บรรยากาศในคฤหาสน์หลังตระกูลมณีกาญจน์เริ่มเคลื่อนไหวอย่างมีนัยสำคัญ ข่าวการวางแผนฟ้องร้องเพื่อยึดครองธุรกิจของธนาธรแพร่สะพัดออกไปอย่างรวดเร็ว สร้างความตึงเครียดให้กับทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้อง ธนาธรเองก็ไม่นิ่งนอนใจ เขาเร่งรัดให้ทีมสืบสวนและทีมทนายความทำงานกันอย่างเต็มที่ เพื่อหาหลักฐานมาหักล้างข้อกล่าวอ้างของตระกูลมณีกาญจน์ ขณะเดียวกัน เขาก็พยายามรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับพินัยกรรมฉบับใหม่ที่วิชัยอ้างว่าจะทำขึ้น พิมพ์ชนกใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ในห้องสมุดของคฤหาสน์ พยายามค้นหาเอกสาร หรือบันทึกใดๆ ที่อาจเกี่ยวข้องกับวิชัย เธอรู้สึกเหมือนกำลังเดินอยู่ในเขาวงกตที่มืดมิด โดยไม่มีแสงสว่างใดๆ นำทาง การที่เธอต้องมาเกี่ยวข้องกับเรื่องราวความขัดแย้งระหว่างสองตระกูลนี้ มันเป็นสิ่งที่เธอไม่เคยคาดคิดมาก่อน และความจริงที่ว่าครอบครัวของเธอมีส่วนเกี่ยวข้องด้วย ยิ่งทำให้เธอรู้สึกสับสนและเจ็บปวด "คุณพิมพ์ชนกคะ" เสียงหวานของอรนภาดังขึ้นเมื่อเธอเดินเข้ามาในห้องสมุด "คุณดูเหนื่อยนะคะ" พิมพ์ชนกเงยหน้าขึ้นจากกองเอกสาร ใบหน้าซีดเซียวและดวงตาที่ดูอ่อนล้า "ฉันแค่... กำลังพยายามหาอะไรบางอย่างค่ะ" อรนภาเดินเข้ามาใกล้ ยื่นแก้วน้ำผลไม้ให้ "ดื่มนี่ก่อนนะคะ จะได้สดชื่นขึ้น" เธอนั่งลงบนเก้าอี้ตรงข้ามพิมพ์ชนก "ฉันได้ยินเรื่องที่ครอบครัวมณีกาญจน์กำลังจะทำกับคุณธนาธรแล้วค่ะ มันน่าตกใจมาก" "ค่ะ" พิมพ์ชนกรับแก้วน้ำผลไม้มาดื่ม "ฉันก็ไม่คิดว่าพวกเขาจะทำอะไรได้ถึงขนาดนี้" "คุณธนาธรเข้มแข็งนะคะ" อรนภาเอ่ยขึ้น "และฉันเชื่อว่าคุณพิมพ์ชนกเองก็เช่นกัน" "ฉันไม่รู้ว่าฉันจะเข้มแข็งพอหรือเปล่า" พิมพ์ชนกถอนหายใจ "เรื่องนี้มันซับซ้อนเกินไป" "บางที... อาจจะมีใครบางคนที่จะให้คำตอบกับคุณได้นะคะ" อรนภาพูดด้วยน้ำเสียงที่แปลกไป พิมพ์ชนกเงยหน้ามองเธอด้วยความสงสัย "คุณหมายถึงใครคะ" อรนภาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจพูด "คุณวิชัยค่ะ" "วิชัย?" พิมพ์ชนกทวนคำ "ฉันไม่เข้าใจค่ะ เขาเสียชีวิตไปแล้ว" "ใช่ค่ะ เขาเสียชีวิตไปแล้ว" อรนภาพยักหน้า "แต่เขาเคยทิ้งบางอย่างไว้ให้ฉันค่ะ" พิมพ์ชนกมองอรนภาด้วยความคาดหวัง "คุณ... คุณมีอะไรจะบอกฉันเกี่ยวกับเขาเหรอคะ" อรนภาหลับตาลงครู่หนึ่ง ราวกับกำลังรวบรวมความกล้า "ก่อนที่ท่านวิชัยจะเสียชีวิต เขาได้มาหาฉันค่ะ เขาดูไม่สบายใจอย่างมาก" "เขามาหาคุณ... แล้วพูดว่าอะไรคะ" "เขาบอกว่าเขากำลังถูกกดดันจากตระกูลมณีกาญจน์ค่ะ" อรนภาเล่าต่อ "พวกเขาต้องการให้เขาเซ็นเอกสารบางอย่าง ซึ่งเขาไม่แน่ใจว่ามันคืออะไร แต่เขากลัวว่ามันจะเป็นอันตรายต่อคุณธนาธร" พิมพ์ชนกอ้าปากค้าง "อะไรนะคะ! แล้วเขา... เขาเซ็นไปหรือเปล่า" "เขาไม่ได้เซ็นค่ะ" อรนภาตอบ "แต่เขาบอกว่าพวกนั้นข่มขู่เขาอย่างหนัก และบอกว่าจะจัดการให้เรื่องมันเป็นไปตามที่พวกเขาต้องการ ไม่ว่าเขาจะเต็มใจหรือไม่ก็ตาม" "แล้ว... แล้วคุณมีเอกสารอะไรที่ยืนยันเรื่องนี้ไหมคะ" พิมพ์ชนกถามอย่างมีความหวัง "ฉันมีค่ะ" อรนภาหยิบซองเอกสารสีน้ำตาลจากกระเป๋าถือของเธอ ยื่นให้พิมพ์ชนก "นี่คือบันทึกที่ท่านวิชัยเขียนไว้ให้ฉัน