ตอนที่ 21 — การหักหลังที่คาดไม่ถึง
"พวกแกจะหนีไปไหน" เสียงทุ้มเย็นดังขึ้นจากกลุ่มคนชุดดำ หัวหน้ากลุ่มชายฉกรรจ์ร่างสูงใหญ่ หน้าตาโหดเหี้ยม ก้าวออกมา เขาคือ 'มังกร' มือขวาคนปัจจุบันของหัวหน้าแก๊งบัลลังก์ทอง
"เสือ! แกกล้าหักหลังฉันเหรอ!" มังกรตะโกนใส่เสือ
เสือหน้าซีดเผือด "ฉัน... ฉันไม่ได้หักหลังแก"
"อย่ามาโกหก!" มังกรตวาด "แกพาพวกมันเข้ามาที่นี่เอง!"
"ฉันไม่ได้พาพวกเขาเข้ามา" เสือพยายามแก้ตัว "พวกเขามาหาฉันเอง"
"ฉันไม่สน" มังกรกล่าว "แกทรยศแก๊ง! รับโทษไปซะ!"
มังกรส่งสัญญาณ ลูกน้องของเขากระชากปืนออกมาเล็งไปที่เสือ
"เดี๋ยวก่อน!" พายุตะโกนขึ้น "พวกแกต้องการอะไร!?"
มังกรหันมามองพายุ "ฉันต้องการกำจัดแก! แกคือตัวปัญหาของแก๊งบัลลังก์ทอง!"
"ถ้าพวกแกต้องการกำจัดฉัน ก็มาเผชิญหน้ากับฉันตัวต่อตัวสิ" พายุท้าทาย
"แกคิดว่าแกเป็นใคร!" มังกรหัวเราะเยาะ "ฉันไม่จำเป็นต้องสู้กับแกตรงๆ!"
"งั้นก็หมายความว่าแกขี้ขลาดสินะ" พายุเย้ยหยัน
มังกรหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธ "แก...!"
ในจังหวะที่มังกรกำลังจะออกคำสั่งให้ลูกน้องยิง เสียงปืนดังขึ้นจากที่ไหนสักแห่ง
ปัง! ปัง! ปัง!
กลุ่มคนชุดดำล้มลงไปหลายคน
"อะไรกัน!?" มังกรตะโกน
"หนอยแน่ะ! คิดว่าจะทำอะไรฉันได้!" เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นจากมุมมืด
เงา!
ชายร่างผอมบางในชุดสีดำสนิทปรากฏตัวขึ้น เขามีปืนพกในมือ และกำลังยิงอย่างแม่นยำ
"เงา!" เมขลาอุทาน
"ฉันบอกแล้วไงว่าฉันจะไม่ปล่อยให้พวกแกทำอะไรตามใจชอบ" เงากล่าว
"แกเป็นใครกันแน่!" มังกรตะโกนถาม
"ฉันคือคนที่คอยดูแลความถูกต้อง" เงาตอบ
"แกมันก็แค่ไอ้พวกที่คอยหาเรื่องใส่ตัว!" มังกรตวาด "จับมันมาให้ฉัน!"
แต่เงาก็ว่องไวมาก เขากระโดดหลบไปมา และยิงโต้ตอบได้อย่างคล่องแคล่ว ลูกน้องของมังกรทยอยล้มลงไปเรื่อยๆ
"เสือ! แกจะทำอะไร!" มังกรตะโกนถามเสือที่ยืนตัวแข็งทื่อ
เสือได้สติ "ฉัน... ฉันไม่ยอมให้แกทำแบบนี้!"
