ท่าเรือร้างกลายเป็นสมรภูมิย่อมๆ เสียงปืนดังสนั่นหวั่นไหว ท่ามกลางความมืด มีเพียงแสงไฟสลัวๆ จากเรือที่จอดทิ้งไว้ในบริเวณนั้น ส่องสว่างเป็นครั้งคราว มาร์โค พลอยไพลิน และทีมงานรักษาความปลอดภัยของเธอสองคน กำลังต่อสู้อย่างดุเดือดกับกลุ่มคนของมาริโอ “ถอยไป!” มาร์โคตะโกน เขาใช้ปืนพกยิงสกัดกลุ่มคนที่พยายามจะเข้ามาใกล้พลอยไพลิน “คุณมาร์โค! ระวัง!” หนึ่งในทีมงานของพลอยไพลินร้องเตือน เมื่อเห็นว่ามีคนกำลังจะเข้ามาด้านหลังมาร์โค มาร์โคหันกลับไปอย่างรวดเร็ว แต่ก็ช้าไป เขาถูกกระสุนเฉี่ยวเข้าที่แขน “อั๊ก!” เขาเบิกตาด้วยความเจ็บปวด “คุณมาร์โค!” พลอยไพลินเห็นเข้า ก็รีบวิ่งเข้ามาประคองเขา “เป็นอะไรมากไหม?” “แค่เฉี่ยวๆ” มาร์โคกัดฟันตอบ “แต่เราต้องไปจากที่นี่” “เราหนีไม่ได้แล้ว” พลอยไพลินมองไปรอบๆ พวกเขาถูกล้อมเอาไว้หมดแล้ว มาริโอเดินเข้ามาใกล้ พร้อมกับรอยยิ้มเยาะ “เห็นไหมล่ะ” มาริโอพูด “แกหนีฉันไม่พ้นหรอกมาร์โค” “แกมันก็แค่หมาเลียแข้ง” มาร์โคสวนกลับ “แกไม่มีวันได้เป็นใหญ่” “คำพูดของคนกำลังจะตาย” มาริโอหัวเราะ “ลอเรนโซจะสืบทอดอำนาจต่อจากฉัน แกไม่มีทางชนะ” “ลอเรนโซน่ะเหรอ?” พลอยไพลินพูดขึ้นมา “ลอเรนโซเป็นคนเดียวกับที่อยู่เบื้องหลังแผนการทั้งหมดนี่ใช่ไหม?” มาริโอชะงักไปเล็กน้อย แต่ก็รีบตั้งสติ “เธอรู้เรื่องอะไร?” “ฉันรู้ทุกอย่าง” พลอยไพลินตอบ “ฉันรู้ว่าแกกำลังร่วมมือกับลอเรนโซเพื่อโค่นล้มอำนาจของตระกูล… เพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง” “มันไม่จริง!” มาริโอตะคอก “จริงสิ” พลอยไพลินกล่าว “แกหลอกใช้ลอเรนโซ เพื่อให้เขาคิดว่าแกเป็นพวกเดียวกับเขา แต่จริงๆ แล้ว แกกำลังจะกำจัดเขาด้วย” “อย่ามาพูดจาเหลวไหล!” มาริโอตะโกน “ฉันมีหลักฐาน” พลอยไพลินหยิบกล้องขนาดเล็กที่บันทึกภาพเอาไว้ ออกมา “นี่คือบันทึกการผลิตสารพิษ ‘เงาพิษ’ ที่แกกำลังจะใช้ และฉันก็มีบันทึกเสียงที่แกกำลังวางแผนจะหักหลังลอเรนโซด้วย” มาริโอหน้าซีดเผือด เขาหันไปมองลูกน้องของตัวเอง “ปิดปากเธอซะ!” แต่ก่อนที่ลูกน้องของเขาจะทันทำอะไร เสียงไซเรนตำรวจก็ดังขึ้นมาแต่ไกล “อะไรกัน?” มาริโอถามอย่างตกใจ “ฉันบอกแล้วไงว่าฉันมีแผน” พลอยไพลินยิ้ม “ฉันติดต่อตำรวจไว้ตั้งแต่แรกแล้ว” “แก!” มาริโอโกรธจัด เขายกปืนขึ้นมาเล็งไปที่พลอยไพลิน “แกจะไม่มีวันเอาชนะฉันได้!” “ไม่!” มาร์โคตะโกน เขาพุ่งตัวเข้าขวางหน้าพลอยไพลิน “ปัง!” เสียงปืนดังขึ้น กระสุนเจาะเข้าที่ไหล่ของมาร์โค เขาล้มลงไปกองกับพื้น “มาร์โค!” พลอยไพลินร้องเสียงหลง “จับพวกมันให้หมด!” เสียงตะโกนของตำรวจดังขึ้น เมื่อพวกเขาบุกเข้ามาในบริเวณท่าเรือ มาริโอพยายามจะหลบหนี แต่ก็ถูกตำรวจล้อมจับเอาไว้ได้ พลอยไพลินรีบเข้าไปดูอาการของมาร์โค “คุณเป็นอะไรมากไหม?” “ฉัน… ฉันไม่เป็นไร” มาร์โคพูดเสียงอ่อนแรง “แต่… ข้อมูล…” “ฉันมีข้อมูลแล้ว” พลอยไพลินบอก “ตำรวจจะจัดการส่วนที่เหลือเอง” เธอหยิบข้อมูลจากกล้องออกมาส่งให้เจ้าหน้าที่ตำรวจ “คุณได้ทำสิ่งสำคัญมากแล้ว” เจ้าหน้าที่ตำรวจกล่าวกับพลอยไพลิน “การเปิดโปงแผนการของมาริโอ และการนำข้อมูลนี้มาให้เรา ถือเป็นประโยชน์อย่างยิ่ง” “แล้ว… ครอบครัวของฉันล่ะ?” มาร์โคถาม “ลอเรนโซถูกจับกุมแล้ว” เจ้าหน้าที่ตำรวจกล่าว “ส่วนคนอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง ก็กำลังถูกตามล่า” “หมายความว่า… ทุกอย่างจบแล้ว?” มาร์โคถาม “สำหรับแผนการนี้ อาจจะใช่” เจ้าหน้าที่ตำรวจตอบ “แต่เรื่องของครอบครัวคุณ ยังคงต้องใช้เวลา” พลอยไพลินมองไปที่มาร์โค “เราต้องรีบพาคุณไปโรงพยาบาล” “แล้ว… แผนการต่อไปของเราล่ะ?” มาร์โคถาม “ตอนนี้ เราต้องพักผ่อนก่อน” พลอยไพลินบอก “เมื่อคุณหายดีแล้ว เราค่อยมาดูกันว่า เราจะทำอะไรต่อไป” เธอหันไปมองมาริโอที่ถูกตำรวจคุมตัวอยู่ “แกต้องชดใช้กับสิ่งที่แกทำ” มาริโอได้แต่ยืนนิ่ง ดวงตาเต็มไปด้วยความแค้น พลอยไพลินช่วยพยุงมาร์โคให้ลุกขึ้น พวกเขาเดินออกจากท่าเรือร้าง ทิ้งไว้เบื้องหลังเพียงความมืดมิด และการเปิดโปงความจริงที่กำลังจะสั่นสะเทือนโลกใต้ดินของอิตาลี