แสงจันทร์สีนวลสาดส่องลงมายังทะเลสาบอันเงียบสงบ สะท้อนเป็นประกายระยิบระยับบนผิวน้ำ บ้านหลังเล็กๆ ตั้งอยู่ริมฝั่ง ท่ามกลางต้นไม้ที่ร่มรื่น บรรยากาศโดยรอบเต็มไปด้วยความสงบ แต่กลับแฝงไว้ด้วยความรู้สึกบางอย่างที่ยากจะอธิบาย คินและมินตราจอดรถห่างจากบ้านหลังนั้นประมาณหนึ่งร้อยเมตร ทั้งสองคนลงจากรถอย่างเงียบเชียบ พวกเขาสวมชุดสีดำสนิทที่กลมกลืนไปกับความมืด และพกอาวุธคู่กายไปด้วย "แน่ใจนะว่าที่นี่ปลอดภัย?" มินตราถาม พลางกวาดสายตามองไปรอบๆ "ที่นี่เป็นสถานที่ที่ไม่มีใครคาดคิด" คินตอบ "และเป็นที่เดียวที่นลินจะเก็บความลับสำคัญไว้" ทั้งสองคนค่อยๆ เดินลบเงาไปตามต้นไม้ จนกระทั่งมาถึงหน้าบ้านหลังเล็กๆ หลังนั้น ประตูบ้านดูเก่าแก่ แต่ยังคงแข็งแรง คินค่อยๆ เอามือแตะที่ลูกบิดประตู "ฉันจะเปิดเอง" คินกระซิบ "เธอคอยระวังหลังให้ฉัน" คินค่อยๆ หมุนลูกบิดประตู แล้วผลักเข้าไปอย่างช้าๆ เสียงบานพับประตูที่ดังเอี๊ยดอ๊าดทำให้หัวใจของมินตราเต้นแรงขึ้น ภายในบ้านยังคงมีกลิ่นอายของกาลเวลาอบอวลอยู่ทั่วทุกมุม เฟอร์นิเจอร์ไม้เก่าๆ ที่ถูกปกคลุมด้วยผ้าขาวบางๆ สะท้อนแสงจันทร์ที่ลอดผ่านหน้าต่างเข้ามา คินจุดไฟฉายขนาดเล็กส่องไปทั่วห้อง "ดูนั่นสิคะ!" มินตราชี้ไปที่มุมห้อง มีกล่องไม้เก่าๆ วางอยู่ใต้โต๊ะตัวเล็กๆ คินเดินเข้าไปหยิบกล่องไม้นั้นออกมา มันเป็นกล่องที่ดูคุ้นตา คล้ายกับกล่องที่เขาใช้เก็บความลับของนลิน "นี่มัน..." คินเปิดกล่องออกอย่างระมัดระวัง ภายในมีเอกสารหลายฉบับ และมีเทปบันทึกเสียงเก่าๆ อยู่หนึ่งม้วน "นี่คือหลักฐานทั้งหมด" คินกล่าว พลางหยิบเอกสารฉบับหนึ่งขึ้นมาอ่าน "เอกสารเหล่านี้เปิดโปงการทุจริตและการคอรัปชั่นของ 'องค์กร' ที่นลินพูดถึง" "แล้วเทปบันทึกเสียงล่ะคะ?" มินตราถาม คินหยิบเทปบันทึกเสียงขึ้นมา "นี่คือเสียงของนลิน" คินเดินไปที่เครื่องเล่นเทปคาสเซ็ตต์เก่าๆ ที่วางอยู่บนชั้น เขากดปุ่มเล่น เสียงของนลินดังขึ้นมาอย่างชัดเจน แม้จะผ่านกาลเวลามานาน "ถึงคินที่รัก" เสียงของนลินเริ่มต้นขึ้น "ถ้าเธอได้ยินเทปนี้ แสดงว่าฉันคงไม่สามารถบอกความจริงกับเธอได้ด้วยตัวเองอีกแล้ว ฉันได้รวบรวมหลักฐานทั้งหมดเกี่ยวกับ 'องค์กร' ที่กำลังจะทำลายความสงบสุขของพวกเรา ฉันไม่ไว้ใจใครอีกแล้ว มีแต่เธอเท่านั้นที่ฉันจะฝากความหวังไว้ได้..." เสียงของนลินเล่าถึงแผนการอันชั่วร้ายขององค์กรที่ต้องการครอบครองอำนาจและผลประโยชน์มหาศาล เธอเปิดเผยรายชื่อผู้ที่เกี่ยวข้อง ซึ่งมีทั้งนักธุรกิจ ผู้มีอิทธิพล และแม้กระทั่งคนในวงการตำรวจ "ฉันรู้ว่ามันอันตรายมาก" เสียงของนลินกล่าวต่อไป "แต่ฉันต้องทำ ฉันจะนำหลักฐานทั้งหมดไปเปิดเผยต่อสาธารณะ และฉันจะส่งมันไปให้เธอด้วย... เธอต้องระวังตัวให้มากนะ คิน รักเธอเสมอ" เมื่อเสียงเทปเงียบลง ความเงียบที่ปกคลุมก็ยิ่งหนาแน่นขึ้นกว่าเดิม คินและมินตรามองหน้ากัน ดวงตาของทั้งคู่เต็มไปด้วยความเศร้าและความโกรธ "ฉันไม่น่าเชื่อเลย" คินกล่าวเสียงเครียด "ว่าคนที่อยู่รอบตัวฉัน จะเป็นคนทรยศ" "คุณคินคะ..." มินตราเอ่ยขึ้น "ในเทป นลินพูดถึงใครบ้างคะ?" คินหยิบเอกสารฉบับหนึ่งขึ้นมา "เธอระบุชื่อ 'วิชัย' ผู้จัดการฝ่ายการเงินของฉัน และ 'สมชาย' หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยของเรา" "จริงๆ ด้วยค่ะ!" มินตราอุทาน "ที่คุณสงสัยพวกเขา..." "มันไม่ใช่แค่ความสงสัยอีกต่อไปแล้ว" คินกล่าว "นี่คือหลักฐานที่ชัดเจนที่สุด" ทันใดนั้นเอง เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นมาจากด้านนอกบ้าน พร้อมกับเสียงปืนที่ดังสนั่นหวั่นไหว "แย่แล้ว! พวกมันตามมา!" คินตะโกน พลางคว้าปืนขึ้นมา "พวกมันรู้ได้ยังไงว่าเราอยู่ที่นี่?" มินตราถามอย่างตกใจ "ต้องมีใครบางคนส่งข่าวแน่ๆ" คินตอบ "และคนที่ส่งข่าว ก็คือวิชัย หรือ สมชาย" เสียงปืนดังถี่ขึ้นเรื่อยๆ คินคว้ามือมินตรา ดึงเธอเข้าไปหลบหลังเฟอร์นิเจอร์ "เราต้องไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้!" คินบอก "แต่หลักฐาน..." มินตราชี้ไปที่กล่องไม้ "เราจะเอามันไปด้วย" คินตอบ "มันคือความหวังเดียวของเราที่จะเปิดโปงพวกมัน" ทั้งสองคนค่อยๆ ขยับออกจากที่หลบภัย วิ่งไปยังประตูหลังบ้านที่ดูแข็งแรงกว่า "ทางนี้!" คินชี้ไปยังประตูหลัง "น่าจะพาเราออกไปสู่ป่าได้" ขณะที่ทั้งสองกำลังจะเปิดประตู เสียงของชายคนหนึ่งก็ดังขึ้นมาจากด้านหลัง "จะไปไหนกันล่ะ คิน?" ทั้งสองคนหันกลับไปมอง พบกับวิชัยและสมชาย ยืนอยู่ตรงนั้น ใบหน้าของทั้งคู่ดูเคร่งขรึม และในมือของพวกเขาก็มีปืนที่เล็งมาที่คินและมินตรา "วิชัย! สมชาย! พวกแกกล้าทรยศฉันถึงขนาดนี้เลยเหรอ!" คินตะโกนอย่างเกรี้ยวกราด "ขอโทษทีนะ คิน" วิชัยกล่าว "แต่เรามีทางเลือกที่ดีกว่านี้" "ทางเลือกที่ดีกว่า?" คินเย้ยหยัน "การเป็นหมาขององค์กรน่ะเหรอ?" "แกมันโง่เกินไป คิน" สมชายเสริม "แกไม่เคยเข้าใจอำนาจที่แท้จริง" "ฉันไม่เข้าใจอะไรทั้งนั้น" คินตอบ "แต่ฉันจะทำให้นายสองคนได้รับสิ่งที่คู่ควร" การเผชิญหน้าครั้งสุดท้ายกำลังจะเริ่มต้นขึ้น ท่ามกลางความมืดมิดของบ้านหลังเล็กริมทะเลสาบ อดีตและความแค้นกำลังจะปะทุขึ้นเป็นเปลวเพลิงครั้งสุดท้าย