ตอนที่ 17 — ล่อเสือเข้าถ้ำ ณ ท่าเรือ
ถนนลาดยางที่ทอดยาวผ่านทิวทัศน์อันงดงามของกัมพูชา บัดนี้ได้นำพาอรอนงค์และเมษามายังจุดหมายปลายทางสำคัญที่พวกเขาได้วางแผนไว้เป็นอย่างดี ท่าเรือสินค้าที่ตั้งอยู่ริมแม่น้ำโขงแห่งนี้ คือศูนย์กลางการลักลอบขนส่งสินค้าผิดกฎหมายภายใต้การดูแลของเครือข่ายมังกรดำ และเป็นเป้าหมายหลักในการปฏิบัติภารกิจครั้งนี้
“คุณแน่ใจนะคะอรอนงค์ ว่านี่คือที่ที่เราจะใช้ในการล่อพวกมัน” เมษาถามขณะที่รถยนต์เช่าจอดนิ่งอยู่ห่างจากตัวท่าเรือพอสมควร สภาพของท่าเรือดูคึกคัก แต่ก็แฝงไว้ด้วยความน่าสงสัย มีตู้คอนเทนเนอร์วางเรียงรายเป็นจำนวนมาก เรือสินค้าขนาดเล็กและขนาดใหญ่จอดเทียบท่าสลับกันไปมา และมีคนงานจำนวนหนึ่งกำลังขนถ่ายสินค้าอย่างขะมักเขม้น
อรอนงค์สบสายตาเมษา ดวงตาของเขามีประกายแห่งความมุ่งมั่น “ใช่… เมษา… ที่นี่คือ… ‘จุด’… ‘เริ่มต้น’… ‘ของ’… ‘ทุกสิ่ง’… ‘ที่’… ‘เรา’… ‘กำลัง’… ‘ตามหา’… ‘และ’… ‘กำลัง’… ‘จะ’… ‘ทำลาย’… ‘มัน’…”
“แล้ว… ‘แผน’… ‘ของเรา’… ‘คือ’… ‘อะไร’… ‘คะ’…” เมษาถามต่อ “เราจะ… ‘ทำให้’… ‘พวก’… ‘มัน’… ‘เชื่อ’… ‘ได้อย่างไร’… ‘ว่า’… ‘เรา’… ‘คือ’… ‘ผู้’… ‘ซื้อ’… ‘ราย’… ‘ใหม่’…”
“เรา… ‘จะ’… ‘ใช้’… ‘ของ’… ‘ที่’… ‘ท่าน’… ‘นายพล’… ‘เตรียม’… ‘ไว้’… ‘ให้’…” อรอนงค์อธิบาย “มันคือ… ‘สินค้า’… ‘ล่อ’… ‘ที่’… ‘ถูก’… ‘สร้าง’… ‘ขึ้น’… ‘มา’… ‘ให้’… ‘ดู’… ‘เหมือน’… ‘จริง’… ‘ที่สุด’… ‘แต่’… ‘ภายใน’… ‘มัน’… ‘คือ’… ‘อุปกรณ์’… ‘บันทึก’… ‘เสียง’… ‘และ’… ‘วิดีโอ’… ‘ชั้นยอด’… ‘ที่จะ’… ‘จับ’… ‘ทุก’… ‘การ’… ‘เคลื่อนไหว’… ‘ของ’… ‘พวก’… ‘มัน’…”
“แล้ว… ‘เรา’… ‘จะ’… ‘ส่ง’… ‘สัญญาณ’… ‘ไป’… ‘ให้’… ‘มังกรดำ’… ‘รู้’… ‘ได้อย่างไร’… ‘ว่า’… ‘เรา’… ‘พร้อม’… ‘แล้ว’…” เมษาเอ่ยถาม
