แสงแดดยามเช้าสาดส่องลงมาขับไล่ความมืดมิดของค่ำคืน มะปรางตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกที่เบาใจขึ้นกว่าเมื่อวาน การสนทนากับปลัดบุญส่งเมื่อคืนนี้ ได้จุดประกายความหวังเล็กๆ ขึ้นมาในใจ เธอจัดการธุระส่วนตัวและเตรียมอาหารเช้าอย่างรวดเร็ว เพื่อรอต้อนรับการมาเยือนของปลัดบุญส่ง ไม่นานนัก รถกระบะคันคุ้นเคยของปลัดบุญส่งก็แล่นเข้ามาจอดที่หน้าบ้าน มะปรางรีบเดินออกไปต้อนรับด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความหวัง "สวัสดีค่ะท่านปลัด" "สวัสดีมะปราง" ปลัดบุญส่งลงจากรถ พร้อมกับชายหนุ่มอีกคนหนึ่งที่ดูภูมิฐาน เขามาในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาด กางเกงสแล็คสีเข้ม และมีแววตาที่ฉายความสุขุม "นี่คุณวิวัฒน์ ทนายความรุ่นใหม่ไฟแรงที่ฉันไว้ใจ เขาจะช่วยดูเรื่องเอกสารให้เรา" มะปรางมองทนายวิวัฒน์ด้วยความรู้สึกประหลาดใจ เขาดูอ่อนวัยกว่าที่คุณวิชัยเมื่อวานนี้ แต่กลับมีความน่าเชื่อถืออยู่ในตัว "สวัสดีครับคุณมะปราง" ทนายวิวัฒน์ยื่นมือมาจับมือกับมะปรางอย่างสุภาพ "ท่านปลัดเล่าเรื่องให้ผมฟังแล้ว ผมจะพยายามช่วยเต็มที่ครับ" ทั้งสามคนเดินเข้าไปในบ้าน มะปรางเชิญปลัดบุญส่งและทนายวิวัฒน์นั่งที่โต๊ะในครัว ก่อนจะไปหยิบเอกสารทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับหนี้สิน โฉนดที่ดิน และข้อเสนอจากนายทุนใหญ่มาวางไว้ตรงหน้า "นี่คือเอกสารทั้งหมดค่ะท่านปลัด" มะปรางบอกด้วยน้ำเสียงที่ยังคงมีความกังวล "หนูไม่แน่ใจว่าจะมีอะไรที่พอจะช่วยได้บ้าง" ปลัดบุญส่งพยักหน้า ก่อนจะผายมือให้ทนายวิวัฒน์เป็นคนเริ่มดูเอกสาร "เชิญคุณวิวัฒน์เลยครับ" ทนายวิวัฒน์หยิบเอกสารขึ้นมาทีละแผ่นอย่างตั้งใจ เขากวาดสายตาอ่านข้อความอย่างรวดเร็ว พร้อมกับขมวดคิ้วเป็นบางครั้ง มะปรางเฝ้าดูเขาด้วยใจระทึก กลัวว่าสิ่งที่เธอหวังไว้จะพังทลายลง "อืม..." ทนายวิวัฒน์พึมพำขณะอ่านข้อเสนอจากนายทุนใหญ่ "ข้อเสนอนี้มีช่องโหว่บางอย่างนะครับ" "ช่องโหว่?" มะปรางถามอย่างมีความหวัง "หมายความว่ายังไงคะ?" "คืออย่างนี้ครับคุณมะปราง" ทนายวิวัฒน์อธิบาย "การที่นายทุนเสนอจะรับผิดชอบหนี้สินทั้งหมดของคุณ เป็นการกระทำที่อาจเข้าข่ายเป็นการให้สินบนหรือการข่มขู่โดยมิชอบ เพื่อให้คุณยอมขายที่ดินในราคาต่ำกว่าความเป็นจริง" "แล้วมันจะช่วยอะไรได้บ้างคะ?" ปลัดบุญส่งถาม "เราสามารถใช้ช่องทางนี้ในการต่อรองได้ครับ" ทนายวิวัฒน์ตอบ "หรือหากจำเป็น เราอาจจะยื่นเรื่องร้องเรียนไปยังหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เพื่อตรวจสอบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการเสนอเงื่อนไขที่ดูเหมือนจะเอื้อประโยชน์จนเกินไป" มะปรางมองหน้าปลัดบุญส่งและทนายวิวัฒน์อย่างมีความหวัง "แต่... ถ้าเขาไม่ยอมต่อรองล่ะคะ" "เรายังมีทางอื่นอีกครับ" ทนายวิวัฒน์กล่าว "จากการตรวจสอบเบื้องต้น โฉนดที่ดินของคุณมะปราง มีข้อพิพาทเกี่ยวกับแนวเขตกับที่ดินข้างเคียงอยู่บางส่วนใช่ไหมครับ?" มะปรางนึกย้อนไปถึงปัญหาเล็กๆ น้อยๆ ที่เคยเกิดขึ้นกับที่ดินข้างเคียง ซึ่งพ่อของเธอเคยพยายามจะแก้ไข แต่ก็ไม่สำเร็จ "ใช่ค่ะ เคยมีปัญหาเรื่องแนวเขต แต่ก็ไม่เคยมีเรื่องใหญ่โตอะไร" "ตรงนี้น่าจะเป็นประเด็นสำคัญครับ" ทนายวิวัฒน์อธิบาย "หากเราสามารถพิสูจน์ได้ว่าข้อพิพาทเรื่องแนวเขตนี้ส่งผลกระทบต่อมูลค่าของที่ดิน หรือทำให้การซื้อขายไม่สามารถดำเนินการได้ตามปกติ ก็อาจจะทำให้ข้อเสนอซื้อขายนี้ต้องชะลอออกไป หรือนายทุนอาจจะต้องยอมปรับเงื่อนไข" "แล้วเราจะพิสูจน์มันได้อย่างไรคะ?" มะปรางถามอย่างกังวล "ผมจะดำเนินการตรวจสอบเอกสารสิทธิ์ต่างๆ อย่างละเอียดอีกครั้ง และอาจจะต้องมีการสำรวจรังวัดที่ดินใหม่" ทนายวิวัฒน์ตอบ "ส่วนเรื่องหนี้สิน ผมจะลองตรวจสอบกับธนาคารและสถาบันการเงินที่เกี่ยวข้อง เพื่อดูว่ามีข้อผิดพลาดในการคำนวณดอกเบี้ยหรือยอดหนี้หรือไม่" ปลัดบุญส่งตบไหล่มะปรางเบาๆ "ไม่ต้องห่วงนะมะปราง ฉันเชื่อว่าทนายวิวัฒน์จะช่วยเราได้" "ขอบคุณท่านปลัดมากค่ะ" มะปรางรู้สึกอบอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก "แล้ว... หนูต้องทำอะไรบ้างคะ?" "คุณมะปรางไม่ต้องทำอะไรมากครับ" ทนายวิวัฒน์บอก "แค่รวบรวมเอกสารที่เกี่ยวข้องกับหนี้สินและที่ดินทั้งหมดให้ผม ผมจะจัดการที่เหลือเอง" "และถ้ามีอะไร ผมจะรีบแจ้งให้คุณมะปรางทราบทันที" ปลัดบุญส่งเสริม มะปรางพยักหน้า น้ำตาคลอเบ้าด้วยความซาบซึ้งใจ "หนูขอบคุณทั้งสองท่านจริงๆ ค่ะ" หลังจากนั้น ทั้งสามคนก็ใช้เวลาอีกสักพักในการหารือเกี่ยวกับรายละเอียดต่างๆ มะปรางรู้สึกว่าความกดดันที่แบกรับมาตลอดหลายวัน ได้คลี่คลายลงไปบ้างแล้ว อย่างน้อยเธอก็รู้ว่ามีใครบางคนพร้อมจะยืนเคียงข้างเธอ เมื่อถึงเวลาอันสมควร ทนายวิวัฒน์ได้ขอตัวกลับไปก่อน พร้อมกับเอกสารสำคัญบางส่วนของมะปราง "ผมจะรีบดำเนินการให้เร็วที่สุดครับ" ทนายวิวัฒน์กล่าวทิ้งท้าย "และจะติดต่อกลับไปหาท่านปลัดทันทีที่มีความคืบหน้า" หลังจากทนายวิวัฒน์กลับไปแล้ว มะปรางก็หันไปหาปลัดบุญส่ง "ท่านปลัดคะ หนูไม่รู้จะตอบแทนบุญคุณท่านได้อย่างไร" ปลัดบุญส่งยิ้ม "ไม่ต้องคิดมากนะมะปราง ฉันเคยบอกคุณแล้วว่าในฐานะคนในพื้นที่ เราต้องช่วยเหลือกัน" "แต่เรื่องนี้มันใหญ่มากค่ะ" "แล้วคุณก็กำลังจะกลายเป็นคุณแม่แล้วนะ สิ่งสำคัญที่สุดตอนนี้คือการดูแลตัวเองกับลูกในท้อง" ปลัดบุญส่งพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน "ส่วนเรื่องอื่นๆ ปล่อยให้ฉันกับทนายวิวัฒน์จัดการไป" มะปรางพยักหน้า แม้จะยังคงมีความกังวลอยู่บ้าง แต่เธอก็เชื่อมั่นในตัวปลัดบุญส่งและทนายวิวัฒน์ การช่วยเหลือที่ได้รับในครั้งนี้ เปรียบเสมือนแสงสว่างที่ส่องนำทางเธอให้ผ่านพ้นวิกฤตการณ์ครั้งนี้ไปได้