ตอนที่ 16 — ความรู้สึกที่ถูกเปิดเผย
ความสัมพันธ์ระหว่างนัทกับธีรภัทรดำเนินมาถึงจุดที่ยากจะปฏิเสธ ความรู้สึกดีๆ ที่ก่อตัวขึ้นอย่างเงียบเชียบตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมาเริ่มส่งสัญญาณให้ทั้งสองฝ่ายรับรู้ นัทเองก็ไม่แน่ใจว่าทำไมเธอถึงรู้สึกสบายใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนเมื่ออยู่ใกล้ธีรภัทร การได้เห็นมุมที่อ่อนโยนและจริงใจของเขาในยามที่เขาไม่ได้สวมบทบาทนักธุรกิจผู้เคร่งขรึม ทำให้กำแพงที่เธอเคยตั้งไว้ค่อยๆ พังทลายลงทีละน้อย
"คุณธีรภัทรคะ" เสียงหวานเอ่ยขึ้นขณะที่เธอกำลังช่วยเขาจัดดอกไม้ในแจกันใบใหญ่บนโต๊ะทำงานของเขา "ฉันไม่คิดเลยว่าคนขรึมๆ แบบคุณจะชอบจัดดอกไม้"
ธีรภัทรมองนัทด้วยรอยยิ้มบางๆ ที่มุมปาก "ผมไม่ได้ชอบจัดดอกไม้หรอกครับ แต่ผมชอบมองดอกไม้สวยๆ และการจัดดอกไม้ก็ทำให้ผมรู้สึกผ่อนคลายดี" เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถามต่อ "คุณนัทล่ะครับ ชอบดอกไม้อะไรเป็นพิเศษไหม"
นัทวางดอกไม้สีขาวที่เพิ่งตัดแต่งก้านลง แล้วหันมาสบตาเขา "ฉันชอบดอกมะลิค่ะ กลิ่นของมันหอมอ่อนๆ ชื่นใจดี"
"ดอกมะลิ..." ธีรภัทรทวนคำพลางพยักหน้า "เป็นดอกไม้ที่มีความหมายดีนะครับ ความบริสุทธิ์ ความหอมที่ไม่มีวันจางหาย"
บทสนทนาของทั้งคู่ดำเนินไปอย่างไหลลื่น ราวกับคนรู้จักกันมานาน นัทรู้สึกได้ว่าเธอสามารถพูดคุยกับธีรภัทรได้อย่างเปิดเผย เธอเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับร้านกาแฟของเธอ ความตั้งใจในการสร้างสรรค์เครื่องดื่มออร์แกนิก และความสุขเล็กๆ น้อยๆ ที่ได้จากการได้เห็นลูกค้ามีความสุขกับกาแฟของเธอ ธีรภัทรเองก็รับฟังอย่างตั้งใจ และบางครั้งเขาก็ถามคำถามที่แสดงให้เห็นว่าเขาเข้าใจในสิ่งที่เธอทำจริงๆ
"ผมว่ามันยอดเยี่ยมมากเลยนะครับที่คุณนัททุ่มเทให้กับสิ่งที่ตัวเองรัก" ธีรภัทรกล่าวชื่นชม "การทำธุรกิจที่ไม่ใช่แค่เรื่องของกำไร แต่เป็นการส่งต่อความตั้งใจและความใส่ใจให้กับลูกค้า มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย"
"ขอบคุณค่ะ" นัทรู้สึกแก้มร้อนผ่าวเล็กน้อยกับคำชมนั้น "แล้วคุณธีรภัทรล่ะคะ มีอะไรที่นอกเหนือจากธุรกิจพลังงานแสงอาทิตย์ที่คุณสนใจเป็นพิเศษบ้างไหมคะ"
ธีรภัทรชะงักไปเล็กน้อย ราวกับกำลังคิดหาคำตอบ "ผม... ผมไม่ค่อยได้คิดถึงเรื่องอื่นเท่าไหร่ครับ ส่วนใหญ่ชีวิตผมก็วนเวียนอยู่กับงาน" เขาหยุดไป แล้วพูดต่อด้วยน้ำเสียงที่นุ่มลง "แต่ช่วงนี้... ผมว่าผมเริ่มสนใจเรื่องอื่นมากขึ้นแล้วล่ะครับ"
นัทเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย "เรื่องอื่นที่คุณว่า... หมายถึงเรื่องอะไรคะ"
ธีรภัทรมองลึกเข้าไปในดวงตาของนัท ดวงตาที่สะท้อนแสงแดดอ่อนๆ ของยามบ่าย "ก็เรื่องที่อยู่ตรงหน้านี้ไงครับ"
หัวใจของนัทเต้นแรงขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้ เธอไม่แน่ใจว่าเธอได้ยินสิ่งที่เขาพูดถูกต้องหรือไม่ "คุณ... คุณหมายถึง..."
