การปรากฏตัวของตัวแทนจากบริษัทอารยะพัฒนาในการประชุมชุมชนครั้งนั้น ไม่เพียงแต่สร้างความโกรธแค้นให้กับชาวบ้าน แต่ยังเป็นการตอกย้ำให้เห็นถึงความไม่ชอบมาพากลที่ซ่อนเร้นอยู่ อันนารับรู้ได้ถึงความจริงจังของสถานการณ์ที่กำลังเผชิญหน้า เธอรู้ดีว่าหากการต่อสู้ครั้งนี้ไม่สามารถเอาชนะได้ ชุมชนแห่งนี้ก็จะถูกกลืนกินไปอย่างไม่อาจหวนคืน "ฉันว่าไอ้หมอนั่นมันไม่ได้มาพูดดีๆ หรอกอันนา" ลุงสมชายกล่าวขณะที่พวกเขากำลังนั่งประชุมลับกันอยู่ที่บ้านของอันนา "มันมาเพื่อดูเชิงพวกเรามากกว่า" "ใช่ค่ะลุง" อันนาเห็นด้วย "และมันก็เป็นการยืนยันว่า คำสั่งปิดข้อมูลนั่น มาจากบริษัทโดยตรง ไม่ใช่แค่ความผิดพลาดของเจ้าหน้าที่" "แล้วเราจะทำยังไงต่อไป? ขืนรอให้เขาเปิดเผยข้อมูลเอง เราคงแก่ตายก่อน" ป้าสมศรีถามอย่างร้อนรน อันนาหยิบเอกสารแผ่นหนึ่งขึ้นมาวางบนโต๊ะ เป็นภาพถ่ายที่เธอได้มาจากแหล่งข่าวภายในของเธอ เป็นภาพถ่ายใบหน้าที่คุ้นเคย เขาคือชายที่ปรากฏตัวในที่ประชุมเมื่อวานนี้ "นี่คือคุณสุรชัย ชัยมงคล ผู้จัดการฝ่ายพัฒนาโครงการของบริษัทอารยะพัฒนาค่ะ" อันนาอธิบาย "และนี่คือข้อมูลที่ฉันพยายามขุดคุ้ยเพิ่มเติม" เธอหยิบเอกสารอีกสองสามแผ่นขึ้นมาวางต่อ เป็นสำเนาอีเมลและบันทึกการประชุมภายในของบริษัทที่เธอได้รับมาอย่างยากลำบาก "จากเอกสารพวกนี้ จะเห็นได้ว่าคุณสุรชัยเป็นคนผลักดันโครงการนี้อย่างมาก และเขามีความสัมพันธ์ที่ค่อนข้างใกล้ชิดกับนายกเทศมนตรีคนปัจจุบัน" "นายกเทศมนตรี?" ลุงสมชายเลิกคิ้ว "หมายความว่าเรื่องนี้มันเกี่ยวกับการเมืองด้วยเหรอ?" "อาจจะเป็นไปได้ค่ะ" อันนาตอบ "ในเอกสารพวกนี้ มีการพูดถึงการ 'อำนวยความสะดวก' ในการอนุมัติโครงการ ซึ่งอาจจะหมายถึงการวิ่งเต้นผ่านช่องทางที่ไม่ถูกต้อง" "แล้วเราจะเอาหลักฐานพวกนี้ไปใช้ยังไง?" ป้าสมศรีถาม "อย่างแรก เราจะใช้มันเพื่อกดดันให้มีการเปิดเผยข้อมูลที่แท้จริง" อันนากล่าว "เราจะยื่นเอกสารเหล่านี้ต่อคณะกรรมการตรวจสอบข้อเท็จจริงของจังหวัด และจะพยายามเผยแพร่ข่าวนี้ออกไปให้สาธารณชนรับรู้" "แต่ถ้าเขาปฏิเสธ หรือหาทางกลบเกลื่อนล่ะ?" ชายหนุ่มคนหนึ่งในกลุ่มถาม "เราก็ต้องมีแผนสำรองค่ะ" อันนาตอบ ดวงตาของเธอฉายแววเจ้าเล่ห์ "เราต้องหาหลักฐานที่หนักแน่นกว่านี้ เพื่อให้เรื่องนี้ไม่สามารถถูกปกปิดได้" "หลักฐานอะไรอีกล่ะอันนา? เราจะไปหาได้จากไหน?" ลุงสมชายถาม "เราต้องขุดคุ้ยไปให้ถึงต้นตอของเรื่องค่ะ" อันนาอธิบาย "ฉันสงสัยว่าการ 'อำนวยความสะดวก' ที่พูดถึงในเอกสาร อาจจะหมายถึงการจ่ายเงินใต้โต๊ะ หรือการทำข้อตกลงที่ไม่ชอบมาพากลกัน" "โอ้โห! อันนานี่เธอคิดลึกจริงๆ" ป้าสมศรีอุทาน "แต่การจะพิสูจน์เรื่องแบบนี้ มันยากมากนะอันนา" ลุงสมชายกล่าว "ใช่ค่ะ มันยากมาก" อันนายอมรับ "แต่เรามีคนที่เราไว้ใจได้อยู่คนหนึ่ง" อันนาเงยหน้าขึ้นมองทุกคน "แหล่งข่าวของฉันที่ว่าการอำเภอ เขาไม่ใช่แค่เจ้าหน้าที่ธรรมดาค่ะ เขาเป็นคนที่เห็นความอยุติธรรมมาตลอด และเขาก็ไม่เห็นด้วยกับการกระทำของบริษัทและผู้มีอำนาจบางคน" "แล้วเขาจะช่วยเราได้ยังไง?" ป้าสมศรีถาม "เขาจะพยายามหาหลักฐานเพิ่มเติมเกี่ยวกับเส้นทางการเงินที่ผิดกฎหมายค่ะ" อันนาตอบ "เขาบอกว่าเขาจะลองเข้าไปดูในระบบบัญชีของเทศบาล และอาจจะหาเอกสารการเบิกจ่ายงบประมาณที่น่าสงสัยได้" "นี่มันอันตรายนะอันนา" ลุงสมชายกล่าวด้วยความเป็นห่วง "ถ้าเขาโดนจับได้ เขาจะเดือดร้อนมากนะ" "ฉันรู้ค่ะลุง" อันนาตอบ "แต่เขาก็ยินดีที่จะเสี่ยง เพราะเขาเชื่อว่าการกระทำของเรามันถูกต้อง และมันเพื่อส่วนรวม" "แล้วเราจะช่วยอะไรเขาได้บ้าง?" ชายหนุ่มคนหนึ่งถาม "เราต้องสร้างความมั่นใจให้เขาก่อนค่ะ ว่าสิ่งที่เราทำอยู่นั้น ไม่ใช่การกระทำที่ผิดกฎหมาย แต่เป็นการต่อสู้เพื่อความยุติธรรม" อันนาตอบ "แล้วก็... เราต้องเตรียมพร้อมที่จะเปิดเผยข้อมูลทั้งหมด เมื่อเราได้หลักฐานที่หนักแน่นพอ" "แต่เราต้องระวังตัวมากๆ นะอันนา" ป้าสมศรีเตือน "ไอ้พวกบริษัทใหญ่น่ะ มันมีกำลังเยอะ ถ้าเรารู้ทันแผนของมัน เราก็ต้องวางแผนของเราให้ดีกว่า" "ถูกต้องค่ะป้า" อันนาเห็นด้วย "แผนการต่อไปของเรา คือการรวบรวมหลักฐานให้ได้มากที่สุด โดยเฉพาะหลักฐานที่เชื่อมโยงการใช้อิทธิพลกับการตัดสินใจอนุมัติโครงการ และเส้นทางการเงินที่ผิดกฎหมาย" "แล้วเราจะกระจายข่าวให้คนอื่นรับรู้ยังไง? ว่าเรากำลังทำอะไรอยู่?" ลุงสมชายถาม "เราจะยังไม่กระจายข่าวใหญ่ค่ะลุง" อันนาตอบ "เราจะบอกเฉพาะคนที่ไว้ใจได้จริงๆ เท่านั้นก่อน เพื่อไม่ให้แผนของเราหลุดออกไป" "แล้วถ้าเกิดมีใครแอบไปบอกข่าวพวกนั้นล่ะ?" ชายหนุ่มคนหนึ่งถามด้วยความกังวล "เราต้องเชื่อใจกันค่ะ" อันนาตอบ "เราต้องเชื่อใจคนที่เราร่วมต่อสู้ด้วย และเราต้องระมัดระวังคำพูดของเราให้มากที่สุด" อันนาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา "ฉันจะติดต่อไปหานักข่าวที่เราคุยไว้เมื่อวานนี้ และจะแจ้งให้เขาทราบว่า เรากำลังจะมีข้อมูลสำคัญที่จะเปิดเผยเร็วๆ นี้" "เธอแน่ใจนะอันนา ว่าข้อมูลที่เราจะให้เขามันจะแน่นหนาพอ?" ลุงสมชายถาม "ฉันจะพยายามทำให้ดีที่สุดค่ะลุง" อันนาตอบ "แต่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เราจะไม่ยอมแพ้เด็ดขาด" บรรยากาศในห้องเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด แต่ก็แฝงไปด้วยความหวังอันริบหรี่ อันนารู้ดีว่าการต่อสู้ครั้งนี้ จะต้องเผชิญกับอุปสรรคอีกมากมาย และอาจจะต้องแลกมาด้วยอะไรบางอย่างที่ประเมินค่าไม่ได้ แต่เพื่อบ้าน เพื่อชุมชน และเพื่อวิถีชีวิตของพวกเขา อันนาพร้อมที่จะก้าวไปข้างหน้า แม้ว่าจะต้องเดินฝ่าความมืดมิดก็ตาม