เมื่อมินจุนกับแพรวออกมาจากโกดังได้สำเร็จ พวกเขาก็รีบขึ้นรถและขับออกไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งเสียงเอะอะโวยวายและเสียงสัญญาณเตือนภัยไว้เบื้องหลัง "เราออกมาได้แล้ว" แพรวพูด หอบหายใจอย่างหนัก "ยังไม่จบหรอก" มินจุนตอบ ดวงตาของเขายังคงมองไปข้างหน้า "เราต้องหาที่ที่ปลอดภัย" "แล้ว... กล่องล่ะคะ" แพรวถาม มินจุนหันมามองแพรว "ผมคิดว่าเราอาจจะต้องกลับไปที่นั่นอีกครั้ง" "อะไรนะคะ!" แพรวอุทาน "แต่เมื่อกี้เราเกือบจะ..." "ผมรู้" มินจุนขัด "แต่ผมต้องแน่ใจว่าเราไม่ได้พลาดอะไรไป" "แต่พวกนั้น... พวกเขาจะรู้ว่าเราอยู่ที่ไหน" "นั่นคือเหตุผลที่เราต้องหาที่ที่ปลอดภัยจริงๆ" มินจุนบอก "ที่ที่ไม่มีใครคาดถึง" เขาขับรถไปตามถนนที่มืดมิดในยามค่ำคืน แสงไฟจากหน้ารถสาดส่องไปข้างหน้า "ผมรู้จักที่หนึ่ง" มินจุนกล่าว "แต่ต้องใช้เวลาเดินทางหน่อย" "ที่ไหนคะ" แพรวถาม "ที่ที่ห่างไกลจากเมืองหลวง" มินจุนตอบ "เป็นบ้านของครอบครัวผม" แพรวเงียบไป เธอมองออกไปนอกหน้าต่าง สัมผัสได้ถึงความเหนื่อยล้าและความกดดันที่ถาโถมเข้ามา "คุณ... คุณไม่กลัวเหรอคะ" แพรวถาม "ที่จะพาหนูไปที่บ้านของคุณ" "ผมเชื่อใจคุณ" มินจุนตอบ "และผมรู้ว่าคุณไม่ใช่อัตร้าย" "แล้ว... คุณคิดว่ากล่องนั้นมีอะไรอยู่ข้างในจริงๆ" "ผมไม่แน่ใจ" มินจุนยอมรับ "แต่ผมคิดว่ามันเกี่ยวข้องกับเรื่องในอดีตของผม" "เรื่องในอดีตของคุณ?" แพรวถามอย่างสงสัย "ใช่" มินจุนพยักหน้า "เรื่องที่ผมพยายามจะลืม" เขาเล่าเรื่องราวบางส่วนเกี่ยวกับธุรกิจของครอบครัวเขา ที่มีความเชื่อมโยงกับโลกใต้ดินบางส่วน เขาไม่ได้ลงรายละเอียดมากนัก แต่แพรวก็พอจะเข้าใจได้ว่ามินจุนกำลังเผชิญหน้ากับอะไรบางอย่างที่ใหญ่กว่าตัวเขา "ท่านประธาน... เขาเป็นคนอันตราย" มินจุนกล่าว "เขาทำทุกอย่างเพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการ" "แล้ว... ของในกล่องนั้น... มันจะช่วยอะไรเราได้บ้างคะ" "ผมหวังว่ามันจะเป็นหลักฐาน" มินจุนตอบ "หลักฐานที่จะเปิดโปงการกระทำของเขา" รถเดินทางต่อไปเรื่อยๆ ราวกับจะไม่มีที่สิ้นสุด แพรวเริ่มรู้สึกง่วง แต่เธอก็พยายามฝืนตัวเองไว้ "พักผ่อนเถอะ" มินจุนบอก "ผมจะปลุกคุณเมื่อเราใกล้ถึง" แพรวพยักหน้า เธอเอนศีรษะพิงกระจกหน้าต่าง และค่อยๆ หลับตาลง