"ใช่ครับ" ธีรภัทรพูดแทรกขึ้นมา น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความหนักแน่น "ผมหมายถึงคุณนัทครับ"
บรรยากาศรอบตัวทั้งสองคนดูเหมือนจะหยุดนิ่งไปชั่วขณะ มีเพียงเสียงลมพัดใบไม้เบาๆ และเสียงหัวใจของนัทที่ดังระรัวอยู่ในอก เธอไม่เคยคาดคิดว่าธีรภัทรจะเปิดเผยความรู้สึกของเขาออกมาตรงๆ แบบนี้
"คุณธีรภัทรคะ... ฉัน..."
"ผมรู้ครับว่ามันอาจจะเร็วไปหน่อย" ธีรภัทรพูดพลางยกมือข้างหนึ่งขึ้นมาจับมือของนัทที่วางอยู่บนโต๊ะสัมผัสได้อย่างแผ่วเบา "แต่ผมรู้สึกว่าผมไม่สามารถเก็บความรู้สึกนี้ไว้ได้อีกต่อไปแล้ว ผมชอบเวลาที่คุณอยู่ใกล้ๆ ผม ผมชอบรอยยิ้มของคุณ ผมชอบเวลาที่คุณพูดถึงกาแฟด้วยความหลงใหล และผม... ผมชอบคุณนัทครับ"
มือของนัทเย็นเฉียบเมื่อสัมผัสกับมือของธีรภัทร แต่ในขณะเดียวกัน ความอบอุ่นจากสัมผัสนั้นก็ค่อยๆ แผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย เธอเงยหน้าขึ้นมองเขาอีกครั้ง เห็นแววตาที่จริงจังและอ่อนโยนของเขา มันเป็นแววตาที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน
"ฉัน... ฉันก็รู้สึกดีกับคุณเหมือนกันค่ะ คุณธีรภัทร" นัทตอบเสียงแผ่วเบา "ตอนแรกฉันคิดว่าเราคงเข้ากันไม่ได้เลย แต่ยิ่งได้รู้จักคุณมากขึ้น ฉันก็ยิ่งรู้สึกว่า... คุณไม่ได้เป็นอย่างที่ฉันคิดไว้เลย"
ธีรภัทรบีบมือของเธอเบาๆ เป็นการตอบรับ "ผมก็เหมือนกันครับ ผมคิดว่าคุณเป็นแค่เจ้าของร้านกาแฟที่เอาแต่ใจ แต่ผมคิดผิดไปจริงๆ" เขายิ้มกว้างขึ้น "คุณเป็นผู้หญิงที่เก่ง สวย และมีความคิดที่น่าสนใจ"
ช่วงเวลาแห่งการสารภาพรักที่แสนอบอุ่นนี้ถูกขัดจังหวะด้วยเสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นจากกระเป๋าของธีรภัทร เขาถอนมือออกจากมือนัทอย่างเสียดาย แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู
"ขอโทษนะครับ" เขาพูดพลางเหลือบมองหน้าจอ "เป็นงานด่วนที่ต้องจัดการ"
นัทพยักหน้าเข้าใจ "ไม่เป็นไรค่ะ ฉันเข้าใจ"
ธีรภัทรลุกขึ้นยืน "ผมต้องขอตัวก่อนนะครับ คุณนัทจะกลับเลยไหมครับ หรือจะรอผมสักครู่"
"ฉันกลับเลยก็ได้ค่ะ" นัทตอบ "เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันจะแวะมาที่ร้านนะคะ"
"ดีเลยครับ" ธีรภัทรกล่าว "แล้วเจอกันนะครับ คุณนัท"
ขณะที่นัทกำลังจะก้าวออกจากห้องทำงานของธีรภัทร เขาก็เอ่ยเรียกเธออีกครั้ง "คุณนัทครับ"
นัทหันกลับไปมอง "คะ"
"ขอบคุณนะครับ"
รอยยิ้มของธีรภัทรในวันนั้น เป็นรอยยิ้มที่นัทจำไม่ลืม มันเป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่ถูกเปิดเผยออกมาอย่างแท้จริง และนัทก็รู้ดีว่าความสัมพันธ์ของเธอกับเขา กำลังจะก้าวไปสู่อีกระดับหนึ่งแล้ว
4,012 ตัวอักษร