เช้าวันรุ่งขึ้น มะลิก้าวเข้าสู่ครัว "หอมกรุ่น" ด้วยหัวใจที่ยังคงระแวง แต่ก็เตรียมพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่ง บรรยากาศในครัวยังคงดูอึมครึมเหมือนเมื่อวาน แต่ก็มีบางอย่างที่เปลี่ยนไป คุณสมศักดิ์ไม่ได้เข้ามาในครัวตั้งแต่เช้า มีเพียงหัวหน้าพ่อครัวรองที่คอยควบคุมงานอยู่ มะลิรายงานตัวกับหัวหน้าพ่อครัวรอง ก่อนจะเริ่มงานที่ได้รับมอบหมาย เธอพยายามตั้งสมาธิกับการหั่นผักและเตรียมวัตถุดิบต่างๆ พยายามไม่ใส่ใจกับสายตาที่มองมาเป็นระยะๆ ของปูและส้ม "นี่ มะลิ" ปูเดินเข้ามาหาเธอขณะที่เธอกำลังยุ่งอยู่กับการจัดเรียงเครื่องเทศ "เมื่อวานนี้... ฉันขอโทษนะ ที่เมื่อวานฉันมองเธอแปลกๆ" มะลิเงยหน้าขึ้นมองปูอย่างแปลกใจ "ไม่เป็นไรค่ะ" "ฉันแค่... พอได้ยินเรื่องที่หัวหน้าเชฟคนเก่าหายตัวไป แล้วมาได้ยินเรื่องซอสของเธอ... ฉันก็อดคิดไม่ได้" ปูอธิบายด้วยท่าทีอึดอัด "แต่พอมาคิดดูดีๆ มันก็ไม่น่าจะเป็นไปได้เลย" "ไม่เป็นไรค่ะ หนูเข้าใจ" มะลิยิ้มให้ "หนูเองก็สับสนเหมือนกัน" "ฉันว่าหัวหน้าเชฟคนใหม่นี่... เขาดูมีอคติต่อเธอมากๆ เลยนะ" ส้มเสริมขึ้นมา "ตั้งแต่เข้ามาก็หาเรื่องจับผิดตลอด" "ก็คงเป็นอย่างนั้นแหละ" มะลิตอบ พลางถอนหายใจ "แต่หนูจะพยายามทำให้ดีที่สุด" ขณะที่พวกเธอกำลังพูดคุยกัน เสียงโทรศัพท์จากห้องทำงานของคุณวิวัฒน์ก็ดังขึ้น หัวหน้าพ่อครัวรองรับสาย แล้วเดินมาบอกมะลิว่า "มะลิ หัวหน้าวิวัฒน์ให้ขึ้นไปหาที่ห้องทำงานหน่อย" มะลิเดินตามหัวหน้าพ่อครัวรองไปยังห้องทำงานของคุณวิวัฒน์ เมื่อไปถึง เธอก็เห็นคุณสมศักดิ์นั่งหน้าเครียดอยู่กับคุณวิวัฒน์ "เข้ามาสิ มะลิ" คุณวิวัฒน์ผายมือเชิญเธอเข้าไป มะลิเดินเข้าไปอย่างระมัดระวัง "ค่ะคุณวิวัฒน์" คุณสมศักดิ์มองมาที่เธอด้วยสายตาที่ยังคงไม่เป็นมิตร "เมื่อวานนี้ ซอสเห็ดของคุณ มันมีปัญหาจริงๆ" เขาพูดเสียงเรียบขึ้นกว่าเดิม แต่ก็ยังคงเต็มไปด้วยน้ำเสียงตำหนิ "หนู... หนูขอโทษค่ะ" มะลิพูด คุณวิวัฒน์ยกมือขึ้นห้าม "เดี๋ยวก่อน คุณสมศักดิ์ ผมอยากให้คุณฟังผมก่อน" เขาหันมาทางมะลิ "มะลิ เมื่อวานนี้ ผมได้ตรวจสอบเรื่องซอสเห็ดที่คุณทำแล้ว