สายฝนโปรยปรายลงมาอย่างหนัก ท้องฟ้ามืดครึ้มราวกับจะสะท้อนความรู้สึกของเมืองที่กำลังจะเข้าสู่สงครามครั้งใหญ่ พิชิตและอัศวินวิ่งฝ่าสายฝนไปยังจุดนัดพบที่ได้ตกลงกันไว้ พวกเขาเห็นรถของคนของเงามรณะจอดรออยู่หลายคัน "มาแล้ว!" เสียงหนึ่งดังขึ้นเมื่อเห็นทั้งสองคน "รีบขึ้นรถ!" ชายร่างใหญ่คนหนึ่งรีบเปิดประตูรถให้ "ท่านประมุขทรงรออยู่!" อัศวินและพิชิตรีบขึ้นไปบนรถคันหนึ่ง และเมื่อประตูรถปิดลง เสียงฝนที่กระหน่ำใส่กระจกรถก็ดังกลบเสียงอื่นๆ ไปจนหมด "เกิดอะไรขึ้น?" เสียงของท่านประมุขดังขึ้นจากเบาะหลัง ท่านประมุขเป็นชายวัยกลางคน ใบหน้าคมเข้ม แต่แววตาฉายความเหนื่อยล้า "ทำไมเจ้าถึงกลับมาได้?" "ท่านประมุขขอรับ" พิชิตเริ่มเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมด "พยัคฆ์หักหลังพวกเราขอรับ เขาใช้พวกเราเป็นตัวล่อให้กับพวกแสงอำพัน!" "เขาต้องการให้พวกเราตาย เพื่อที่เขาจะได้ฉวยโอกาสบุกโจมตีฐานของแสงอำพัน!" อัศวินเสริม ท่านประมุขฟังอย่างเงียบๆ ใบหน้าของเขาเคร่งขรึมขึ้นเรื่อยๆ "พยัคฆ์..." ท่านประมุขพึมพำชื่อนั้น "ข้าไม่คิดว่าเขาจะกล้าทำถึงขนาดนี้" "เขาคิดว่าพวกเราจะตายแน่ๆ ท่านประมุขขอรับ" พิชิตกล่าว "แต่พวกเราก็รอดออกมาได้ เพราะคนของท่านที่มาช่วย" "ข้ารู้สึกผิดหวังในตัวพยัคฆ์มาก" ท่านประมุขกล่าว "ข้าเคยเชื่อใจเขา แต่เขากลับหักหลังข้า" "แล้วตอนนี้พยัคฆ์อยู่ที่ไหนขอรับ?" อัศวินถาม "เขาจะสู้กับแสงอำพันหรือเปล่า?" "ข้าไม่รู้แน่ชัด" ท่านประมุขตอบ "แต่ข้าคาดว่า เขาคงจะกำลังต่อสู้กับพวกแสงอำพันอยู่" "พวกเราต้องช่วยเขาหรือเปล่าขอรับ?" พิชิตถาม ท่านประมุขเงียบไปครู่หนึ่ง "พยัคฆ์ได้หักหลังพวกเราไปแล้ว เขาเลือกทางของเขาเอง" "แต่ถ้าเขาตาย... บัลลังก์อิฐก็จะตกไปอยู่ในมือของแสงอำพัน" อัศวินท้วง "ถูกต้อง" ท่านประมุขพยักหน้า "และนั่นคือสิ่งที่เราไม่ต้องการให้เกิดขึ้น" "แล้วเราจะทำอย่างไรดีขอรับ?" พิชิตถาม "เราจะไปช่วยพยัคฆ์" ท่านประมุขกล่าว "เราจะไปหยุดยั้งแสงอำพัน! ไม่ว่าพยัคฆ์จะทำอะไรกับเรามาก่อน เขาก็ยังคงเป็นส่วนหนึ่งของโลกใต้ดินของเรา! เราไม่ยอมให้แสงอำพันยึดครองบัลลังก์อิฐไปได้!" "แต่พวกเราจะสู้กับทั้งพยัคฆ์และแสงอำพันหรือขอรับ?" พิชิตถามอย่างไม่แน่ใจ "เราจะสู้กับแสงอำพัน" ท่านประมุขตอบ "ส่วนพยัคฆ์... เราจะดูสถานการณ์อีกที" รถยนต์หลายคันเคลื่อนตัวออกไปท่ามกลางสายฝน มุ่งหน้าไปยังทิศทางที่คาดว่าจะเป็นที่เกิดการปะทะกันระหว่างพยัคฆ์กับแสงอำพัน "ท่านประมุขขอรับ" อัศวินกล่าว "ข้ามีข้อมูลบางอย่างเกี่ยวกับจุดอ่อนของแสงอำพัน" "อะไร?" ท่านประมุขถาม "หัวหน้าหน่วยของแสงอำพัน... เขาชื่อ 