“เรา… ‘จะ’… ‘ใช้’… ‘รหัส’… ‘ลับ’… ‘ที่’… ‘ได้’… ‘รับ’… ‘มาจาก’… ‘สาย’… ‘ข่าว’… ‘ของเรา’…” อรอนงค์ตอบ “เมื่อ… ‘ถึง’… ‘เวลา’… ‘อัน’… ‘เหมาะสม’… ‘ผม’… ‘จะ’… ‘ส่ง’… ‘ข้อความ’… ‘ไป’… ‘ว่า’… ‘‘ดอก’… ‘บัว’… ‘กำลัง’… ‘จะ’… ‘บาน’…’…”
เมษาพยักหน้า เธอเข้าใจแผนการทั้งหมด ตอนนี้ถึงเวลาที่ต้องลงมือปฏิบัติจริงแล้ว “ฉันพร้อมแล้วค่ะ อรอนงค์”
อรอนงค์ยิ้มให้เธอ “ดีมาก… เมษา… จำไว้… ‘ทุก’… ‘อย่าง’… ‘ที่’… ‘เรา’… ‘ได้’… ‘วาง’… ‘แผน’… ‘ไว้’… ‘ต้อง’… ‘เป็น’… ‘ไป’… ‘ตาม’… ‘นั้น’… ‘ห้าม’… ‘ผิด’… ‘พลาด’…”
ทั้งสองคนลงจากรถ และเดินเข้าไปในบริเวณท่าเรืออย่างระมัดระวัง พวกเขาแสร้งทำเป็นนักธุรกิจชาวต่างชาติที่สนใจจะลงทุนในธุรกิจขนส่ง อรอนงค์ที่พูดภาษาจีนได้คล่องแคล่วเป็นอย่างดี รับหน้าที่เป็นผู้เจรจาหลัก
“สวัสดีครับ” อรอนงค์กล่าวกับชายในชุดเครื่องแบบที่ยืนคุมเชิงอยู่ใกล้กับโกดังสินค้าแห่งหนึ่ง “ผม… ‘อรอนงค์’… ‘และ’… ‘นี่’… ‘คือ’… ‘คุณ’… ‘เมษา’… ‘เรา’… ‘มา’… ‘จาก’… ‘ประเทศ’… ‘ไทย’…”
ชายคนนั้นมองทั้งสองคนด้วยสายตาพิจารณา “มีธุระอะไร… ที่นี่… เป็น… ‘เขต’… ‘หวงห้าม’…”
“เรา… ‘ได้’… ‘ยิน’… ‘มา’… ‘ว่า’… ‘ที่นี่’… ‘มี’… ‘การ’… ‘ขนส่ง’… ‘สินค้า’… ‘ที่’… ‘พิเศษ’… ‘และ’… ‘เรา’… ‘สนใจ’… ‘จะ’… ‘ร่วม’… ‘ธุรกิจ’… ‘ด้วย’…” อรอนงค์กล่าว พร้อมกับยื่นนามบัตรที่เตรียมไว้ให้
ชายคนนั้นรับนามบัตรไปดู สีหน้าของเขาดูผ่อนคลายลงเล็กน้อย “คุณ… ‘รู้จัก’… ‘ใคร’… ‘ที่นี่’… ‘เป็น’… ‘พิเศษ’… ‘หรือ’… ‘เปล่า’…”
“เรา… ‘รู้จัก’… ‘คน’… ‘ที่’… ‘ชื่อ’… ‘เสี่ยว’… ‘หลง’…” อรอนงค์เอ่ยชื่อของหนึ่งในคนสนิทของมังกรดำที่เขาแอบสืบข้อมูลมา “เขา… ‘บอก’… ‘ว่า’… ‘ถ้า’… ‘เรา’… ‘ต้องการ’… ‘อะไร’… ‘พิเศษ’… ‘ให้’… ‘มา’… ‘หา’… ‘ท่าน’…”
