ตอนที่ 32 — การบุกคฤหาสน์
เมื่อวิชัยได้รับข้อมูลว่าคฤหาสน์ที่ซ่อนตัวของแก๊งค์ "มังกรดำ" ตั้งอยู่ที่ใด เขาไม่รอช้าที่จะมุ่งหน้าไปที่นั่นทันที เขาขับรถแข่งกับเวลา หัวใจเต้นแรงด้วยความกังวลถึงความปลอดภัยของยูมิ
"พวกแกเล่นกับไฟแล้ว" วิชัยพึมพำกับตัวเอง เขาบีบพวงมาลัยแน่น ดวงตาฉายแววเด็ดเดี่ยว "ฉันจะเผาทุกอย่างที่แกมีให้เป็นเถ้าถ่าน"
เขาติดต่อ "สหาย" อีกครั้ง "ฉันกำลังจะบุกคฤหาสน์ของ 'มังกรดำ' ช่วยเตรียมกำลังเสริมให้พร้อม ฉันไม่ต้องการให้มีใครรอดออกไปได้"
"รับทราบครับ" เสียงตอบกลับมาอย่างหนักแน่น "เราจะรอสัญญาณจากคุณ"
วิชัยขับรถมาถึงบริเวณรอบนอกของคฤหาสน์ เขาเห็นกำแพงสูงตระหง่านและรั้วเหล็กที่ดูแข็งแรง รอบๆ คฤหาสน์มีต้นไม้ใหญ่ปกคลุมหนาทึบ ทำให้ยากต่อการสังเกตการณ์จากภายนอก
"มันไม่ใช่แค่คฤหาสน์ธรรมดา" วิชัยวิเคราะห์ "ต้องมีระบบรักษาความปลอดภัยแน่นหนาแน่ๆ"
เขาจอดรถไว้ในที่ที่ห่างไกลพอสมควร และเริ่มเดินเท้าเข้าไปใกล้คฤหาสน์อย่างเงียบเชียบ เขาใช้ทักษะการสะกดรอยที่ร่ำเรียนมาอย่างดีในการหลบหลีกกล้องวงจรปิดและเซ็นเซอร์ต่างๆ
เมื่อเข้าไปใกล้กำแพง วิชัยก็ได้ยินเสียงฝีเท้าของยามที่เดินตรวจตรา เขาหยุดนิ่ง ซ่อนตัวอยู่หลังพุ่มไม้หนาทึบ รอจนกว่ายามจะเดินผ่านไป
"ต้องหาทางเข้าไปให้ได้" วิชัยคิด "และต้องหาทางช่วยยูมิออกมาให้เร็วที่สุด"
เขาเดินสำรวจไปตามแนวรั้ว จนกระทั่งพบส่วนที่ดูอ่อนแอที่สุด เป็นจุดที่รั้วเหล็กเชื่อมต่อกับกำแพงอิฐ ซึ่งดูเหมือนจะมีรอยร้าวเล็กน้อย
"นี่แหละ" วิชัยยิ้มมุมปาก เขาวางแผนที่จะปีนผ่านจุดนี้
ด้วยพละกำลังและความคล่องแคล่ว วิชัยปีนข้ามรั้วเข้าไปในบริเวณคฤหาสน์ได้อย่างเงียบเชียบ เขาลงมายืนบนพื้นหญ้าที่นุ่มนวล ยิ่งทำให้การเคลื่อนไหวของเขาไร้เสียง
เขาค่อยๆ เดินย่องไปตามเงาของต้นไม้ใหญ่ มุ่งหน้าไปยังตัวอาคารหลักของคฤหาสน์
ขณะที่เขากำลังจะเข้าไปใกล้ตัวอาคาร วิชัยก็ได้ยินเสียงฝีเท้าหลายคู่ดังมาจากด้านหน้าของคฤหาสน์
"พวกมันกำลังจะออกไปไหนกัน?" วิชัยสงสัย เขาหมอบลงซ่อนตัวอยู่หลังรูปปั้นหินขนาดใหญ่
เขาเห็นกลุ่มคนในชุดสูทสีดำหลายคนเดินออกมาจากประตูหน้าของคฤหาสน์ พวกเขากำลังขึ้นรถที่จอดรออยู่
"รถลีมูซีนคันนั้น..." วิชัยจำได้ทันที "นี่มันรถที่พาอาคาอิกับยูมิไป!"
เขาเห็นร่างของอาคาอิและยูมิถูกพาตัวออกมา พวกเธอดูไม่เป็นอันตรายใดๆ แต่ใบหน้าของยูมิซีดเผือด
"ยูมิ!" วิชัยแทบจะตะโกนออกมา แต่เขาก็ระงับเสียงไว้ได้
เขาเห็นว่าพวกแก๊งค์ "มังกรดำ" กำลังจะพาทั้งสองคนออกไปจากคฤหาสน์
"แผนของฉันต้องเปลี่ยนแล้ว" วิชัยคิด "ฉันต้องตามพวกมันไป"
เขาตัดสินใจที่จะไม่เข้าคฤหาสน์ในตอนนี้ แต่จะตามรถคันนั้นไปก่อน เพื่อประเมินสถานการณ์และหาโอกาสช่วยเหลือยูมิ
วิชัยรีบวิ่งกลับไปที่รถของเขา และสตาร์ทเครื่องยนต์ เขาขับรถออกจากที่ซ่อนอย่างรวดเร็ว มุ่งหน้าตามรถลีมูซีนสีดำคันนั้นไป
"พวกแกหนีฉันไม่พ้นหรอก" วิชัยกล่าวขณะที่ขับรถ "ไม่ว่าพวกแกจะไปที่ไหนก็ตาม"
เขาขับรถตามรถลีมูซีนไปอย่างระมัดระวัง พยายามรักษาช่วงระยะห่างให้พอเหมาะ เพื่อไม่ให้ถูกจับได้
รถลีมูซีนขับออกจากคฤหาสน์และมุ่งหน้าไปยังใจกลางเมือง วิชัยสังเกตเห็นว่ารถคันนั้นไม่ได้ขับไปที่ใดที่หนึ่งอย่างแน่นอน แต่กลับวนเวียนอยู่ในย่านธุรกิจที่คึกคัก
"พวกมันกำลังจะทำอะไร?" วิชัยสงสัย "หรือว่ากำลังจะเอา 'หยกมังกร' ไปแลกกับอะไรบางอย่าง?"