ผมได้ลองชิมซอสที่เหลืออยู่ และผมก็สงสัยว่าทำไมรสชาติมันถึงได้เปลี่ยนไป" "แล้ว... คุณวิวัฒน์เจออะไรคะ" มะลิถามอย่างมีความหวัง "ผมพบว่า... มีการปนเปื้อนของสารบางอย่างในเห็ดทรัฟเฟิลที่คุณใช้" คุณวิวัฒน์พูดเสียงเครียด "ไม่ใช่เห็ดทรัฟเฟิลสดที่ผมสั่งนำเข้ามา แต่เป็นเห็ดชนิดอื่นที่มีกลิ่นคล้ายกัน และน่าจะมีสารที่ทำให้เกิดรสขมหากนำมาปรุงอาหาร" มะลิอ้าปากค้าง เธอแทบไม่อยากเชื่อหูตัวเอง "หมายความว่า... หนูไม่ได้เป็นคนทำผิดพลาด?" "ไม่ใช่เลย" คุณวิวัฒน์ยืนยัน "แต่คำถามคือ เห็ดพวกนั้นมันมาจากไหน และใครเป็นคนนำมาใส่ในส่วนวัตถุดิบของคุณ" คุณสมศักดิ์ขมวดคิ้วแน่น "คุณแน่ใจนะวิวัฒน์? หรือว่าคุณกำลังเข้าข้างเด็กคนนี้" "ผมมั่นใจในผลการตรวจสอบของผมครับคุณสมศักดิ์" คุณวิวัฒน์ตอบอย่างหนักแน่น "ผมสั่งตรวจสอบวัตถุดิบทุกอย่างแล้ว และก็พบความผิดปกติในเห็ดทรัฟเฟิลที่อยู่ในช่องเก็บวัตถุดิบของคุณมะลิ" "แต่... หนูไม่เคยเห็นเห็ดพวกนั้นมาก่อนเลยค่ะ" มะลิพูดอย่างตกใจ "หนูใช้เห็ดทรัฟเฟิลสดที่หัวหน้าเชฟคนเก่าเตรียมไว้ให้ตลอด" "นั่นแหละประเด็น" คุณวิวัฒน์พูด "ใครคือคนสุดท้ายที่หยิบเห็ดทรัฟเฟิลจากช่องเก็บวัตถุดิบของคุณก่อนที่คุณจะนำไปทำซอส" มะลิครุ่นคิด "น่าจะเป็น... ปูค่ะ" เธอตอบอย่างไม่แน่ใจ "เมื่อวานตอนเช้า ปูเข้ามาหยิบเห็ดไปทำซุปครีมเห็ด" คุณสมศักดิ์หันไปมองปูที่ยืนอยู่หน้าห้องทำงานด้วยสีหน้าตื่นตระหนก "ปู! เข้ามานี่!" ปูเดินเข้ามาอย่างสั่นๆ "ค่ะหัวหน้า" "เมื่อวานตอนเช้า เธอหยิบเห็ดทรัฟเฟิลไปทำซุปใช่ไหม" คุณสมศักดิ์ถามเสียงเข้ม ปูพยักหน้า "ใช่ค่ะ" "แล้วเธอเห็นเห็ดอะไรผิดปกติไปจากเดิมไหม?" ปูหน้าซีดเผือด "เอ่อ... หนู... หนูไม่แน่ใจค่ะ" "ไม่แน่ใจ หรือไม่อยากตอบ!" คุณสมศักดิ์ตะคอก "ถ้าคุณเห็นอะไรที่น่าสงสัย ทำไมไม่แจ้ง! นี่คุณกำลังทำให้เพื่อนร่วมงานของคุณเดือดร้อนนะ!" ปูเริ่มร้องไห้ "หนู... หนูขอโทษค่ะหัวหน้า หนูเห็นว่ามีเห็ดอยู่เต็มกล่อง หนูเลยหยิบไป แต่... ตอนหยิบ หนูเห็นเห็ดอีกถุงหนึ่งอยู่ข้างล่าง หนูคิดว่ามันเป็นเห็ดอะไรสักอย่างที่น่าจะใช้ทำซุปเหมือนกัน