สายลมกรีดกรายกระโชกแรงจนผิวหน้าชาดิก ราวกับจะพรากเอาชีวิตที่เหลือรอมรณาไปกับมัน ดิมิทรี โวโลคอฟ ก้มหน้ามองพื้นหิมะสีขาวที่บัดนี้ถูกแต่งแต้มด้วยสีแดงฉานของเลือด สลับกับเกล็ดน้ำแข็งที่จับตัวเป็นก้อนแข็ง ดุจดั่งหัวใจที่แตกสลายของเขาเอง เสียงปืนที่ดังสนั่นหวั่นไหวเมื่อครู่ยังคงก้องอยู่ในโสตประสาท ภาพของบิดาผู้ยิ่งใหญ่ที่ล้มลงต่อหน้าต่อตา ร่างกายที่แน่นิ่งราวกับตุ๊กตาไร้ชีวิต โดยมีน้ำแข็งแห่งความตายเคลือบคลุมไว้ ราวกับเป็นประติมากรรมอันโหดร้ายที่ธรรมชาติสร้างขึ้นเพื่อเย้ยหยันเขา "บิดา!" ดิมิทรีตะโกนสุดเสียง มือที่เปื้อนเลือดปาดไปมาอย่างไร้จุดหมาย สายตาเหลือบมองไปยังเงาร่างที่กำลังเลือนหายไปในม่านหิมะอันหนาทึบ ความแค้นอันบริสุทธิ์พุ่งพล่านเข้าในอก เขาจำหน้าของมันได้ดี ใบหน้าแห่งความทรยศที่เขาจะไม่มีวันลืม มันคืออิวาน เซมยอนอฟ เพื่อนรักที่แปรพักตร์ กลายเป็นอสรพิษในคราบมิตร "แกต้องชดใช้! อิวาน! แกจะไม่มีวันหนีพ้น!" เสียงตะโกนของเขาขาดห้วงไปพร้อมกับเสียงกระสุนที่เฉี่ยวใบหน้าไปอย่างหวุดหวิด ดิมิทรีทรุดตัวลงพิงกำแพงเย็นเฉียบ มือข้างหนึ่งยกขึ้นกุมบาดแผลที่เลือดไหลไม่หยุด เลือดอุ่นๆ ไหลรินผ่านนิ้วที่เย็นเยียบไปสัมผัสกับพื้นหิมะเย็นเฉียบ สัญลักษณ์แห่งความสูญเสีย ความเจ็บปวด และความพยาบาทที่กำลังจะก่อตัวขึ้น "ท่านรองประธาน..." เสียงแหบพร่าของอันเดรย์ คนสนิทที่ยังคงเหลือรอดดังขึ้นข้างกาย เขาโผล่ออกมาจากมุมตึกที่กำบัง ดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและสิ้นหวัง "อันเดรย์... พวกมัน... พวกมันมาได้อย่างไร" ดิมิทรีถามเสียงสั่นเครือ แม้จะรู้คำตอบดีอยู่แล้ว "รายงานแจ้งว่า มีคนปล่อยข่าว... ข่าวลือเรื่องแผนการลับของท่านประธาน... เกี่ยวกับการขยายอิทธิพลในยุโรปตะวันออก... อิวาน... เขาเป็นคนปล่อยข่าวเองครับ" อันเดรย์ตอบ ดวงตาเต็มไปด้วยความขมขื่น "อิวาน... ข้าไม่น่าเชื่อใจมันเลยจริงๆ" ดิมิทรีพึมพำ เสียงของเขาแทบจะกลืนหายไปกับเสียงลมที่พัดกระหน่ำ "แล้วใคร... ใครคือคนสุดท้ายที่เห็นหน้าพ่อ?" "บิดาของท่าน... ท่านประธาน... ทรงมีนัดกับอิวานที่นี่ครับ... แต่ก่อนที่ท่านจะมาถึง... อิวานก็มาถึงก่อน... พร้อมกับคนของมัน... แล้วก็... แล้วก็เกิดเรื่องทั้งหมดครับ" อันเดรย์เล่าด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "แล้วพวกมันหายไปไหน?" ดิมิทรีถามเสียงกร้าว "คาดว่าน่าจะหลบหนีไปทางเครื่องบินส่วนตัวของอิวานครับ... รายงานเบื้องต้นระบุว่าเครื่องบินของมันทะยานขึ้นฟ้าไปแล้วเมื่อประมาณสิบนาทีที่แล้ว" อันเดรย์ตอบ "สิบนาที..." ดิมิทรีหลับตาลง พยายามข่มกลั้นความโกรธเกรี้ยวที่กำลังจะระเบิดออกมา "เครื่องบินของมัน... มันบินไปที่ไหน?" "ยังไม่มีข้อมูลครับ... แต่จากข้อมูลทางการเงินของอิวาน... มันมีบ้านพักส่วนตัวและธุรกิจที่กระจายอยู่ทั่วโลก... โดยเฉพาะในประเทศที่ไม่มีสนธิสัญญาผู้ร้ายข้ามแดนกับรัสเซีย... มีความเป็นไปได้สูงว่ามันจะไปที่นั่น" อันเดรย์อธิบาย "ข้าจะตามล่ามันไป... ข้าจะตามล่ามันไปจนถึงที่สุดโลก" ดิมิทรีประกาศก้อง สายตาของเขาทอประกายความมุ่งมั่น แม้ร่างกายจะอ่อนล้าและเต็มไปด้วยบาดแผล แต่วิญญาณแห่งนักล่ากำลังลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง "ท่านรองประธาน... ท่านบาดเจ็บอยู่... ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพวกเราเถอะครับ... พวกเราจะตามล่าอิวานมาให้ท่านเอง" อันเดรย์พยายามทัดทาน "ไม่! อันเดรย์ เรื่องนี้ข้าต้องทำด้วยตัวเอง! นี่คือความแค้นส่วนตัวของข้า! ข้าจะต้องล้างแค้นให้กับบิดาของข้า!" ดิมิทรีสะบัดหน้าหนี "เตรียมการทุกอย่าง... ข้าจะเดินทางไปกรุงเทพฯ ประเทศไทย" "ประเทศไทย? ทำไมต้องประเทศไทยครับท่าน?" อันเดรย์ถามอย่างไม่เข้าใจ "ข้าได้ยินข่าวลือมา... ว่าอิวานมีความสัมพันธ์บางอย่างกับกลุ่มอาชญากรรมในประเทศไทย... มันอาจจะไปซ่อนตัวอยู่ที่นั่น... หรือไม่ก็... ไปเพื่อสร้างฐานอำนาจใหม่... ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม... ข้าจะไปที่นั่น... ไปเพื่อทวงคืนทุกอย่างที่มันพรากไปจากข้า" ดิมิทรีกล่าวเสียงเฉียบขาด "เตรียมเครื่องบินส่วนตัวที่เร็วที่สุด... และเตรียมเงินจำนวนหนึ่ง... ข้าต้องการข้อมูลเกี่ยวกับอิวาน... ทุกอย่างที่เจ้าหาได้" อันเดรย์พยักหน้าอย่างยอมรับ แม้จะยังคงมีความกังวลในใจ เขาเห็นแววตาของดิมิทรีแล้ว รู้ดีว่าไม่มีอะไรจะหยุดยั้งเขาได้อีกแล้ว "รับทราบครับท่านรองประธาน... กระผมจะเตรียมทุกอย่างให้พร้อมโดยเร็วที่สุด" ดิมิทรีมองร่างของบิดาที่ถูกห่อหุ้มด้วยผ้าสีขาวสะอาดตา ร่างกายที่เคยแข็งแกร่งบัดนี้กลับอ่อนปวกเปียกไร้เรี่ยวแรง เขาเอื้อมมือไปสัมผัสใบหน้าอันเย็นชืดของบิดา "พ่อครับ... ลูกจะแก้แค้นให้พ่อ... ลูกจะนำความยุติธรรมกลับคืนมา... ลูกจะกอบกู้ชื่อเสียงของตระกูลโวโลคอฟกลับคืนมา... ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม" เขาเงยหน้ามองท้องฟ้าสีเทาหม่นที่ปกคลุมไปด้วยหิมะ ราวกับจะประกาศก้องให้ฟ้าดินรับรู้ถึงคำสาบานแห่งการแก้แค้น ดวงตาของเขาทอประกายสีเลือดภายใต้แสงสลัวของโคมไฟริมถนน ความหนาวเย็นของหิมะที่เกาะกินผิวไม่สามารถเทียบได้กับความเย็นเยียบที่เกาะกุมอยู่ในหัวใจของเขาได้เลย เส้นทางแห่งการแก้แค้นได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว ณ เมืองที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นบ้านของเขา บัดนี้มันกลับกลายเป็นสมรภูมิอันโหดร้ายที่พรากทุกสิ่งไปจากเขา