เขาเห็นรถลีมูซีนเลี้ยวเข้าไปในลานจอดรถใต้ดินของอาคารสำนักงานแห่งหนึ่ง วิชัยรีบตามเข้าไปจอดรถในจุดที่ลับตาคน
เขาลงจากรถและเดินตามกลุ่มคนในชุดสูทสีดำเข้าไปในลิฟต์ พวกเขากำลังจะขึ้นไปยังชั้นบนสุดของอาคาร
"ชั้นบนสุด... ที่นั่นต้องเป็นที่ของผู้มีอำนาจแน่ๆ" วิชัยคิด
เมื่อลิฟต์เปิดออก วิชัยก็เห็นโถงทางเดินที่หรูหรา และมีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยยืนประจำอยู่ทุกมุม
เขาแอบมองดูกลุ่มคนเหล่านั้นเดินเข้าไปในห้องประชุมขนาดใหญ่ห้องหนึ่ง วิชัยตัดสินใจที่จะแอบเข้าไปสังเกตการณ์
เขาเดินย่องไปตามทางเดินอย่างเงียบเชียบ จนกระทั่งเจอประตูห้องที่เปิดแง้มอยู่ เขาแอบมองเข้าไป และเห็นภาพที่ทำให้เขาแทบยืนไม่อยู่
ยูมิถูกจับมัดไว้กับเก้าอี้กลางห้องประชุม เธอมีรอยฟกช้ำเล็กน้อย แต่ก็ยังมีสติ เธอพยายามมองหาทางหลบหนี
และที่สำคัญที่สุด วิชัยเห็นชายคนหนึ่งนั่งอยู่ที่หัวโต๊ะ เขาสวมชุดสูทสีดำสนิท และมีใบหน้าที่เย็นชา
"ท่านประธาน..." วิชัยอุทานในใจ "ท่านประธานของตระกูล... ที่แท้ก็คือหัวหน้าใหญ่ของ 'มังกรดำ'!"
ทุกอย่างกระจ่างแจ้งในทันที แรงจูงใจทั้งหมด ความสัมพันธ์ทั้งหมดที่ซ่อนเร้นอยู่เบื้องหลัง
"นี่มัน... แผนการที่อันตรายจริงๆ" วิชัยคิด "ท่านประธาน... ทรยศเราได้อย่างไร"
เขาเห็นว่าชายคนนั้นกำลังพูดคุยกับยูมิ "ยูมิ... เจ้าไม่รู้ตัวเลยหรือ ว่าคนที่เจ้ากำลังตามหา... คือคนที่กำลังจะทำลายทุกอย่างของเจ้า"
"ฉันไม่เข้าใจที่คุณพูดค่ะ" ยูมิตอบเสียงสั่นเครือ
"เจ้ากำลังตามหา 'หยกมังกร' ใช่ไหม" ชายคนนั้นยิ้มเยาะ "และเจ้าคิดว่าพี่ชายของเจ้า... คือคนที่ถูกลักพาตัวไป"
"พี่ชายของฉันอยู่ที่ไหนคะ!" ยูมิตะโกน "คุณทำอะไรกับพี่ชายของฉัน!"
"พี่ชายของเจ้า... กำลังจะถูกสังหาร" ชายคนนั้นหัวเราะ "เพราะเขาเป็นอุปสรรคต่อแผนการของข้า"
วิชัยรู้สึกถึงความโกรธที่พลุ่งพล่านไปทั่วร่าง "เจ้าคนทรยศ!" เขาตะโกนออกมา และก้าวเข้าไปในห้องประชุม
"วิชัย!" ยูมิอุทานด้วยความตกใจ
"เจ้า... มาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร" ชายคนนั้นมองวิชัยด้วยสายตาไม่พอใจ
"ฉันมาเพื่อหยุดเจ้า" วิชัยกล่าว "และเพื่อช่วยยูมิ"
"เจ้าคิดว่าเจ้าจะทำอะไรได้?" ชายคนนั้นถาม "คนของข้ามีมากมายนัก"
"แต่นั่น... ไม่ใช่ปัญหาของฉัน" วิชัยยิ้มอย่างเยือกเย็น "เพราะคนที่มากับฉัน... ก็มีไม่น้อยเช่นกัน"
ทันใดนั้น ประตูห้องประชุมก็ถูกพังเข้ามา กำแพงอิฐด้านหนึ่งก็ถูกกระแทกจนพังทลายลงมา ชายฉกรรจ์ในชุดสีดำของวิชัย พร้อมกับ "สหาย" ของเขา กรูเข้ามาในห้องประชุม
การต่อสู้เพื่อปกป้องยูมิ และเพื่อเปิดโปงความจริงอันโหดร้าย ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว.
4,716 ตัวอักษร