การตัดสินใจของพายุที่จะส่งเงาไปเจรจาเรื่องการเข้าเป็นสมาชิกสภาใต้ดินกับ ‘พยัคฆ์ขาว’ เป็นการเดินหมากที่เฉียบขาด ในขณะเดียวกัน ก็เป็นการเสี่ยงที่อาจจะนำมาซึ่งปัญหาใหม่ได้ “ท่านพายุครับ ข่าวจากเงา” เจ้านครเดินเข้ามาในห้องทำงานด้วยสีหน้าเคร่งเครียดกว่าปกติ พายุเงยหน้าจากเอกสารที่กองอยู่ตรงหน้า “มีอะไร?” “เงาสามารถเจรจากับ ‘พยัคฆ์ขาว’ ได้สำเร็จครับ” เจ้านครกล่าว “พวกเขาตกลงที่จะสนับสนุนให้ ‘เลือดสีรัตติกาล’ เป็นสมาชิกสภา แต่มีเงื่อนไขบางอย่าง” “เงื่อนไขอะไร?” พายุถาม “พวกเขาต้องการให้เราช่วยกำจัด ‘แก๊งเหยี่ยว’ ที่เป็นพันธมิตรใกล้ชิดกับ ‘อสรพิษ’ ออกไปจากเขตตะวันออกเสียก่อน” เจ้านครอธิบาย “และที่สำคัญที่สุด… พวกเขาได้ส่งข้อมูลบางอย่างมาให้เราเกี่ยวกับ ‘สายฟ้า’ และ ‘พันธมิตร’ ที่มาช่วยเราที่ท่าเรือ” คำพูดสุดท้ายของเจ้านครทำให้พายุชะงัก เขาผงะไปเล็กน้อย ก่อนจะถามเสียงเข้ม “ข้อมูลอะไร?” “ข้อมูลที่ว่า… ‘สายฟ้า’ ไม่ได้ทรยศเราเพียงคนเดียว” เจ้านครตอบ น้ำเสียงของเขาแสดงถึงความไม่เชื่อแต่ก็ต้องยอมรับ “และ ‘พันธมิตร’ ที่มาช่วยเราที่ท่าเรือ… ไม่ใช่คนนอกอย่างที่เราคิด” พายุลุกขึ้นยืน เดินไปยังหน้าต่างอีกครั้ง แต่คราวนี้สายตาของเขาเต็มไปด้วยความสับสนและความเจ็บปวด “หมายความว่าอย่างไร?” “‘พยัคฆ์ขาว’ อ้างว่า… ‘สายฟ้า’ ถูกบีบบังคับให้ทรยศ เพราะครอบครัวของเขาถูกจับตัวไป” เจ้านครกล่าว “และคนที่จับตัวครอบครัวของสายฟ้าไป… คือ ‘เสือ’ หัวหน้าแก๊ง ‘พยัคฆ์ขาว’ เอง” “อะไรนะ!” พายุอุทาน เขาหันมามองเจ้านครอย่างไม่อยากเชื่อ “มันเป็นไปไม่ได้! ‘สายฟ้า’ เป็นคนที่จงรักภักดีกับเรามาตลอด!” “ผมก็คิดอย่างนั้นครับท่าน” เจ้านครกล่าว “แต่ ‘พยัคฆ์ขาว’ ยืนยันว่ามีหลักฐาน และพวกเขายังได้ส่งข้อมูลเกี่ยวกับ ‘พันธมิตร’ ที่มาช่วยเราอีกด้วย” “พวกเขาคือใคร?” พายุถามอย่างกระวนกระวาย “พวกเขาคือ… หน่วยรบพิเศษของกองทัพที่ถูกส่งเข้ามาปฏิบัติการลับในเมืองนี้” เจ้านครตอบ “ภารกิจของพวกเขาคือการกวาดล้างแก๊งอาชญากรรมทั้งหมดในเมือง… รวมถึง ‘เลือดสีรัตติกาล’ ด้วย” ข่าวร้ายถาโถมเข้ามาจนพายุรู้สึกเหมือนจะหายใจไม่ออก “หน่วยรบพิเศษ? เป็นไปได้อย่างไร? แล้วทำไมพวกเขาถึงมาช่วยเรา?” “‘พยัคฆ์ขาว’ อ้างว่า… หน่วยรบพิเศษกลุ่มนี้มีสายลับแฝงตัวอยู่ภายในแก๊งของพวกเขา และสายลับคนนั้นได้แอบให้ข้อมูลแก่ ‘สายฟ้า’ เกี่ยวกับการเคลื่อนไหวของ ‘ปลายกระบอกปืน’ ทำให้ ‘สายฟ้า’ ต้องแสร้งทำเป็นทรยศเพื่อช่วยเหลือครอบครัวของตนเอง” เจ้านครอธิบาย “ส่วนการมาช่วยเราที่ท่าเรือ… ‘พยัคฆ์ขาว’ กล่าวว่า เป็นความผิดพลาดของหน่วยรบพิเศษเอง ที่เข้ามาขัดขวางแผนการของ ‘ปลายกระบอกปืน’ ที่กำลังจะเข้ายึดท่าเรือ และพวกเขาไม่สามารถเปิดเผยตัวตนได้ จึงต้องแสร้งทำเป็นพันธมิตรกับเรา” “นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน!” พายุทุบโต๊ะดังลั่น “ทั้งหมดที่เราทำมา… มันอาจจะตกอยู่ในอันตรายอย่างร้ายแรง!” “ผมก็กำลังสับสนไปหมดครับท่าน” เจ้านครยอมรับ “แล้ว ‘พยัคฆ์ขาว’ ก็ใช้โอกาสนี้ บีบให้เราต้องช่วยพวกเขาจัดการกับ ‘แก๊งเหยี่ยว’ เพื่อแลกกับการที่พวกเขาจะไม่เปิดโปงความจริงเกี่ยวกับ ‘สายฟ้า’ และหน่วยรบพิเศษ” “พวกมันกำลังเล่นเกมสกปรกกับเรา!” พายุคำราม “เราจะตกเป็นเบี้ยล่างของพวกมันง่ายๆ แบบนี้ไม่ได้!” “แต่ถ้าเราไม่ทำตามข้อตกลง…” เจ้านครกล่าว “ความจริงทั้งหมดอาจจะถูกเปิดเผย และเราจะกลายเป็นเป้าหมายของทั้งหน่วยรบพิเศษและแก๊งคู่แข่งอื่นๆ” พายุเดินไปเดินมาในห้องอย่างร้อนรน “เราต้องหา ‘สายฟ้า’ ให้เจอ เขาคือคนเดียวที่จะบอกความจริงทั้งหมดกับเราได้” “ผมกำลังพยายามแกะรอยเขาอยู่ครับ แต่เขาหายตัวไปอย่างลึกลับ” เจ้านครกล่าว “เหมือนกับว่าเขารู้ว่าเรากำลังจะตามหาเขา” “และหน่วยรบพิเศษ… พวกมันเข้ามาในเมืองด้วยเหตุผลอะไรกันแน่?” พายุพึมพำ “การกวาดล้างแก๊งอาชญากรรมทั้งหมด… นั่นหมายถึงเราก็อยู่ในรายชื่อด้วย?” “ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้นครับท่าน” เจ้านครตอบ “แล้ว ‘อสรพิษ’ ล่ะ? พวกมันรู้เรื่องนี้หรือไม่?” พายุถาม “ผมยังไม่แน่ใจครับ แต่ ‘พยัคฆ์ขาว’ บอกว่า ‘อสรพิษ’ กำลังพยายามติดต่อกับหน่วยรบพิเศษกลุ่มนี้อยู่เช่นกัน” เจ้านครกล่าว “นี่มันซับซ้อนเกินไปแล้ว” พายุถอนหายใจ “เราถูกหลอก ใช้เป็นเครื่องมือ และตอนนี้เรากำลังจะถูกกำจัด” “เราจะทำอย่างไรต่อไปครับท่าน?” เจ้านครถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกังวล พายุหยุดเดิน เขาหันมามองเจ้านคร ดวงตาของเขาฉายแววของความมุ่งมั่นที่กลับมาอีกครั้ง “เราจะไม่ยอมให้เกมนี้จบลงง่ายๆ” “แต่เราจะสู้กับหน่วยรบพิเศษได้อย่างไรครับ?” เจ้านครถาม “เราจะไม่สู้กับพวกเขาโดยตรง” พายุตอบ “เราจะใช้กลยุทธ์ของเรา เราจะเปิดโปง ‘พยัคฆ์ขาว’ ให้ได้ ว่าพวกมันกำลังเล่นตุกติกกับทุกคน” “แล้ว ‘สายฟ้า’ ล่ะครับ?” “เราต้องหาเขาให้เจอ” พายุพูดหนักแน่น “และเมื่อเราเจอเขา เราจะบังคับให้เขาเปิดเผยความจริงทั้งหมด” “แล้วเรื่อง ‘แก๊งเหยี่ยว’ ล่ะครับ? เราจะทำอย่างไร?” “เราจะทำให้ ‘พยัคฆ์ขาว’ เชื่อว่าเราจะจัดการกับ ‘แก๊งเหยี่ยว’ ให้” พายุกล่าว “แต่เราจะใช้โอกาสนั้น เพื่อรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับจุดอ่อนของ ‘พยัคฆ์ขาว’ เอง” “ท่านแน่ใจนะครับว่าทำได้?” เจ้านครถาม “เราไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว” พายุตอบ “เราต้องกลับเกมนี้ให้ได้ ไม่ว่ามันจะอันตรายแค่ไหนก็ตาม” เขาเดินกลับไปที่โต๊ะทำงาน หยิบรูปถ่ายของ ‘สายฟ้า’ ขึ้นมามอง “สายฟ้า… แกเคยเป็นพี่น้องของฉัน แกจะถูกใช้เป็นเครื่องมือของใครไม่ได้อีกแล้ว” ความจริงอันโหดร้ายที่ถูกเปิดเผย ทำให้สถานการณ์ของ ‘เลือดสีรัตติกาล’ เลวร้ายลงกว่าเดิมหลายเท่า สงครามใต้ดินกำลังจะเปลี่ยนรูปแบบไปอีกครั้ง ไม่ใช่แค่การต่อสู้ระหว่างแก๊ง แต่เป็นการต่อสู้กับอำนาจที่มองไม่เห็น และการเมืองที่ซับซ้อนยิ่งกว่าที่เคยคาดคิด