หลังจากวันที่ได้ใช้เวลาร่วมกับครอบครัวของธาม ความสัมพันธ์ระหว่างเมษากับธามก็พัฒนาไปอีกขั้นหนึ่งอย่างไม่น่าเชื่อ ความรู้สึกที่เคยถูกกดเอาไว้เริ่มปรากฏขึ้นอย่างชัดเจน แต่ทั้งคู่ก็ยังคงพยายามรักษาแผนการปลอมเป็นแฟนเอาไว้ เพื่อป้องกันไม่ให้คู่แข่งของธามจับได้ เช้าวันจันทร์ที่ออฟฟิศ บรรยากาศดูคึกคักกว่าปกติ ธามเดินเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มที่ดูผ่อนคลายกว่าเดิม เขาเดินตรงไปยังโต๊ะทำงานของเมษา "อรุณสวัสดิ์ครับคุณเมษา" ธามกล่าวทักทายด้วยน้ำเสียงที่สดใส เมษาเงยหน้าขึ้นมองเขา รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยกับการเปลี่ยนไปของเขา "อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณธาม" "คืนนี้ผมจะพาคุณไปทานอาหารค่ำ" ธามบอก "เป็นร้านอาหารโปรดของผม" "ได้ค่ะ" เมษาตอบรับอย่างยินดี แต่ในขณะเดียวกัน สายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นพนักงานคนหนึ่งที่กำลังแอบมองมาที่พวกเขาอยู่ พนักงานคนนั้นชื่อ "ปรีชา" เป็นหนึ่งในทีมที่เคยทำงานใกล้ชิดกับอดีตเลขาส่วนตัวของธาม เมษาเริ่มรู้สึกไม่สบายใจ ตลอดทั้งวัน เมษาพยายามสังเกตการณ์พฤติกรรมของปรีชา เธอรู้สึกได้ว่าปรีชากำลังจับตาดูเธอและธามอยู่ตลอดเวลา การกระทำเล็กๆ น้อยๆ ของธามที่มีต่อเธอ เช่น การแตะไหล่เบาๆ หรือการมองด้วยสายตาที่อบอุ่น ดูเหมือนจะเป็นเป้าสายตาของปรีชา เมื่อถึงเวลากลางวัน ปรีชาเดินเข้ามาหาเมษาที่โต๊ะทำงานของเธอ "คุณเมษาครับ" ปรีชากล่าวด้วยน้ำเสียงที่ดูเป็นมิตร "ผมมีเรื่องอยากจะปรึกษาหน่อยครับ" เมษารู้สึกแปลกใจ "เรื่องอะไรคะ" "คือผม… ผมสงสัยว่าความสัมพันธ์ของคุณกับคุณธามมันเป็นเรื่องจริงหรือเปล่าครับ" ปรีชาถามตรงๆ เมษารู้สึกตกใจ แต่ก็พยายามเก็บอาการ "คุณหมายความว่ายังไงคะ" "ก็… คุณธามไม่เคยเปิดตัวแฟนอย่างเป็นทางการมาก่อนเลย" ปรีชาอธิบาย "แล้วจู่ๆ คุณก็เข้ามาเป็นเลขาส่วนตัว แถมดูสนิทสนมกันมาก ผมแค่สงสัยน่ะครับ" เมษาพยายามยิ้มอย่างเป็นธรรมชาติ "เราเป็นแค่เพื่อนร่วมงานที่ดีต่อกันค่ะ คุณปรีชา" "แน่ใจเหรอครับ" ปรีชาถามด้วยน้ำเสียงที่ยังคงสงสัย "ผมเห็นคุณธามดูแลคุณเมษาเป็นพิเศษนะครับ" "เขาก็เป็นเจ้านายที่ดีค่ะ" เมษาตอบ "และเราก็ทำงานด้วยกันอย่างใกล้ชิด" ปรีชาพยักหน้าช้าๆ แต่เมษาเห็นแววตาที่ยังคงไม่เชื่อในแววตาคู่นั้น "ถ้ามีอะไรที่ผมพอจะช่วยได้ บอกได้เลยนะครับ" ปรีชาพูดก่อนจะเดินจากไป เมษาถอนหายใจยาว เธอรู้ดีว่าปรีชาไม่น่าไว้ใจ และเขากำลังสงสัยในความสัมพันธ์ของเธอกับธาม เย็นวันนั้น ธามมารับเมษาเพื่อไปทานอาหารค่ำตามที่นัดหมายกันไว้ เขาดูดีเป็นพิเศษในชุดสูทสีเข้ม "พร้อมหรือยังครับคุณเมษา" ธามถามพร้อมกับยื่นมือมาให้เธอ "พร้อมค่ะ" เมษาตอบรับ ขณะที่ทั้งคู่ออกจากลิฟต์มายังลานจอดรถ เมษาก็เห็นรถยนต์คันหนึ่งที่จอดอยู่ไม่ไกล ปรีชากำลังนั่งอยู่ในรถคันนั้น และเขากำลังมองมาที่พวกเขา "ปรีชา…" เมษาพึมพำ ธามสังเกตเห็นปฏิกิริยาของเมษา "มีอะไรผิดปกติเหรอครับ" "เปล่าค่ะ" เมษาตอบ พยายามเก็บอาการ "แค่คิดว่าเราอาจจะถูกจับตามอง" ธามขมวดคิ้ว "ใคร" "ปรีชาค่ะ" เมษาบอก "เขาดูเหมือนจะสงสัยในตัวเรา" ธามหน้าเครียดขึ้น "ผมจะจัดการเรื่องนี้เอง" บนรถยนต์ ธามจับมือเมษาไว้แน่น "ไม่ต้องกังวลนะครับ ผมจะระวังให้ดี" "แต่ถ้าเขาหาหลักฐานได้ล่ะคะ" เมษาถามด้วยความกังวล "ผมเชื่อใจคุณ" ธามตอบ "และผมเชื่อว่าเราจะผ่านมันไปได้" ระหว่างทางไปร้านอาหาร ธามก็เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับแผนการที่เขาได้วางไว้เพื่อรับมือกับปรีชา เขาบอกว่าเขาได้สั่งให้ทีมรักษาความปลอดภัยคอยจับตาดูปรีชาอยู่ห่างๆ "ผมจะให้คนคอยสอดส่องเขาตลอดเวลา" ธามกล่าว "และถ้าเขาพยายามจะทำอะไรที่อันตราย ผมจะจัดการให้เด็ดขาด" เมษารู้สึกโล่งใจที่ธามเตรียมพร้อมรับมือกับสถานการณ์ แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็อดเป็นห่วงไม่ได้ "คุณธามคะ" เมษาเอ่ยขึ้น "ถ้าเรื่องมันบานปลายไปมากกว่านี้ล่ะคะ" ธามหันมามองเมษาด้วยสายตาที่จริงจัง "ผมจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นเด็ดขาด" เขาตอบ "คุณคือคนสำคัญของผม" คำว่า "คนสำคัญ" ของธามทำให้หัวใจของเมษาสั่นไหว เธอรู้ดีว่าสถานการณ์กำลังจะยิ่งตึงเครียดขึ้น และความรู้สึกที่แท้จริงของเธอกับธามก็ยิ่งยากที่จะปกปิดได้อีกต่อไป แผนการที่ดูเหมือนจะราบรื่น กำลังเผชิญกับอุปสรรคที่ไม่คาดคิด และดูเหมือนว่าความจริงบางอย่างกำลังจะถูกเปิดเผยออกมาในไม่ช้า