แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าสาดส่องเข้ามาในห้องเช่าของเพลงและป้อง ทว่าบรรยากาศภายในกลับเต็มไปด้วยความตึงเครียดมากกว่าความสดใส เพลงและป้องนั่งอยู่ที่โต๊ะตัวเดิม สมุดโน้ตที่เต็มไปด้วยตัวอักษรและโน้ตเพลง วางอยู่ตรงหน้าพวกเขา แผ่นซีดีตัวอย่างเพลงของนายวิทย์ถูกเก็บเข้าที่อย่างเป็นระเบียบ เพลง "ฝันที่ต้องก้าวเดิน" เพลงแรกที่พวกเขาแต่งขึ้นภายใต้เงื่อนไขใหม่ ได้ถูกบันทึกไว้ในเครื่องอัดเสียงขนาดเล็กที่พวกเขาเช่ามา "เรามาลองฟังเพลงที่สองกันอีกทีนะ" ป้องกล่าว ขณะที่กำลังจะกดปุ่มเล่น "ได้เลย" เพลงพยักหน้า เธอรู้สึกประหม่าเล็กน้อย เสียงเพลงที่กำลังจะดังขึ้น มันคือบทพิสูจน์ครั้งสำคัญ เมื่อเสียงดนตรีบรรเลงขึ้น เพลงและป้องก็ค่อยๆ พยักหน้าตามจังหวะ เมโลดี้ที่ติดหู เนื้อหาที่คมคาย และเสียงร้องที่เต็มไปด้วยอารมณ์ของทั้งสอง มันผสมผสานกันอย่างลงตัว บทเพลงที่สองนี้มีชื่อว่า "เปลวเทียนในพายุ" ซึ่งสะท้อนถึงความหวังและความมุ่งมั่นที่ยังคงลุกโชนอยู่ แม้จะอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก "เป็นไงบ้าง?" ป้องถามหลังจากเพลงจบลง "ฉันว่าเพลงนี้... ลึกซึ้งกว่าเพลงแรกนะ" เพลงตอบ "มันสื่อสารอารมณ์ได้ดีกว่า" "ใช่" ป้องเห็นด้วย "ฉันชอบท่อนฮุคของเพลงนี้เป็นพิเศษ มันฟังดูมีความหวัง แต่ก็ยังแฝงไปด้วยความเศร้า" "เราต้องส่งเพลงนี้ให้นายวิทย์ฟังแล้ว" เพลงกล่าว "เหลือเวลาอีกไม่กี่วันแล้ว" ทั้งสองตัดสินใจที่จะนำเพลงทั้งสองเพลงไปส่งให้นายวิทย์ฟังที่สตูดิโอ การเดินทางครั้งนี้เต็มไปด้วยความคาดหวังและความกังวล พวกเขารู้ดีว่านี่คือช่วงเวลาตัดสินชี้ขาด เมื่อมาถึงสตูดิโอของนายวิทย์ พวกเขาก็ถูกพาเข้าไปในห้องทำงานที่คุ้นเคย นายวิทย์นั่งรออยู่แล้ว ใบหน้าของเขาดูครุ่นคิดเช่นเคย "มาแล้วเหรอ" นายวิทย์กล่าว "พร้อมรึยัง?" "พร้อมแล้วครับ" ป้องตอบ เพลงยื่นแผ่นซีดีเพลงให้กับนายวิทย์ "นี่คือเพลงที่เราแต่งขึ้นมาครับ ชื่อเพลง 'ฝันที่ต้องก้าวเดิน' และ 'เปลวเทียนในพายุ'" นายวิทย์รับแผ่นซีดีไป และใส่เข้าไปในเครื่องเล่นเสียงทันที เขาหลับตาลงราวกับกำลังตั้งใจฟังอย่างเต็มที่ เพลงและป้องนั่งรอด้วยความเงียบงัน หัวใจของทั้งสองเต้นระรัว เวลาผ่านไปเนิ่นนานจนแทบจะทำให้เพลงและป้องรู้สึกท้อแท้ แต่แล้วนายวิทย์ก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้น "เพลงของพวกเธอ... มีศักยภาพ" นายวิทย์กล่าว น้ำเสียงของเขาดูจริงจัง "โดยเฉพาะเพลง 