เงาเลือดกลางมหานคร

ตอนที่ 24 / 42

ตอนที่ 24 — หักเหลี่ยมของเบื้องบน

เสียงปืนดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วบริเวณท่าเรือน้ำลึกคลองเตย พัชราภากระโดดหลบหลังตู้คอนเทนเนอร์อย่างรวดเร็ว กระสุนปืนพุ่งเฉียดหัวเธอไปอย่างหวุดหวิด เสียงตะโกนสั่งการและเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดดังผสมปนเปกันไปหมด “ถอย! ถอย!” พัชราภาตะโกนผ่านวิทยุสื่อสาร “เราต้องล่าถอย! ยังไม่ถึงเวลาปะทะตรงๆ!” ทีมสืบสวนค่อยๆ ถอยร่นออกมาจากบริเวณที่เกิดเหตุ ขณะที่เสียงปืนยังคงดังต่อเนื่อง มาร์โคที่คอยควบคุมสถานการณ์จากรถที่จอดอยู่ห่างออกไป ตะโกนสั่งการผ่านวิทยุ “พัชราภา! คุณเป็นอะไรไหม! รีบออกมา!” “ฉันปลอดภัย!” พัชราภาตอบ “แต่เราพลาดไปแล้ว! คนของลอเรนโซ่มาเร็วกว่าที่เราคิด!” “ลิลลี่หายไปไหนแล้ว!” มาร์โคถาม “เธอหนีไปแล้ว!” พัชราภาตอบ “แต่ก่อนที่เธอจะไป เธอพูดถึงเรื่องที่ลอเรนโซ่มีพันธมิตรเป็นนักธุรกิจใหญ่ในไทย และกำลังจะใช้ที่นี่เป็นฐานฟอกเงิน!” “อะไรนะ!” มาร์โคอุทาน “นี่มันใหญ่กว่าที่เราคิดไว้เยอะเลย!” พัชราภารีบวิ่งไปยังรถของเธอที่จอดซุ่มอยู่ เธอกระโดดเข้าไปในรถและสตาร์ทเครื่องยนต์ทันที “มาร์โค! เราต้องกลับไปที่สถานีตำรวจ! ฉันต้องรีบตรวจสอบข้อมูลทั้งหมด!” มาร์โคขับรถตามพัชราภาออกมาจากท่าเรือด้วยความเร็วสูง ขณะที่รถตำรวจอีกหลายคันกำลังมุ่งหน้าไปยังจุดเกิดเหตุ เมื่อกลับถึงสถานีตำรวจ พัชราภาแทบจะไม่มีเวลาพักหายใจ เธอนั่งลงที่โต๊ะทำงานและเริ่มตรวจสอบข้อมูลที่ได้มาทั้งหมด รวมถึงรายชื่อนักธุรกิจที่เธอสงสัย “เราจะเริ่มต้นจากตรงไหนดี” มาร์โคถาม “อันโตนิโอเคยพูดถึงธุรกิจที่ลอเรนโซ่จะเข้ามาควบคุม” พัชราภาพึมพำ “เขากล่าวถึงธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ โรงแรม และธุรกิจบันเทิง” “ถ้าอย่างนั้น เราก็ต้องเริ่มจากธุรกิจพวกนั้น” มาร์โคเสนอ “แต่รายชื่อนักธุรกิจที่ลิลลี่พูดถึงมันกว้างมาก” พัชราภาถอนหายใจ “เราต้องการข้อมูลที่เจาะจงกว่านี้” ทันใดนั้น โทรศัพท์ของพัชราภาก็ดังขึ้น เป็นเบอร์ของสารวัตรใหญ่ “ว่าไงครับสารวัตร” “พัชราภา มีข่าวสำคัญ” เสียงสารวัตรใหญ่ฟังดูเคร่งเครียด “เราได้รับรายงานว่ามีกลุ่มบุคคลพยายามจะเข้ามาแทรกแซงการสืบสวนของเรา” “หมายความว่ายังไงครับ” พัชราภาถาม “มีเอกสารบางอย่างเกี่ยวกับคดีนี้หายไปจากห้องเก็บของกลาง” สารวัตรใหญ่กล่าว “และมีพยานบางคนถูกข่มขู่” “ใครเป็นคนทำ!” พัชราภาถามเสียงดัง “เรายังไม่รู้แน่ชัด” สารวัตรใหญ่ตอบ “แต่เบาะแสที่ได้มา ชี้ไปที่บุคคลที่มีอำนาจในวงการธุรกิจ และอาจจะมีความเกี่ยวข้องกับแก๊งรอสซี่” พัชราภาหน้าซีดเผือด “สารวัตรครับ ผมคิดว่าเราเจอพันธมิตรของลอเรนโซ่แล้ว” “ฉันก็คิดเช่นนั้น” สารวัตรใหญ่กล่าว “ตอนนี้เรากำลังตรวจสอบกล้องวงจรปิดที่ห้องเก็บของกลางอยู่ แต่คุณต้องระวังตัวให้มาก พัชราภา นี่ไม่ใช่แค่คดีมาเฟียธรรมดาแล้ว มันเกี่ยวพันกับคนที่มีอำนาจสูงกว่านั้นมาก” “ผมเข้าใจครับสารวัตร” พัชราภาตอบรับ “ผมจะระวังตัวให้ถึงที่สุด” เมื่อวางสายจากสารวัตรใหญ่ พัชราภาก็หันไปหามาร์โค “เรื่องมันใหญ่กว่าที่เราคิดไว้เยอะ มาร์โค” “ผมรู้” มาร์โคตอบ “การที่คนในวงการธุรกิจพยายามแทรกแซงการสืบสวน แสดงว่าพวกเขากลัวว่าเราจะเปิดโปงความจริง” “เราต้องรีบหาหลักฐานมัดตัวพวกนั้นให้ได้” พัชราภากล่าว “ก่อนที่พวกเขาจะกำจัดเรา หรือทำลายหลักฐานทั้งหมด” ทั้งสองคนเริ่มไล่เรียงรายชื่อนักธุรกิจที่มีชื่อเสียงในวงการที่อาจจะเกี่ยวข้องกับธุรกิจของลอเรนโซ่ พวกเขาใช้เวลาหลายชั่วโมงในการค้นหาข้อมูล วิเคราะห์ความเชื่อมโยง และพยายามหาจุดอ่อน “ฉันเจออะไรบางอย่าง” มาร์โคอุทานขึ้นมาพลางชี้ไปที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ “คุณวิทย์ชัย เจ้าของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ยักษ์ใหญ่ มีข่าวลือว่าเขามีปัญหาทางการเงินอย่างหนักในช่วงที่ผ่านมา และเขาก็กำลังจะมีดีลใหญ่ที่กรุงเทพฯ” “คุณวิทย์ชัย…” พัชราภาทวนชื่อ “เขาเป็นหนึ่งในนักธุรกิจที่ทรงอิทธิพลที่สุดในประเทศ” “และดูเหมือนว่าเขาจะมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับนักการเมืองบางคนด้วย” มาร์โคเสริม “นี่แหละคือพันธมิตรที่ลอเรนโซ่กำลังมองหา” พัชราภาพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ “เขาต้องการนักธุรกิจที่มีเส้นสายและมีอำนาจ เพื่อที่จะเข้ามาดำเนินธุรกิจในไทยได้อย่างสะดวก” “แล้วเราจะทำยังไงต่อไป” “เราต้องสืบเรื่องของคุณวิทย์ชัยอย่างละเอียด” พัชราภากล่าว “เราต้องหาหลักฐานให้ได้ว่าเขามีส่วนเกี่ยวข้องกับลอเรนโซ่จริงหรือไม่ และที่สำคัญที่สุด เราต้องหาว่าดีลใหญ่ที่เขากำลังจะทำนั้นคืออะไร” “แต่การจะเข้าถึงข้อมูลของเขาไม่ง่ายเลยนะพัชราภา” มาร์โคกล่าว “ฉันรู้” พัชราภาตอบ “แต่เราไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว ถ้าเราอยากจะหยุดยั้งแผนการของลอเรนโซ่ เราต้องสาวไปให้ถึงตัวการที่อยู่เบื้องหลัง” พัชราภามองไปยังรูปถ่ายของลอเรนโซ่บนโต๊ะทำงาน แววตาของเธอมุ่งมั่นกว่าเดิม เธอรู้ดีว่าการต่อสู้ครั้งนี้ไม่ใช่แค่การไล่ล่าอาชญากร แต่เป็นการต่อสู้กับอำนาจมืดที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใต้สังคมชั้นสูง การเปิดเผยความจริงครั้งนี้อาจจะนำมาซึ่งผลกระทบที่ใหญ่หลวงเกินกว่าที่เธอจะคาดเดาได้

3,928 ตัวอักษร