'เงา' เขาเป็นคนที่โหดเหี้ยมและเลือดเย็นมาก" อัศวินเล่า "แต่เขามีจุดอ่อนอย่างหนึ่ง... เขากลัวความสูง" "ความสูงอย่างนั้นเหรอ?" ท่านประมุขทวนคำ "น่าสนใจ" "ใช่ขอรับ" อัศวินยืนยัน "ถ้าเราสามารถล่อให้เขาขึ้นไปในที่สูงได้... เราอาจจะมีโอกาสจัดการเขาได้" "ดีมาก" ท่านประมุขกล่าว "พิชิต แกไปบอกคนขับรถ ให้เลี้ยวไปทางตึกร้างริมแม่น้ำ! ข้าว่าที่นั่นน่าจะเป็นที่ที่เงาจะใช้เป็นฐานบัญชาการชั่วคราว" "รับทราบขอรับ!" พิชิตรีบตอบ รถยนต์หลายคันเปลี่ยนทิศทาง มุ่งหน้าไปยังตึกร้างริมแม่น้ำภายใต้สายฝนที่ยังคงโปรยปราย เมื่อไปถึง พวกเขาก็พบกับภาพที่น่าตกตะลึง โกดังที่พวกเขาเพิ่งจะออกมา เกิดการต่อสู้อันดุเดือดขึ้นจริงๆ พยัคฆ์กำลังต่อสู้กับนักฆ่าแสงอำพันจำนวนมากอย่างบ้าคลั่ง เลือดของเขาไหลนองไปทั่วพื้น "พยัคฆ์!" อัศวินตะโกน พยัคฆ์ได้ยินเสียงเรียกของอัศวิน เขามองมาทางรถยนต์ที่เพิ่งมาถึง แต่เขาก็ไม่สามารถหยุดการต่อสู้ได้ "พวกมันเยอะเกินไป!" พยัคฆ์ตะโกนพลางฟันดาบเข้าใส่ศัตรู "ข้าจะสู้จนกว่าจะตาย!" "เราจะช่วยเจ้า!" ท่านประมุขสั่งให้คนของเขาเข้าสมทบการต่อสู้ นักรบของเงามรณะ เข้าปะทะกับนักฆ่าแสงอำพันอย่างดุเดือด เสียงปืน เสียงดาบ และเสียงกรีดร้องดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วบริเวณ "อัศวิน! พิชิต!" ท่านประมุขตะโกนเรียก "พวกเจ้าสองคน! ไปล่อ 'เงา' ออกมา!" "รับทราบขอรับ!" อัศวินและพิชิตตอบรับคำสั่ง ทั้งสองคนกระโดดลงจากรถ และวิ่งเข้าไปในทิศทางที่คาดว่าจะเป็นที่ซ่อนตัวของเงา "เราจะล่อเขาไปที่ตึกร้างนั่น!" อัศวินชี้นิ้วไปยังตึกร้างสูงที่ตั้งตระหง่านอยู่ไม่ไกล "ที่นั่นมีชั้นบนสุดที่สามารถมองเห็นวิวแม่น้ำได้" "ดี! ข้าจะช่วยแก!" พิชิตกล่าว ทั้งสองคนค่อยๆ ย่องเข้าไปในตึกร้าง พวกเขาได้ยินเสียงพูดคุยแว่วๆ มาจากชั้นบน "เงา... ข้าจะจัดการแก!" พิชิตกระซิบ "ระวัง!" อัศวินเตือน ทั้งสองคนค่อยๆ เดินขึ้นบันไดไปอย่างเงียบเชียบ เมื่อถึงชั้นบนสุด พวกเขาก็เห็นชายคนหนึ่งยืนอยู่ที่ระเบียง เขากำลังมองออกไปยังแม่น้ำที่ทอดยาว "เงา!" อัศวินตะโกนเสียงดัง ชายคนนั้นหันกลับมา ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตกใจ "พวกแก!" เงาอุทาน "แกมันก็แค่ไอ้ขี้ขลาด!" พิชิตตะโกน "แกกลัวความสูงไม่ใช่เหรอ! ลงมาสู้กับข้าเดี๋ยวนี้!" เงาถอยหลังไปอย่างรวดเร็ว ดวงตาของเขามองไปรอบๆ อย่างหวาดกลัว "พวกแกจะทำอะไรข้า!" เขาตะโกน "เราจะทำให้แกได้รู้ซึ้งถึงความกลัว!" อัศวินกล่าว แล้วการเผชิญหน้าครั้งสุดท้ายก็เริ่มต้นขึ้น ท่ามกลางสายฝนที่ยังคงตกหนัก และเสียงการต่อสู้ที่ดังมาจากด้านนอก