แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาในห้องทำงานของธาม กัญญาพัชรกำลังจัดเตรียมเอกสารบางอย่างที่เขาฝากไว้ให้เธอจัดการ เธอสังเกตเห็นว่าช่วงหลังๆ มานี้ ธามดูเครียดกว่าปกติ สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความกังวล และเขาใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่กับการประชุมลับทางโทรศัพท์ "คุณธามคะ" เธอเดินเข้าไปหาเขา "มีเอกสารบางส่วนที่ต้องให้คุณอนุมัติค่ะ" ธามเงยหน้าขึ้นมองเธอด้วยแววตาที่อ่อนล้า "วางไว้ตรงนั้นได้เลย" "ช่วงนี้... คุณดูไม่สบายหรือเปล่าคะ" เธอถามอย่างอดเป็นห่วงไม่ได้ "คุณดูเหนื่อยๆ นะคะ" ธามถอนหายใจเบาๆ "ไม่มีอะไร... แค่มีปัญหาบางอย่างที่ต้องจัดการ" "มีอะไรที่หนูพอจะช่วยได้ไหมคะ" เธอเสนอ "หนูอยากช่วยคุณจริงๆ นะคะ" ธามมองเธอด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความสงสัย "คุณแน่ใจเหรอ... เรื่องนี้อาจจะอันตราย" "หนูเคยบอกคุณแล้วไงคะ ว่าหนูอยากช่วยคุณ" เธอตอบอย่างแน่วแน่ "หนูจะทำทุกอย่างที่ทำได้" หลังจากที่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ธามก็ตัดสินใจเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้เธอฟัง "มีคนกำลังพยายามบ่อนทำลายบริษัทของเรา" เขาพูดเสียงเข้ม "พวกเขาพยายามขโมยข้อมูลสำคัญ และปล่อยข่าวลือเสียหาย เพื่อให้เราเสียความเชื่อมั่น" กัญญาพัชรตาโตด้วยความตกใจ "ใครคะ? ทำไมพวกเขาถึงทำแบบนั้น" "ผมไม่แน่ใจว่าใครเป็นคนบงการอยู่เบื้องหลัง" ธามกล่าว "แต่ดูเหมือนว่าจะมีคนที่ไม่พอใจความสำเร็จของเรา และต้องการเห็นเราล่มสลาย" "แล้ว... คุณมีแผนจะรับมืออย่างไรคะ" เธอถามอย่างกระตือรือร้น "ผมกำลังพยายามหาหลักฐานให้ได้มากที่สุด" เขาตอบ "แต่พวกนั้นค่อนข้างฉลาด และซ่อนตัวได้เก่งมาก" "หนู... หนูอาจจะช่วยอะไรได้นะคะ" กัญญาพัชรเสนอ "หนูมีทักษะในการสืบค้นข้อมูล และวิเคราะห์รูปแบบการสื่อสาร" ธามมองเธอด้วยแววตาที่ประหลาดใจ "คุณแน่ใจนะว่าคุณทำได้" "ค่ะ" เธอตอบอย่างมั่นใจ "หนูเรียนจบด้านเทคโนโลยีสารสนเทศมาด้วย หนูพอจะมีความรู้เรื่องการตามรอยข้อมูลดิจิทัล" ธามพยักหน้าช้าๆ "ก็ได้... ถ้าอย่างนั้นเราจะลองดูกัน" หลังจากนั้น ธามก็มอบหมายให้กัญญาพัชรเข้ามาช่วยสืบหาข้อมูลเกี่ยวกับบุคคลที่กำลังพยายามทำลายบริษัทของเขา กัญญาพัชรใช้ความรู้และทักษะทั้งหมดที่มีในการทำงานนี้ เธอเริ่มจากการตรวจสอบบันทึกการเข้าถึงข้อมูลภายในบริษัท และพยายามแกะรอยสัญญาณการสื่อสารที่น่าสงสัย "คุณเจออะไรบ้าง" ธามถามเธอในตอนเย็นของวันต่อมา "หนูเจอข้อมูลบางอย่างที่น่าสนใจค่ะ" กัญญาพัชรตอบ พลางชี้ไปที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ "มีอีเมลที่ส่งมาจากที่อยู่ที่ไม่คุ้นเคยหลายฉบับ ที่พยายามจะเข้าถึงฐานข้อมูลลูกค้าของเรา" ธามก้มลงมอง "ที่อยู่เหล่านี้... มันดูเหมือนจะมาจากต่างประเทศ" "ใช่ค่ะ" เธอพยักหน้า "แต่หนูก็พอจะแกะรอยเส้นทางได้บ้าง" ตลอดทั้งคืน กัญญาพัชรและธามทำงานแข่งกับเวลา พวกเขาใช้เวลาหลายชั่วโมงในการวิเคราะห์ข้อมูล และเชื่อมโยงเบาะแสต่างๆ "ผมว่าผมเริ่มเห็นภาพแล้ว" ธามพูดขึ้น พลางกอดอกมองไปที่หน้าจอ "ดูเหมือนว่าจะมีบริษัทคู่แข่งที่กำลังพยายามเจาะข้อมูลของเราอยู่" "บริษัทอะไรคะ" เธอถาม "ผมยังไม่แน่ใจ" เขาตอบ "แต่ผมจะตรวจสอบเรื่องนี้ให้ละเอียด" ในขณะเดียวกัน กัญญาพัชรก็สังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่างที่เกิดขึ้นในระบบรักษาความปลอดภัยของบริษัท เธอพบว่ามีช่องโหว่บางอย่างที่อาจจะถูกใช้เป็นทางเข้าได้ "คุณธามคะ" เธอร้องบอก "หนูเจอช่องโหว่ในระบบรักษาความปลอดภัยค่ะ... ดูเหมือนว่าจะมีใครบางคนจงใจเปิดทิ้งไว้" ธามรีบเข้ามาดู "คุณแน่ใจเหรอ" "ค่ะ" เธอตอบ "หนูคิดว่ามีคนในบริษัทของเรา... กำลังให้ความร่วมมือกับคนภายนอก" สีหน้าของธามเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม "เป็นไปได้... ผมจะให้ทีมรักษาความปลอดภัยตรวจสอบเรื่องนี้อย่างละเอียด" หลังจากนั้นไม่นาน ทีมรักษาความปลอดภัยก็สามารถระบุตัวผู้ต้องสงสัยได้ว่าเป็นพนักงานคนหนึ่งในฝ่ายบัญชี ที่มีความขัดแย้งกับธามเรื่องการเลื่อนตำแหน่ง "ผมไม่เคยคิดเลยว่าจะเป็นเขา" ธามพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด "เขาดูเป็นคนภักดีมาตลอด" "บางที... คนเราก็มีความลับที่ซ่อนไว้ก็ได้ค่ะ" กัญญาพัชรกล่าว "ความโลภ หรือความแค้น อาจจะทำให้ใครทำอะไรที่ไม่คาดคิดได้" ธามมองเธอด้วยแววตาที่ดูอ่อนลง "ขอบคุณนะ... ถ้าไม่ได้คุณ ผมคงไม่สามารถหาหลักฐานได้เร็วขนาดนี้" "ไม่เป็นไรค่ะ" เธอตอบ "หนูยินดีเสมอที่จะช่วยคุณ" การร่วมมือกันในครั้งนี้ ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างกัญญาพัชรและธามกระชับขึ้นอย่างเห็นได้ชัด พวกเขาเริ่มมองเห็นคุณค่าและความสามารถของกันและกันมากยิ่งขึ้น เช้าวันต่อมา ธามได้เรียกประชุมด่วนกับผู้บริหารระดับสูงของบริษัท เขาได้นำเสนอหลักฐานที่ได้จากการสืบสวน โดยมีกัญญาพัชรเป็นผู้ให้ข้อมูลเสริม "ผมได้มอบหมายให้คุณกัญญาพัชร เข้ามาช่วยตรวจสอบเรื่องนี้" ธามกล่าว "และคุณเธอก็ได้ค้นพบความผิดปกติที่สำคัญ ซึ่งนำไปสู่การระบุตัวผู้ที่คิดจะบ่อนทำลายบริษัทของเรา" หลังจากนั้น ผู้บริหารทุกคนก็แสดงความชื่นชมในความสามารถของกัญญาพัชร "ผมขอขอบคุณคุณกัญญาพัชรอย่างสูง" ธามกล่าวทิ้งท้าย "และผมจะให้เธอเข้ามามีส่วนร่วมในการวางแผนกลยุทธ์ของบริษัทต่อไป" กัญญาพัชรรู้สึกภาคภูมิใจในตัวเองอย่างมาก เธอสามารถพิสูจน์ให้ธามเห็นแล้วว่าเธอไม่ใช่แค่เลขา แต่เธอคือคนที่เขาไว้วางใจได้ ในตอนเย็นวันนั้น ธามเชิญกัญญาพัชรไปทานอาหารเย็นที่ร้านอาหารหรูแห่งหนึ่ง "วันนี้... ผมอยากจะขอบคุณคุณเป็นพิเศษ" เขาพูดขณะที่จิบไวน์ "คุณช่วยผมไว้มากจริงๆ" "หนูแค่ทำในสิ่งที่ควรทำค่ะ" เธอตอบ "และหนูก็รู้สึกดีใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งในการปกป้องบริษัทของคุณ" "คุณรู้ไหม" ธามพูดพลางมองหน้าเธอ "ก่อนหน้านี้ ผมไม่เคยคิดเลยว่าผู้หญิงคนหนึ่งจะสามารถทำอะไรได้มากมายขนาดนี้" กัญญาพัชรยิ้ม "ผู้หญิงมีความสามารถมากกว่าที่คุณคิดนะคะ" "ผมเริ่มจะเชื่อแล้ว" เขาตอบ "บางที... การแต่งงานครั้งนี้ อาจจะไม่ใช่แค่เรื่องของธุรกิจอย่างเดียวก็ได้" คำพูดนั้นทำให้หัวใจของกัญญาพัชรเต้นแรง เธอไม่แน่ใจว่าเขาหมายความว่าอย่างไร แต่ก็สัมผัสได้ถึงความรู้สึกบางอย่างที่กำลังก่อตัวขึ้นระหว่างพวกเขา