ตอนที่ 20 — เงาที่ปรากฏตัวในคราบมิตร
"เสืออยู่ที่ไหน" พายุถามเมขลาขณะที่พวกเขากำลังนั่งอยู่ในรถคันหนึ่ง จอดอยู่ห่างจากแหล่งที่คาดว่าจะเป็นที่ซ่อนของเสือ
เมขลาชำเลืองมองโทรศัพท์ในมือ "ลูกน้องของฉันเจอเขาแล้ว เขาอยู่ที่โกดังร้างริมแม่น้ำทางฝั่งตะวันตกของเมือง"
"แน่ใจนะว่าเขาอยู่ที่นั่นคนเดียว" พายุถามอย่างระแวง
"แน่ใจ" เมขลาตอบ "แต่ก็ยังมีลูกน้องของเขาอีกสองสามคน คอยอารักขาอยู่"
"เราจะเข้าหาเขายังไง" พายุถาม "ถ้าเราปรากฏตัวตรงๆ เขาอาจจะตกใจและหนีไป หรืออาจจะเตรียมพร้อมต่อสู้"
"ฉันมีแผน" เมขลาพูดขึ้น "เราจะเข้าไปแบบเป็นมิตรก่อน เราจะบอกเขาว่าเรามาเพื่อขอความช่วยเหลือ และจะให้ค่าตอบแทนอย่างงาม"
"แล้วถ้าเขาไม่ยอมร่วมมือล่ะ" พายุถาม
"เราก็ต้องหาทางบีบบังคับเขา" เมขลาตอบ "แต่เราจะใช้ไม้แข็งเป็นทางเลือกสุดท้าย"
ทั้งสองลงจากรถและเดินเข้าไปยังโกดังร้างแห่งนั้น บรรยากาศรอบข้างเงียบสงัด มีเพียงเสียงคลื่นซัดฝั่งกระทบกับเสาไม้เก่าๆ ของโกดัง
เมื่อพวกเขาเข้าไปใกล้ ประตูโกดังไม้เก่าก็ถูกเปิดออก ชายร่างท้วมหน้าตาบูดบึ้ง ใบหน้ามีรอยแผลเป็นปรากฏตัวขึ้น เขาคือเสือ อดีตมือขวาของหัวหน้าแก๊งบัลลังก์ทอง
"พวกแกเป็นใคร" เสือถามเสียงห้าว "ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน"
"เราชื่อพายุ" พายุแนะนำตัว "และนี่คือเมขลา เพื่อนของฉัน"
เสือเลิกคิ้วสูง "พายุ? แกคือหัวหน้าแก๊งพายุทมิฬสินะ"
"ใช่" พายุตอบ "เรามาที่นี่เพื่อขอความช่วยเหลือจากท่าน"
"ความช่วยเหลือ?" เสือหัวเราะเสียงดัง "แกคิดว่าฉันจะช่วยแกได้อย่างไร ในเมื่อแกคือศัตรูของแก๊งบัลลังก์ทอง"
"เราไม่ได้มาในฐานะศัตรู" เมขลาพูดขึ้น "เรามาในฐานะคนที่ต้องการความจริง"
"ความจริงอะไร" เสือถาม สายตาจับจ้องมาที่เมขลา
"ความจริงเกี่ยวกับอดีต" เมขลาตอบ "เกี่ยวกับคดีที่เกิดขึ้นเมื่อยี่สิบปีก่อน การตายของพ่อของพายุ"
เสือเงียบไปครู่หนึ่ง แววตาที่เคยแข็งกร้าวฉายแววบางอย่างที่อ่านไม่ออก "เรื่องนั้นมันผ่านมานานแล้ว"
"แต่สำหรับเรา มันยังเป็นเรื่องที่สำคัญมาก" พายุเสริม "เราเชื่อว่าท่านน่าจะรู้เรื่องราวบางอย่างเกี่ยวกับเรื่องนี้"
"แล้วถ้าฉันรู้ล่ะ จะให้พวกแกอะไร" เสือถาม เขาเริ่มสนใจ
"เราพร้อมจะจ่าย" พายุบอก "ด้วยเงิน หรือด้วยสิ่งอื่นที่ท่านต้องการ"
เสือครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะเดินนำทั้งสองเข้าไปในโกดัง "เข้ามาข้างในก่อน"
ภายในโกดังค่อนข้างมืด มีเพียงแสงไฟจากหลอดไฟเก่าๆ ที่กระพริบติดๆ ดับๆ เศษฝุ่นลอยฟุ้งในอากาศ กลิ่นอับชื้นคละคลุ้ง
"พวกแกต้องการรู้อะไร" เสือถาม ขณะที่เขานั่งลงบนเก้าอี้เก่าๆ ตัวหนึ่ง
"เราอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับพ่อของฉัน" พายุถาม "ท่านเป็นคนใกล้ชิดกับหัวหน้าแก๊งคนก่อน ใช่ไหม"
"ใช่" เสือยอมรับ "ฉันอยู่กับแก๊งมาตั้งแต่ยังเด็ก หัวหน้าคนก่อน เขาไว้ใจฉันมาก"
"แล้วท่านรู้จักพ่อของฉันไหม" พายุถาม
เสือเงียบไปอีกครั้ง "รู้จัก" เขาตอบเสียงเบา "เขาเคยเป็นคนของแก๊งเรามาก่อน"
"เคยเป็น?" พายุถามด้วยความประหลาดใจ "แล้วทำไมเขาถึง..."
