แหวนเพชรในมือของคุณธาดาส่องประกายสะท้อนแสงไฟในห้อง ทำให้พลอยต้องหยีตาลง น้ำตาที่เอ่อคลอเบ้าไหลรินลงมาอาบแก้มอีกครั้ง คำขอแต่งงานที่เธอใฝ่ฝันมาตลอด กลับมาในเวลาที่ไม่คาดฝันที่สุด ท่ามกลางพายุแห่งความสับสนและความไม่แน่นอน “พลอย... ตอบฉันสิ” คุณธาดากล่าวเสียงอ้อนวอน ดวงตาของเขาสบประสานกับดวงตาของเธอ เต็มไปด้วยความรักและความหวัง พลอยสูดหายใจลึก พยายามรวบรวมสติที่กระเจิดกระเจิงไปกับอารมณ์ที่ถาโถมเข้ามา เธอเห็นความจริงใจในแววตาของคุณธาดา แต่ในขณะเดียวกัน ภาพของอนาวินที่นอนป่วยอยู่บนเตียงในโรงพยาบาล ก็ผุดขึ้นมาในความคิดของเธออย่างชัดเจน “คุณธาดาคะ... พลอย... พลอยรักคุณมากนะคะ” พลอยเริ่มพูด เสียงของเธอสั่นเครือ “แต่... พลอยไม่แน่ใจว่า... คุณกำลังปิดบังอะไรพลอยอยู่หรือเปล่า” สีหน้าของคุณธาดาเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขายังคงคุกเข่าอยู่ แต่แววตาเริ่มฉายแววไม่พอใจ “พลอย... เธอหมายความว่ายังไง” “ก็... เรื่องกลุ่มทุนต่างชาติที่คุณสันติเล่าให้พลอยฟังน่ะค่ะ” พลอยตอบอย่างตรงไปตรงมา “คุณสันติบอกว่า... คุณอาจจะมีส่วนเกี่ยวข้อง” คุณธาดาหัวเราะออกมาเบาๆ แต่เป็นเสียงหัวเราะที่ฟังดูเย้ยหยันมากกว่าจะมีความสุข “คุณสันติ... เขาคงหวังจะให้เธอเข้าใจผิดฉันสินะ” คุณธาดากล่าว “พลอย เธอเชื่อใจฉันนะ ฉันไม่เคยคิดจะทำร้ายเธอ หรือคนใกล้ชิดของเธอ” “แต่... ถ้าไม่ใช่คุณ แล้วใครล่ะคะ” พลอยถามอย่างไม่ลดละ “ถ้าไม่ใช่คุณ แล้วทำไมบริษัทอนาวินถึงตกอยู่ในอันตรายขนาดนี้” “เรื่องนี้มันซับซ้อนกว่านั้นมาก พลอย” คุณธาดาถอนหายใจ “ฉันเองก็พยายามจะช่วยอนาวินอยู่เหมือนกัน แต่... มันมีเงื่อนไขบางอย่างที่ฉันต้องทำ” “เงื่อนไขอะไรคะ” “มันเกี่ยวกับ... ข้อตกลงทางธุรกิจเก่าๆ ที่พ่อของฉันเคยทำไว้” คุณธาดาอธิบาย “มันมีหนี้สินบางอย่างที่ฉันต้องชดใช้ และดูเหมือนว่า... กลุ่มทุนต่างชาติเหล่านั้นกำลังใช้เรื่องนี้เป็นเครื่องมือในการกดดันฉัน” พลอยมองคุณธาดาอย่างพิจารณา เธอรู้สึกสับสนอย่างยิ่ง ความรักที่เธอมีให้เขา กับความกังวลต่ออนาวิน และครอบครัวของเขา มันกำลังตีรวนกันอยู่ในใจ “คุณธาดาคะ... ถ้าคุณรักพลอยจริง... คุณจะยอมทำตามที่พลอยขอได้ไหมคะ” พลอยถาม “อะไรเหรอพลอย บอกมาได้เลย” “พลอย... พลอยอยากให้คุณช่วยพลอยรักษาทรัพย์สินของอนาวินไว้ค่ะ” พลอยกล่าว “คุณสันติบอกว่า... ถ้าพลอยไม่แต่งงานกับอนาวิน ที่ดินส่วนนั้นอาจจะตกไปเป็นของคนอื่น” คุณธาดาเงียบไปอีกครั้ง ใบหน้าของเขาฉายแววครุ่นคิด “หมายความว่า... เธอต้องแต่งงานกับอนาวินอย่างนั้นเหรอ” เขาถาม พลอยพยักหน้าเบาๆ น้ำตาเริ่มไหลอีกครั้ง “พลอย... เสียใจที่สุดเลยค่ะ” พลอยกล่าว “พลอยไม่เคยอยากให้เป็นแบบนี้เลย” คุณธาดาลุกขึ้นยืน เขาเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปข้างนอกด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “พลอย... ฉันเข้าใจความลำบากใจของเธอ” คุณธาดากล่าว “แต่ฉันก็มีข้อเสนอของฉันเหมือนกัน” “ข้อเสนออะไรคะ” “ถ้าเธอต้องการจะรักษาทรัพย์สินของอนาวินไว้จริงๆ... และถ้าเธอต้องการจะช่วยเหลือเขา... เธอต้องเลือก” คุณธาดาหันกลับมาเผชิญหน้ากับพลอย “เธอจะเลือกแต่งงานกับฉัน... หรือเธอจะเลือกแต่งงานกับอนาวิน” พลอยนิ่งอึ้งไป เธอไม่เคยคิดเลยว่าสถานการณ์จะบีบคั้นเธอได้ถึงเพียงนี้ “คุณธาดา... คุณกำลังบังคับพลอยเหรอคะ” พลอยถามเสียงสั่น “เปล่า พลอย ฉันกำลังให้เธอมีทางเลือก” คุณธาดากล่าว “ถ้าเธอเลือกฉัน... ฉันจะช่วยเธอจัดการเรื่องกลุ่มทุนต่างชาติ และเราจะหาทางออกที่ดีที่สุดสำหรับทุกคน” “แต่... ถ้าพลอยเลือกคุณ... แล้วอนาวินล่ะคะ” พลอยถามด้วยความกังวล “อนาวิน... เขาก็มีทางเลือกของเขา” คุณธาดาตอบ “ถ้าเขาตกลงที่จะให้เธอแต่งงานกับฉัน... ทุกอย่างก็จะจบลงด้วยดี” “แต่... ถ้าอนาวินไม่ตกลงล่ะคะ” “ถ้าเขาไม่ตกลง... เธอก็อาจจะต้องแต่งงานกับเขา” คุณธาดาตอบอย่างตรงไปตรงมา “แต่ฉันก็หวังว่าเธอจะเลือกฉันนะพลอย” พลอยยืนนิ่งไป เธอรู้สึกเหมือนถูกฉีกออกเป็นสองส่วน ความรักที่มีให้คุณธาดา กับความรู้สึกผิดชอบชั่วดีต่ออนาวิน และครอบครัวของเขา มันกำลังต่อสู้กันอย่างรุนแรงในใจ “พลอย...” คุณธาดาเดินเข้ามาหาเธออีกครั้ง “ฉันรักเธอ... และฉันอยากจะปกป้องเธอ... ฉันไม่อยากเห็นเธอต้องไปอยู่กับคนที่เธอไม่ได้รัก” พลอยมองเข้าไปในดวงตาของคุณธาดา เธอเห็นความรัก ความปรารถนา แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็สัมผัสได้ถึงความกดดันบางอย่างที่ซ่อนอยู่ “พลอย... ต้องคิดให้ดีนะ” คุณธาดาพูดเบาๆ “นี่คือโอกาสสุดท้ายของเธอ” พลอยหลับตาลงอีกครั้ง เธอพยายามนึกถึงคำพูดของคุณย่าของอนาวิน นึกถึงความหวังสุดท้ายที่ท่านฝากไว้กับเธอ นึกถึงความดีของอนาวินที่เธออาจจะมองข้ามไป “คุณธาดาคะ...” พลอยเริ่มพูดเสียงหนักแน่นขึ้น “พลอย... พลอยขอโทษนะคะ” คุณธาดาเงียบไป รอฟังคำพูดของเธอ “พลอย... เลือกที่จะแต่งงานกับอนาวินค่ะ” พลอยกล่าวอย่างเด็ดเดี่ยว สีหน้าของคุณธาดาเปลี่ยนไปทันที ความผิดหวังฉายชัดอยู่ในดวงตา “พลอย... เธอแน่ใจเหรอ” “ค่ะคุณธาดา พลอยแน่ใจค่ะ” พลอยตอบ “พลอยคิดถึงทุกอย่างแล้ว พลอยคิดว่า... นี่คือสิ่งที่ถูกต้องที่สุดที่พลอยควรจะทำ” “แต่... เธอไม่ได้รักเขา” คุณธาดากล่าว “ความรัก... อาจจะเกิดขึ้นทีหลังได้ค่ะ” พลอยตอบ “และอย่างน้อย... พลอยก็รู้ว่าอนาวินต้องการใครสักคนอยู่เคียงข้างเขาจริงๆ” คุณธาดายืนนิ่งไปชั่วขณะ ก่อนจะถอนหายใจยาว “ถ้าเธอตัดสินใจแล้ว... ฉันก็เคารพการตัดสินใจของเธอ” คุณธาดากล่าวเสียงเรียบ “แต่ถ้ามีอะไรที่ฉันพอจะช่วยเธอได้... อย่าลังเลที่จะบอกฉันนะ” พลอยมองคุณธาดาด้วยความรู้สึกขอบคุณ แม้จะรู้สึกเสียใจที่ต้องเลือกเส้นทางที่แตกต่างจากความรักที่เธอมีให้เขา แต่เธอก็รู้ว่าเธอได้ตัดสินใจเลือกสิ่งที่ถูกต้องที่สุดแล้ว “ขอบคุณค่ะคุณธาดา” พลอยกล่าว “พลอยจะไม่มีวันลืมความหวังดีที่คุณมีให้พลอย” พลอยหันกลับไปมองแหวนเพชรในมือของคุณธาดา เธอรู้ว่าเธอได้ปฏิเสธโอกาสที่จะได้ใช้ชีวิตกับคนที่เธอรัก แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็รู้สึกถึงความโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก เธอได้ตัดสินใจแล้ว การแต่งงานกับอนาวิน อาจไม่ใช่สิ่งที่เธอต้องการ แต่มันคือสิ่งที่เธอต้องทำ เพื่อความถูกต้อง เพื่อความรับผิดชอบ และเพื่อรักษาคำมั่นสัญญาที่เธอมีให้กับผู้ที่จากไปแล้ว ชะตากรรมของเธอได้เปลี่ยนไปอีกครั้ง และครั้งนี้... เธอจะเป็นผู้กำหนดเส้นทางของมันเอง