เช้าวันต่อมา เมษายังคงรู้สึกสับสนกับเหตุการณ์เมื่อคืน การพบปะผู้คนมากมาย การสวมบทบาทเป็นแฟนสาวของธาม และข้อเสนอที่เขาชวนเธอไปที่คอนโดของเขา ทั้งหมดนี้ทำให้สมองของเธอทำงานหนัก เธอพยายามรวบรวมสติเพื่อเตรียมตัวสำหรับวันที่จะมาถึง เมื่อถึงเวลาที่นัดหมาย เมษาแต่งตัวด้วยชุดที่ดูสุภาพแต่ก็แฝงไปด้วยความมั่นใจ เธอกลัวที่จะไปคอนโดของธามตามลำพัง แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกตื่นเต้นที่จะได้รู้ว่าเขาต้องการจะคุยเรื่องอะไร รถลีมูซีนสีดำสนิทมารอรับเธอที่หน้าบ้านตามที่ธามบอก เธอขึ้นรถไปพร้อมกับความรู้สึกที่หลากหลาย ตลอดทาง เมษาพยายามคาดเดาว่าธามต้องการจะพูดอะไร เขาจะขอโทษเธอเรื่องอะไร หรือว่านี่เป็นส่วนหนึ่งของแผนการที่ซับซ้อนกว่าเดิม เมื่อรถมาถึงคอนโดหรูใจกลางเมือง เมษาก็รู้สึกทึ่งกับความอลังการของสถานที่แห่งนี้ ธามออกมาต้อนรับเธอด้วยตัวเอง เขาดูผ่อนคลายกว่าเมื่อคืน แต่แววตาของเขาก็ยังคงมีความลึกลับแฝงอยู่ "เข้ามาสิ" ธามผายมือเชิญเธอเข้าไปในห้องรับแขกที่ตกแต่งอย่างหรูหรา "ฉันเตรียมกาแฟไว้ให้เธอแล้ว" เมษานั่งลงบนโซฟาตัวใหญ่ รู้สึกประหม่าเล็กน้อยเมื่ออยู่ตามลำพังกับธามในสถานที่ส่วนตัวเช่นนี้ "ขอบคุณค่ะ" เธอตอบเสียงเบา ธามเดินไปรินกาแฟให้เธอ แล้วนั่งลงตรงข้ามเธอ "เมษา" เขาเริ่มบทสนทนา "เมื่อคืน… ฉันอยากจะขอโทษเธอจริงๆ ที่ทำให้เธอต้องลำบาก" เมษาเงยหน้ามองเขา "ลำบากเรื่องอะไรคะ" "ก็เรื่อง… แผนการของเรานั่นแหละ" ธามตอบ "ฉันรู้ว่ามันอาจจะดูเกินไปหน่อย ที่ให้เธอต้องมาแกล้งเป็นแฟนฉัน" "ไม่เป็นไรค่ะ" เมษาตอบ "ฉันเข้าใจ" "ฉันรู้ว่าเธอมาทำงานที่นี่เพื่อหวังผลประโยชน์บางอย่าง" ธามพูดต่อ "แต่ฉันก็อยากให้เธอรู้ว่า… ฉันก็กำลังพยายามปกป้องเธอเหมือนกัน" คำพูดนั้นทำให้เมษาแปลกใจ "ปกป้องฉัน? ปกป้องจากอะไรคะ" ธามเงียบไปครู่หนึ่ง เขาจ้องมองออกไปนอกหน้าต่าง เหมือนกำลังใช้ความคิด "มีบางอย่างที่… เธอไม่ควรรู้เกี่ยวกับบริษัทของเรา" เมษาใจเต้นแรง นี่อาจจะเป็นโอกาสของเธอที่จะได้ข้อมูลที่เธอต้องการ "คุณธามคะ… ถ้ามีอะไรที่ฉันช่วยได้… หรือถ้ามีอะไรที่คุณอยากจะบอก… ฉันยินดีรับฟังนะคะ" ธามหันกลับมามองเธอ ดวงตาของเขาสื่อถึงความจริงจัง "ฉันรู้ว่าเธอมาที่นี่เพื่อสืบเรื่องบางอย่าง" เขาพูดตรงๆ "แต่เธออาจจะคิดผิดไปว่ากำลังสืบเรื่องของใคร" เมษาหน้าซีดเผือด เธอไม่คิดว่าธามจะรู้เรื่องนี้เร็วขนาดนี้ "คุณ… คุณรู้ได้อย่างไรคะ" "ฉันสังเกตเธอมาตลอด" ธามตอบ "แววตาของเธอ… วิธีที่เธอถามคำถาม… มันไม่เหมือนกับเลขาสาวทั่วไป" เมษาไม่รู้จะตอบอย่างไร เธอรู้สึกเหมือนถูกจับได้ "ฉันไม่ได้อยากจะทำร้ายใครนะคะ" เมษาเอ่ยเสียงสั่น "ฉันแค่… อยากจะรู้ความจริง" ธามยิ้มบางๆ "ฉันรู้" เขาตอบ "และฉันก็เข้าใจ" เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดต่อ "ฉันมีข้อเสนอให้เธอ" เมษาเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยความสงสัย "ข้อเสนออะไรคะ" "ถ้าเธอช่วยฉัน… ฉันจะให้ข้อมูลทุกอย่างที่เธอต้องการ" ธามกล่าว "ฉันจะช่วยให้เธอหาคนที่เธอตามหาได้" เมษาอึ้งไป เธอไม่คิดว่าธามจะเสนอแบบนี้ "ช่วยฉัน? ช่วยฉันได้อย่างไรคะ" "ฉันรู้ว่าเธอกำลังตามหาใครบางคน" ธามกล่าว "และฉันก็รู้ว่าคนๆ นั้น… มีความเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ในอดีตของบริษัทเรา" หัวใจของเมษาสั่นไหว คำพูดของธามเหมือนจะบอกว่าเขารู้เรื่องราวทั้งหมด "คุณ… รู้เรื่องครอบครัวของฉันใช่ไหมคะ" ธามพยักหน้า "ใช่" เขาตอบ "และฉันก็อยากจะช่วยเธอให้ได้พบกับคนที่เธอตามหา" เมษามองธามด้วยความประหลาดใจระคนหวัง "แล้ว… ข้อแลกเปลี่ยนคืออะไรคะ" "เธอต้องช่วยฉันจัดการกับ… คนที่กำลังจะทำลายบริษัทของเรา" ธามกล่าว "ฉันรู้ว่าเธอก็มีแผนการของเธอเหมือนกัน และฉันก็พร้อมที่จะร่วมมือกับเธอ" เมษาครุ่นคิดอย่างหนัก ข้อเสนอของธามน่าสนใจมาก หากเธอร่วมมือกับเขา เธอก็อาจจะได้ข้อมูลที่ต้องการและได้แก้แค้นให้กับครอบครัวของเธอไปพร้อมๆ กัน "ฉัน… ไม่แน่ใจ" เมษาตอบ "ฉันต้องคิดดูก่อน" "แน่นอน" ธามยิ้ม "แต่ฉันหวังว่าเธอจะตัดสินใจอย่างถูกต้องนะ" เขาพาเมษาเดินชมคอนโดของเขา ซึ่งตกแต่งอย่างหรูหราและมีรสนิยม ทุกอย่างดูสมบูรณ์แบบราวกับหลุดออกมาจากนิตยสาร "คอนโดสวยมากเลยค่ะ" เมษาเอ่ยชม "เป็นคอนโดที่ฉันสร้างขึ้นมาเอง" ธามตอบ "เพื่อเป็นที่พักผ่อนหลังจากทำงานหนัก" ขณะที่เดินชมห้องต่างๆ เมษาก็เห็นภาพถ่ายใบหนึ่งวางอยู่บนโต๊ะ เป็นภาพของธามกับผู้หญิงคนหนึ่งที่ดูคุ้นตา "ผู้หญิงในรูป… คือใครคะ" เมษาถาม ธามมองตามสายตาของเธอ "เธอคือ… แม่ของฉัน" เขาตอบด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา เมษาสังเกตเห็นความเศร้าในแววตาของธาม เธอจึงไม่กล้าถามอะไรต่อ เมื่อถึงเวลาที่ต้องกลับ เมษารู้สึกว่าเธอได้เรียนรู้เกี่ยวกับธามมากขึ้น แต่ก็ยังมีหลายสิ่งที่เธอไม่เข้าใจ "ฉันจะคิดเรื่องข้อเสนอของคุณนะคะ" เมษาเอ่ยลา "ขอบคุณสำหรับกาแฟและเวลาของคุณค่ะ" "ยินดีเสมอ" ธามตอบ "ฉันจะรอฟังคำตอบของเธอนะ" ขณะที่เมษากำลังจะเดินออกจากประตู ธามก็เรียกเธอไว้ "เมษา" เขาเอ่ย "เธอแน่ใจนะว่าอยากจะเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้" เมษาหันกลับมามองเขา "ทำไมคะ" "เพราะมันอันตราย" ธามตอบ "อันตรายกว่าที่เธอคิด" คำพูดนั้นทำให้เมษารู้สึกหวาดหวั่น แต่ก็ยิ่งเพิ่มความมุ่งมั่นของเธอที่จะค้นหาความจริง เมื่อกลับถึงบ้าน เมษาก็นั่งคิดทบทวนเรื่องราวทั้งหมด เธอต้องตัดสินใจเลือกระหว่างการเดินหน้าต่อไปตามแผนเดิม หรือการร่วมมือกับธามเพื่อบรรลุเป้าหมายของเธอ เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา หวังจะโทรหาใครบางคนเพื่อปรึกษา แต่แล้วเธอก็หยุดชะงัก เธอรู้ดีว่าไม่มีใครที่เธอจะไว้ใจได้อีกแล้ว เมษาตัดสินใจว่า เธอจะลองร่วมมือกับธามดูสักครั้ง หากข้อเสนอของเขานั้นจริงใจ การร่วมมือครั้งนี้อาจจะเป็นทางออกที่ดีที่สุดสำหรับเธอ