หลังจากกลับจากการพบ ‘เงา’ บรรยากาศในคฤหาสน์ใต้ดินก็เต็มไปด้วยความตึงเครียด พายุเก็บคำพูดของเงาไว้ในใจ เขารู้สึกถึงอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามา และมันอันตรายกว่าที่เขาเคยคาดคิดเอาไว้ “ท่านครับ… ท่านเงาเขาบอกอะไรเรามาบ้าง” เจ้านครถามด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา พายุเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปข้างนอก “เขาบอกว่า… เรากำลังถูกหลอกใช้” “ถูกหลอกใช้… จากใครครับ” “จากคนที่เขาเรียกว่า… ‘เงาที่มองไม่เห็น’” พายุตอบ “คนที่คอยบงการอยู่เบื้องหลังทุกอย่าง ทำให้ ‘ปลายกระบอกปืน’ กับ ‘เลือดสีรัตติกาล’ ต้องสู้กันเอง” “เป็นไปได้อย่างไรครับท่าน” เจ้านครอึ้งไป “ใครกันที่จะมีอำนาจมากขนาดนั้น” “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน” พายุถอนหายใจ “แต่เขากล่าวว่า… คนๆ นั้นอยู่ใกล้ตัวเรามากกว่าที่เราคิด และเขากำลังจะทำให้เราตกเป็นเป้าหมายต่อไป” “ท่านหมายถึง… มีคนในกลุ่มของเรา… เป็นสายลับให้กับศัตรูอย่างนั้นหรือครับ” เจ้านครถามด้วยความตกใจ “ฉันไม่แน่ใจ” พายุตอบ “แต่เราต้องเริ่มตรวจสอบทุกคนอย่างละเอียด… โดยเฉพาะคนที่เราไว้ใจที่สุด” “แต่ท่านครับ… ถ้าเราเริ่มสงสัยทุกคน… แล้วใครจะเหลือให้เราไว้ใจได้อีกเล่าครับ” เจ้านครมองพายุด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความกังวล “ฉันรู้ว่ามันยาก” พายุกล่าว “แต่เราไม่มีทางเลือกอื่น… ความปลอดภัยของพวกเราทุกคนขึ้นอยู่กับเรื่องนี้” “แล้ว… ข้อมูลที่ท่านเงาให้มาเกี่ยวกับ ‘นารา’ ล่ะครับ มีอะไรเพิ่มเติมหรือไม่” “มี” พายุหยิบเอกสารที่ได้จากเจ้านครขึ้นมา “ท่านเงารายงานว่า… ‘นารา’ กำลังรวบรวมกำลังพลของ ‘ปลายกระบอกปืน’ ที่เหลืออยู่จริง และเธอไม่ได้ทำเพียงลำพัง… มีนักธุรกิจคนหนึ่งชื่อ ‘วิชัย’ เข้ามาให้การสนับสนุนเธออย่างเต็มที่” “วิชัย… ผมไม่เคยได้ยินชื่อเขาครับท่าน” “เขาเป็นนักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์รายใหญ่… ที่เพิ่งเข้ามาลงทุนในเมืองของเราได้ไม่นาน” พายุอธิบาย “มีข่าวลือว่า… เขามีความเกี่ยวข้องกับกลุ่มอิทธิพลนอกกฎหมาย… และอาจจะเป็นผู้ที่อยู่เบื้องหลังการมาถึงของ ‘นารา’ ในย่านอุตสาหกรรมเก่า” “ท่านครับ… ผมว่า ‘วิชัย’ นี่แหละ… ที่อาจจะเป็น ‘เงาที่มองไม่เห็น’ ที่ท่านเงาพูดถึง” เจ้านครคาดเดา “ฉันก็คิดเช่นนั้น” พายุเห็นด้วย “แต่เรายังไม่มีหลักฐานที่แน่ชัด… เราต้องหาหลักฐานให้ได้ก่อน” “แล้วเราจะทำอย่างไรครับ” “เราต้องส่งคนของเราเข้าไปสืบข่าวในย่านอุตสาหกรรมเก่า” พายุตัดสินใจ “ให้พวกเขาสืบหาข้อมูลเกี่ยวกับ ‘วิชัย’ และความเชื่อมโยงของเขากับ ‘นารา’ และ… พยายามหาหลักฐานที่เชื่อมโยงพวกเขากับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมด” “ครับท่าน” เจ้านครรับคำ “และอีกอย่างหนึ่ง” พายุเสริม “ฉันต้องการให้เจ้าไปตรวจสอบประวัติของ ‘วิชัย’ อย่างละเอียด… รวมถึง… ตรวจสอบประวัติของคนในกลุ่มของเราทุกคน… โดยเฉพาะคนที่เพิ่งเข้ามาใหม่ หรือคนที่ดูเหมือนจะมีความสัมพันธ์ที่น่าสงสัยกับบุคคลภายนอก” “ท่านครับ… ผมเกรงว่า… เราอาจจะมองข้ามใครบางคนไป” เจ้านครกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ลังเล “หมายความว่าอย่างไร” พายุถาม “ก็… ท่านเงาเขาบอกว่า… คนที่น่ากลัวที่สุด… อาจจะอยู่ใกล้ตัวเราที่สุด” เจ้านครกล่าว “ผมหมายถึง… ท่านเคยคิดถึง… ‘ท่านปีก’ บ้างหรือเปล่าครับ” พายุเงียบไปทันที เขาหันไปมองเจ้านครด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจ “ท่านปีก… หมายถึง… พี่ชายของฉันหรือ” “ใช่ครับท่าน” เจ้านครพยักหน้า “ท่านปีก… เป็นคนที่ท่านไว้ใจมากที่สุด… และเขาก็มีความใกล้ชิดกับท่านมาก… ถ้ามีใครสักคนที่สามารถเข้าถึงข้อมูลลับของเราได้… และมีความสามารถที่จะบงการอะไรบางอย่างอยู่เบื้องหลัง… คนๆ นั้นก็น่าจะเป็นท่านปีก…” คำพูดของเจ้านครทำให้พายุรู้สึกเหมือนถูกฟ้าผ่า เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า ‘ปีก’ พี่ชายที่เขาไว้ใจและรักมากที่สุด จะเป็นคนที่กำลังทรยศเขา เขาเดินไปที่รูปปั้น ‘มังกร’ ที่ตั้งอยู่กลางห้อง ทำจากทองเหลืองขัดเงา ส่องประกายวับวาวใต้แสงไฟ “เป็นไปไม่ได้” พายุพึมพำ “พี่ปีก… เขาไม่มีทางทำแบบนั้น” “ผมก็ไม่อยากเชื่อครับท่าน” เจ้านครกล่าว “แต่… คำพูดของท่านเงามันทำให้ผมอดคิดไม่ได้… ท่านลองนึกดูสิครับ… ตั้งแต่ท่านขึ้นมามีอำนาจ… ท่านปีกก็ดูเหมือนจะสนับสนุนท่านตลอด… แต่ในขณะเดียวกัน… เขาก็เหมือนจะคอย… ‘สังเกตการณ์’ ท่านอยู่ห่างๆ… เหมือนกับว่าเขากำลังรอคอยอะไรบางอย่าง…” “ไม่… ฉันไม่เชื่อ” พายุส่ายหน้าอย่างแรง “พี่ปีก… เขาเป็นคนดี… เขาไม่เคยคิดร้ายกับฉัน” “ผมเข้าใจครับท่าน” เจ้านครกล่าว “แต่… เพื่อความปลอดภัยของท่าน… และของพวกเราทุกคน… เราควรจะลองตรวจสอบท่านปีกดูสักครั้ง… เพื่อความแน่ใจ…” พายุเดินกลับไปนั่งที่โต๊ะทำงาน เขาหยิบรูปถ่ายเก่าๆ ขึ้นมา เป็นรูปของเขากับ ‘ปีก’ ตั้งแต่สมัยที่ยังเป็นเด็ก เล่นสนุกกันอย่างมีความสุข รอยยิ้มของพี่ชายในรูปถ่ายนั้น… เต็มไปด้วยความอบอุ่นและจริงใจ “ฉันจะลองตรวจสอบดู” พายุตัดสินใจ “แต่… ฉันจะทำด้วยความระมัดระวังที่สุด… ฉันจะไม่ยอมให้ใครมาทำลายความสัมพันธ์ของฉันกับพี่ปีก… หรือทำให้พวกเราแตกแยกกัน” “ครับท่าน” เจ้านครพยักหน้า “ส่งคนของเราไปสืบข่าว ‘วิชัย’ และ ‘นารา’ ตามที่วางแผนไว้” พายุออกคำสั่ง “และ… จัดการตรวจสอบประวัติของ ‘ปีก’ อย่างลับๆ… อย่าให้ใครรู้… โดยเฉพาะตัวเขาเอง” “ผมจะจัดการทันทีครับท่าน” เจ้านครรับคำ พายุเงยหน้ามองรูปถ่ายของเขากับ ‘ปีก’ อีกครั้ง ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความหวัง และความกังวลในเวลาเดียวกัน เขาไม่แน่ใจว่าสิ่งที่เขากำลังจะทำนั้นถูกต้องหรือไม่ แต่เขาเชื่อว่า… ความจริงเป็นสิ่งสำคัญที่สุด และเขาต้องค้นหาความจริงให้เจอ… ไม่ว่ามันจะเจ็บปวดเพียงใดก็ตาม “พี่ปีก…” พายุพึมพำชื่อพี่ชายของเขา “พี่กำลังทำอะไรอยู่… พี่กำลังจะทำลายทุกอย่างที่ผมสร้างมาจริงๆ หรือ” ความสงสัยและความไม่ไว้วางใจ เริ่มกัดกินหัวใจของพายุอย่างช้าๆ สงครามที่แท้จริง… อาจจะไม่ได้อยู่บนท้องถนน หรือในสนามรบ… แต่อยู่ภายในใจ… ระหว่างคนที่ไว้ใจที่สุด… กับเงาที่มองไม่เห็น… ที่กำลังคืบคลานเข้ามา…