สองวันต่อมา ลิลลี่และลูซิเฟอร์เดินทางมาถึงออฟฟิศของทนายความของครอบครัวเธอ ทนายความ ชายวัยกลางคนท่าทางใจดี ต้อนรับทั้งสองด้วยความเป็นมิตร “สวัสดีครับคุณลิลลี่” ทนายความกล่าว “ยินดีต้อนรับกลับสู่ประเทศไทยครับ” “สวัสดีค่ะคุณสมชาย” ลิลลี่ตอบ “ขอบคุณค่ะ” “และนี่คือคุณลูซิเฟอร์ สินะครับ” ทนายความหันไปทางลูซิเฟอร์ “ผมได้ยินเรื่องของคุณมาบ้างครับ” “ผมยินดีที่ได้รู้จักครับ” ลูซิเฟอร์จับมือกับทนายความ “เชิญนั่งครับ” ทนายความเชิญทั้งสองนั่งลง “ผมได้เตรียมเอกสารที่คุณลิลลี่ต้องการไว้แล้วครับ” ทนายความหยิบกล่องเอกสารหนาออกมาวางบนโต๊ะ “นี่คือพินัยกรรมบางส่วน และจดหมายที่พ่อแม่ของคุณลิลลี่เขียนทิ้งไว้ครับ” ลิลลี่รับกล่องเอกสารมาด้วยมือที่สั่นเทา เธอเปิดมันออกอย่างระมัดระวัง สายตาของเธอกวาดไปตามตัวอักษรที่คุ้นเคย ภาพในอดีตผุดขึ้นมาในความทรงจำ “พ่อกับแม่ของฉัน...” เธอพึมพำ “ผมทราบดีว่ามันคงเป็นเรื่องยากสำหรับคุณลิลลี่” ทนายความกล่าว “แต่ผมเชื่อว่าเอกสารเหล่านี้ จะช่วยไขความกระจ่างบางอย่างให้คุณได้” ขณะที่ลิลลี่กำลังอ่านจดหมาย ลูซิเฟอร์ก็นั่งเงียบๆ สังเกตสีหน้าของเธอ เขารู้ว่าจดหมายฉบับนี้มีความสำคัญอย่างยิ่งยวดต่อเธอ “โอ้พระเจ้า...” ลิลลี่อุทานออกมาด้วยความตกใจ ใบหน้าซีดเผือด “นี่มัน...” “เกิดอะไรขึ้นลิลลี่” ลูซิเฟอร์ถามอย่างรวดเร็ว “พ่อกับแม่ของฉัน...” ลิลลี่สะอื้น “พวกเขาไม่ได้เสียชีวิตจากอุบัติเหตุอย่างที่ฉันเคยเชื่อ” ทนายความมองลิลลี่ด้วยความเห็นใจ “ผมทราบเรื่องนี้จากจดหมายของคุณลิลลี่” เขากล่าว “มันเป็นอุบัติเหตุที่ถูกจัดฉากขึ้น” “จัดฉาก?” ลิลลี่ถาม เสียงสั่นเครือ “ใครกัน...ใครกันที่ทำแบบนี้” “จดหมายระบุชื่อบางคนไว้ครับ” ทนายความกล่าว “เป็นบุคคลที่อยู่ใกล้ชิดกับครอบครัวของคุณลิลลี่” ลูซิเฟอร์ขมวดคิ้ว “ใคร” เขาถาม “คุณอาของผมครับ” ลิลลี่ตอบ เสียงเต็มไปด้วยความเกลียดชัง “คุณอาอเล็กซ์” ลูซิเฟอร์เงยหน้าขึ้นทันที “อเล็กซ์?” เขาทวนคำ “คนที่คุณเคยพูดถึง?” “ใช่ค่ะ” ลิลลี่พยักหน้า “เขาเป็นคนที่คอยช่วยเหลือพ่อแม่ฉันมาโดยตลอด ฉันไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะเป็นคนทรยศ” “ทำไมเขาถึงต้องทำแบบนั้น” ลูซิเฟอร์ถาม “ในจดหมายระบุว่า...คุณอาของฉันต้องการครอบครองทรัพย์สมบัติของพ่อแม่ฉันทั้งหมด” ลิลลี่กล่าว “และเขาต้องกำจัดพ่อแม่ของฉัน เพื่อไม่ให้ใครมาขวางทาง” “แล้วเรื่องที่คุณถูกส่งตัวออกไปต่างประเทศล่ะ” ลูซิเฟอร์ถาม “เป็นแผนของคุณอาค่ะ” ลิลลี่ตอบ “เขาต้องการให้ฉันออกไปจากที่นี่ เพื่อที่เขาจะได้ลงมือได้อย่างสะดวก” “เขาช่างโหดเหี้ยมจริงๆ” ลูซิเฟอร์พึมพำ “แต่พ่อกับแม่ของฉันก็ไม่ยอมให้เขาทำสำเร็จง่ายๆ” ลิลลี่กล่าว “พวกท่านได้เตรียมแผนสำรองไว้” “แผนสำรองอะไรหรือ” ลูซิเฟอร์ถาม “พวกเขาได้ซ่อนหลักฐานบางอย่างไว้” ลิลลี่พูด “และฝากฝังให้ทนายสมชายช่วยดูแล” ทนายความพยักหน้า “ถูกต้องครับ” เขากล่าว “ผมได้รับคำสั่งจากคุณพ่อคุณแม่ของคุณลิลลี่แล้วว่า หากเกิดอะไรขึ้นกับท่านทั้งสอง ให้ผมมอบเอกสารเหล่านี้ให้กับคุณลิลลี่ และช่วยเหลือท่านในการเปิดโปงความจริง” “แล้วหลักฐานที่ว่าคืออะไรคะ” ลิลลี่ถาม “อยู่ในซองจดหมายสีน้ำตาลที่อยู่ด้านล่างสุดของกล่องครับ” ทนายความชี้ไปที่ซองจดหมาย “มันคือหลักฐานการโอนเงินและสัญญาปลอม ที่คุณอาของคุณลิลลี่ใช้ในการยักยอกทรัพย์สิน” ลิลลี่เปิดซองจดหมายออก เธอมองดูเอกสารภายในด้วยความโกรธแค้น “นี่มัน...นี่มันปลอมแปลงชัดๆ” “ใช่ครับ” ทนายความกล่าว “และหลักฐานเหล่านี้ จะสามารถเอาผิดคุณอาของคุณลิลลี่ได้” “ฉันจะไม่มีวันให้อภัยเขาเด็ดขาด” ลิลลี่กล่าวด้วยน้ำเสียงเด็ดเดี่ยว “เราจะจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อย” ลูซิเฟอร์พูด “ผมจะช่วยคุณลิลลี่เอง” “ขอบคุณค่ะคุณลูซิเฟอร์” ลิลลี่มองเขาด้วยความซาบซึ้ง “ถ้าไม่มีคุณ ฉันคงไม่สามารถผ่านเรื่องนี้ไปได้” “เราคือพันธมิตรกันลิลลี่” ลูซิเฟอร์ตอบ “เราจะสู้ไปด้วยกัน” เมื่อออกจากออฟฟิศของทนายความ ลิลลี่และลูซิเฟอร์ก็ตรงไปยังคฤหาสน์หลังเก่าของครอบครัวเธอ ที่นั่นเป็นที่ที่พ่อแม่ของเธอเคยอาศัยอยู่ และเป็นที่ที่เธอเติบโตมา “ฉันไม่เคยคิดเลยว่าที่นี่จะกลายเป็นสถานที่แห่งความทรงจำอันเลวร้าย” ลิลลี่กล่าว ขณะที่ก้าวเข้าไปในคฤหาสน์ “แต่ตอนนี้มันจะเป็นสถานที่แห่งการเริ่มต้นใหม่” ลูซิเฟอร์ปลอบ “เราจะล้างมลทินให้กับครอบครัวของคุณ” “ฉันจะทำให้ดีที่สุด” ลิลลี่กล่าว “เพื่อพ่อกับแม่ของฉัน” เธอหยิบซองจดหมายสีน้ำตาลออกมาอีกครั้ง มองดูเอกสารหลักฐานต่างๆ ที่อยู่ภายใน ความแค้นที่เคยถูกกดทับไว้พลันประทุขึ้นมาอีกครั้ง เธอจะไม่มีวันยอมให้คนชั่วลอยนวลไปได้ เธอจะต้องทวงคืนความยุติธรรมให้กับพ่อแม่ของเธอให้จงได้