เมื่อกลับมาถึงอพาร์ตเมนต์ที่เช่าไว้ในกรุงเทพฯ บรรยากาศก็ดูผ่อนคลายขึ้นเล็กน้อย แต่ความรู้สึกไม่ปลอดภัยยังคงค้างคาอยู่ในใจของทั้งดิมิทรีและแพรว ดิมิทรีวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะ ก่อนจะหันไปมองแพรวที่กำลังชงชาให้เขา "เมื่อกี้... ที่สุสาน... คุณแน่ใจนะคะว่าเห็นรอยเท้า?" แพรวถาม เธอยังคงนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ภาพของสุสานที่เงียบสงัดและรอยเท้าที่เพิ่งถูกทิ้งไว้ ทำให้เธออดไม่ได้ที่จะรู้สึกหวั่นใจ "แน่ใจ" ดิมิทรีตอบเสียงหนักแน่น "มีคนตามเรามา... หรือไม่ก็... มีคนกำลังจับตาดูเราอยู่" เขาเอนหลังพิงโซฟา มองออกไปนอกหน้าต่างที่เห็นแสงสีของเมืองหลวง "การที่เรารู้เรื่องแก๊ง 'อัสนีบาต' ... และการมาที่นี่... อาจจะทำให้เราตกเป็นเป้าหมายของใครบางคน" "แต่ใครล่ะคะ... ที่จะตามเราไปถึงสุสานของพ่อคุณ?" แพรวถามอย่างสงสัย "คนผู้นั้น... เป็นคนที่อิวานส่งมา... หรือว่าเป็นคนจากอดีตของพ่อคุณ?" "นั่นคือคำถามที่ผมกำลังคิดอยู่" ดิมิทรีกล่าว "สัญลักษณ์รูปงูพันกะโหลก... มันทำให้ผมนึกถึงบางอย่าง... แต่ก็ยังนึกไม่ออก" เขาหยิบรูปสัญลักษณ์นั้นขึ้นมาดูอีกครั้ง "ผมจะลองส่งรูปนี้ให้เพื่อนเก่าคนหนึ่งดู... เขาอาจจะพอรู้เรื่อง" "เพื่อนเก่าของคุณ... คือใครคะ?" แพรวถาม "เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านประวัติศาสตร์และสัญลักษณ์... เคยช่วยผมไขปริศนาบางอย่างในอดีต" ดิมิทรีตอบ "ถ้ามีใครสามารถบอกได้ว่าสัญลักษณ์นี้มีความหมายอะไร... เขาก็ต้องเป็นคนนั้น" ขณะที่ดิมิทรีกำลังพิมพ์ข้อความส่งให้เพื่อน แพรวก็เดินเข้ามานั่งลงข้างๆ เธอวางแก้วชาลงบนโต๊ะ แล้วหันมามองดิมิทรีด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความกังวล "คุณดิมิทรี... ฉันรู้สึกว่าเรากำลังเดินเข้าสู่... ป่าทึบที่มองไม่เห็นทางออก" แพรวกล่าว "ทุกครั้งที่เราคิดว่าเข้าใกล้ความจริง... ก็จะมีอะไรบางอย่างเข้ามาขวาง... หรือทำให้เรื่องมันซับซ้อนยิ่งขึ้น" "ผมรู้" ดิมิทรีตอบ "แต่เราจะหยุดไม่ได้... โดยเฉพาะอย่างยิ่ง... เมื่อผมได้เห็นสัญลักษณ์นั้น... และรู้ว่ามันอาจจะเชื่อมโยงกับพ่อของผม... และแก๊ง 'อัสนีบาต'" เขาเงยหน้าขึ้นมองแพรว "ผมเชื่อว่า... เรากำลังใกล้จะเปิดเผยความจริงทั้งหมดแล้ว" "แต่ถ้าหาก... ความจริงนั้น... มันอันตรายเกินกว่าที่เราจะรับไหวล่ะคะ?" แพรวถาม เสียงของเธอสั่นเล็กน้อย "ผมจะปกป้องคุณเอง" ดิมิทรีกล่าวอย่างหนักแน่น เขามองเข้าไปในดวงตาของแพรว "เราจะผ่านเรื่องนี้ไปด้วยกัน" ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์ของดิมิทรีก็ดังขึ้น เป็นเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย เขาลังเลเล็กน้อยก่อนจะกดรับ "ฮัลโหล" ดิมิทรีกล่าว "ดิมิทรี... ฉันเอง" เสียงแหบพร่าดังมาจากปลายสาย เป็นเสียงของผู้หญิงที่ดิมิทรีจำได้ทันที "มาเรีย?" ดิมิทรีอุทาน เขาไม่คิดว่ามาเรียจะติดต่อเขามา "คุณ... คุณอยู่ที่ไหน?" "ฉันรู้ว่าคุณกำลังตามหาเบาะแสเกี่ยวกับแก๊ง 'อัสนีบาต'" มาเรียกล่าวต่ออย่างรวดเร็ว "ฉันมีข้อมูลบางอย่าง... ที่อาจจะเป็นประโยชน์กับคุณ" "ข้อมูลอะไร?" ดิมิทรีถามอย่างกระตือรือร้น "แต่ก่อนอื่น... ฉันอยากจะเจอคุณ" มาเรียกล่าว "ฉันอยากจะคุยกับคุณ... แบบตัวต่อตัว" "ที่ไหน?" ดิมิทรีถาม "ที่เดิม... ที่ที่เราเคยเจอกันครั้งแรก" มาเรียตอบ "ที่ร้านอาหารริมแม่น้ำ... คืนนี้... หนึ่งทุ่มตรง" "แต่... มันอันตรายเกินไปหรือเปล่า?" ดิมิทรีถาม "ฉันเชื่อว่าคุณจะสามารถจัดการได้" มาเรียกล่าว "ฉันรอคุณอยู่นะ" สายตัดไป ดิมิทรีมองโทรศัพท์ในมือด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน "มาเรีย... เธอติดต่อมา" เขาบอกแพรว "มาเรีย... คือใครคะ?" แพรวถาม "เธอเป็นคนจากอดีตของผม... คนที่เคยช่วยผมไว้ครั้งหนึ่ง" ดิมิทรีตอบ "เธออ้างว่ามีข้อมูลเกี่ยวกับแก๊ง 'อัสนีบาต'" "คุณจะไปพบเธอจริงๆ เหรอคะ?" แพรวถามด้วยความเป็นห่วง "ถ้าเป็นแผนของอิวานล่ะคะ?" "ผมก็กังวลเรื่องนั้นเหมือนกัน" ดิมิทรีกล่าว "แต่ผมรู้สึกว่า... ข้อมูลที่เธอมี... อาจจะสำคัญจริงๆ" เขาหันไปมองแพรว "ผมอยากให้คุณอยู่กับผม... ในการเจอกันครั้งนี้" แพรวพยักหน้าโดยไม่ลังเล "ฉันจะอยู่ข้างๆ คุณเสมอค่ะ" เมื่อถึงเวลาหนึ่งทุ่ม ดิมิทรีและแพรวก็เดินทางมาถึงร้านอาหารริมแม่น้ำ บรรยากาศริมแม่น้ำยามค่ำคืนสวยงาม แต่ก็แฝงไปด้วยความรู้สึกอันตราย ดิมิทรีมองไปรอบๆ อย่างระมัดระวัง เขาเห็นมาเรียยืนรออยู่ตรงมุมหนึ่งของร้าน เธอดูผอมลงกว่าครั้งสุดท้ายที่เขาเจอ แต่แววตาของเธอยังคงฉายประกายความเด็ดเดี่ยว "ดิมิทรี" มาเรียทักทายเมื่อพวกเขาเดินเข้าไปใกล้ "ดีใจที่ได้เจอคุณอีกครั้ง" "เช่นกันครับ มาเรีย" ดิมิทรีตอบ "คุณมีอะไรจะบอกผม?" "นั่งก่อนสิ" มาเรียผายมือเชิญ "ฉันอยากจะเล่าเรื่องบางอย่าง... ที่อาจจะทำให้คุณเข้าใจทุกอย่างมากขึ้น" ทั้งสามคนนั่งลงที่โต๊ะ ดิมิทรีและแพรวนั่งตรงข้ามมาเรีย ขณะที่มาเรียเริ่มเล่าเรื่องราวในอดีตของเธอ ซึ่งเชื่อมโยงกับแก๊ง 'อัสนีบาต' และการทรยศที่เกิดขึ้น