เขาขอให้ฉันเก็บเป็นความลับ และจะมอบให้คุณก็ต่อเมื่อมีสถานการณ์ที่จำเป็นจริงๆ" พิมพ์ชนกรับซองเอกสารมาด้วยมือที่สั่นเทา เธอค่อยๆ เปิดมันออก ข้างในคือบันทึกที่เขียนด้วยลายมือของวิชัย เป็นลายมือที่เธอคุ้นเคยดี มันคือลายมือของคนที่เคยพยายามจะช่วยเหลือเธอ "ผมเสียใจที่ต้องทำแบบนี้" พิมพ์ชนกอ่านข้อความแรก "ผมถูกครอบครัวมณีกาญจน์บีบบังคับให้เซ็นเอกสารที่ผมไม่เข้าใจ ผมไม่แน่ใจว่ามันจะส่งผลกระทบต่อธนาธรอย่างไร แต่ผมรู้ว่ามันต้องไม่ดีแน่ พวกเขาพยายามจะใช้ผมเป็นเครื่องมือในการทำลายเขา ผมได้พยายามปฏิเสธ แต่พวกเขาก็ข่มขู่ผม และพูดถึงเรื่องพินัยกรรมที่จะทำให้ผมมีอำนาจในการจัดการเรื่องนี้" พิมพ์ชนกอ่านต่อไปด้วยหัวใจที่เต้นระรัว "ผมได้มอบสำเนาของเอกสารที่ผมยังไม่ได้เซ็นให้คุณอรนภาเก็บไว้ และผมได้บอกเธอว่า ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับผม หรือถ้าครอบครัวมณีกาญจน์พยายามจะใช้เอกสารนี้มากล่าวอ้าง ให้เธอส่งมอบมันให้กับพิมพ์ชนก" "นี่มัน..." พิมพ์ชนกเงยหน้ามองอรนภา น้ำตาคลอเบ้า "นี่คือหลักฐานสำคัญเลยนะคะ" "ใช่ค่ะ" อรนภาพยักหน้า "ท่านวิชัยเป็นคนดีมาก ท่านพยายามปกป้องคุณธนาธร และท่านก็เป็นห่วงคุณพิมพ์ชนกมากเช่นกัน" "แล้วทำไม... ทำไมเขาถึงไม่บอกเรื่องนี้กับฉันโดยตรง" พิมพ์ชนกถามด้วยความสงสัย "เขาคงกลัวว่าการกระทำของเขาจะทำให้คุณตกอยู่ในอันตรายมากขึ้นไปอีก" อรนภาอธิบาย "เขาเชื่อใจฉัน และเขาก็รู้ว่าคุณมีความเชื่อมโยงบางอย่างกับคุณธนาธรในเรื่องคำสาป เขาจึงคิดว่าการให้ฉันเป็นคนมอบเอกสารให้คุณ จะปลอดภัยที่สุด" พิมพ์ชนกกำซองเอกสารแน่น เธอรู้สึกขอบคุณวิชัยอย่างสุดซึ้ง และรู้สึกผิดที่เคยตัดสินเขาไปในทางที่ไม่ดี "ฉันต้องเอาเรื่องนี้ไปให้คุณธนาธรดู" พิมพ์ชนกกล่าว พลางลุกขึ้นยืน "แน่นอนค่ะ" อรนภาลุกขึ้นยืนตาม "ฉันจะไปกับคุณ" ทั้งสองคนเดินออกจากห้องสมุด มุ่งหน้าไปยังห้องทำงานของธนาธร บรรยากาศรอบตัวพวกเขาดูเหมือนจะมีความหวังมากขึ้นกว่าเดิม แต่ถึงกระนั้น ความกังวลเกี่ยวกับคำสาปที่ยังคงผูกมัดทั้งสองไว้ก็ยังคงอยู่ เมื่อไปถึงห้องทำงานของธนาธร พิมพ์ชนกก็เล่าเรื่องราวทั้งหมดให้อรนภาฟัง ธนาธรรับฟังอย่างตั้งใจ ดวงตาคมกริบของเขาสะท้อนความประหลาดใจและความมุ่งมั่น "นี่เป็นข่าวดีมาก" ธนาธรกล่าวหลังจากที่เขาอ่านบันทึกของวิชัยอย่างละเอียด "หลักฐานชิ้นนี้จะช่วยเราได้มาก" เขาหันไปมองพิมพ์ชนก "เธอทำได้ดีมาก พิมพ์ชนก" พิมพ์ชนกยิ้มรับคำชมนั้น แม้จะยังคงมีความกังวลอยู่ในใจ แต่เธอก็รู้สึกว่าอย่างน้อยก็มีแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์ "แต่เรายังประมาทไม่ได้" ธนาธรกล่าวต่อ "พวกมณีกาญจน์ต้องมีแผนการอื่นอีกแน่ เราต้องเตรียมพร้อมสำหรับทุกสถานการณ์" "แล้วเรื่องคำสาป..." พิมพ์ชนกถามเสียงเบา ธนาธรหันมามองเธอ สีหน้าของเขาอ่อนลงเล็กน้อย "เรื่องนั้น... ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน" เขาถอนหายใจ "แต่เราจะหาทางออกให้ได้" พิมพ์ชนกพยักหน้า เธอรู้ดีว่าเรื่องคำสาปไม่ใช่เรื่องที่จะแก้ไขกันได้ง่ายๆ แต่วันนี้ อย่างน้อยเธอก็มีหลักฐานที่จะช่วยปกป้องธนาธรได้ และเธอก็มีอรนภาที่คอยสนับสนุนเธอ