"แต่ฉันต้องการข้อแลกเปลี่ยน" รินดาพูดเสียงหนักแน่น ดวงตาของเธอจับจ้องไปยังชายร่างใหญ่ที่มีรอยแผลเป็นบนใบหน้า ซึ่งยืนอยู่ตรงหน้าเธอในความมืดสลัวของคลังสินค้าเก่า อากาศหนาวเย็นจากแม่น้ำเริ่มคืบคลานเข้ามา แต่ความร้อนระอุจากความตึงเครียดกลับแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ รินดาเห็นเงาตะคุ่มของลูกน้องชายอีกฝ่ายยืนกระจายอยู่รอบๆ คอยสังเกตการณ์ทุกการเคลื่อนไหว ชายที่มีรอยแผลเป็นหัวเราะเบาๆ ในลำคอ "ข้อแลกเปลี่ยน? เธอคิดว่าตอนนี้เธอยังมีสิทธิ์ต่อรองงั้นหรือ? เอกสารนั่นควรจะอยู่ที่ฉันแล้วตั้งแต่วันที่เราตกลงกัน" "ข้อตกลงครั้งก่อนมันมีเงื่อนไขที่ต่างออกไป" รินดาตอบอย่างใจเย็น เธอพยายามควบคุมการเต้นของหัวใจที่เต้นระรัวผิดปกติ "ในเมื่อคุณต้องการเอกสารนี้มากขนาดนั้น ฉันมั่นใจว่าคุณคงไม่ต้องการให้ใครรู้เรื่องนี้" "หมายความว่ายังไง" ชายคนนั้นก้าวเข้ามาใกล้ขึ้น สายตาของเขาส่อแววสงสัยระคนไม่พอใจ "อย่ามาเล่นลิ้นกับฉัน เธอกำลังเล่นกับไฟ" "ฉันกำลังเสนอทางออกที่ดีที่สุดให้กับคุณ" รินดาไม่หลบสายตา "ถ้าเอกสารนี้ตกไปอยู่ในมือของดิมิทรี หรือคนอื่นๆ ที่ไม่ใช่คุณ มันจะส่งผลกระทบต่อผลประโยชน์ของคุณมากแค่ไหน" ชายคนนั้นหยุดนิ่งไปชั่วครู่ เหมือนกำลังประเมินคำพูดของรินดา "เธอรู้เรื่องของฉันกับดิมิทรีได้ยังไง?" "โลกมันกลม" รินดาตอบพลางก้าวเท้าไปข้างหน้าเล็กน้อย กระเป๋าเอกสารในมือของเธอถูกยกขึ้นเล็กน้อย "และธุรกิจของพวกคุณก็ไม่ได้ซับซ้อนอย่างที่คิด ฉันรู้ว่าคุณกำลังพยายามจะโค่นล้มอำนาจของดิมิทรี และเอกสารนี้คือเครื่องมือสำคัญของคุณ" "แล้วถ้าฉันไม่เชื่อเธอ ล่ะ?" ชายคนนั้นถาม พลางมองไปรอบๆ ราวกับจะส่งสัญญาณให้ลูกน้องเตรียมพร้อม "เธอคิดว่าเธอจะหนีไปจากที่นี่ได้ยังไง?" "คุณจะหนีไปไม่ได้" อเล็กเซย์ปรากฏตัวขึ้นจากเงามืดด้านข้างของรินดา เขาก้าวออกมาพร้อมกับปืนพกที่ชี้ตรงไปยังชายมีรอยแผลเป็น ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยวที่รินดาไม่เคยเห็นมาก่อน "และถ้าคุณทำร้ายเธอ ผมจะไม่ปล่อยให้คุณมีชีวิตรอดกลับไป" บรรยากาศในคลังสินค้าเปลี่ยนจากความตึงเครียดกลายเป็นความอันตรายที่ปะทุขึ้นทันที ลูกน้องของชายมีรอยแผลเป็นชักปืนออกมาเช่นกัน รินดาเห็นว่าสถานการณ์กำลังจะบานปลายเกินกว่าที่เธอคาดการณ์ไว้ "อเล็กเซย์ ถอยไป!" รินดาร้องเสียงแหลม เธอก้าวไปขวางหน้าอเล็กเซย์อย่างรวดเร็ว "อย่าเพิ่งทำอะไร" "แต่เขา..." อเล็กเซย์โต้ "ฉันบอกให้ถอย" รินดากล่าวเสียงเข้ม "นี่คือสิ่งที่ฉันต้องจัดการเอง" ชายมีรอยแผลเป็นมองรินดา