'เปลวเทียนในพายุ' เนื้อหาค่อนข้างคมคาย และเมโลดี้ก็ติดหูดี" เพลงและป้องมองหน้ากันด้วยความดีใจ แต่ก็ยังไม่วางใจ "แต่..." นายวิทย์พูดขึ้นอีกครั้ง "มันยังไม่ถึงขั้นที่จะสามารถสร้างกระแสตอบรับได้อย่างที่ฉันคาดหวัง" คำพูดของนายวิทย์ทำให้ความหวังที่เพิ่งก่อตัวขึ้น จางหายไปอย่างรวดเร็ว "หมายความว่า... เรายังไม่ผ่านการทดสอบนี้ใช่ไหมครับ?" ป้องถาม เสียงของเขาแผ่วเบา "ถ้ามองในแง่ของการตลาด... ใช่" นายวิทย์ตอบ "แต่ฉันเห็นความพยายามและพรสวรรค์ในตัวพวกเธอ" "แล้ว... สัญญาที่เราตกลงกันไว้?" เพลงถามอย่างหวังลมๆ แล้งๆ นายวิทย์เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าวขึ้นว่า "ฉันจะให้โอกาสพวกเธออีกครั้ง" เพลงและป้องอึ้งไปชั่วขณะ พวกเขาไม่คาดคิดว่านายวิทย์จะให้โอกาสอีกครั้ง "แต่ครั้งนี้... จะเป็นเงื่อนไขที่ต่างออกไป" นายวิทย์กล่าว "ฉันจะให้พวกเธอได้อัดเพลง 'เปลวเทียนในพายุ' ในสตูดิโอของฉันจริงๆ โดยที่ฉันจะเป็นคนรับผิดชอบค่าใช้จ่ายทั้งหมด" "จริงหรือครับ!" เพลงอุทานด้วยความดีใจ "แต่!" นายวิทย์ยกนิ้วชี้ขึ้นอีกครั้ง "เมื่อเพลงนี้ถูกปล่อยออกไป ฉันต้องการให้พวกเธอพิสูจน์ตัวเองอีกครั้ง ด้วยยอดดาวน์โหลดและการตอบรับจากแฟนเพลง ถ้ามันสามารถไปถึงเป้าหมายที่ฉันตั้งไว้ได้ ฉันถึงจะพิจารณาเซ็นสัญญากับพวกเธออย่างเป็นทางการ" "แล้วถ้า... ไม่ถึงล่ะครับ?" ป้องถาม "ถ้าไม่ถึง..." นายวิทย์ถอนหายใจ "พวกเธอก็ต้องยุติความฝันในการเป็นศิลปินกับค่ายของฉัน และฉันก็จะไม่ติดใจเอาความเรื่องค่าใช้จ่ายใดๆ ที่เกิดขึ้น" เพลงและป้องมองหน้ากัน พวกเขารู้ดีว่านี่คือโอกาสครั้งสุดท้ายที่แท้จริง โอกาสที่จะได้พิสูจน์ตัวเองอย่างเต็มที่ "ผมตกลงครับ!" ป้องกล่าวอย่างหนักแน่น "ฉันก็ตกลงค่ะ!" เพลงรีบเสริม "ดี" นายวิทย์ยิ้มบางๆ "ฉันจะให้ทีมงานติดต่อพวกเธอไปเพื่อเริ่มกระบวนการอัดเพลง" เมื่อออกจากห้องทำงานของนายวิทย์ เพลงและป้องก็รู้สึกถึงความโล่งอกและความกดดันที่ผสมปนเปกัน พวกเขาได้โอกาสที่ยิ่งใหญ่ แต่ภาระหน้าที่ที่ต้องแบกรับก็หนักหน่วงไม่แพ้กัน "ป้อง" เพลงพูดขึ้นขณะที่เดินกลับ "เราต้องทำให้ดีที่สุดจริงๆ" "แน่นอน เพลง" ป้องตอบ "นี่คือโอกาสสุดท้ายของเราแล้ว" "แล้วถ้าเราทำสำเร็จจริงๆ ล่ะ?" เพลงถาม "ถ้าเราทำสำเร็จ..." ป้องยิ้ม "ความฝันของเราก็จะเป็นจริง" การเดินทางสู่เส้นทางฝันของเพลงและป้องยังคงดำเนินต่อไป บททดสอบที่แท้จริงกำลังจะเริ่มต้นขึ้น พร้อมกับความหวังที่จุดประกายขึ้นอีกครั้งในหัวใจของทั้งสอง