"เขาถูกหักหลัง" เสือพูดขึ้น "เขาพยายามจะขโมยข้อมูลบางอย่างของแก๊งไป แต่ก็ถูกจับได้เสียก่อน"
"ขโมยข้อมูลอะไร" พายุถาม
"ข้อมูลเกี่ยวกับการค้ายาเสพติดของแก๊งบัลลังก์ทอง" เสือตอบ "พ่อของแก เขาอยากจะเปิดโปงเรื่องนี้ แต่เขาก็ทำไม่สำเร็จ"
"แล้วใครเป็นคนหักหลังเขา" พายุถามอย่างร้อนรน
"หัวหน้าแก๊งคนก่อน" เสือตอบ "เขาไม่ยอมให้ใครมาทำลายชื่อเสียงของแก๊ง"
"แล้วท่านรู้ได้อย่างไร" พายุถาม
"ฉันเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด" เสือตอบ "ฉันเห็นเขาถูกจับตัวไป และฉันก็เห็นเขาถูกสังหาร"
"แล้วท่านไม่ทำอะไรเลยเหรอ" พายุถามด้วยความผิดหวัง
"ฉันทำอะไรไม่ได้" เสือกล่าว "ตอนนั้นฉันยังเด็กเกินไป และหัวหน้าแก๊งเขามีอำนาจมาก"
"แต่ท่านก็น่าจะพยายามช่วยเขา" พายุโต้แย้ง
"ฉันพยายามแล้ว" เสือตอบ "แต่ก็ไม่สำเร็จ"
"แล้วทำไมท่านถึงไม่เคยบอกเรื่องนี้กับใครเลย" เมขลาถาม
"เพราะฉันกลัว" เสือตอบ "ฉันกลัวว่าแก๊งบัลลังก์ทองจะตามมาเก็บฉัน"
"แล้วตอนนี้ ทำไมท่านถึงยอมบอกเรา" พายุถาม
"เพราะฉันเบื่อแล้ว" เสือตอบ "เบื่อกับการต้องหลบๆ ซ่อนๆ เบื่อกับการต้องอยู่ภายใต้เงาของแก๊งบัลลังก์ทอง"
"เราต้องการหลักฐาน" พายุบอก "ท่านพอจะจำอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้อีกบ้างไหม"
เสือครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง "มีเอกสารบางอย่าง" เขาพูดขึ้น "ที่พ่อของแกพยายามจะขโมยไป ฉันจำได้ว่ามันซ่อนอยู่ที่ไหน"
"อยู่ที่ไหน" พายุถามอย่างตื่นเต้น
"ในห้องลับของหัวหน้าแก๊งคนก่อน" เสือตอบ "แต่ถ้าจะเข้าไปในนั้นได้ ต้องมีกุญแจพิเศษ"
"ท่านมีกุญแจนั้นไหม" พายุถาม
"มี" เสือตอบ "แต่ฉันไม่แน่ใจว่ามันยังใช้ได้อยู่หรือเปล่า"
"เราต้องลองดู" พายุยืนยัน
"แล้วเรื่องของ 'เงา' ล่ะ" เมขลาถาม "ท่านเคยได้ยินชื่อนี้มาก่อนไหม"
เสือขมวดคิ้ว "เงา?" เขาครุ่นคิด "ไม่เคยได้ยิน"
"เขาเป็นคนเก็บเอกสารที่เกี่ยวข้องกับพ่อของฉันไว้" เมขลาอธิบาย "เราคิดว่าเขาอาจจะเป็นคนเดียวกับที่พ่อของฉันเคยไว้ใจ"
"ฉันไม่รู้เรื่องจริงๆ" เสือตอบ "แต่ถ้าพ่อของแกไว้ใจใครคนนั้น เขาก็อาจจะเป็นคนสำคัญ"
"แล้วถ้าเราขอเอกสารนั้นจากท่านล่ะ" พายุถาม
"ฉันจะให้" เสือตอบ "แต่มีข้อแม้"
"ข้อแม้คืออะไร" พายุถาม
"พวกแกต้องช่วยฉันจัดการกับแก๊งบัลลังก์ทอง" เสือกล่าว "ฉันเบื่อกับการต้องอยู่ภายใต้การปกครองของพวกเขาแล้ว"
"ตกลง" พายุตอบทันที "เราจะช่วยท่าน"
ในขณะที่พายุและเมขลากำลังจะออกจากโกดังนั้น เสียงฝีเท้าดังขึ้นจากด้านนอก
"ใครนั่น" เสือตะโกนถาม
ลูกน้องของเสือสองคนวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา "นายครับ! มีคนบุกเข้ามา!"
พายุและเมขลาหันไปมอง ประตูโกดังถูกกระแทกเปิดออก กลุ่มคนชุดดำพร้อมอาวุธครบมือบุกเข้ามา
"แก๊งบัลลังก์ทอง!" เสืออุทานด้วยความตกใจ
"ดูเหมือนว่าเราจะถูกหักหลัง" พายุพูดเสียงเครียด
4,460 ตัวอักษร