เพียงไม่กี่วันหลังจากทนายวิวัฒน์เข้ามาช่วยเหลือ สถานการณ์ก็เริ่มพลิกผันอย่างน่าประหลาดใจ มะปรางได้รับโทรศัพท์จากทนายวิวัฒน์ เขาแจ้งข่าวดีว่าจากการตรวจสอบเอกสารสิทธิ์เกี่ยวกับแนวเขตที่ดิน พบความผิดปกติบางอย่างที่นายทุนใหญ่พยายามจะปกปิดไว้ "คุณมะปรางครับ" ทนายวิวัฒน์กล่าวด้วยน้ำเสียงที่บ่งบอกถึงความตื่นเต้น "ผมเจอสิ่งที่อาจจะช่วยคุณได้แล้วครับ" "จริงหรือคะท่านทนาย?" มะปรางถามอย่างใจหายใจคว่ำ "ครับ" ทนายวิวัฒน์ยืนยัน "ปรากฏว่าที่ดินข้างเคียงที่คุณเคยมีปัญหาเรื่องแนวเขตนั้น แท้จริงแล้วมีเอกสารสิทธิ์ที่ถูกต้องทับซ้อนกับที่ดินของคุณอยู่บางส่วน ซึ่งเป็นความผิดพลาดที่เกิดขึ้นตั้งแต่สมัยปู่ย่าของเจ้าของที่ดินข้างเคียงเลยครับ" มะปรางอึ้งไปชั่วขณะ "หมายความว่า... ที่ดินของดิฉันมีส่วนที่ถูกต้องตามกฎหมายมากกว่าที่นายทุนคิดใช่ไหมคะ?" "ใช่ครับ" ทนายวิวัฒน์อธิบาย "และที่สำคัญกว่านั้น การที่นายทุนใหญ่พยายามจะซื้อที่ดินของคุณโดยไม่สนใจข้อพิพาทเรื่องแนวเขตนี้ และยังเสนอจะรับผิดชอบหนี้สินทั้งหมดของครอบครัวคุณ อาจจะเข้าข่ายเป็นการหลอกลวง หรือการใช้อำนาจโดยมิชอบ เพื่อให้ได้มาซึ่งทรัพย์สิน" "แล้ว... แล้วมันจะส่งผลอย่างไรบ้างคะ?" มะปรางถามอย่างมีความหวัง "เราสามารถใช้ข้อเท็จจริงนี้เป็นจุดแข็งในการต่อรองได้ครับ" ทนายวิวัฒน์ตอบ "ผมจะยื่นหนังสือแจ้งไปยังนายทุนใหญ่ทันที เพื่อแจ้งให้ทราบถึงข้อพิพาทเรื่องแนวเขตที่ดิน และหลักฐานที่เรามี ซึ่งจะทำให้ข้อเสนอซื้อขายเดิมของพวกเขาเป็นโมฆะ" "โมฆะเลยเหรอคะ?" "ใช่ครับ" ทนายวิวัฒน์ยืนยัน "หากพวกเขาต้องการที่ดินนี้จริงๆ พวกเขาจะต้องเจรจากับเราใหม่ โดยต้องยอมรับในเงื่อนไขที่เราจะเสนอ ซึ่งแน่นอนว่าจะเป็นเงื่อนไขที่เป็นธรรมต่อคุณมะปรางมากกว่าเดิม" มะปรางดีใจจนแทบจะร้องไห้ออกมา เธอไม่เคยคิดว่าปัญหาเล็กๆ น้อยๆ ที่ดูเหมือนจะไม่มีอะไร จะกลายเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญของเรื่องนี้ได้ "ขอบคุณมากค่ะท่านทนาย" มะปรางกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "หนูไม่รู้จะขอบคุณท่านอย่างไรดี" "ไม่ต้องห่วงครับคุณมะปราง" ทนายวิวัฒน์ตอบ "ผมจะรีบดำเนินการทันที และจะแจ้งความคืบหน้าให้คุณทราบเป็นระยะ" หลังจากวางสายจากทนายวิวัฒน์ มะปรางก็รีบโทรศัพท์ไปหาปลัดบุญส่งเพื่อแจ้งข่าวดี "ท่านปลัดคะ! หนูมีข่าวดีมากเลยค่ะ!" "ข่าวดีอะไรหรือมะปราง?" ปลัดบุญส่งถามด้วยน้ำเสียงที่แสดงถึงความสงสัย มะปรางเล่าเรื่องราวทั้งหมดที่ทนายวิวัฒน์เพิ่งแจ้งให้ปลัดบุญส่งฟัง "ยอดเยี่ยมจริงๆ!" ปลัดบุญส่งเอ่ยชม "ฉันรู้แล้วว่าการตัดสินใจพาคุณวิวัฒน์มาช่วยเป็นเรื่องที่ถูกต้อง" "หนูขอบคุณท่านปลัดอีกครั้งนะคะ" "ไม่ต้องห่วงนะมะปราง ตอนนี้เรามีโอกาสแล้ว ทำให้เต็มที่นะ" ในวันรุ่งขึ้น ทนายวิวัฒน์ได้ส่งหนังสือแจ้งอย่างเป็นทางการไปยังบริษัทของนายทุนใหญ่ เรื่องข้อพิพาทเกี่ยวกับแนวเขตที่ดิน และการที่ข้อเสนอซื้อขายเดิมอาจไม่สามารถดำเนินการได้ตามกฎหมาย ข่าวนี้ได้สร้างความสั่นสะเทือนให้กับฝ่ายนายทุนใหญ่เป็นอย่างมาก พวกเขารู้ดีว่าหากเรื่องนี้ถูกเปิดโปงออกไป ภาพลักษณ์ของบริษัทจะเสียหายอย่างหนัก และอาจจะส่งผลกระทบต่อธุรกิจอื่นๆ ของพวกเขาด้วย ไม่นานนัก คุณวิชัย ทนายความของนายทุนใหญ่ ก็ได้ติดต่อกลับมาหาทนายวิวัฒน์อีกครั้ง คราวนี้ท่าทีของเขาเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง จากที่เคยเย่อหยิ่งและมั่นใจ กลับกลายเป็นสุภาพและประนีประนอม "คุณวิวัฒน์ครับ ผมต้องขอโทษด้วยสำหรับความผิดพลาดที่เกิดขึ้น" คุณวิชัยกล่าวด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง "ทางเราเข้าใจดีถึงสถานการณ์ของคุณมะปราง และยินดีที่จะเจรจาข้อตกลงใหม่ ที่เป็นธรรมกับทุกฝ่าย" ทนายวิวัฒน์รับฟังอย่างใจเย็น ก่อนจะกล่าวตอบ "คุณวิชัยครับ ทางเรายินดีรับการเจรจา แต่เงื่อนไขจะต้องเป็นที่ยอมรับได้ของคุณมะปราง และต้องยุติธรรมกับทุกฝ่าย" การเจรจาครั้งใหม่เริ่มขึ้น โดยมีทนายวิวัฒน์เป็นตัวแทนของมะปราง การต่อรองเป็นไปอย่างเข้มข้น แต่ด้วยหลักฐานที่แน่นหนา และการสนับสนุนจากปลัดบุญส่ง ทำให้มะปรางได้เปรียบในการเจรจาครั้งนี้ ในที่สุด นายทุนใหญ่ยอมรับเงื่อนไขใหม่ โดยเสนอราคาซื้อที่ดินในราคาสูงกว่าเดิม และจะช่วยเหลือเรื่องการจัดการหนี้สินบางส่วน โดยไม่ได้บังคับให้มะปรางขายที่ดินทั้งหมด แต่ให้สิทธิ์เธอในการเลือกขายเพียงบางส่วนที่จำเป็น เพื่อนำเงินไปใช้หนี้สินบางส่วนที่เหลือก่อน มะปรางพิจารณาข้อเสนออย่างรอบคอบ เธอรู้ว่านี่คือโอกาสที่ดีที่สุดที่จะประคองไร่ข้าวโพดของเธอไว้ได้ เธอตัดสินใจตอบรับข้อเสนอ แต่มีเงื่อนไขเพิ่มเติมว่า เธอจะขอสงวนที่ดินส่วนที่เป็นบ้านพักอาศัย และพื้นที่หลักของไร่ข้าวโพดไว้ การตอบโต้ที่คาดไม่ถึงนี้ ได้เปลี่ยนชะตากรรมของมะปรางและไร่ข้าวโพดของเธอไปตลอดกาล เธอได้เรียนรู้ว่า แม้จะอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบากเพียงใด หากมีความเข้มแข็ง ความหวัง และมีคนที่พร้อมจะช่วยเหลือ ก็ย่อมมีทางออกเสมอ เธอพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับอนาคตในฐานะแม่ที่แข็งแกร่ง และผู้ดูแลไร่ข้าวโพดแห่งนี้ต่อไป