“ใช่ครับท่าน” อรอนงค์พยักหน้า “และ ‘รหัส’ นั้นก็คือ ‘ชื่อ’ ของ ‘คนที่’ ‘รัก’… ชื่อของ ‘คนที่’ ‘เสียสละ’… ชื่อของ ‘คนที่’ ‘กำลังจะ’ ‘ถูกลบ’… ไปจาก… ‘ความทรงจำ’… ของโลกใบนี้” ท่านนายพลหน้าซีดเผือด เขากำหมัดแน่น “นี่มัน… ‘เรื่อง’… อะไรกัน… คุณ… หมายถึง… ‘คน’… ที่… ‘ถูก’… ‘จับ’… ไป… ใช่หรือไม่… แล้ว… ‘เธอ’… คนนั้น… ‘มี’… ‘ความ’… ‘เกี่ยว’… ‘ข้อง’… อะไร… กับ… ‘มังกรดำ’… หรือ… ‘ลูกค้า’… ของพวกเขา…” “เธอคือ… ‘เหยื่อ’… ครับท่าน” เมษากล่าว เสียงของเธอเต็มไปด้วยความเห็นอกเห็นใจ “เหยื่อที่… ‘บริสุทธิ์’… ที่สุด… ที่… ‘เครือข่าย’… นี้… เคย… ‘กระทำ’… ด้วย… แต่… ด้วย… ‘ความ’… ‘โชคร้าย’… ของเธอ… เธอได้… ‘ครอบครอง’… ‘กุญแจ’… ที่จะ… ‘ปลดล็อก’… ‘ความจริง’… ทั้งหมด… และ… ‘มังกรดำ’… ก็… ‘ต้องการ’… ‘กำจัด’… เธอ… เพื่อ… ‘ปิดปาก’… ‘ตลอดไป’…” “แล้ว… ‘เธอ’… คนนั้น… ‘อยู่ที่ไหน’… ในตอนนี้…” ท่านนายพลถามอย่างร้อนรน “เรา… ต้อง… ‘ช่วยเหลือ’… ‘เธอ’… โดย… ‘เร็ว’… ที่สุด…” “เรา… ไม่แน่ใจ… ครับท่าน…” อรอนงค์ตอบ “ข้อมูลของเรา… ได้มา… จาก… ‘แหล่งข่าว’… ที่… ‘เสี่ยง’… มา… ‘ตลอด’… และ… ‘ข้อมูล’… ล่าสุด… บอกว่า… ‘เธอ’… ถูก… ‘ย้าย’… ไป… ‘ที่’… ‘แห่ง’… หนึ่ง… ที่… ‘ยาก’… ต่อการ… ‘เข้าถึง’… แต่… เรา… ‘มั่นใจ’… ว่า… ‘เธอ’… ยัง… ‘มีชีวิต’… อยู่…” “แล้ว… ‘คุณ’… รู้… ‘ชื่อ’… ของ… ‘เธอ’… หรือไม่…” ท่านนายพลถามอีกครั้ง “ถ้าเรารู้… ‘ชื่อ’… ของเธอ… เราอาจจะ… ‘ตามหา’… ‘ร่องรอย’… ได้…” อรอนงค์สบตากับเมษา ดวงตาของเขาส่งสัญญาณบางอย่าง ก่อนจะหันกลับไปมองท่านนายพล “ผม… รู้… ครับท่าน…” เขาตอบช้าๆ “และ… ‘ชื่อ’… ของ… ‘เธอ’… ก็คือ… ‘ลลิตา’…” ท่านนายพลเบิกตากว้าง “ลลิตา…!” เขาอุทานเสียงดัง “เป็นไปได้อย่างไร…! ลลิตา… เป็น… ‘ลูกสาว’… ของ… ‘เพื่อน’… สนิท… ของผม…! ผม… ไม่เคย… ‘คิด’… เลยว่า… ‘เธอ’… จะ… ‘เกี่ยวข้อง’… กับ… ‘เรื่อง’… ‘นี้’…!” ความจริงที่ถูกเปิดเผยทำลายความเงียบสงัดรอบกาย รัศมีแห่งความหวังและความสิ้นหวังปะปนกันไปในอากาศ ท่านนายพลดูเหมือนจะถูกตรึงอยู่กับที่ สายตาของเขาจับจ้องไปยังผืนป่าเบื้องหน้า ราวกับกำลังมองหาคำตอบที่ซ่อนอยู่ในนั้น “คุณ… ต้อง… ‘เล่า’… ‘ให้’… ‘ผม’… ‘ฟัง’… ‘ทั้งหมด’…” ท่านนายพลกล่าว เสียงของเขาเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว “ผม… ต้อง… ‘รู้’… ว่า… ‘เกิด’… ‘อะไร’… ขึ้น… กับ… ‘ลูกสาว’… ของ… ‘เพื่อน’… ของผม… และ… ‘ผม’… จะ… ‘ทำ’… ‘ทุกอย่าง’… เพื่อ… ‘ช่วยเหลือ’… ‘เธอ’…” อรอนงค์และเมษามองหน้ากัน