สัญลักษณ์ที่สลักอยู่บนฐานรูปสลักนั้นเป็นภาษาโบราณที่รินดาคุ้นเคยอย่างดี เป็นภาษาที่ใช้กันในหมู่สายลับและองค์กรใต้ดินที่ทำงานในแถบยุโรปตะวันออกในช่วงสงครามเย็น เธอเคยเห็นมันครั้งหนึ่งในแฟ้มลับสมัยที่ยังทำงานให้กับหน่วยงาน "ดวงดาวสีดำ" "นี่มัน..." รินดาพึมพำ "สัญลักษณ์ของ 'เงาแห่งวนา' นี่นา" อเล็กเซย์มองเธออย่างไม่เข้าใจ "เงาแห่งวนา? มันคืออะไร?" "เป็นองค์กรลับที่ทรงอิทธิพลมากในอดีต" รินดาอธิบาย พลางลูบไล้สัญลักษณ์นั้นด้วยปลายนิ้ว "พวกเขาทำงานเหมือนปรมาจารย์ด้านการข่าวกรองและการลอบสังหาร ว่ากันว่ามีเครือข่ายกว้างขวางและมีทรัพยากรมากมาย" "แล้วมันมาเกี่ยวอะไรกับที่นี่?" อเล็กเซย์ถาม ใบหน้าของเขาเริ่มฉายแววตึงเครียด "ฉันไม่แน่ใจ" รินดาตอบ "แต่การที่สัญลักษณ์นี้มาอยู่ที่นี่ มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่" เธอเงยหน้าขึ้นมองรูปสลัก "มาร์ตินต้องรู้เรื่องนี้" รินดาใช้ปลายมีดพกของเธอค่อยๆ แซะไปตามร่องรอยของสัญลักษณ์นั้น เธอรู้สึกถึงความไม่มั่นคงของฐานหินอ่อนนั้น "ฉันว่า... มันมีกลไกบางอย่างซ่อนอยู่" "ระวังนะ" อเล็กเซย์เตือน เขาคอยมองซ้ายมองขวา สังเกตความเคลื่อนไหวรอบตัว ทันใดนั้นเอง รินดาก็สัมผัสได้ถึงการขยับเพียงเล็กน้อยของฐานรูปสลัก เธอออกแรงดันมันอีกครั้ง พร้อมกับใช้มีดแซะเข้าไปในรอยแยกนั้น "เจอแล้ว!" ฐานหินอ่อนค่อยๆ เลื่อนเปิดออก เผยให้เห็นโพรงที่มืดมิดอยู่ข้างใต้ กลิ่นอับชื้นลอยขึ้นมาปะทะจมูก "ข้างในมีอะไร?" อเล็กเซย์ถาม เขาขยับเข้ามาใกล้ "ไม่รู้สิ" รินดาตอบ "แต่ฉันว่าเราต้องลงไปดู" เธอหยิบไฟฉายจากกระเป๋าข้างเอวขึ้นมา แล้วเปิดมันส่องลงไปในโพรง "ดูเหมือนจะเป็นทางเดินลับ" "คุณจะลงไปจริงๆ เหรอ" อเล็กเซย์ถามด้วยความเป็นห่วง "เราไม่รู้ว่าข้างในมีอะไร" "เราไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว" รินดาบอก "ที่นี่อาจจะเป็นที่ซ่อนของมาร์ติน หรืออย่างน้อยก็ต้องมีเบาะแสสำคัญอยู่ที่นั่น" เธอมองอเล็กเซย์ "คุณจะไปด้วยกันไหม?" อเล็กเซย์ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้า "แน่นอน" เขาตอบ "เรามาด้วยกัน เราก็ต้องผ่านมันไปด้วยกัน" รินดาเป็นคนแรกที่โรยตัวลงไปในโพรง เธอลงสู่พื้นอย่างเงียบเชียบ แล้วใช้ไฟฉายส่องไปรอบๆ ทางเดินนั้นปูด้วยอิฐโบราณ มีลักษณะแคบและค่อนข้างลาดลงไปด้านล่าง "ข้างล่างดูเหมือนจะเป็นห้องเล็กๆ" รินดาตะโกนบอก อเล็กเซย์ตามลงมา สมทบกับรินดาในทางเดินนั้น "ที่นี่... สบายดีกว่าข้างบนเยอะ" อเล็กเซย์พูดพลางปัดฝุ่นที่เกาะอยู่บนเสื้อผ้า "อย่าเพิ่งวางใจ" รินดาตอบ "เราไม่รู้ว่าใครเป็นคนสร้างทางเดินนี้ขึ้นมา และมีจุดประสงค์อะไร" ทั้งสองเดินลึกเข้าไปในทางเดินนั้น จนกระทั่งมาถึงห้องเล็กๆ ห้องหนึ่งที่อยู่ปลายทาง ภายในห้องนั้นว่างเปล่า มีเพียงกล่องไม้เก่าๆ วางอยู่กลางห้อง "กล่องนั่น..." รินดาเดินเข้าไปใกล้ "น่าจะเป็นของมาร์ติน" เธอค่อยๆ เปิดฝากล่องออก ข้างในมีเอกสารจำนวนหนึ่ง และรูปถ่ายเก่าๆ วางซ้อนกันอยู่ "นี่มันอะไรกัน?" อเล็กเซย์ถามเมื่อเห็นรูปถ่ายเหล่านั้น