ก็เลยหยิบมาใส่ด้วยนิดหน่อย" "เห็ดอะไร? บอกมา!" คุณสมศักดิ์เร่ง "หนู... หนูจำไม่ได้ค่ะ มันเป็นเห็ดสีขาวๆ เล็กๆ เหมือนเห็ดหอม แต่กลิ่นไม่เหมือน" ปูพูดอย่างติดๆ ขัดๆ มะลิมองปูด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งตกใจ สงสาร และสับสน เธอไม่คิดว่าปูจะจงใจทำเรื่องแบบนี้ แต่การกระทำที่ประมาทของเธอก็ส่งผลกระทบต่อเธออย่างร้ายแรง คุณวิวัฒน์ถอนหายใจ "เห็นไหมครับคุณสมศักดิ์ เรื่องมันเป็นแบบนี้" คุณสมศักดิ์มองหน้าปูอย่างผิดหวัง ก่อนจะหันมาทางมะลิ "มะลิ... ฉันขอโทษ" เขาพูดเสียงเบาลง "ฉันตัดสินคุณเร็วเกินไป" มะลิส่ายหน้า "ไม่เป็นไรค่ะหัวหน้า หนูเข้าใจ" "แต่ถึงอย่างนั้น เธอก็ยังต้องรับผิดชอบในส่วนของเธออยู่ดี" คุณสมศักดิ์กล่าว "ถึงแม้จะไม่ใช่ความผิดโดยตรง แต่ความประมาทของปูก็ทำให้เกิดเรื่องขึ้นมา" "หมายความว่ายังไงคะ" มะลิถาม "ก็คือ... เธอต้องพิสูจน์ตัวเองอีกครั้ง" คุณสมศักดิ์พูด "ฉันจะให้โอกาสเธอทำอาหารจานพิเศษสำหรับค่ำคืนนี้ แขกคนสำคัญของร้านจะมาเยือน และฉันต้องการให้จานนั้นออกมาสมบูรณ์แบบที่สุด ถ้าเธอทำได้ ฉันจะถือว่าเรื่องเมื่อวานนี้เป็นเพียงอุบัติเหตุ แต่ถ้าเธอทำไม่ได้..." เขาก็ส่ายหน้า มะลิรู้สึกใจเต้นแรง นี่คือโอกาสครั้งสุดท้ายของเธอ "หนูจะทำเต็มที่ค่ะหัวหน้า" เธอตอบอย่างหนักแน่น คุณวิวัฒน์ยิ้มให้มะลิ "ผมเชื่อว่าคุณทำได้" เมื่อกลับลงมาที่ครัว มะลิก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาบ้าง แต่อีกใจหนึ่งก็เต็มไปด้วยความกดดัน เธอต้องทำอาหารจานพิเศษสำหรับค่ำคืนนี้ และมันต้องออกมาสมบูรณ์แบบที่สุด ปูเดินเข้ามาหาเธออีกครั้ง "มะลิ... ฉันขอโทษจริงๆ นะ ฉันไม่รู้ว่ามันจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ขนาดนี้" "ไม่เป็นไรค่ะปู" มะลิบอก "เราทุกคนก็ผิดพลาดกันได้" "ฉันจะช่วยเธอเท่าที่ทำได้นะ" ปูเสนอ มะลิพยักหน้า "ขอบคุณนะปู" แม้จะผ่านพ้นเรื่องร้ายๆ มาได้ แต่ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับปูก็ยังคงมีรอยร้าวเล็กๆ ที่ต้องใช้เวลาเยียวยา และภารกิจครั้งใหญ่ในการพิสูจน์ฝีมือก็กำลังจะเริ่มต้นขึ้น