เช้าวันต่อมา มุกเดินเข้ามาในร้าน Aroma Love ด้วยรอยยิ้มที่สดใสกว่าทุกวัน เธอรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังก้าวเข้าสู่โลกใบใหม่ โลกที่เต็มไปด้วยความสุขและความหวัง "อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณมนตรา" มุกกล่าวทักทายด้วยน้ำเสียงร่าเริง มนตรารับแก้วกาแฟจากเครื่องชง แล้วหันมายิ้มให้เธอ "อรุณสวัสดิ์ครับ มุก เช้านี้ดูสดใสเป็นพิเศษเลยนะครับ" "มุกมีความสุขค่ะ" มุกตอบอย่างตรงไปตรงมา "เมื่อคืนนอนหลับสบายมากเลยค่ะ" มนตราหัวเราะเบาๆ "ผมก็เหมือนกันครับ" เขาเดินเข้ามาใกล้เธอ "เมื่อคืนผมคิดถึงคุณทั้งคืนเลย" แก้มของมุกขึ้นสีระเรื่อ เธอรีบหันไปจัดของที่เคาน์เตอร์เพื่อกลบเกลื่อนอาการเขินอาย "คุณมนตราคะ เมื่อคืนคุณพูดว่าอยากให้มุกรู้จักคุณให้มากขึ้น" มุกเอ่ยขึ้น "มุกก็อยากค่ะ" "ผมก็อยากให้คุณรู้จักผมให้มากขึ้นเหมือนกัน" มนตราตอบ "แต่ผมคิดว่าการชงกาแฟให้คุณดื่มทุกวัน มันอาจจะยังไม่พอ" "หมายความว่ายังไงคะ" มุกเลิกคิ้วสงสัย "ผมอยากจะชวนคุณไปเที่ยวด้วยกันครับ" มนตราเสนอ "สุดสัปดาห์นี้ว่างไหมครับ" มุกตาโต "ไปเที่ยวไหนคะ" "ผมมีที่ที่อยากพาคุณไปนานแล้วครับ" มนตราพูดเสียงอ่อยๆ "เป็นไร่กาแฟเล็กๆ ที่อยู่บนเขา ห่างจากเมืองไปไม่ไกลนัก ผมอยากให้คุณได้เห็นว่ากาแฟที่เราดื่มกันทุกวัน มันมาจากไหน" "จริงเหรอคะ! มุกอยากไปมากเลยค่ะ" มุกตอบรับทันที "มุกไม่เคยเห็นไร่กาแฟจริงๆ เลยค่ะ" "ผมดีใจที่คุณสนใจครับ" มนตราว่า "ผมจะเตรียมทุกอย่างไว้ให้คุณ" ตลอดทั้งสัปดาห์ มุกทำงานที่ร้านด้วยความกระตือรือร้น เธอเฝ้ารอคอยวันสุดสัปดาห์ที่จะได้ไปเที่ยวกับมนตรา ทุกครั้งที่เจอกัน สายตาของทั้งสองคนก็เต็มไปด้วยความรู้สึกที่สื่อถึงกันและกัน วันเสาร์มาถึง มุกตื่นแต่เช้าด้วยความตื่นเต้น เธอแต่งตัวด้วยชุดที่สบายๆ เตรียมพร้อมสำหรับการเดินทาง มนตรารอเธออยู่ที่ร้าน Aroma Love พร้อมกับรถกระบะคันเก่าที่ถูกตกแต่งอย่างน่ารัก "พร้อมแล้วหรือยังครับ คุณมุก" เขาถามพร้อมรอยยิ้ม "พร้อมเต็มที่เลยค่ะ คุณมนตรา" มุกตอบรับ การเดินทางขึ้นเขาเต็มไปด้วยความสนุกสนาน มนตราขับรถไปเรื่อยๆ พร้อมเปิดเพลงเบาๆ สลับกับบทสนทนาที่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและรอยยิ้ม "อากาศดีจังเลยค่ะ" มุกพูดขณะที่รถกำลังไต่ระดับขึ้นไปบนเนินเขา "ลมเย็นสบายมากเลย" "ข้างบนอากาศจะเย็นกว่านี้นะครับ" มนตราตอบ "แต่มันเป็นความเย็นที่สดชื่นมาก" เมื่อมาถึงไร่กาแฟ บรรยากาศก็ยิ่งสวยงามเกินกว่าที่มุกจะจินตนาการไว้ ต้นกาแฟสีเขียวเข้มเรียงรายเป็นแถวบนเนินเขา อากาศบริสุทธิ์และกลิ่นหอมอ่อนๆ ของดินและดอกกาแฟลอยมาแตะจมูก "ว้าว! สวยจังเลยค่ะ" มุกอุทานด้วยความตื่นตะลึง "ผมว่าแล้วว่าคุณต้องชอบ" มนตรายิ้มอย่างภาคภูมิใจ "ที่นี่เป็นที่ที่ผมใช้เวลาส่วนใหญ่ตอนเด็กๆ" มนตราพาเดินชมไร่กาแฟ อธิบายขั้นตอนการปลูก การเก็บเกี่ยว และการแปรรูปเมล็ดกาแฟให้มุกฟังอย่างละเอียด มุกตั้งใจฟังทุกคำพูดของเขาด้วยความสนใจ "นี่คือต้นกาแฟสายพันธุ์อราบิก้าครับ" มนตราชี้ไปที่ต้นกาแฟต้นหนึ่ง "เราปลูกสายพันธุ์นี้เป็นหลัก เพราะมีรสชาติกลมกล่อม หอมละมุน" "แล้วเมล็ดกาแฟที่อยู่ในผลสีแดงๆ นี่ใช่ไหมคะ" มุกถาม "ใช่ครับ" มนตราพยักหน้า "พอถึงเวลาที่เหมาะสม เราก็จะเก็บผลสีแดงพวกนี้ไปเข้ากระบวนการแปรรูป" ทั้งสองเดินเข้าไปในโรงแปรรูปเล็กๆ ที่ตั้งอยู่ไม่ไกลนัก มนตราสาธิตวิธีการคั่วกาแฟให้มุกดูด้วยตัวเอง "การคั่วเป็นขั้นตอนที่สำคัญที่สุดเลยนะครับ" มนตราอธิบาย "ความร้อนและเวลาที่ใช้ในการคั่ว จะส่งผลต่อรสชาติและกลิ่นของกาแฟอย่างมาก" มุกยืนมองมนตราที่กำลังง่วนอยู่กับการคั่วกาแฟ ใบหน้าของเขาที่เต็มไปด้วยสมาธิขณะทำงานนั้น ดูมีเสน่ห์เหลือเกิน "คุณมนตราดูมีความสุขจังเลยนะคะ เวลาที่ทำเรื่องกาแฟ" มุกพูดขึ้น มนตราเงยหน้าขึ้นมายิ้มให้เธอ "ผมมีความสุขจริงๆ ครับ มุก" เขาพูดพลางยกถาดเมล็ดกาแฟที่เพิ่งคั่วเสร็จมาให้มุกดม "ลองดมกลิ่นดูสิครับ นี่แหละ กลิ่นหอมของกาแฟคั่วสดๆ" มุกสูดหายใจเข้าลึกๆ กลิ่นหอมเข้มข้นของกาแฟคั่วสดๆ อบอวลอยู่ในอากาศ มันเป็นกลิ่นที่แตกต่างจากกลิ่นกาแฟที่เธอเคยดมในร้านอย่างสิ้นเชิง "หอมมากเลยค่ะ" มุกเอ่ยชม "ไม่เคยได้กลิ่นแบบนี้มาก่อนเลย" "ผมจะชงกาแฟสดๆ จากเมล็ดพวกนี้ให้คุณดื่มนะครับ" มนตราพูดพลางหยิบเมล็ดกาแฟที่คั่วเสร็จแล้วใส่เครื่องบด หลังจากได้ลิ้มรสกาแฟสดๆ จากไร่ มุกก็แทบจะวางแก้วไม่ลง "อร่อยที่สุดเลยค่ะ คุณมนตรา" "ผมดีใจที่คุณชอบครับ" มนตราพูดพลางส่งยิ้มให้เธอ "ผมอยากให้คุณได้สัมผัสกับทุกขั้นตอนของกาแฟ ที่ผมรัก" การไปไร่กาแฟครั้งนี้ เป็นเหมือนการเปิดโลกทัศน์ใหม่ให้กับมุก เธอได้เห็นถึงความตั้งใจ ความใส่ใจ และความรักที่มนตรามีต่องานของเขา และนั่นก็ยิ่งทำให้เธอหลงรักเขามากขึ้นไปอีก ก่อนจะเดินทางกลับ มนตราพาเธอไปนั่งชมวิวทิวทัศน์ที่จุดชมวิวบนเขา ดวงอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้า ท้องฟ้าถูกแต่งแต้มไปด้วยสีสันที่งดงาม "สวยจังเลยค่ะ" มุกพึมพำ "เหมือนคุณเลยครับ" มนตราพูดเบาๆ มุกหันไปมองมนตรา ใบหน้าของเธอขึ้นสีอีกครั้ง "คุณมนตรา..." "ผมอยากจะขอคุณเป็นแฟนนะครับ มุก" มนตราพูดเสียงหนักแน่น "ผมรักคุณนะครับ" หัวใจของมุกเต้นแรงจนแทบจะหลุดออกมานอกอก เธอไม่เคยคิดว่าวันนี้จะมาถึงเร็วขนาดนี้ "มุกก็รักคุณค่ะ คุณมนตรา" มุกตอบรับด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ มนตรายิ้มกว้าง ก่อนจะค่อยๆ โน้มตัวลงจุมพิตที่หน้าผากของมุกอย่างอ่อนโยน วินาทีนั้น โลกทั้งใบก็มีเพียงพวกเขาสองคน ท่ามกลางแสงอาทิตย์ยามเย็นที่สาดส่องลงมา