เมื่อได้ยินชื่อเสี่ยวหลง ชายคนนั้นก็แสดงท่าทีที่เปลี่ยนไปทันที “อ้อ… ‘คุณ’… ‘มา’… ‘ตาม’… ‘คำ’… ‘สั่ง’… ‘ของ’… ‘ท่าน’… ‘เสี่ยว’… ‘หลง’… ‘อย่างนั้น’… ‘หรือ’… ‘รอ’… ‘เดี๋ยว’… ‘ผม’… ‘จะ’… ‘ไป’… ‘แจ้ง’…”
ชายคนนั้นเดินจากไป ทิ้งให้อรอนงค์และเมษายืนรออยู่ด้วยความตึงเครียด เมษากลั้นหายใจ มองไปรอบๆ บริเวณ ท่าทีของคนงานบางคนดูแปลกๆ ราวกับกำลังจับตาดูพวกเขาอยู่
ไม่นานนัก ชายอีกคนหนึ่งในชุดเสื้อเชิ้ตสีดำ เดินเข้ามาหาทั้งสองคน เขาคือเสี่ยวหลงนั่นเอง ใบหน้าของเขามีรอยยิ้มที่ดูไม่เป็นมิตร “ยินดีต้อนรับ… ‘นักธุรกิจ’… ‘จาก’… ‘ไทย’…” เขากล่าวด้วยสำเนียงจีนกลางที่ชัดเจน “ผม… ‘เสี่ยว’… ‘หลง’… ‘ได้’… ‘ยิน’… ‘ว่า’… ‘คุณ’… ‘สนใจ’… ‘สินค้า’… ‘พิเศษ’… ‘ของ’… ‘เรา’…”
“ใช่ครับท่าน…” อรอนงค์ตอบ “เรา… ‘กำลัง’… ‘มองหา’… ‘สินค้า’… ‘คุณภาพ’… ‘สูง’… ‘และ’… ‘เรา’… ‘ได้’… ‘ยิน’… ‘กิตติศัพท์’… ‘ของ’… ‘พวก’… ‘ท่าน’… ‘มา’… ‘นาน’… ‘แล้ว’…”
“ดี… ‘มาก’…” เสี่ยวหลงกล่าว “ถ้าอย่างนั้น… ‘เชิญ’… ‘ตาม’… ‘ผม’… ‘มา’…”
เสี่ยวหลงนำอรอนงค์และเมษาเดินเข้าไปในโกดังที่อยู่ลึกเข้าไปภายในท่าเรือ บรรยากาศภายในโกดังทึบและอับชื้น มีตู้คอนเทนเนอร์หลายตู้จอดเรียงกันอยู่ และมีคนงานจำนวนหนึ่งกำลังทำงานอยู่
“สินค้า… ‘ของ’… ‘เรา’… ‘เป็น’… ‘ที่’… ‘ต้องการ’… ‘ของ’… ‘ตลาด’… ‘ทั่ว’… ‘โลก’…” เสี่ยวหลงกล่าวขณะที่เดินนำ “และ… ‘เรา’… ‘รับประกัน’… ‘ได้’… ‘ว่า’… ‘คุณภาพ’… ‘ไม่’… ‘เป็น’… ‘สอง’… ‘รอง’… ‘ใคร’…”
เมื่อมาถึงตู้คอนเทนเนอร์ตู้หนึ่ง เสี่ยวหลงก็ส่งสัญญาณให้คนงานเปิดประตู ตู้คอนเทนเนอร์ภายในบรรจุไปด้วยลังไม้ที่ถูกปิดผนึกอย่างแน่นหนา
“นี่คือ… ‘ตัวอย่าง’… ‘สินค้า’… ‘ของเรา’…” เสี่ยวหลงกล่าว “ถ้า… ‘คุณ’… ‘พอใจ’… ‘เรา’… ‘สามารถ’… ‘จัดการ’… ‘ส่ง’… ‘ให้’… ‘คุณ’… ‘ได้’… ‘ทันที’…”