พวกเขารู้ดีว่านี่คือจุดเปลี่ยนสำคัญ แผนการที่วางไว้กำลังก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว และการที่ท่านนายพลเข้ามามีส่วนร่วมอย่างเต็มตัวนี้ จะเป็นพลังที่ยิ่งใหญ่ในการต่อสู้กับอำนาจมืด “เรา… จะ… ‘เล่า’… ‘ให้’… ‘ท่าน’… ‘ฟัง’… ‘ทั้งหมด’… ครับท่าน…” อรอนงค์กล่าว “แต่… ก่อนอื่น… เรา… ต้อง… ‘วางแผน’… ‘การ’… ‘ช่วยเหลือ’… ‘คุณ’… ‘ลลิตา’… ก่อน…” “แน่นอน…” ท่านนายพลตอบ “เรา… จะ… ‘ต้อง’… ‘ช่วยเหลือ’… ‘เธอ’… ให้… ‘เร็ว’… ‘ที่สุด’… แล้ว… ‘จากนั้น’… เรา… ‘จะ’… ‘จัดการ’… กับ… ‘มังกรดำ’… ‘และ’… ‘ลูกค้า’… ‘ของ’… ‘มัน’…” ความมุ่งมั่นฉายชัดในดวงตาของนายพล ความรู้สึกผิดและความรับผิดชอบผลักดันให้เขาต้องก้าวข้ามความกลัวและอุปสรรคทั้งปวง เขาไม่สามารถปล่อยให้ความอยุติธรรมที่เกิดขึ้นกับลูกสาวของเพื่อนสนิทต้องดำเนินต่อไปได้ “ผม… จะ… ‘ใช้’… ‘อำนาจ’… ‘ของผม’… ‘ทั้งหมด’… ‘เพื่อ’… ‘ช่วย’… ‘คุณ’…” ท่านนายพลกล่าว “คุณ… ‘ไม่ต้อง’… ‘ห่วง’… ‘เรื่อง’… ‘ความปลอดภัย’… ‘ของ’… ‘คุณ’… ‘อีก’… ‘ต่อไป’… ‘ผม’… ‘จะ’… ‘ดูแล’… ‘เอง’…” อรอนงค์โค้งศีรษะให้ท่านนายพล “ขอบคุณครับท่าน… เรา… ‘จะ’… ‘ไม่’… ‘ทำให้’… ‘ท่าน’… ‘ผิดหวัง’…” เมษายิ้มเล็กน้อยในใจ เธอรู้สึกถึงพลังแห่งความหวังที่กำลังก่อตัวขึ้น การเดินทางของพวกเขามาถึงจุดที่อันตรายที่สุด แต่ก็เป็นจุดที่มีโอกาสมากที่สุดเช่นกัน การได้เห็นท่านนายพลที่เคยลังเล กลับกลายมาเป็นผู้สนับสนุนหลักอย่างเต็มตัว ทำให้เธอเชื่อมั่นในชัยชนะครั้งนี้ “งั้น… เรา… ‘มา’… ‘เริ่ม’… ‘กัน’… ‘เลย’… ‘ดี’… ‘กว่า’…” ท่านนายพลกล่าว “บอก… ‘ผม’… ‘ว่า’… ‘พวก’… ‘คุณ’… ‘ต้องการ’… ‘อะไร’… ‘บ้าง’…” การสนทนาในช่วงต่อมาเต็มไปด้วยการวางแผนอย่างละเอียด การแลกเปลี่ยนข้อมูล และการประเมินสถานการณ์ ท่านนายพลให้การสนับสนุนอย่างเต็มที่ทั้งในด้านกำลังพล อุปกรณ์ และการเข้าถึงข้อมูลลับบางส่วนที่เขาครอบครองอยู่ “‘ข้อมูล’… ‘เกี่ยวกับ’… ‘ท่าเรือ’… ‘ที่’… ‘มังกรดำ’… ‘ใช้’… ‘ในการ’… ‘ลักลอบ’… ‘ขนส่ง’… ‘สินค้า’… ‘ของ’… ‘พวก’… ‘มัน’… ‘เป็น’… ‘ความลับ’… ‘สุดยอด’…” ท่านนายพลกล่าว “แต่… ‘ผม’… ‘มี’… ‘ทาง’… ‘ที่จะ’… ‘เข้าถึง’… ‘มัน’… ‘ได้’… ‘เพียงแต่’… ‘ต้อง’… ‘ใช้’… ‘เวลา’… ‘เล็กน้อย’…” “เรา… ‘เข้าใจ’… ครับท่าน…” อรอนงค์ตอบ “เรา… ‘จะ’… ‘รอ’… ‘และ’… ‘เตรียม’… ‘พร้อม’… ‘สำหรับ’… ‘ขั้น’… ‘ต่อไป’…” เมษารู้สึกถึงความตื่นเต้นที่ปะปนกับความกังวล