เช้าวันรุ่งขึ้น แสงแดดยามเช้าสาดส่องลอดผ่านม่านเข้ามาในห้องนอนของนที เขาตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกสดชื่นและกระปรี้กระเปร่า หัวใจของเขาเต้นเป็นจังหวะแห่งความสุขและความหวัง เขารีบอาบน้ำแต่งตัว แล้วลงไปเตรียมของง่ายๆ สำหรับพาใบตองไปดูสถานที่ เมื่อเขาเดินไปที่บ้านของใบตอง ประตูบ้านก็เปิดออกต้อนรับเขา ใบตองยืนรออยู่แล้วในชุดเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงยีนส์สบายๆ เธอยิ้มกว้างเมื่อเห็นนที "พร้อมแล้วค่ะพี่นที" เธอพูดด้วยน้ำเสียงร่าเริง "ไปกันเลย" นทีตอบพลางยื่นมือออกไปให้ใบตองจับ ทั้งสองเดินเคียงข้างกันไปตามทางเดินเล็กๆ ที่ร่มรื่นไปด้วยต้นไม้ใบหญ้า เสียงหัวเราะและบทสนทนาของพวกเขาดังเป็นระยะๆ สลับกับเสียงนกร้อง นทีรู้สึกว่าทุกย่างก้าวที่เดินเคียงข้างใบตองนั้น ช่างมีความหมายและเต็มไปด้วยความสุข เมื่อมาถึงสถานที่ที่นทีเล็งไว้ ใบตองก็ยืนนิ่ง อึ้งไปกับบรรยากาศรอบตัว มันเป็นบ้านไม้หลังเล็กๆ ที่ดูเก่าแก่ แต่ก็มีความขลังอยู่ในตัว มีสวนเล็กๆ ที่รกนิดหน่อย แต่ก็เต็มไปด้วยต้นไม้นานาชนิดที่ส่งกลิ่นหอมอ่อนๆ "ที่นี่คือที่ที่ฉันคิดไว้" นทีอธิบาย "มันอาจจะดูเก่าไปหน่อย แต่ฉันคิดว่าถ้าเราปรับปรุงนิดหน่อย มันจะออกมาสวยงามในแบบของมันเอง" ใบตองเดินสำรวจรอบๆ บ้านอย่างช้าๆ เธอสัมผัสกับผนังไม้เก่าๆ ลูบไล้ต้นไม้ที่ขึ้นอยู่ริมรั้ว "มัน... สวยจังเลยค่ะพี่นที" เธอหันมามองนทีด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึก "มันให้ความรู้สึกอบอุ่น เหมือนบ้านจริงๆ" "ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน" นทีตอบ "ฉันอยากให้ที่นี่เป็นเหมือนบ้านหลังที่สองของเรา เป็นที่ที่เราจะได้สร้างสรรค์ความสุขจากขนมของเรา" ทั้งสองเดินเข้าไปสำรวจภายในบ้าน ห้องแต่ละห้องดูเรียบง่าย แต่ก็มีศักยภาพที่จะแปลงโฉมได้ ใบตองจินตนาการถึงการจัดวางเคาน์เตอร์ การวางเตาอบ การตกแต่งร้านด้วยโทนสีอบอุ่น ส่วนนทีก็คิดถึงการจัดวางโต๊ะเล็กๆ สำหรับลูกค้า การเลือกใช้เฟอร์นิเจอร์ไม้ที่จะเข้ากับบรรยากาศของบ้าน "พี่นทีคะ" ใบตองเอ่ยขึ้น ขณะที่ยืนอยู่ตรงมุมห้องครัวที่ดูค่อนข้างเล็ก "หนูคิดว่าเราอาจจะต้องขยายห้องครัวนิดหน่อยนะคะ ถ้าจะทำขนมจำนวนมาก" "ได้เลย" นทีตอบอย่างไม่ลังเล "ฉันจะจัดการเรื่องนั้นให้" "แล้ว... เรื่องชื่อร้านล่ะคะ?" ใบตองถาม นทีชะงักไปครู่หนึ่ง เขามองไปที่ใบตอง แล้วรอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้า "ฉันมีชื่อในใจแล้วล่ะ" "ชื่อว่าอะไรคะ?" ใบตองถามด้วยความอยากรู้ "บ้านขนมข้างบ้าน" นทีตอบ "เพราะทุกอย่างมันเริ่มต้นจากตรงนั้น จากบ้านข้างๆ จากความสัมพันธ์ของเรา" ใบตองหัวเราะคิกคัก "ชื่อน่ารักดีค่ะ เข้ากับบรรยากาศของที่นี่มากๆ เลย" "แล้วขนมของเราล่ะ?" นทีถามต่อ "ฉันคิดว่าเราควรจะเน้นขนมของเธอเป็นหลัก แต่ก็อาจจะมีเมนูพิเศษอื่นๆ เพิ่มเติมบ้าง" "หนูยินดีค่ะ" ใบตองตอบ "หนูอยากจะลองทำขนมอื่นๆ ด้วย เหมือนที่เคยคุยกันไว้" ทั้งสองเดินออกจากบ้านมายังสวนหลังบ้าน ใบตองมองเห็นต้นกล้วยที่กำลังออกเครืออยู่ริมรั้ว "พี่นทีคะ หนูคิดว่าเราน่าจะลองเอาใบตองกล้วยมาใช้ห่อขนมบางชนิดนะคะ มันจะเพิ่มความหอมและทำให้ขนมดูน่าสนใจมากขึ้น" "ไอเดียดีมากเลยใบตอง" นทีชื่นชม "เธอมีความคิดสร้างสรรค์จริงๆ" "ก็เพราะมีพี่นทีคอยสนับสนุนนี่คะ" ใบตองยิ้มอย่างเขินอาย นทีรู้สึกว่าหัวใจของเขากำลังพองโตด้วยความสุข เขาโอบไหล่ใบตองเบาๆ "หลังจากนี้ เราจะผ่านอะไรด้วยกันอีกมากมายนะใบตอง" "ค่ะ พี่นที" ใบตองซบไหล่เขาอย่างอ่อนโยน "หนูจะอยู่ตรงนี้เสมอ" ทั้งสองยืนมองทิวทัศน์รอบตัวอย่างมีความสุข พวกเขารู้ดีว่าเส้นทางข้างหน้าอาจจะไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบเสมอไป แต่อย่างน้อยที่สุด พวกเขาก็มีกันและกัน มีความฝันร่วมกัน และมีรสชาติหวานๆ ของขนมที่จะคอยเติมเต็มความสุขให้กับชีวิตของพวกเขาตลอดไป การเริ่มต้นบทใหม่นี้ เต็มไปด้วยความอบอุ่น ความหวัง และความรักที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นอย่างมั่นคง เหมือนรสชาติของขนมหวานที่ค่อยๆ ละลายในปาก ทิ้งความประทับใจอันแสนยาวนานไว้