รูปถ่ายเหล่านั้นเป็นภาพถ่ายของดิมิทรี เปโตรฟ ในช่วงเวลาต่างๆ ของชีวิต ตั้งแต่ยังเด็ก จนกระทั่งโตเป็นนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จ แต่สิ่งที่ทำให้รินดาและอเล็กเซย์ตกใจที่สุด คือรูปถ่ายบางส่วนที่ดิมิทรีถ่ายคู่กับบุคคลที่ไม่คุ้นเคย แต่ชุดที่พวกเขาใส่ และสภาพแวดล้อมในรูปนั้น บ่งบอกได้ถึงยุคสมัยที่แตกต่างออกไป "นี่มันรูปเก่ามากๆ" รินดาหยิบรูปถ่ายรูปหนึ่งขึ้นมาดู "ดูจากเสื้อผ้าแล้ว... น่าจะประมาณ 30-40 ปีก่อน" "แล้วมีรูปของเขาตั้งแต่เด็กด้วย" อเล็กเซย์หยิบรูปอื่นขึ้นมา "ใครกันที่เก็บรูปพวกนี้ไว้?" รินดาหยิบเอกสารที่อยู่ข้างๆ กล่องขึ้นมาดู เป็นบันทึกรายวันของมาร์ตินที่เขียนด้วยลายมือหวัดๆ "นี่คือบันทึกของมาร์ติน" รินดาอ่าน "เขาเขียนถึงการสืบสวนเรื่องของดิมิทรี เปโตรฟ... เขาเริ่มสงสัยในตัวดิมิทรีตั้งแต่เมื่อหลายปีก่อน" "สงสัยเรื่องอะไร?" "มาร์ตินสงสัยว่าดิมิทรีอาจจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับ 'เงาแห่งวนา'" รินดาอ่านต่อ "เขาพบว่าดิมิทรีมีความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนกับบุคคลบางคนในอดีต ซึ่งเป็นสมาชิกขององค์กรนั้น" "แล้วรูปถ่ายพวกนี้ล่ะ" "เป็นหลักฐาน" รินดาตอบ "มาร์ตินพยายามรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของดิมิทรีกับ 'เงาแห่งวนา' เขาเชื่อว่ามีบางอย่างที่ดิมิทรีปกปิดเอาไว้" รินดาหยิบรูปถ่ายใบหนึ่งขึ้นมาดูเป็นพิเศษ รูปนั้นเป็นรูปของชายหนุ่มสองคนยืนถ่ายรูปคู่กัน ชายคนหนึ่งคือดิมิทรีในวัยหนุ่ม ส่วนอีกคนหนึ่ง... รินดาจำใบหน้าของเขาได้ทันที "นี่มัน..." รินดาแทบจะเปล่งเสียงออกมาไม่ได้ "นี่มันท่านประธานของเรานี่!" อเล็กเซย์หันมามองเธอด้วยความตกใจ "ท่านประธาน? คุณหมายถึง..." "ใช่" รินดาพยักหน้า "คนที่มอบหมายภารกิจให้เรา... ท่านประธานลีโอโพลด์" ความจริงที่ปรากฏขึ้นตรงหน้า ทำให้ทั้งรินดาและอเล็กเซย์รู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังหมุนคว้าง ภาพของท่านประธานลีโอโพลด์ที่พวกเขาเชื่อมั่นมาตลอด กลับกลายเป็นส่วนหนึ่งของปริศนาที่ซับซ้อนและอันตราย "เป็นไปไม่ได้" อเล็กเซย์ส่ายหน้า "ท่านประธานไม่น่าจะ..." "เราไม่รู้แน่" รินดาขัดขึ้น "แต่หลักฐานมันอยู่ตรงหน้าเรา" เธอหยิบรูปถ่ายอื่นๆ ขึ้นมาดูอีกครั้ง "มีรูปของท่านประธานกับดิมิทรีอีกหลายใบ... พวกเขาดูสนิทสนมกันมาก" "แล้วเรื่องที่เกิดขึ้นกับบริษัทของเราล่ะ" อเล็กเซย์ถาม "การโจมตีที่เราเจอ... มันเกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้?" "ฉันไม่รู้" รินดาตอบ "แต่ฉันว่าเรากำลังเข้าใกล้ความจริงมากขึ้นเรื่อยๆ" เธอเก็บเอกสารและรูปถ่ายทั้งหมดใส่ในกล่องไม้ "เราต้องนำเรื่องนี้ไปบอกผู้ที่เกี่ยวข้อง" "แต่เราจะบอกใครได้" อเล็กเซย์ถาม "ในเมื่อท่านประธานเองก็อาจจะมีส่วนเกี่ยวข้อง?" "เราจะหาคนที่ไว้ใจได้" รินดาตอบ "ตอนนี้เราต้องรีบออกจากที่นี่ก่อน" ทันใดนั้นเอง เสียงฝีเท้าดังมาจากทางเดินด้านบน "มีคนมา!" อเล็กเซย์ตะโกน ทั้งสองรีบปิดฝากล่องไม้ แล้วมองหน้ากันด้วยความกังวล