สลับกับมองอเล็กเซย์ที่ยืนคุมเชิงอยู่ "แผนของเธอซับซ้อนกว่าที่ฉันคิดนะ สายลับ" "ฉันไม่ได้มาเล่นเกมกับคุณ" รินดาพูด "ฉันมีข้อเสนอที่ยุติธรรม ถ้าคุณยอมรับ เราทุกคนจะปลอดภัย และคุณจะได้สิ่งที่ต้องการ" "ข้อเสนอ?" ชายคนนั้นเลิกคิ้ว "ฉันมีปืนหลายกระบอกอยู่ที่นี่ และเธอก็มีแค่ปืนพกกับเอกสารปลอมๆ" "เอกสารนี้ไม่ใช่ของปลอม" รินดาเปิดกระเป๋าเอกสารออก เผยให้เห็นเอกสารหลายแผ่นที่จัดเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบ "และฉันไม่ได้มาคนเดียว" ทันใดนั้น เสียงไซเรนของรถตำรวจก็ดังใกล้เข้ามาอย่างรวดเร็ว แสงไฟสีน้ำเงินแดงสาดส่องเข้ามาในคลังสินค้า ทำให้เงาที่เคยปกคลุมอยู่เริ่มชัดเจนขึ้น "อะไรกันเนี่ย!" ชายมีรอยแผลเป็นร้องเสียงหลง พลางหันไปมองนอกคลังสินค้าด้วยความตกใจ "พวกแกเป็นใครกันแน่!" "ฉันบอกแล้วไงคะว่าฉันไม่ได้มาคนเดียว" รินดายิ้มมุมปาก "ตำรวจที่นี่ไม่ชอบพวกนักธุรกิจนอกกฎหมายสักเท่าไหร่" ชายมีรอยแผลเป็นหน้าเสีย เขาหันไปตะโกนสั่งลูกน้อง "ถอย! รีบถอยออกไป!" แต่ก็สายเกินไป เสียงปืนดังขึ้นจากภายนอก รินดาผลักอเล็กเซย์ลงไปกับพื้นทันที เธอเองก็หมอบลงเช่นกัน เสียงปืนดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วบริเวณ "นี่มันไม่ใช่แผนของเรา!" รินดาตะโกนเสียงดังลอดเสียงปืน "ใครกันแน่ที่บอกข้อมูลนี้ให้ตำรวจ!" อเล็กเซย์เงยหน้าขึ้นมองรินดาด้วยความสับสน "คุณไม่ได้แจ้งตำรวจเหรอ?" "ไม่!" รินดาตอบ "มีใครบางคนกำลังเล่นเกมที่ซับซ้อนกว่าที่เราคิด" ชายมีรอยแผลเป็นและลูกน้องของเขาพยายามหาทางหนี แต่ถูกสกัดกั้นจากทั้งสองทาง ท่ามกลางความโกลาหลนั้น รินดาเหลือบไปเห็นเงาร่างหนึ่งที่เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วอยู่บริเวณทางออกฉุกเฉิน ร่างนั้นสวมเสื้อคลุมสีดำ ปิดบังใบหน้ามิดชิด "คนนั้น!" รินดาชี้ไปยังเงาร่างนั้น "เขาไม่ใช่ตำรวจ!" ก่อนที่เธอจะทันได้ทำอะไร ชายมีรอยแผลเป็นก็คว้าโอกาสนั้น วิ่งตรงไปยังทิศทางที่รินดาชี้ เขาผลักลูกน้องของตัวเองให้บังกระสุน ก่อนจะหายลับไปในความมืด รินดาลุกขึ้นยืน เธอเห็นอเล็กเซย์ก็ลุกขึ้นเช่นกัน "คุณไม่เป็นอะไรนะ?" "ไม่เป็นไร" อเล็กเซย์ตอบ "แล้วคนเมื่อกี้... เขาคือใคร?" "ฉันไม่แน่ใจ" รินดากล่าวพลางวิ่งไปทางที่เงาร่างนั้นหายไป "แต่ดูเหมือนว่าเรากำลังถูกหลอกอีกครั้ง" เธอไปถึงบริเวณทางออกฉุกเฉิน เห็นเพียงประตูที่เปิดอ้าออก และกลิ่นอายบางอย่างที่คุ้นเคย... กลิ่นน้ำหอมของผู้หญิง "กลิ่นนี้..." รินดาพึมพำ "เป็นไปไม่ได้..."