เมื่อแพรวลืมตาขึ้นอีกครั้ง แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าก็สาดส่องเข้ามาในรถ "เราถึงแล้ว" มินจุนบอก แพรวเงยหน้าขึ้นมอง เธอเห็นบ้านหลังใหญ่ที่ตั้งอยู่ท่ามกลางทุ่งนาเขียวขจี บรรยากาศเงียบสงบและเป็นธรรมชาติ "ที่นี่... สวยจังค่ะ" แพรวกล่าว "มันเป็นที่เดียวที่ผมรู้สึกปลอดภัย" มินจุนตอบ ทั้งสองลงจากรถ และเดินเข้าไปในบ้าน บรรยากาศภายในบ้านอบอุ่นและเป็นกันเอง มินจุนแนะนำให้แพรวรู้จักกับแม่ของเขา ซึ่งเป็นหญิงสูงวัยที่ดูอ่อนโยน "สวัสดีค่ะคุณแม่" แพรวกล่าว "สวัสดีจ้ะ หนูแพรว" คุณแม่ของมินจุนยิ้ม "มาพักผ่อนนะลูก" หลังจากทานอาหารเช้ากันเสร็จ มินจุนก็พาแพรวไปยังห้องทำงานของเขา "ผมจะลองหาทางเปิดกล่องอีกครั้ง" มินจุนบอก "คราวนี้ ผมจะใช้วิธีที่แตกต่างออกไป" เขาหยิบเครื่องมือบางอย่างออกมา และเริ่มทำงานกับกล่องไม้ใบนั้น แพรวเฝ้ามองดูอยู่ห่างๆ ด้วยความตื่นเต้น "คุณแน่ใจนะว่ากล่องนี้สำคัญขนาดนั้น" แพรวถาม "มันสำคัญมาก" มินจุนตอบ "มันอาจจะเป็นกุญแจสำคัญที่จะไขคดีนี้" เขาใช้เวลาหลายชั่วโมงในการพยายามเปิดกล่องนั้น จนในที่สุด... เสียง 'คลิก' ก็ดังขึ้นอีกครั้ง กล่องไม้เปิดออก ทั้งสองมองเข้าไปข้างในด้วยความคาดหวัง คราวนี้... กล่องไม่ได้ว่างเปล่า ภายในกล่องมีเอกสารบางอย่างซุกซ่อนอยู่ เป็นเอกสารเก่าๆ ที่ดูเหมือนจะเป็นบันทึก และยังมีรูปถ่ายใบหนึ่ง มินจุนหยิบเอกสารขึ้นมาดู เขาไล่อ่านอย่างรวดเร็ว ใบหน้าของเขาเริ่มแสดงความตกตะลึง "นี่มัน..." มินจุนพึมพำ "มีอะไรคะ" แพรวถามอย่างร้อนรน "นี่คือหลักฐาน" มินจุนกล่าว "หลักฐานการทุจริตของท่านประธาน" เขาหยิบรูปถ่ายขึ้นมาดู เป็นรูปถ่ายของท่านประธานในอดีต กำลังทำข้อตกลงบางอย่างกับบุคคลที่ไม่ปรากฏชื่อ "รูปนี้... คือสิ่งที่ผมตามหามาตลอด" มินจุนกล่าว "มันเป็นหลักฐานที่ยืนยันว่าเขาเป็นคนโกง" แพรวรู้สึกโล่งใจ แต่ก็ยังคงมีความกังวล "แล้วเราจะทำยังไงต่อไปคะ" "เราจะใช้หลักฐานชิ้นนี้เปิดโปงเขา" มินจุนตอบ "เราจะทำให้ความจริงปรากฏ" เขาหันมามองแพรว "ขอบคุณนะ แพง ที่คุณอยู่เคียงข้างผม" แพรวยิ้ม "หนูเองก็ขอบคุณคุณค่ะ มินจุน" ทั้งสองมองหน้ากัน ราวกับจะให้คำมั่นสัญญาว่าจะร่วมมือกันจนถึงที่สุด การต่อสู้กับอำนาจมืดกำลังจะเริ่มต้นขึ้นอย่างแท้จริง