"เราต้องทำอะไรต่อไปคะเสือ" ดารินถามเสียงสั่นเครือ แววตาเต็มไปด้วยความกังวล ขณะที่เธอมองไปยังกลุ่มคนที่อยู่รอบข้าง ร่างกายของเธอสั่นสะท้านเล็กน้อยจากการเผชิญหน้าเมื่อครู่ ความตึงเครียดในอากาศยังคงคุกรุ่น แม้จะหลบหนีมาถึงที่ปลอดภัยแล้วก็ตาม เสือพยักหน้าช้าๆ สายตาคมกริบของเขากวาดมองไปทั่วใบหน้าของแต่ละคน ใบหน้าของอรุณยังคงซีดเผือด ส่วนแทนนั้นดูเหมือนจะพยายามเก็บอาการ แต่สีหน้าเคร่งเครียดก็บ่งบอกได้ถึงความไม่สบายใจ "ตอนนี้เราปลอดภัยแล้ว" เสือกล่าวเน้นย้ำ "แต่ความปลอดภัยที่แท้จริงมันยังอยู่ห่างไกล เราไม่รู้ว่าใครเป็นคนปล่อยข่าว หรือใครที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมดนี้" "แต่เสือคะ เราเห็นรถพวกนั้นไล่ตามเรามา... มันแสดงว่าต้องมีใครสักคนวางแผนจะกำจัดเรา" ดารินเสริม น้ำเสียงของเธอสั่นเครือด้วยความหวาดหวั่น "ใช่" เสือถอนหายใจ "และคนที่รู้เส้นทางเข้าออกทุกอย่าง รู้ว่าเราอยู่ที่ไหน น่าจะเป็นคนที่ใกล้ตัวเราที่สุด" คำพูดของเสือทำให้ทุกคนเงียบกริบ ความคิดเดียวกันผุดขึ้นในหัวของทุกคน ราวกับมีใครบางคนเปิดสวิตช์ความหวาดระแวงขึ้นมาใหม่ "คุณหมายถึง... มีคนในกลุ่มของเราเป็นสายให้พวกนั้นเหรอคะ" อรุณเอียงคอถาม ดวงตาเบิกกว้างด้วยความไม่เชื่อ "ไม่ใช่แค่คนในกลุ่ม" เสือตอบเสียงเข้ม "แต่เป็นคนที่รู้แผนการของเราทั้งหมด รู้ว่าเราจะไปที่ไหน ทำอะไร นี่คือสิ่งที่น่ากลัวที่สุด" ดารินกุมมือของเสือแน่น "แล้วเราจะทำยังไงคะเสือ เราจะรู้ได้ยังไงว่าใครคือคนทรยศ" เสือหันมามองดาริน แววตาของเขาเต็มไปด้วยความอบอุ่นที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความเคร่งขรึม "ใจเย็นๆ ที่รัก เรามีแผน" เขาเงยหน้าขึ้นมองคนอื่นๆ "เราจะสร้างสถานการณ์ขึ้นมา เหมือนกับว่าเรากำลังจะเปิดเผยบางอย่างสำคัญ ที่นี่เราปลอดภัย แต่โลกภายนอกยังคงอันตราย เราต้องล่อให้คนที่เป็นหนอนบ่อนไส้ปรากฏตัวออกมา" "ล่อยังไงคะ" แทนถามอย่างสงสัย "เราจะแสร้งทำเป็นว่าเรากำลังจะเปิดเผยข้อมูลลับบางอย่าง ที่เกี่ยวข้องกับแผนการทั้งหมด" เสืออธิบาย "ข้อมูลที่สำคัญพอที่จะทำให้คนที่แอบฟังอยู่ ต้องรีบรายงาน หรือต้องเข้ามาแทรกแซง" "แล้วข้อมูลนั้นคืออะไรคะ" อรุณถาม "เราจะสร้างมันขึ้นมา" เสือตอบ "เราจะสร้างเรื่องราวที่ฟังดูน่าเชื่อถือ ทำให้ศัตรูของเราคิดว่าเรากำลังจะเปิดเผยจุดอ่อนสำคัญของพวกเขา หรืออาจจะเป็นการเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของคนบางคน" ดารินมองเสือด้วยความทึ่ง "คุณคิดแผนนี้ได้ยังไงคะ" "มันไม่ใช่เรื่องง่าย" เสือยิ้มบางๆ "แต่เราต้องทำเพื่อความปลอดภัยของทุกคน โดยเฉพาะความปลอดภัยของคุณ" เขาบีบมือของดารินเบาๆ "เราจะต้องระมัดระวังให้มาก" เสือกล่าวต่อ "ข้อมูลที่เราจะปล่อยออกไป ต้องดูเหมือนเป็นความจริง แต่ก็ไม่ใช่ทั้งหมด มันต้องมีบางอย่างที่ทำให้ศัตรูคลายความระแวงลง แต่ก็ยังคงความสนใจเอาไว้" "ผมเข้าใจแล้วครับ" แทนพยักหน้า "เราจะใช้ประโยชน์จากความโลภและความอยากรู้ของพวกมัน" "ถูกต้อง" เสือกล่าว "เราจะทำให้พวกมันคิดว่ากำลังจะได้ข้อมูลสำคัญ แต่จริงๆ แล้ว เรากำลังจะได้ตัวหนอนบ่อนไส้" "แต่ถ้าเกิดมีคนอื่นที่ไม่ได้เป็นสาย แต่บังเอิญได้ยินเรื่องของเราล่ะคะ" อรุณยังคงกังวล "เราจะจำกัดวงของข้อมูลให้แคบที่สุด" เสือตอบ "คนที่ต้องรับรู้เรื่องนี้ จะมีแค่พวกเราไม่กี่คน และคนที่เรารู้แน่ๆ ว่าไว้ใจได้" "แล้วใครคือคนที่เรารู้แน่ๆ ว่าไว้ใจได้คะ" อรุณถาม เสือมองไปที่ดาริน "ก็มีเธอไง ที่รัก" เขาหันไปมองอรุณ "แล้วก็คุณอรุณ" "ทำไมฉันล่ะคะ" อรุณถามอย่างประหลาดใจ "เพราะคุณเป็นคนเดียวที่ผมไว้ใจในสถานการณ์นี้" เสือตอบ "คุณมีความเด็ดขาด และไม่เคยกลัวอะไร" อรุณยิ้มเล็กน้อย "ฉันจะทำอย่างเต็มที่ค่ะ" "ส่วนแทน" เสือหันไปมองแทน "นายจะต้องเป็นคนกระจายข่าวปลอมนี้ออกไป โดยต้องแน่ใจว่าคนที่รับข่าวสารนั้น เป็นคนที่เรารู้ว่าเกี่ยวข้องกับศัตรู" "ผมจะทำครับ" แทนรับคำอย่างหนักแน่น "เราจะเริ่มทันที" เสือประกาศ "ดาริน เธอช่วยผมคิดรายละเอียดของข้อมูลปลอมนี้หน่อย" ดารินพยักหน้า "ค่ะเสือ" พวกเขาทั้งหมดเริ่มระดมสมองกันในทันที เสียงกระซิบกระซาบดังขึ้น ผสมผสานกับการวางแผนอย่างละเอียดลออ แสงไฟสลัวในห้องโถงใต้ดินทำให้บรรยากาศยิ่งดูน่าตื่นเต้นและเต็มไปด้วยความลึกลับ ราวกับกำลังก่อร่างสร้างแผนการอันยิ่งใหญ่ที่จะพลิกสถานการณ์ทั้งหมด เสือรู้ดีว่าการไล่ล่าครั้งสุดท้ายกำลังจะมาถึง และการเปิดโปงผู้ทรยศในครั้งนี้ คือกุญแจสำคัญที่จะนำไปสู่ชัยชนะที่แท้จริง