"อัญมณีแห่งราตรี..." วิชัยพึมพำ ชื่อนี้ดังก้องอยู่ในหัวของเขา ภาพความทรงจำในอดีตฉายซ้ำขึ้นมาอย่างเลือนราง เขาจำได้ว่าเมื่อครั้งยังเด็ก พ่อของเขาเคยเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับอัญมณีล้ำค่าที่หายสาบสูญไปอย่างลึกลับ มันเป็นตำนานที่เล่าขานกันในหมู่ตระกูลยากูซ่า เป็นเครื่องรางศักดิ์สิทธิ์ที่สืบทอดกันมาหลายชั่วอายุคน และมีพลังอำนาจพิเศษบางอย่างที่ยังไม่มีใครสามารถอธิบายได้ "คุณพอจะทราบไหมว่า 'อัญมณีแห่งราตรี' มีลักษณะอย่างไร" วิชัยถามชายร่างท้วมด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง ชายร่างท้วมส่ายหน้าช้าๆ "ไม่เคยเห็นของจริงหรอก" เขาตอบ "แต่... ได้ยินเขาเล่ากันว่า มันเป็นจี้ที่แกะสลักจากหยกสีดำสนิท มีลวดลายเหมือนเกล็ดมังกรพันรอบ และ... ตรงกลางมีอัญมณีสีแดงก่ำเหมือนเลือดหยดหนึ่ง" คำอธิบายนั้นทำให้วิชัยใจเต้นแรง เกือบจะหลุดออกจากอก ลวดลายเกล็ดมังกร... สีดำสนิท... อัญมณีสีแดงก่ำ... มันตรงกับภาพที่พ่อเคยวาดให้เขาดูเมื่อครั้งยังเด็ก มันคือ 'หยกมังกร' ที่เขาตามหาอยู่จริงๆ "แล้ว... ใครเป็นคนครอบครองมันในตอนนี้" วิชัยถามต่อ พยายามควบคุมเสียงไม่ให้สั่นเครือ "นั่นแหละ... ที่ผมไม่ทราบ" ชายร่างท้วมตอบ "ข่าวลือก็มีอยู่หลายกระแส บางคนบอกว่ามันถูกซ่อนไว้ในวัดเก่าแก่ บางคนก็ว่ามันอยู่ที่ผู้มีอิทธิพลคนหนึ่งในวงการใต้ดิน... แต่ที่แน่ๆ คือ 'มังกรดำ' กำลังพยายามหาทางครอบครองมันให้ได้" "ทำไมพวกเขาถึงต้องการมัน" ยูมิถาม ดวงตาเบิกกว้างด้วยความสงสัย "อำนาจ" ชายร่างท้วมตอบสั้นๆ "ว่ากันว่า... ใครก็ตามที่ครอบครอง 'อัญมณีแห่งราตรี' จะมีอำนาจเหนือทุกสิ่ง... สามารถควบคุมทุกอย่างได้ดั่งใจปรารถนา" วิชัยยืนนิ่งไปครู่หนึ่ง เขาพยายามประมวลผลข้อมูลทั้งหมดที่ได้รับมา 'หยกมังกร' ที่เขาตามหา ไม่ใช่แค่ของโบราณล้ำค่า แต่มันคือ 'อัญมณีแห่งราตรี' ในตำนาน และแก๊งค์ 'มังกรดำ' คือผู้ที่กำลังพยายามแย่งชิงมันไป "ขอบคุณมากครับ" วิชัยกล่าวกับชายร่างท้วม "ถ้ามีข่าวคราวอะไรเพิ่มเติม... คุณติดต่อผมได้ที่เบอร์นี้" เขาหยิบบัตรธุรกิจออกมาให้ ชายร่างท้วมรับบัตรไปมอง "ผม... จะไม่บอกใครเรื่องที่คุณมาที่นี่" เขาให้คำมั่น "แต่... ก็ระวังตัวด้วย พวก 'มังกรดำ' ไม่ใช่เล่นๆ" หลังจากทำแผลให้อาคาอิเรียบร้อยแล้ว วิชัยก็พายูมิและอาคาอิออกมาจากคลินิกเถื่อน พวกเขากลับขึ้นรถลีมูซีนอีกครั้ง บรรยากาศในรถเต็มไปด้วยความตึงเครียด "คุณวิชัยคะ" ยูมิเอ่ยขึ้นมา "คุณคิดว่า... 'มังกรดำ' คือคนที่ส่งคนมาโจมตีเราในตอนแรกใช่ไหมคะ" "มีความเป็นไปได้สูง" วิชัยตอบ "พวกมันต้องการ 'หยกมังกร' และพวกมันคงรู้ว่าเรากำลังตามหามันอยู่" "แล้ว... เราจะทำยังไงต่อไปคะ" ยูมิถาม เธอรู้สึกถึงอันตรายที่คุกคามเข้ามาทุกขณะ วิชัยมองออกไปนอกหน้าต่าง สายตาของเขาสะท้อนภาพของเมืองหลวงยามค่ำคืนที่เต็มไปด้วยแสงสีอันหวือหวา "ผมต้องหาทางเผชิญหน้ากับพวกมัน" เขาตอบ "และผมต้องทำให้แน่ใจว่า 'หยกมังกร' จะไม่ตกไปอยู่ในมือของคนชั่ว" "แต่... คุณอาคาอิยังบาดเจ็บอยู่เลยนะคะ" ยูมิท้วง "ผมรู้" วิชัยพยักหน้า "เราจะพาอาคาอิไปพักฟื้นที่ปลอดภัยก่อน จากนั้น... ผมจะเริ่มแผนการของผม" วิชัยขับรถมุ่งหน้าไปยังโรงแรมหรูแห่งหนึ่งที่เขาจองไว้ล่วงหน้า