เสือคว้ามีดสั้นที่เหน็บอยู่ที่เอว แล้วพุ่งเข้าใส่เงา
"ระวัง!" พายุตะโกน
แต่เงาก็สามารถปัดป้องมีดของเสือได้อย่างง่ายดาย และใช้ปืนตบเข้าที่ใบหน้าของเสือจนสลบไป
"ดูเหมือนว่าแกจะอ่อนแอลงไปเยอะนะ เสือ" เงากล่าว
มังกรเห็นโอกาสจึงรีบวิ่งหนีไปพร้อมกับลูกน้องที่เหลือ
"แกหนีไปก่อน ฉันจะจัดการที่นี่เอง" เงาบอกพายุและเมขลา
"แล้วท่านล่ะ" พายุถาม
"ฉันจะตามเก็บกวาดที่นี่เอง" เงาตอบ "และถ้าพวกแกอยากได้เอกสารที่ว่า ก็ตามฉันมาที่เซฟเฮาส์ของฉัน"
เงาให้ที่อยู่ของเซฟเฮาส์แก่พายุและเมขลา ก่อนจะหายตัวไปในความมืด
"เราต้องไปกันแล้ว" เมขลากล่าว
"แต่เสือล่ะ" พายุถาม
"เขาปลอดภัยแล้ว" เมขลาตอบ "และถึงแม้เขาจะเจ็บตัวไปบ้าง เขาก็ยังมีความสามารถที่จะเอาตัวรอดได้"
ทั้งสองรีบออกจากโกดังร้าง พวกเขามองไปรอบๆ เห็นเพียงซากศพของลูกน้องแก๊งบัลลังก์ทอง และเสือที่นอนสลบอยู่
"ฉันไม่เคยคิดเลยว่าเงาจะปรากฏตัวออกมาแบบนี้" พายุกล่าว
"ฉันก็เหมือนกัน" เมขลาตอบ "เขาดูเหมือนจะรู้เรื่องราวเกี่ยวกับอดีตของพ่อเธอพอสมควร"
"แล้วเราจะเชื่อเขาได้แค่ไหน" พายุถาม
"เรายังไม่รู้" เมขลาตอบ "แต่ถ้าเขาจะให้เอกสารนั้นแก่เรา เราก็ต้องลองเสี่ยงดู"
ทั้งสองรีบเดินทางไปยังเซฟเฮาส์ของเงา พวกเขารู้สึกถึงอันตรายที่ยังคงคุกคามอยู่รอบตัว แต่ในขณะเดียวกันก็มีความหวังที่จะได้พบกับความจริงที่ซ่อนเร้นมานาน
เมื่อไปถึงเซฟเฮาส์ของเงา พวกเขาพบว่ามันเป็นอพาร์ตเมนต์ธรรมดาๆ แห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในย่านที่ไม่ค่อยมีคนพลุกพล่าน
เงาต้อนรับพวกเขาด้วยท่าทีสงบนิ่ง เขาเชิญทั้งสองเข้าไปนั่งในห้องนั่งเล่นที่ตกแต่งอย่างเรียบง่าย
"พวกแกคงอยากจะได้เอกสารพวกนี้สินะ" เงาพูด พร้อมกับยื่นกล่องเหล็กเก่าๆ ใบหนึ่งให้พายุ
พายุรับกล่องมาด้วยมือที่สั่นเทา เขากล่าวขอบคุณเงา ก่อนจะเปิดมันออก ข้างในเต็มไปด้วยเอกสารเก่าๆ จำนวนมาก
"นี่คือเอกสารทั้งหมดที่พ่อของแกพยายามจะขโมยไป" เงากล่าว "ฉันเก็บมันไว้เพราะฉันรู้ว่าสักวันหนึ่ง มันจะต้องมีประโยชน์"
"แล้วท่านรู้เรื่องราวทั้งหมดเกี่ยวกับเรื่องนี้ใช่ไหม" พายุถาม
"ใช่" เงาตอบ "ฉันรู้ทุกอย่าง"
"แล้วท่านเป็นใครกันแน่" เมขลาถาม
"ฉันเคยเป็นเพื่อนสนิทของพ่อแก" เงาตอบ "เราเคยทำงานร่วมกันมาก่อน"
"แล้วทำไมท่านถึงไม่เคยติดต่อกับพวกเราเลย" พายุถาม
"ฉันต้องหลบซ่อนตัว" เงากล่าว "หลังจากที่พ่อของแกเสียชีวิต ฉันก็รู้ว่าแก๊งบัลลังก์ทองกำลังตามล่าฉันอยู่"
"แล้วทำไมท่านถึงไม่บอกเรื่องนี้กับใคร" พายุถาม
"ฉันกลัวว่าถ้าฉันบอกไป พวกแกก็จะตกอยู่ในอันตรายไปด้วย" เงาตอบ "และฉันก็ไม่มีหลักฐานที่แน่นหนาพอที่จะเปิดโปงแก๊งบัลลังก์ทองได้"
"แล้วตอนนี้ล่ะ" พายุถาม "ตอนนี้ท่านมีหลักฐานแล้วใช่ไหม"
"ใช่" เงากล่าว "เอกสารพวกนี้ คือหลักฐานสำคัญที่จะสาวไปถึงตัวการที่แท้จริง"
พายุหยิบเอกสารแผ่นหนึ่งขึ้นมาดู มันเป็นบันทึกของพ่อเขาเอง ที่บันทึกเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้น
"พ่อของฉัน..." พายุพึมพำ น้ำตาเริ่มคลอ
"ฉันเสียใจด้วยนะ พายุ" เงากล่าว "พ่อของแกเป็นคนที่ดีมาก เขาพยายามต่อสู้เพื่อความถูกต้อง แต่เขาก็ต้องเสียสละชีวิตไป"
"แล้วท่านจะช่วยเราเปิดโปงแก๊งบัลลังก์ทองใช่ไหม" พายุถาม
"แน่นอน" เงาตอบ "นี่คือเวลาที่เหมาะสมแล้ว ที่จะยุติความชั่วร้ายของแก๊งบัลลังก์ทองให้ได้"
พายุและเมขลามองหน้ากัน พวกเขารู้ดีว่าการต่อสู้ครั้งใหญ่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น การเปิดโปงความจริงอาจนำมาซึ่งอันตรายที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม แต่พวกเขาก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมัน เพื่อความยุติธรรม และเพื่อความทรงจำของพ่อของพายุ.
4,259 ตัวอักษร