมเริ่มสืบหาข้อมูล และก็ได้พบกับแหล่งข่าวที่เชื่อถือได้ เขาให้ข้อมูลบางอย่างเกี่ยวกับวรรณิสาและแผนการของเธอ ที่สำคัญ... เขาบอกว่าวรรณิสาไม่ได้ต้องการแค่เงินทอง หรืออำนาจในวงการธุรกิจเท่านั้น แต่เธอต้องการแก้แค้นใครบางคน... และคนที่เธอต้องการแก้แค้นก็คือ... คุณ" "ฉัน?" พิมพ์ตาเบิกกว้าง "ทำไมต้องเป็นฉันคะ ฉันไม่เคยรู้จักเธอมาก่อนเลย" "นั่นคือสิ่งที่ผมกำลังจะอธิบาย" วุฒิกล่าว "วรรณิสาเคยมีความสัมพันธ์กับ... ชายคนหนึ่งเมื่อหลายปีก่อน ซึ่งชายคนนั้น... คือคนที่พิมพ์รักมากที่สุดในตอนนี้" หัวใจของพิมพ์หล่นวูบลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม เธอรู้ทันทีว่าวุฒิกำลังพูดถึงใคร "คุณ... คุณหมายถึง... ชานนท์?" วุฒิพยักหน้า "ใช่... เมื่อหลายปีก่อน วรรณิสาหลงรักชานนท์อย่างหัวปักหัวปำ แต่ชานนท์... เขามีคุณอยู่แล้ว และไม่เคยสนใจเธอเลย เธอรู้สึกเจ็บปวดและอับอายมาก จากนั้นไม่นาน ชานนท์ก็ประสบอุบัติเหตุ... ซึ่งอุบัติเหตุครั้งนั้น... ก็มีส่วนเกี่ยวข้องกับแผนการของวรรณิสาและแก๊งของเธอ" "ไม่จริง... คุณกำลังโกหก" พิมพ์ปฏิเสธเสียงสั่นเครือ ภาพความทรงจำของชานนท์ในวันอุบัติเหตุกลับมาหลอกหลอนเธออีกครั้ง ความเจ็บปวดในวันนั้นมันหนักหนาเกินกว่าจะรับไหว "ผมไม่ได้โกหก พิมพ์" วุฒิพูดอย่างนุ่มนวล "ผมเห็นหลักฐานบางอย่างที่เชื่อมโยงวรรณิสาเข้ากับเหตุการณ์ในวันนั้น ผมรู้ว่ามันยากที่จะยอมรับ แต่ผมต้องบอกคุณ เพราะวรรณิสา... กำลังจะกลับมา" "กลับมา?" พิมพ์ถามด้วยความตกใจ "ใช่... เธออยู่ที่ไหนสักแห่งในต่างประเทศมาตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา และตอนนี้... เธอมีแผนที่จะกลับมาเพื่อ 'จัดการ' กับทุกคนที่เธอคิดว่าเป็นอุปสรรค" วุฒิกล่าว "และเป้าหมายหลักของเธอ... ก็คือคุณ" "แล้ว... แล้วเรื่องการตายของ... คุณธีระเล่าคะ" พิมพ์พยายามถามต่อ แม้จะรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังพังทลายลงตรงหน้า "คุณธีระ... เขาเป็นคนเดียวที่รู้ความลับบางอย่างเกี่ยวกับแผนการของวรรณิสา" วุฒิอธิบาย "เขาพยายามจะเปิดเผยเรื่องนี้ แต่ก็ถูกวรรณิสา... จัดการเสียก่อน ชานนท์... ถูกหลอกใช้ให้เป็นเครื่องมือในการสังหารคุณธีระ เขาเชื่อว่าคุณธีระเป็นอันตรายต่อธุรกิจของเขา แต่จริงๆ แล้ว... มันคือแผนของวรรณิสาที่ต้องการกำจัดคนที่รู้ความลับ" "แล้ว... แล้วแหวนวงนั้นล่ะคะ" พิมพ์ถามถึงแหวนที่เธอเจอในห้องของธีระ "มันมีความเกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้" "แหวนวงนั้น..." วุฒิขมวดคิ้ว "ผมยังไม่แน่ใจนัก แต่ถ้ามันมาจากวรรณิสา... ก็อาจจะเป็นสัญลักษณ์บางอย่างของแก๊ง หรืออาจจะเป็นของที่เธอใช้เป็นเครื่องมือในการสื่อสารกับชานนท์" พิมพ์หลับตาลง พยายามประมวลผลข้อมูลทั้งหมดที่ได้รับ มันซับซ้อนเกินกว่าที่เธอจะเข้าใจได้ในทันที ความรัก ความแค้น การทรยศหักหลัง ทุกอย่างปะปนกันไปหมด "ผมรู้ว่ามันหนักหนาเกินไปสำหรับคุณ" วุฒิพูดต่อ "แต่ผมอยากให้คุณรู้ว่า... ผมอยู่ที่นี่ ผมจะช่วยคุณหาความจริงทั้งหมด และผมจะปกป้องคุณ" พิมพ์มองวุฒิ แววตาของเขาดูจริงใจ และเธอสัมผัสได้ถึงความห่วงใยที่เขามีให้ เธอรู้ว่าเธอไม่สามารถแบกรับเรื่องทั้งหมดนี้ไว้คนเดียวได้ "ขอบคุณค่ะ คุณวุฒิ" พิมพ์พูดเสียงแผ่ว "ฉัน... ฉันไม่รู้จะทำอย่างไรถ้าไม่มีคุณ" "เราจะผ่านมันไปด้วยกัน" วุฒิกล่าว "แต่ก่อนอื่น... เราต้องเตรียมตัวให้พร้อม เพราะวรรณิสา... ไม่ใช่คู่ต่อสู้ธรรมดา"