อรอนงค์พยักหน้า เขาเดินเข้าไปใกล้ลังสินค้า และแกล้งทำเป็นสำรวจอย่างละเอียด “ดู… ‘ดี’… ‘ทีเดียว’…” เขาพูด “แต่… ‘เรา’… ‘อยาก’… ‘จะ’… ‘เห็น’… ‘สินค้า’… ‘จริง’… ‘ๆ’… ‘เสียก่อน’…”
เสี่ยวหลงหัวเราะเบาๆ “แน่นอน… ‘คุณ’… ‘ต้องการ’… ‘อะไร’… ‘ก็’… ‘บอก’… ‘มา’… ‘ได้’… ‘เลย’…”
อรอนงค์มองไปที่เมษา ซึ่งกำลังยืนอยู่ห่างออกไปเล็กน้อย เธอส่งสัญญาณให้เขาว่าใกล้ถึงเวลาแล้ว อรอนงค์จึงตัดสินใจเร่งแผนการ
“ถ้าอย่างนั้น… ‘เรา’… ‘ขอ’… ‘ตรวจสอบ’… ‘สินค้า’… ‘ใน’… ‘ตู้’… ‘นี้’… ‘สัก’… ‘ครู่’… ‘นะครับ’…” อรอนงค์กล่าว “คุณ… ‘เสี่ยว’… ‘หลง’… ‘จะ’… ‘สะดวก’… ‘ไหม’…”
“ไม่มี… ‘ปัญหา’…” เสี่ยวหลงตอบ “แต่… ‘คุณ’… ‘ต้อง’… ‘ระวัง’… ‘ตัว’… ‘ด้วย’… ‘สินค้า’… ‘ของ’… ‘เรา’… ‘มี’… ‘ราคา’…”
อรอนงค์พยักหน้ารับ เขาเปิดลังสินค้าใบแรกอย่างระมัดระวัง ภายในบรรจุไปด้วยวัตถุบางอย่างที่ถูกห่อหุ้มด้วยพลาสติกอย่างแน่นหนา เขาแกล้งทำเป็นหยิบอุปกรณ์ขึ้นมาเพื่อจะตรวจสอบคุณภาพ
“‘อรอนงค์’…!” เมษาร้องเรียกเสียงดัง “ดูนั่น!”
อรอนงค์หันไปมองตามเสียงเรียกของเมษา ทันใดนั้นเอง ประตูโกดังก็ถูกเปิดออกอย่างแรง ชายในชุดเครื่องแบบของท่านนายพลพร้อมอาวุธครบมือบุกเข้ามาทันที
“หยุด’… ‘เดี๋ยวนี’…” เสียงตะโกนดังลั่น “พวก’… ‘แก’… ‘ถูก’… ‘จับ’… ‘แล้ว’!”
เสี่ยวหลงหน้าซีดเผือด เขาพยายามจะตะโกนสั่งคนงานให้ต่อสู้ แต่ไม่ทันเสียแล้ว การเข้าปฏิบัติการของเจ้าหน้าที่เป็นไปอย่างรวดเร็วและมีประสิทธิภาพ
อรอนงค์ไม่รอช้า รีบหยิบอุปกรณ์บันทึกเสียงและวิดีโอที่ซ่อนอยู่ในลังสินค้าออกมา “เมษา…! เรา… ‘ต้อง’… ‘รีบ’… ‘ออก’… ‘ไป’… ‘จาก’… ‘ที่นี่’… ‘เดี๋ยว’… ‘นี้’!”
ทั้งสองคนวิ่งออกจากโกดังทันที ท่ามกลางเสียงปืนที่ดังสนั่นหวั่นไหว การล่อซื้อครั้งใหญ่นี้ประสบความสำเร็จเกินคาด พวกเขาได้หลักฐานสำคัญที่จะสาวไปถึงตัวการใหญ่ของเครือข่ายมังกรดำได้
5,544 ตัวอักษร