เขาต้องการที่พักที่ปลอดภัยและสะดวกสบายสำหรับอาคาอิ "คุณยูมิ" วิชัยกล่าวขณะขับรถ "ผมต้องขอโทษที่คุณต้องมาเจอเรื่องอันตรายแบบนี้" "ไม่เป็นไรค่ะ" ยูมิตอบ "ฉัน... ฉันก็มีส่วนผิดเหมือนกัน" "คุณผิดอะไร" วิชัยถาม "ถ้าฉันไม่... ไม่ซุ่มซ่ามจนทำ 'หยกมังกร' หลุดมือ... คุณอาคาอิก็คงไม่ต้องบาดเจ็บแบบนี้" ยูมิกล่าวเสียงแผ่วเบา "อย่าโทษตัวเองเลย" วิชัยปลอบ "อุบัติเหตุเกิดขึ้นได้เสมอ สิ่งสำคัญที่สุดตอนนี้คือการดูแลอาคาอิให้หายดี และหาทางแก้ไขปัญหานี้" เขาจอดรถที่หน้าโรงแรมหรูแห่งหนึ่ง พนักงานโรงแรมรีบเข้ามาเปิดประตูรถและช่วยพยุงอาคาอิลงจากรถ "ผมจะจัดการเรื่องห้องพักเอง" วิชัยบอกยูมิ "คุณช่วยดูอาคาอิไปก่อนนะ" "ค่ะ" ยูมิรับคำ วิชัยเดินเข้าไปที่เคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ เขาแจ้งความประสงค์ขอเช็คอินห้องพักสำหรับสามท่าน พนักงานสาวสวยยิ้มแย้มต้อนรับ "ยินดีต้อนรับค่ะ" พนักงานสาวกล่าว "ไม่ทราบว่าคุณลูกค้าต้องการห้องพักประเภทไหนคะ" "ห้องสวีทครับ" วิชัยตอบ "มีห้องที่สามารถเชื่อมต่อกันได้สองห้องไหมครับ" "ได้ค่ะ" พนักงานสาวตรวจสอบในระบบ "เรามีห้องสวีทพิเศษที่มีห้องนอนสองห้อง และห้องนั่งเล่นขนาดใหญ่หนึ่งห้องค่ะ" "ดีมาก" วิชัยกล่าว "ผมขอจองห้องนั้นครับ" หลังจากจัดการเรื่องห้องพักเรียบร้อยแล้ว วิชัยก็กลับมาหาอาคาอิและยูมิ เขาช่วยกันพยุงอาคาอิขึ้นไปยังห้องพัก "คุณยูมิ" วิชัยกล่าว "คุณพักห้องนี้ไปก่อน ผมจะพักอีกห้องหนึ่ง อาคาอิจะอยู่ห้องนี้กับคุณ" "แต่... คุณวิชัยคะ" ยูมิรีบโต้ "คุณจะอยู่คนเดียวได้ยังไงคะ" "ผมมีแผนของผม" วิชัยยิ้มบางๆ "คุณไม่ต้องห่วง ผมจะคอยระวังอยู่ห่างๆ" ยูมิลังเลเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้า "ก็ได้ค่ะ ขอบคุณมากนะคะ คุณวิชัย" วิชัยพาอาคาอิไปที่เตียง และช่วยให้เขานอนพักอย่างสบาย เขามอบยาแก้ปวดและผ้าพันแผลที่เขาเตรียมไว้ให้อาคาอิ "ถ้ามีอะไร... บอกยูมิได้เลยนะ" วิชัยบอกอาคาอิ "ขอบคุณครับ... วิชัย" อาคาอิกล่าวเสียงแผ่วเบา วิชัยมองอาคาอิด้วยความห่วงใย เขาหันไปหายูมิ "ผมไปก่อนนะ" "ค่ะ" ยูมิพยักหน้า วิชัยเดินออกจากห้องพักไป เขาเดินไปยังห้องสวีทอีกห้องหนึ่งที่อยู่ติดกัน เขาปิดประตูลงกลอนอย่างเงียบเชียบ เมื่อเข้ามาในห้องพัก วิชัยก็ถอนหายใจยาว เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาและเริ่มพิมพ์ข้อความ "ถึง... ท่านประธาน" ข้อความเริ่มต้นขึ้น "ผมพบเบาะแสสำคัญเกี่ยวกับ 'หยกมังกร' มันคือ 'อัญมณีแห่งราตรี' ที่อยู่ในตำนาน และมีแก๊งค์ 'มังกรดำ' กำลังพยายามแย่งชิงไป" เขารอสักครู่ ก่อนจะพิมพ์ต่อ "ผมได้พาอาคาอิไปรักษาตัวแล้ว และกำลังวางแผนที่จะเผชิญหน้ากับพวกมัน" "ผม... ต้องการคำแนะนำจากท่าน" วิชัยพิมพ์ "ผมควรจะทำอย่างไรต่อไป" หลังจากส่งข้อความ วิชัยก็เอนหลังพิงโซฟา เขารู้สึกเหนื่อยล้า แต่ในขณะเดียวกันก็มีความมุ่งมั่นที่จะทำภารกิจให้สำเร็จ "ไม่ว่ายังไง... ผมต้องเอา 'หยกมังกร' กลับมาให้ได้" วิชัยพึมพำกับตัวเอง "และต้องปกป้องยูมิด้วย" แสงไฟจากภายนอกส่องเข้ามาในห้องพัก ทำให้เงาของวิชัยทอดยาวไปบนพื้น เขาจ้องมองออกไปนอกหน้าต่าง ภาพเมืองหลวงที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวาดูเหมือนจะอยู่ไกลแสนไกลจากโลกที่เขาต้องเผชิญหน้า