การได้รู้ว่าท่านนายพลคือบิดาของลลิตา ทำให้ภารกิจนี้มีความหมายมากขึ้นไปอีกหลายเท่าตัว เธอไม่เพียงแค่ต้องการเปิดโปงเครือข่ายค้ามนุษย์ แต่ตอนนี้ เธอต้องการช่วยชีวิตของหญิงสาวที่เธอไม่เคยพบหน้า แต่รู้สึกผูกพันอย่างประหลาด “แล้ว… ‘เรา’… ‘จะ’… ‘ติดต่อ’… ‘กัน’… ‘ได้อย่างไร’… ‘ถ้า’… ‘มี’… ‘เหตุ’… ‘ฉุกเฉิน’…” ท่านนายพลถาม “ผม… ‘จะ’… ‘ส่ง’… ‘ข้อความ’… ‘ลับ’… ‘ผ่าน’… ‘ช่องทาง’… ‘ที่’… ‘เรา’… ‘ได้’… ‘ตกลง’… ‘กัน’… ‘ไว้’… ‘ครับท่าน’…” อรอนงค์ตอบ “และ… ‘ผม’… ‘จะ’… ‘คอย’… ‘รายงาน’… ‘ความคืบหน้า’… ‘ให้’… ‘ท่าน’… ‘ทราบ’… ‘อยู่’… ‘เสมอ’…” ก่อนที่ทั้งสามจะแยกย้ายกัน ท่านนายพลได้มอบสร้อยคอพร้อมจี้รูปดอกบัวให้กับอรอนงค์ “นี่… ‘คือ’… ‘สัญลักษณ์’… ‘ของ’… ‘ครอบครัว’… ‘ผม’…” ท่านกล่าว “ถ้า… ‘คุณ’… ‘ต้องการ’… ‘ความ’… ‘ช่วยเหลือ’… ‘เร่งด่วน’… ‘และ’… ‘ไม่’… ‘สามารถ’… ‘ติดต่อ’… ‘ผ่าน’… ‘ช่องทาง’… ‘ปกติ’… ‘ได้’… ‘ให้’… ‘นำ’… ‘สิ่งนี้’… ‘ไป’… ‘ให้’… ‘ใคร’… ‘ก็ตาม’… ‘ที่คุณ’… ‘เชื่อใจ’… ‘ที่สุด’… ‘ใน’… ‘กองทัพ’… ‘ของ’… ‘ผม’… ‘พวกเขา’… ‘จะ’… ‘เข้าใจ’…” อรอนงค์รับสร้อยคอมาด้วยความรู้สึกซาบซึ้ง เขาเข้าใจถึงความหมายอันลึกซึ้งของของขวัญชิ้นนี้ นี่ไม่ใช่แค่การมอบอำนาจ แต่เป็นการมอบความไว้วางใจและความหวัง “ขอบคุณครับท่าน…” อรอนงค์กล่าว “เรา… ‘จะ’… ‘ไม่’… ‘ทำให้’… ‘ท่าน’… ‘ต้อง’… ‘เสียใจ’…” เมษามองสร้อยคอในมืออรอนงค์ด้วยความรู้สึกปลาบปลื้ม เธอรู้ว่าการต่อสู้ครั้งนี้กำลังจะเข้มข้นขึ้น และพวกเขามีพันธมิตรที่แข็งแกร่งที่สุดอยู่เคียงข้างแล้ว “ผม… ‘ต้อง’… ‘ไป’… ‘แล้ว’…” ท่านนายพลกล่าว “ขอให้… ‘คุณ’… ‘โชคดี’… ‘ในการ’… ‘ปฏิบัติ’… ‘ภารกิจ’…” เมื่อท่านนายพลจากไป อรอนงค์และเมษาก็เหลือกันเพียงลำพังภายใต้ท้องฟ้าสีทองของเสียมเรียบ “เรา… ‘ทำ’… ‘ได้’… ‘แล้ว’… ‘เมษา’…” อรอนงค์กล่าว เสียงของเขาเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าแต่ก็แฝงไว้ด้วยความยินดี “เรา… ‘ได้’… ‘กุญแจ’… ‘ที่’… ‘สำคัญ’… ‘ที่สุด’… ‘มา’… ‘แล้ว’…” เมษาสูดหายใจเข้าลึกๆ “ใช่ค่ะ… อรอนงค์… แต่… ‘การ’… ‘เดินทาง’… ‘ยัง’… ‘อีก’… ‘ยาว’… ‘ไกล’…” “รู้’… ‘ดี’…” อรอนงค์ตอบ “แต่… ‘ตอนนี้’… ‘เรา’… ‘มี’… ‘ความ’… ‘หวัง’… ‘แล้ว’…” พวกเขาเดินทางกลับที่พักด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งความหวัง ความกังวล และความมุ่งมั่นที่จะยุติเรื่องราวอันโหดร้ายนี้ให้ได้โดยเร็วที่สุด