บรรยากาศภายในบริษัท X-Factor Group คุกรุ่นไปด้วยความเคลื่อนไหวที่รวดเร็วหลังจากการแถลงข่าวของธาม ข่าวการทุจริตของวาริสาแพร่กระจายไปอย่างรวดเร็วราวกับไฟลามทุ่ง สื่อทุกแขนงต่างนำเสนอข่าวนี้เป็นประเด็นหลัก ส่งผลให้ราคาหุ้นของบริษัทสั่นคลอนอย่างหนัก นักลงทุนพากันแสดงความกังวลและเรียกร้องให้ธามชี้แจงสถานการณ์อย่างละเอียด ธามไม่รอช้า เขาสั่งให้ทีมการตลาดเตรียมแผนการสื่อสารเพื่อสร้างความมั่นใจให้กับนักลงทุนและสาธารณชน เขาสั่งให้ทีมกฎหมายดำเนินการฟ้องร้องวาริสาอย่างเต็มที่ โดยไม่เกรงกลัวอำนาจหรืออิทธิพลใดๆ ที่เธออาจจะอ้างได้ ในขณะที่ธามกำลังวุ่นวายกับการจัดการวิกฤตที่เกิดขึ้น เมษาเองก็ไม่ต่างกัน เธอต้องเผชิญหน้ากับสายตาของเพื่อนร่วมงานที่มองมาด้วยความสงสัยและความรู้สึกที่หลากหลาย บางคนให้กำลังใจ บางคนก็จับตามองอย่างระแวง เธอพยายามทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด วางแผนงานที่ได้รับมอบหมาย และให้ความช่วยเหลือธามในทุกวิถีทางที่เธอทำได้ "คุณเมษาคะ" เสียงเรียกของนภา ผู้ช่วยของธาม ดังขึ้นเมื่อเมษาเดินออกจากห้องประชุม "คุณธามอยากจะพบค่ะ" เมษาพยักหน้ารับและเดินตามนภาไปยังห้องทำงานของธาม ธามนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน ใบหน้าของเขาดูเหน็ดเหนื่อยจากการตรากตรำงานอย่างหนัก แต่แววตาของเขายังคงเปี่ยมไปด้วยความมุ่งมั่น "เข้ามาสิเมษา" ธามเอ่ยทักทายพลางผายมือเชิญเธอเข้าไปนั่ง "นั่งก่อนสิ" เมษานั่งลงบนเก้าอี้ตรงข้ามโต๊ะทำงานของธาม "มีอะไรคะ คุณธาม" "ฉันอยากจะขอบคุณเธออีกครั้งนะ" ธามกล่าว "เธอเข้มแข็งมากจริงๆ ในการแถลงข่าววันนั้น" "ฉันแค่ทำในสิ่งที่ควรทำค่ะ" เมษาตอบอย่างถ่อมตน "ฉันไม่เคยคิดว่าเรื่องมันจะบานปลายขนาดนี้" "มันเป็นบทเรียนที่สำคัญสำหรับฉัน" ธามกล่าว "ฉันไม่เคยคิดว่าคนใกล้ตัวจะสามารถทำเรื่องเลวร้ายได้ถึงขนาดนี้" เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนไป "ฉันได้ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับอดีตของวาริสา" เมษาเงยหน้ามองธามด้วยความสนใจ "ข้อมูลอะไรคะ" "เธอเคยมีความแค้นฝังใจกับครอบครัวของฉันมานานแล้ว" ธามเล่า "เมื่อหลายปีก่อน พ่อของเธอเคยร่วมงานกับพ่อของฉันในโครงการใหญ่โครงการหนึ่ง แต่เกิดความผิดพลาดบางอย่าง ทำให้ธุรกิจของพ่อเธอเสียหายอย่างหนัก เขาโทษว่าเป็นความผิดของพ่อฉัน และตั้งใจจะแก้แค้นมาตลอด" "แล้วทำไมเธอถึงไม่พูดถึงเรื่องนี้กับคุณธามก่อนหน้านี้คะ" เมษาถาม "ฉันเองก็ไม่แน่ใจ" ธามตอบ "บางทีเธออาจจะอยากให้ฉันเจ็บปวดที่สุดตอนที่รู้ความจริง หรือบางทีเธออาจจะคิดว่าฉันจะไม่เชื่อเธอ" "แต่การที่เธอทำแบบนี้ ก็เท่ากับว่าเธอทำให้ตัวเองตกที่นั่งลำบากไปกว่าเดิมนะคะ" เมษากล่าว "ใช่" ธามพยักหน้า "ตอนนี้เธอไม่มีทางหนีแล้ว ฉันจะไม่มีวันยอมให้อภัยเธอเด็ดขาด" ธามลุกขึ้นเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปนอกเมืองที่กำลังจะมืดลง "ฉันต้องจัดการเรื่องนี้ให้เด็ดขาดที่สุด เพื่อไม่ให้มีใครกล้าทำแบบนี้กับบริษัทของฉันอีก" "คุณธามกำลังจะทำอะไรคะ" เมษาถาม "ฉันกำลังจะเผชิญหน้ากับวาริสาอีกครั้ง" ธามตอบ "ครั้งนี้จะเป็นการเผชิญหน้าครั้งสุดท้าย" "แต่... มันอันตรายเกินไปนะคะ" เมษาแสดงความกังวล "เธออาจจะทำอะไรบ้าๆ บอๆ ก็ได้" "ผมรู้" ธามหันกลับมามองเมษา "แต่ผมต้องทำ ผมต้องทำให้เธอรับผิดชอบต่อสิ่งที่เธอทำ" "ให้ฉันไปด้วยนะคะ" เมษาเสนอ "ฉันจะอยู่เป็นเพื่อนคุณ" ธามมองเมษา ใบหน้าของเขาอ่อนลง "ขอบคุณนะเมษา แต่เรื่องนี้เป็นเรื่องส่วนตัวของฉัน เธอไม่ต้องเข้ามาพัวพัน" "แต่ฉันเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องนี้แล้วนะคะ" เมษาแย้ง "และฉันก็ห่วงคุณ" ธามเดินเข้าไปหาเมษา โน้มตัวลงมามองเธอในระดับสายตา "ผมรู้ และผมซาบซึ้งใจจริงๆ" เขาจับมือของเธอไว้เบาๆ "แต่ผมไม่อยากให้เธอต้องมาเจออันตรายอีก" "ฉันไม่กลัวค่ะ" เมษาตอบอย่างหนักแน่น "ฉันเชื่อใจคุณ" ธามยิ้มบางๆ "ผมรู้" เขาค่อยๆ ประคองใบหน้าของเธอไว้ "แต่ขอให้เธอเชื่อมั่นในตัวผมนะ ผมจะจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย" คืนนั้นธามตัดสินใจที่จะไปพบวาริสาที่คฤหาสน์ของเธอเพียงลำพัง เขาขับรถไปยังบ้านหลังใหญ่ที่เคยเป็นสถานที่ที่เต็มไปด้วยความสุขในอดีต แต่บัดนี้กลับเต็มไปด้วยความขมขื่นและความแค้น เขาจอดรถที่หน้าประตูคฤหาสน์ และก้าวลงจากรถอย่างมั่นคง เขาเดินเข้าไปในบ้านที่เงียบสงัด แสงไฟสลัวๆ ส่องให้เห็นภาพวาดโบราณบนผนัง และเฟอร์นิเจอร์ราคาแพงที่ตั้งอยู่ทั่วบริเวณ วาริสาเดินออกมาจากมุมมืด ใบหน้าของเธอซีดเผือด แต่แววตาของเธอยังคงฉายแววแห่งความท้าทาย "มาแล้วเหรอ ธาม" วาริสาเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงแหบพร่า "ฉันรอคุณอยู่นานแล้ว" "ฉันมาเพื่อบอกคุณว่า ทุกอย่างจบลงแล้ววาริสา" ธามกล่าวเสียงเย็น "คุณไม่มีทางหนีความผิดไปได้" วาริสายิ้มเยาะ "แกคิดว่าแกชนะแล้วเหรอ ธาม" เธอเดินเข้ามาใกล้ "แกไม่รู้เลยว่าฉันยังมีไม้ตายอีกเยอะ" "ผมรู้ว่าคุณทำอะไรลงไป" ธามกล่าว "และผมจะไม่มีวันให้อภัยคุณ" "ความแค้นมันฝังลึก ธาม" วาริสาพูดพลางมองไปที่รูปถ่ายครอบครัวของธามที่ตั้งอยู่บนโต๊ะ "พ่อแกทำลายทุกอย่างของครอบครัวฉัน ฉันจะต้องแก้แค้นให้สาสม" "พ่อฉันบริสุทธิ์" ธามสวนกลับอย่างรวดเร็ว "ความผิดพลาดครั้งนั้นเป็นเพราะความประมาทของคุณเอง" "ไม่จริง!" วาริสาร้องเสียงหลง "แกมันก็เหมือนพ่อแกนั่นแหละ เอาเปรียบคนอื่นเสมอ" "ผมไม่ใช่พ่อของผม" ธามกล่าว "ผมคือธาม ธาดา และผมจะไม่มีวันยอมให้ใครมาทำลายบริษัทของผม" บทสนทนาของทั้งสองเต็มไปด้วยความตึงเครียด วาริสาพยายามที่จะยั่วยุและหาทางแก้แค้น แต่ธามยังคงยืนหยัดอย่างมั่นคง เขาได้เรียนรู้จากอดีต และไม่ยอมให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยอีกครั้ง การเผชิญหน้าครั้งนี้จะเป็นบทสรุปของการแก้แค้นที่ยาวนาน และเป็นบทเรียนสำคัญสำหรับทั้งสองคน