“จบสิ้นแล้ว” พายุพึมพำ เสียงของเขาแหบพร่า เต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าและความสะใจปะปนกันไป แสงสปอตไลท์จากเฮลิคอปเตอร์ยังคงสาดส่องลงมาไม่ลดละ เผยให้เห็นสภาพอันน่าสลดของท่าเรือเก่าที่กลายเป็นสมรภูมิรบ ร่างไร้วิญญาณกระจัดกระจายอยู่เกลื่อนกลาด ท่ามกลางเศษซากปรักหักพังและควันปืนที่ยังคุกรุ่น ‘มังกร’ หัวหน้าแก๊ง ‘ปลายกระบอกปืน’ นอนคว่ำหน้าแน่นิ่งอยู่บนพื้น เลือดสีแดงฉานไหลซึมออกจากบาดแผลที่ศีรษะจนกลายเป็นสีคล้ำตัดกับพื้นปูนที่เปียกชื้น ‘พายุ’ ก้าวเข้าไปใกล้ร่างของอดีตคู่ปรับ สองมือที่เต็มไปด้วยคราบเลือดของเขาจับแน่นเป็นกำแน่น สายตาคมกริบฉายแววอำมหิต ขณะที่ ‘เจ้านคร’ และ ‘เงา’ ยืนประกบอยู่ข้างๆ ใบหน้าของพวกเขายังคงเคร่งขรึม แต่ก็มีความโล่งใจปรากฏอยู่บ้าง ‘พายุ’ ก้มลงไปใช้ปลายนิ้วแตะที่ชีพจรของมังกร ไม่มีสัญญาณชีพใดๆ ตอบสนอง “เขาตายแล้วจริงๆ” เงาเอ่ยขึ้น เสียงของเขามีแววประหลาดใจเล็กน้อย แม้จะรู้ว่าผลลัพธ์คงไม่ต่างจากนี้ “ไม่คิดว่าเรื่องมันจะจบลงแบบนี้เร็วขนาดนี้” “ความแค้นที่สั่งสมมานาน ไม่ใช่เรื่องที่จะจบลงได้ง่ายๆ” พายุพูดพลางลุกยืนขึ้นเต็มความสูง “การตายของเขาเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของยุคใหม่ ไม่ใช่จุดจบของความขัดแย้ง” “แล้วเราจะทำอย่างไรต่อไปครับท่านพายุ?” เจ้านครถาม น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเคารพและความภักดีที่เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด “เก็บกวาดที่นี่ซะ ทำให้ทุกอย่างกลับสู่สภาพเดิมให้เร็วที่สุด” พายุออกคำสั่ง มองไปรอบๆ ด้วยสายตาประเมินสถานการณ์ “นำศพของพวกมันไปทิ้งให้พ้นสายตา อย่าให้ใครมาเห็น หรือสงสัยอะไรได้ ส่วนพวกเรา… เรามีเรื่องต้องคุยกันอีกมาก” คำสั่งของพายุถูกปฏิบัติตามอย่างรวดเร็ว กลุ่มลูกน้องที่เหลืออยู่ภายใต้การนำของเขาเริ่มเคลื่อนไหวอย่างเป็นระบบ พวกเขาจัดการกับซากศพและทำความสะอาดพื้นที่อย่างเงียบเชียบ โดยใช้ชุดอุปกรณ์พิเศษที่เตรียมไว้ การจัดการกับหลักฐานในโลกใต้ดินนั้นสำคัญไม่แพ้การสู้รบ ขณะที่ลูกน้องกำลังทำงานของพวกเขา พายุ เจ้านคร และเงา ได้เดินไปยังมุมหนึ่งของท่าเรือที่ค่อนข้างปลอดภัยกว่า พายุโยนมีดสั้นเล่มหนึ่งลงบนพื้นเสียงดังปึก “ฉันไม่เคยคิดเลยว่า ‘สายฟ้า’ จะเป็นคนทรยศ” “เขาเป็นคนที่เรารู้จักมานานที่สุด” เจ้านครกล่าวเสียงเรียบ “ยากที่จะคาดเดาว่าอะไรจะทำให้เขาเปลี่ยนใจได้ขนาดนั้น” “อาจจะไม่ใช่แค่ความเปลี่ยนใจ” เงาเสริม “บางที เขาอาจจะถูกบีบบังคับ หรืออาจจะมีข้อเสนอที่เขาปฏิเสธไม่ได้ การทรยศครั้งนี้มันแนบเนียนเกินไป จนแทบจะไม่มีร่องรอย” “ไม่ว่าเหตุผลจะเป็นอะไร เขาก็ต้องชดใช้” พายุพูด น้ำเสียงเยือกเย็น “เราจะตามล่าเขาให้เจอ และเราจะจัดการกับเขาให้เด็ดขาด” “ผมจะเริ่มตรวจสอบเส้นทางการเงินและข้อมูลการติดต่อทั้งหมดของสายฟ้าให้ทันทีครับ” เจ้านครอาสา “ดี” พายุพยักหน้า “ส่วนเงา… ฉันต้องการให้แกไปสืบหาความเชื่อมโยงระหว่าง ‘ปลายกระบอกปืน’ กับกลุ่มอำนาจใหม่ที่กำลังปรากฏตัวขึ้น ฉันรู้สึกว่าเรื่องนี้มันซับซ้อนกว่าที่เราคิด” “รับทราบครับท่าน” เงาขานรับ “เราต้องทำให้แน่ใจว่าไม่มีใครพยายามจะแทรกแซง หรือฉวยโอกาสจากสถานการณ์นี้” พายุกล่าวต่อ “ชัยชนะของเราครั้งนี้ต้องแข็งแกร่งพอที่จะสร้างความยำเกรงให้ทุกคน” “แล้ว ‘เลือดสีรัตติกาล’ ล่ะครับ?” เจ้านครถาม “หลังจากนี้เราจะดำเนินการอย่างไรต่อไป?” “เราจะก้าวขึ้นมาเป็นเจ้าของเขตใต้สุดอย่างเต็มตัว” พายุตอบ ดวงตาฉายแววแห่งความมุ่งมั่น “เราจะสร้างระบบระเบียบใหม่ กฎเกณฑ์ใหม่ และจะทำให้ทุกคนเห็นว่า ‘เลือดสีรัตติกาล’ คืออำนาจที่แท้จริง” “แต่มันก็ยังมีความไม่แน่นอนอยู่” เงากล่าว “การที่ ‘ปลายกระบอกปืน’ ล่มสลายไป อาจจะเปิดช่องว่างให้แก๊งอื่น หรือกลุ่มอำนาจจากภายนอกเข้ามาแทรกแซงได้” “นั่นคือเหตุผลที่เราต้องรีบสร้างฐานอำนาจของเราให้มั่นคง” พายุตอบ “เราจะใช้ทรัพยากรที่ได้มาจาก ‘ปลายกระบอกปืน’ มาเสริมความแข็งแกร่งของเรา ทั้งกำลังคน อาวุธ และข้อมูล” “ผมได้ยินมาว่า ‘ปลายกระบอกปืน’ มีคลังแสงลับซ่อนอยู่หลายแห่ง” เจ้านครพูด “ถ้าเราสามารถยึดมันมาได้ทั้งหมด…” “มันจะเป็นกุญแจสำคัญที่จะทำให้เราเหนือกว่าใคร” พายุพูดแทรก “เราจะใช้ประโยชน์จากทุกสิ่งทุกอย่างที่พวกมันเคยมี” “แล้วการปรากฏตัวของ ‘พันธมิตร’ ล่ะครับ?” เงาถามถึงกลุ่มที่มาพร้อมกับเฮลิคอปเตอร์ “พวกเขาคือใครกันแน่? และทำไมถึงมาช่วยเราในเวลานี้?” พายุถอนหายใจเบาๆ “ฉันเองก็ยังไม่เข้าใจทั้งหมด แต่ฉันรู้ว่าพวกเขาไม่ธรรมดา และการปรากฏตัวของพวกเขาทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนไป” “การที่พวกเขาปรากฏตัวพร้อมกันกับเราในช่วงเวลาวิกฤตแบบนี้ คงไม่ใช่เรื่องบังเอิญ” เจ้านครวิเคราะห์ “พวกเขาอาจจะมีเป้าหมายบางอย่างที่สอดคล้องกับเรา” “หรืออาจจะใช้เราเป็นเครื่องมือ” พายุเสริม “เราต้องระวังตัวให้มาก แม้พวกเขาจะช่วยเราในวันนี้ แต่น้ำใจที่แลกมาด้วยผลประโยชน์นั้นเปราะบางเสมอ” “ผมจะพยายามสืบหาข้อมูลเกี่ยวกับ ‘พันธมิตร’ กลุ่มนี้ให้เร็วที่สุดครับ” เงากล่าว “ดี” พายุพยักหน้า “เราต้องรู้ว่ากำลังเล่นเกมกับใคร และเกมนี้มันใหญ่ขนาดไหน” เขากวาดสายตามองไปทั่วบริเวณท่าเรืออีกครั้ง เห็นลูกน้องกำลังเก็บกวาดขั้นสุดท้าย “บอกให้ทุกคนเตรียมพร้อม เราจะย้ายฐานบัญชาการชั่วคราวไปที่สำนักงานใหญ่ของเราในเมืองทันที เราต้องแสดงให้เห็นว่า ‘เลือดสีรัตติกาล’ ไม่เคยหยุดนิ่ง” “ครับท่าน” เจ้านครและเงาขานรับพร้อมกัน พายุสูดลมหายใจเข้าลึกๆ รู้สึกถึงความกดดันที่ถาโถมเข้ามาพร้อมกับอำนาจที่เพิ่งได้มา การกำจัดมังกรเป็นเพียงก้าวแรก ความท้าทายที่แท้จริงเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น เขากำหมัดแน่น ความมุ่งมั่นในดวงตาเปล่งประกายราวกับเพลิงที่พร้อมจะเผาผลาญทุกสิ่งทุกอย่างที่ขวางหน้า โลกใต้ดินกำลังจะถูกเขียนใหม่ด้วยเลือดสีรัตติกาล และเขาคือผู้ที่จะเป็นคนเขียนบทต่อไป