มุกมองหน้ามนตราที่กำลังยิ้มตอบอย่างเอ็นดู รอยยิ้มของเขาไม่เพียงแต่ทำให้เธอใจเต้น แต่ยังทำให้บรรยากาศรอบตัวอบอุ่นขึ้นอย่างประหลาด "แล้วคุณมนตราล่ะคะ ชอบอะไรในที่นี่เป็นพิเศษคะ" เธอถามต่อ พลางใช้ปลายช้อนคนกาแฟในแก้วของเธอเบาๆ "ผมชอบความเงียบครับ" มนตราตอบ พลางยกแก้วกาแฟขึ้นจิบ "มันทำให้ผมมีสมาธิ ได้คิดอะไรเยอะแยะ แล้วก็... ผมชอบกลิ่นกาแฟด้วย มันเหมือนเป็นเพื่อนสนิทที่อยู่ข้างๆ ตลอดเวลา" มุกพยักหน้าเห็นด้วย เธอเข้าใจความรู้สึกนั้นดี กลิ่นกาแฟสำหรับเธอไม่ได้เป็นเพียงเครื่องดื่ม แต่เป็นเหมือนเพื่อนที่คอยปลอบประโลมในวันที่เหนื่อยล้า เป็นตัวจุดประกายความคิดในวันที่ตัน และเป็นเหมือนสะพานเชื่อมความรู้สึกดีๆ ในหลายๆ ครั้ง "สำหรับมุก กาแฟก็เหมือนกันค่ะ" มุกพูดเสียงเบา "มันทำให้รู้สึกผ่อนคลาย แล้วก็... ได้เจอกับผู้คนดีๆ ด้วยค่ะ" เธอเหลือบมองมนตราแวบหนึ่ง ใบหน้าของเธอเริ่มร้อนผ่าวขึ้นมาอีกครั้ง "ผู้คนดีๆ อย่างเช่นใครครับ" มนตราถาม ท่าทางเขาดูสนใจในคำตอบของเธอเป็นพิเศษ มุกหัวเราะคิกคัก "ก็... คนที่ทำกาแฟอร่อยๆ ให้มุกได้ดื่มไงคะ" เธอแกล้งตอบแบบอ้อมๆ มนตรามองมุกด้วยแววตาที่อ่านยาก "ถ้าอย่างนั้น ผมก็คงเป็นหนึ่งในผู้คนเหล่านั้นสินะครับ" เขาพูดเสียงทุ้มต่ำ "แน่นอนค่ะ!" มุกตอบรับทันที "คุณมนตราทำกาแฟอร่อยที่สุดเลยค่ะ" บทสนทนาไหลลื่นไปเรื่อยๆ ทั้งสองคนพูดคุยกันถึงเรื่องราวต่างๆ นานา ตั้งแต่เรื่องงาน เรื่องเรียน ไปจนถึงความฝันและเป้าหมายในชีวิต มุกพบว่ามนตราเป็นคนที่น่าค้นหา เขาไม่ได้มีเพียงเสน่ห์ภายนอกที่ทำให้เธอหลงใหล แต่ยังมีมุมมองชีวิตที่น่าสนใจ และความคิดที่ลึกซึ้ง "ผมเคยคิดว่าการเป็นเจ้าของร้านกาแฟมันก็เป็นแค่การชงกาแฟขายไปวันๆ" มนตราเล่า "แต่พอได้มาเจอมุก ได้เห็นความสุขเวลาที่เธอดื่มกาแฟ ได้เห็นแววตาที่เปล่งประกายเวลาที่เธอพูดถึงศิลปะ ผมรู้สึกว่าชีวิตมันมีความหมายมากขึ้นเยอะเลย" มุกรู้สึกตื้นตันใจกับคำพูดของมนตรา "มุกก็เหมือนกันค่ะ ตั้งแต่มาทำงานที่ร้าน Aroma Love มุกรู้สึกว่าตัวเองมีความสุขมากขึ้น มีพลังในการสร้างสรรค์งานศิลปะมากขึ้น" "ผมดีใจที่ร้านของผมมีส่วนช่วยให้คุณมีความสุขนะครับ" มนตราเอื้อมมือไปแตะมือของมุกที่วางอยู่บนโต๊ะเบาๆ "แล้ว... คุณมีความสุขกับผมด้วยหรือเปล่าครับ" หัวใจของมุกเต้นระรัวเมื่อสัมผัสของมนตราแผ่ความอบอุ่นมาถึงตัว "ค่ะ... มุกมีความสุขค่ะ" เธอตอบเสียงสั่นเครือ วินาทีนั้น โลกทั้งใบเหมือนหยุดนิ่งไปชั่วขณะ มีเพียงเสียงหัวใจของทั้งสองคนที่ดังแข่งกัน มนตรารวบมือของมุกไว้แน่น "ผมก็มีความสุขมากเหมือนกันครับ มุก" ทั้งสองนั่งมองหน้ากันด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่บรรยายออกมาเป็นคำพูดได้ยาก ความหวานละมุนค่อยๆ ก่อตัวขึ้นในบรรยากาศอันแสนอบอุ่นของร้านอาหารเล็กๆ แห่งนี้ "คุณมุกครับ" มนตราเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ "ผมอยากจะชวนคุณไปดูงานศิลปะที่แกลเลอรี่แถวนี้หน่อยน่ะครับ พอดีมีนิทรรศการที่น่าสนใจเพิ่งเปิดใหม่" ดวงตาของมุกเป็นประกาย "จริงเหรอคะ! มุกชอบดูงานศิลปะมากเลยค่ะ" "ผมก็หวังว่าคุณจะชอบนะครับ" มนตราพูดพลางมองไปที่มุก "ผมรู้ว่าคุณเป็นนักศึกษาศิลปะ ผมก็เลยคิดว่าคุณน่าจะชอบ" "ขอบคุณนะคะ คุณมนตรา" มุกยิ้มกว้าง "มุกตื่นเต้นจังเลยค่ะ" หลังจากทานอาหารเย็นเสร็จ ทั้งสองก็พากันเดินออกจากร้านไป มนตราพาเธอเดินไปยังแกลเลอรี่ศิลปะที่อยู่ไม่ไกลนัก ท่ามกลางแสงไฟสลัวของยามค่ำคืน บรรยากาศก็ยิ่งดูโรแมนติกมากขึ้น "ที่นี่สวยจังเลยค่ะ" มุกอุทานเมื่อก้าวเข้าไปในแกลเลอรี่ "ผมเคยมาที่นี่หลายครั้งแล้วครับ" มนตราพูด "ผมชอบบรรยากาศที่นี่ มันให้แรงบันดาลใจดี" ทั้งสองเดินชมงานศิลปะอย่างเพลิดเพลิน มุกอธิบายความรู้สึกที่มีต่องานศิลปะแต่ละชิ้นให้มนตราฟังอย่างออกรสออกชาติ ขณะที่มนตราก็รับฟังด้วยความใส่ใจ "งานศิลปะชิ้นนี้สวยมากเลยค่ะ" มุกชี้ไปยังภาพวาดสีน้ำมันขนาดใหญ่ที่แสดงถึงทิวทัศน์ยามเช้าที่งดงาม "สีสันสดใสมากเลยค่ะ" "ผมก็ชอบเหมือนกันครับ" มนตราตอบ "มันทำให้ผมนึกถึงตอนเช้าที่ร้าน Aroma Love เลย แสงแดดอ่อนๆ ที่ส่องผ่านกระจก" มุกหันไปมองมนตรา ใบหน้าของเธอแดงก่ำขึ้นอีกครั้ง "ใช่ค่ะ... เหมือนกันเลย" เมื่อเดินออกมาจากแกลเลอรี่ มนตราก็จูงมือของมุกเบาๆ พลางเดินเคียงข้างกันไปตามทางเดินที่ประดับประดาไปด้วยโคมไฟสีส้มอ่อนๆ "ผมอยากจะบอกคุณอะไรบางอย่างนะครับ มุก" มนตราหยุดเดิน หันมามองหน้านมุกตรงๆ มุกเงยหน้ามองเขาด้วยความสงสัย "คะ?" "ผมชอบคุณนะครับ มุก" มนตราพูดเสียงหนักแน่น "ชอบมาตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอกันที่ร้าน ผมชอบรอยยิ้มของคุณ ชอบเสียงหัวเราะของคุณ ชอบทุกอย่างที่เป็นคุณ" มุกอึ้งไปชั่วขณะ เธอไม่เคยคิดว่ามนตราจะพูดออกมาตรงๆ แบบนี้ "คุณมนตรา... มุกก็..." "ผมรู้ครับ" มนตราตัดบท "ผมรู้สึกได้ว่าคุณก็รู้สึกเหมือนกัน" เขายิ้มอย่างอ่อนโยน "เราลองมาทำความรู้จักกันให้มากขึ้นกว่านี้นะครับ" มุกพยักหน้าอย่างเขินอาย "ค่ะ... มุกก็อยากรู้จักคุณมนตราให้มากขึ้นเหมือนกันค่ะ" คืนนั้น เป็นคืนที่มุกกลับบ้านพร้อมกับหัวใจที่พองโต เธอรู้สึกเหมือนกำลังล่องลอยอยู่ในความฝัน ความหวานของเดทแรกกับมนตราได้เติมเต็มหัวใจของเธอให้เต็มเปี่ยม